15 april: Zunde…

Vorige week hoorde ik berichten op de radio over IS (Islamitische Staat) die de archeologische resten van Nimrud hadden vernield. Want volgens hen waren de tempels en andere gebouwen gebaseerd op afgoderij.
Het heeft geen enkele zin om me daar kwaad om te maken, maar ik loop er al dagen mee rond. Wat zinloos en wat erg. Natuurlijk weet ik best dat mensenlevens vele malen belangrijker zijn dan ‘die ouwe troep’, zoals sommigen archeologische vondsten plachten te noemen, maar het gaat me echt aan het hart.

Nimrud lag tussen de Eufraat en de Tigris en wordt in de bijbel al genoemd met de naam Kalach. Het staat in Genesis 10: 11 en 12. Ik heb het even opgezocht.
Het hoofdstuk gaat over de nakomelingen van Noachs zonen.Kus was een zoon van Cham. Kus was de vader van Nimrod, die de eerste machthebber op aarde was. Hij was een geweldig jager, door niemand overtroffen. Vandaar het gezegde: Een jager zonder weerga, een tweede Nimrod. De kern van zijn rijk werd gevormd door Babel, Uruk, Akkad en Kalne in Sinear. Vanuit dat land trok hij naar Assyrië, waar hij Ninevé, Rechobot-Ir en Kalach bouwde en ook de grote stad Resen, tussen Ninevé en Kalach.
Voor de liefhebbers: meer informatie over Kalach/Kalhu/Nimrud vind je via deze link >>>

Het verhaal van de ontdekking van de stad las ik als tiener in het boekje “Speurtocht door 100.000 jaar”, zie 24 januari >>>. De ontdekker, A.H. Layard, dacht dat hij de stad Ninevé had gevonden, maar het bleek Kalach/Nimrud. De resten die hij opgroef stamden uit 835 voor Christus.
Layard was een Brit en heel veel van de losse spullen die hij had ‘gevonden’ heeft hij laten verschepen naar het British museum in Londen. Eigenlijk hadden ze dat weer terug moeten geven aan het land van herkomst Irak. Dat is nooit gebeurd. Wel fijn dat die stukken nu daar nog staan. Anders was er niets van de stad over geweest.
Het filmpje van de vernietiging staat ook op de link hierboven. Ik hoef het niet te zien.
Wat zunde.

 

Deze week hoeven we even niet naar het ziekenhuis voor een infuus en injecties. Gerard moet wel gewoon zijn dagelijkse medicijnen blijven slikken, maar voor de rest hebben we een weekje rust. Afgelopen maandag kreeg hij meer pijn aan z’n heupgewrichten. In overleg met de huisarts (die ook even contact zocht met de internist) is de dosering paracetamol verhoogd, zodat de pijn minder is en hij ‘gewoon’ kan bewegen. Het eten van volle, vette (en lekkere!) dingen bevalt hem heel goed. We hopen dat hiermee het gewicht wat op peil blijft. Eind deze week gaat hij zich weer wegen. Het voelt een beetje als in het sprookje Hans en Grietje.
“En jongetje? Bel je al genoeg gegroeid?”

Dit bericht is geplaatst in Geschiedenis met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.