31 augustus: Hummen op zondagmorgen.

Gistermorgen woonden we de viering bij in de Catharinakerk. Met de mevrouw die naast me zat voerde ik een gesprekje over onze dochters (die van dezelfde leeftijd zijn). Daarna vroeg ze hoe het nu met Gerard was en door een opmerking van haar schoot ik vol. Dat vond ze heel vervelend. Na de dienst heb ik haar verzekerd dat mijn emotie door haar niet als ‘vervelend’ hoeft te worden opgevat. Het hoort erbij. Na een hartinfarct hebben mensen sowieso veel meer last van emoties, het is niet anders. Blijf vooral in gesprek.

De viering zelf was erg waardevol. Voor mij is het zingen een heel belangrijk onderdeel van een kerkdienst. Gistermorgen was Arjan Schippers de organist, één van mijn favorieten. We zongen mooie liederen en bij sommige liederen kon ik de alt partij meezingen. Mijn buurvrouw vond het mooi en onbegrijpelijk dat ik dat kon: “Ik vind de melodie zingen al lastig” fluisterde ze me toe.
Meerstemmigheid maakt muziek nóg mooier. Voorwaarde is wel dat de organist dan de goede zetting speelt, maar dat is bij Arjan nooit een probleem.

Na de preek was er een meditatief moment met orgelspel. Arjan speelde Diapason movement van John Bennet (1735-1784) en  tijdens de collecte Sicilienne BWV 1031 van J.S. Bach. Dat weet ik natuurlijk niet van mezelf, dat vraag ik dan na. Als ik weet hoe het heet probeer ik het wel eens op te zoeken op internet, maar dat loopt altijd op een teleurstelling uit. Het is nooit zo mooi als in de kerk met de serene sfeer en de omfloerste klanken van het historische orgel. Om toch een idee te krijgen van wat voor moois wij tijdens een viering te horen krijgen hierbij een piano-uitvoering >>> van het stuk van Bach.

Het slotlied was lied 425.
De predikant had vorig jaar bij de introductie van het nieuwe liedboek al eens voorspeld dat dit een ‘tophit’ zou worden: hij kreeg gelijk.
Toen de organist gistermorgen het voorspel speelde zat de gemeente al blijmoedig mee te hummen en te neuriën.
De eerste regel is: Vervuld van uw zegen gaan wij onze wegen.
Als we dat zingen voelt het alsof je even wordt opgetild.

Tenslotte werd ik helemaal blij van de melodie die werd gespeeld toen we de kerk uitliepen. Iedereen kletste er naar hartelust doorheen (ik ook…), maar het was een stuk uit “Op zoek naar het daglicht”, een oratorium dat we met de cantorij hebben gezongen.
Daar ga ik nou van hummen.

Dit bericht is geplaatst in Alledag, Kerk & gemeente, Muziek met de tags . Bookmark de permalink.

5 reacties op 31 augustus: Hummen op zondagmorgen.

  1. Nettie schreef:

    Dag Ada,

    Wat een mooie blogsite heb je nu! Dank weer voor het delen van jouw indrukken, emoties en ervaringen.

    Liefs Nettie en ik hoop tot zaterdag

    • Ada2510 schreef:

      Het heeft even geduurd voordat ik begreep hoe het werkte: dank voor je reactie.Fijn dat je even wilde meelezen. Op facebook had ik inmiddels ook al een reactie! Vandaag ga ik officieel over, nog even wat puntjes op de i. Tot morgen!

  2. Gera de Vries schreef:

    Dag Ada,

    Zo nu en dan bekijk ik je blog. Je bewondering voor het orgel in de Catharinakerk deel ik als orgelliefhebber en als secretaris van de stichting behoud Hinszorgel. Maar wil je i.p.v. over een antiek orgel liever spreken van historisch orgel?

    • Ada schreef:

      Dag Gera, je hebt groot gelijk. Ik zal het in de twee blogs die ik hier over schreef wijzigen en mijn leven(op dit gebied) beteren!

      • Gera de Vries schreef:

        Fijn dat je de term hebt gewijzigd. Klinkt beter. Gisteravond 19 september heb ik Erwin Wiersinga op het orgel in de Martinikerk gehoord. Fenomenaal was het! Samen met het koor ‘Dualis’ o.l.v. Geert Jan van Beijeren. Trots op de talenten uit Roden!
        Er waren driehonderd bezoekers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.