3 februari: 1963 en 1964

Voor mijn moeder ben ik bezig met een levensboek, ik vertelde er al eens over.
Om het boek compleet te maken heb ik de fotoalbums van mijn ouders mee naar huis genomen en daaruit scan ik wat foto’s. De albums hebben jaren bij mijn ouders in de kast gelegen en ik kom van alles tegen.

Gisteren ontdekte ik een hele bijzondere foto die me eigenlijk nooit zo was opgevallen.
Hij is gemaakt bij de doop van mijn broer in 1964. (klik op de foto voor een vergroting)
Voor mij een speci002 Dopen Henk 1964ale foto, omdat mijn beide grootouderparen er op staan: opa en oma Vrieswijk en opa en oma Boelen. (Voor ons: opa en oma Klazienaveen en opa en oma Zeumhuuzn). Omdat de ouders van mijn moeder in het westen van het land woonden, zagen we die niet zo vaak en helemaal niet samen met de ouders van mijn vader. Het geeft een mooi beeld van een heel bijzondere zondag. Mijn moeder trots en blij met haar tweede kind, ik (3 jaar) helemaal opgewonden (ik draaide me net om toen mijn vader afdrukte) en de grootouders tevreden toekijkend. De oma’s poseren echt voor de foto!

Mijn ouders hebben albums vol foto’s en ik kan er ontzettend van genieten.

Waar moet ik nou op drukken?

Waar moet ik nou op drukken?

Gistermiddag was ik zo verdiept in de albums dat ik de tijd vergat; o ja, we moeten ook nog eten!
Iedereen bij ons in de familie weet: tante Ada is van de foto’s. In mijn kasten kan ik familiegebeurtenissen op jaartal vinden en ik hou van rubriceren en documenteren.
Gistermiddag vond ik een foto die veel verklaart:
hier sta ik met mijn ouders achter in de tuin van het huis waar ze destijds woonden. Bijna drie jaar. Klompjes aan. Toen al gefascineerd door mijn vaders fototoestel. Hij liet ons al heel jong zelf foto’s maken en ik voel nog de opgewonden spanning als we naar de kapper in Hoogersmilde gingen (waar we het rolletje hadden ingeleverd) om het mapje foto’s op te halen.
Het digitale foto-tijdperk heeft die spanning er uit gehaald en ook het speciale effect van ‘een foto’. Maar ik spendeer nog steeds veel tijd aan foto’s en het maken van albums om de herinneringen vast te leggen. De mogelijkheden zijn tegenwoordig onbegrensd!

Dit bericht is geplaatst in Alledag. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.