28 augustus: Bakkeveen, here we come! In 2017….

In 2017 gaan we met onze vriendengroep een weekend kamperen. Nou ja….kamperen is niet het goede woord. Eén van de vier stellen is nog in het bezit van een caravan, de rest moet iets huren. We vonden een camping in Bakkeveen, de Waldsang >>> waar drie trekkershutten op een rij te huur waren, met daarnaast nog een kampeerplek voor de caravan. Dat leek ons wel wat. Omdat wij niet zo ver van Bakkeveen af wonen, boden wij aan om de camping op te zoeken, de hutten in ogenschouw te nemen en eventueel alvast die plekken te reserveren.

Geschiedenis: een cadeautje

Geschiedenis: een cadeautje

Zaterdagmorgen zocht Gerard een mooie route uit, we smeerden broodjes voor onderweg, ik bakte eieren met Schwarzwälder Schinken en we fietsten rond 12.00 u richting Bakkeveen. Drie kwartier later fietsten we langs de Enerschans, officieel de Zwartendijksterschans >>>, een verdedigingswerk uit de Tachtigjarige oorlog.
Met een informatiebord en een bankje.
Ik wist dat die schans daar

De meest markante Drenten .......

De meest markante Drenten …….

was, maar ik was er nog nooit geweest.
Dat vind ik dan echt een klein cadeautje. Uitgebreid namen we de tijd voor het informatiebord, de schans en het broodje met schinken. Wat ik dan bijzonder grappig vind is de tekst op dat informatiebord over de hagedissen die leven in de schans: De meest markante Drenten die tot op de dag van vandaag stand houden op dit oude verdedigingswerk zijn de levendbarende hagedissen.
Mijn gedachte daarbij: Ik zal handhaven!

Ook de rest van de fietstocht was buitengewoon aangenaam. Wat een mooie omgeving daar bij Bakkeveen! Op de camping werden we  hartelijk welkom geheten door de gastvrouw bij de receptie. We legden uit waar we voor kwamen; we kregen een plattegrond mee en twee muntjes voor een consumptie op het terras: “Kiek maor eem.” Wat we zagen was precies goed: we hebben gelijk een optie genomen voor het bewuste weekend.

Het was een extra vakantiedag die ons nog ten deel viel. Mooi weer, campinggevoel opgesnoven en 38 kilometer gefietst; onderweg kochten we bij een boerderijtje twee bakjes rijpe pruimen. Die stonden op een wankel tafeltje met een briefje er bij: € 1,= per bakje.
Nazomer in Nederland: voor genieten hoef je echt niet naar het buitenland!

Dit bericht is geplaatst in Geschiedenis met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.