14 mei: Levensweg.

In de viering van vanmorgen stond de levensweg centraal. Eén avond had ik meegepraat in het voorbereidingsgroepje; ik was benieuwd hoe wat we bedacht hadden zou uitpakken.

Voorganger Bart beeldde in mime de levensweg van de mens uit. Verrassend om te zien wat je zonder woorden allemaal kunt uitbeelden. Inclusief fietsen met een mobieltje. De kinderen op de eerste rij deden hun best om te raden welke levensfases voorbij kwamen. Vooral het ‘vissen’ na het ‘uitvliegen’ van de kinderen bracht herkenning bij de ouderen….
Kiezen we op onze levensweg voor geld en bezit? Of macht? Of kennis? Of roem en eer? De plaatjes van popsterren en sporthelden leverden bij de kinderen de meeste vingers op.
Maar gelukkig koos de gemeente bijna unaniem voor de weg van de liefde.

De kinderen kregen op weg naar hun eigen ruimte een plattegrondje met een uitgestippelde weg door de kerk mee. Het leverde een hilarisch tafereel op. De één wilde links, de andere wilde rechts. Ze stonden druk te wijzen en werden het niet eens. Eén jongetje wist welke deur hij moest hebben en riep gedecideerd: “Daar moeten we heen!” en stiefelde rechtstreeks richting uitgang. Je zag hem denken: wat een gedoe allemaal…! In zijn kielzog nam hij een paar kinderen mee. De rest volgde de ‘weg’ die op het kaartje was uitgestippeld en kreeg daarvoor applaus van de gemeente.
“Zo zie je maar weer: het valt niet mee om in harmonie keuzes te maken op je levensweg!’ haakte de predikant er ad-rem op in.

Twee quotes uit de viering van vanmorgen die mij blijven bleven haken:
– Je kunt niet altijd kiezen hoe je levensweg gaat. De weg kiest jou. Soms overkomen je dingen waar je niet omheen kunt, dan is er geen keuze. Maar dan kun je wel kiezen hoe je die weg gaat.
– God geeft ons geen routeplanner voor het leven. We moeten zelf kiezen, levenskeuzes maken en gaandeweg blijkt dan of we een goede keuze hebben gemaakt. Je kunt altijd onderweg nog andere keuzes maken en een andere afslag kiezen.

De tien woorden die Mozes van God kreeg op de heilige berg mogen we beschouwen als richtingaanwijzers:  je bent vrij om zelf keuzes te maken. Zo hoorden we vanmorgen de geboden voorgelezen als vrijheden; bijvoorbeeld het negende gebod: “Gij zult geen valse getuigenis spreken tegen uw naaste” werd omgevormd tot: “Je bent vrij om eerlijk en vol vreugde te zeggen: “Ik weet iets goeds van hem/over haar” en anders liever je mond te houden.” Daarmee komt nadruk minder te liggen op wat moet en niet mag en wat meer op de vrije keus die ieder mens heeft om dingen te doen en te laten.
Wil je alle geboden en vrijheden op een rijtje? Klik hier 10 vrijheden voor een PDF met de tekst.
Richtingaanwijzer Jezus vatte het voor ons samen: “Heb God lief boven alles en je naaste als jezelf.

We sloten de dienst af met een nieuwe canon, “Vrede wens ik je toe” die voor de dienst was aangeleerd.  Altijd spannend, want canons gaan lang niet altijd goed……. ook nu niet.
Zelfs niet á capella mét orgel.

Dit bericht is geplaatst in Kerk & gemeente met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.