23 juni: Canada!

De afgelopen drie weken verbleven wij in Canada.
(Daar hebben de blog lezers niets van gemerkt, want ik had het afgelopen jaar af en toe wat verhalen ‘gespaard’.)
Wij gingen naar Canada met Gerards broer Jan en schoonzus Lammie.
‘Spannend’ is een understatement; we vonden het één groot avontuur; de vliegreis heen en terug, het huren van ‘een dikke SUV’, daarmee rijden in een vreemd land, het logeren bij familieleden die we niet zo goed kennen, het past allemaal niet zo goed bij mij. Ik ben niet zo goed in ‘loslaten’ en heb graag alle touwtjes zelf in handen.

Tijdens onze reis heb ik een klein dagboekje bijgehouden en we hebben foto’s gemaakt. De komende tijd zal ik regelmatig een blog vullen met een ‘Canada-verhaal’, een beschrijving van de waarde van onze vakantiedagen.

De eerste vijf dagen verbleven we bij de familie: kinderen van tante Roelie, de zus van Gerards vader. Jan en Lammie logeerden bij Margaret en Luuk in Elora, wij bij Henri en Lynn in Fergus (onder de rook van Toronto).
We praatten over de familiebanden, over de ouders, de familiegeschiedenis en over wat ze nog wisten van vroeger. We leerden ze op deze manier echt beter kennen.

Henri en Margaret namen ons op één van de eerste dagen mee naar ‘the Gorge’, (het ravijn) bij Elora. Dat is een toeristische trekpleister: de rivier Grand River heeft daar tussen twee rotspartijen een bedding uitgesleten; helemaal onder in het ravijn stroomt de rivier met kleine stroomversnellingen.
Eén rotspunt die boven de rivier uittorent heet ‘Lovers leap’. De legende vertelt dat een indianenmeisje zich van deze rots naar beneden stortte toen ze hoorde dat haar verloofde door de vijand was gedood.

Je kunt met trappen en rots-treden helemaal afdalen en onder bij de rivier op de rotsblokken klimmen.
Het was prachtig. Maar het kwam nog meer tot leven door de verhalen van Margaret en Henri die daar als kind hadden gespeeld, in bomen hadden geklommen die gevaarlijk over het ravijn heenbogen en heuvels waar ze vanaf hadden gesleed.

Op dat moment was ik ‘de touwtjes in mijn handen’  al lang kwijt.
Het voelde heel vrij, de drukte van Nederland was helemaal weg.
Ik zat op een rotsblok in de rivier en hoefde alleen maar te genieten……

Dit bericht is geplaatst in Alledag met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Één reactie op 23 juni: Canada!

  1. Judy Martel schreef:

    I am so excited to read your blog. It will force me to read / speak dutch.
    We so enjoyed meeting our “family” that we did not have the opportunity to grow up with.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.