12 februari: Nini Rosso & kinderkoor ‘de Schakeltjes’

Deze week staat op Radio 5 in het teken van de jaren ’60.
Daar krijg ik niet alles van mee, want ik ben ik niet de hele dag in de gelegenheid om te luisteren, maar als ik thuis ben hoor ik ‘jaren ’60’.
in 1960 ben ik geboren, dus deze week hoor ik muziek uit mijn kindertijd, toen ik zelf nog geen invloed had op de zenderkeuze. Mijn ouders luisterden graag naar Duitstalige en Nederlandstalige muziek. Elvis Presley, Beatles, Rolling Stones, Cuby: het ging volledig aan hen voorbij. Anneke Gröhnloo hoorde ik, Ria Valk, Conny Fröboes etc.

Gistermorgen om 3 minuten voor 9 sloot Jeroen van Inkel zijn tweede uur af met het begin van Il Silenzio van Nini Rosso, na twintig seconden begon de reclame voor het nieuws van 09.00 uur. Na het nieuws vertelde Van Inkel dat de studio platgebeld was met reacties over het nummer vlak voor 9 uur. Dat hij daar maar een paar seconden van liet horen!
Hij maakte het helemaal goed door het nummer daarna helemaal te laten horen.

En dan sta ik weer als 8-jarig meisje in de Koepelkerk in Smilde bij de opnames van een LP met Smildiger koren, waar kinderkoor ‘de Schakeltjes’ ook aan meewerkte.
Een witte pullover met een col aan en een geblokt overgooiertje. Er was een trompettist die dat nummer van Rosso speelde en mevrouw Hulzebos, de toenmalige dirigente van het gemengde koor ‘Halleluja’ sprak de Italiaanse tekst. Ik had sowieso al heilig ontzag voor mevrouw Hulzebos, want het was een hele deftige mevrouw met een lange zwarte glitterjurk, keurig gekapt haar en behangen met sieraden. Ze had een enorme uitstraling en ze had de naam erg bazig te zijn. Mijn vader zei altijd dat die vrouw wel 7 broeken aan had; pas later begreep ik wat hij bedoelde.  Maar ik dwaal af.

Met open mond luisterde ik naar mevrouw Hulzebos die de Italiaanse tekst sprak naast de trompet-, koor- en orgelmuziek. Het moest een aantal keren over, want de timing was niet goed.
Vond mevrouw Hulzebos niet leuk. Achteraf realiseer ik me dat wij daar met zo’n 30 meisjes muisstil zaten te zijn in die kerk. Van ons zingen (wij stonden ook met twee liedjes op die LP) herinner ik me niet zo veel, maar die trompet én mevrouw Hulzebos staan in mijn geheugen gegrift.

Ook even weer terug naar de jaren ’60? Hierbij een link naar Il silencio >>> van Nini Rosso.

Dit bericht is geplaatst in Alledag met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.