22 juli: Huiskamercafé ‘Lui’.

Vrijdagmiddag kwam nicht Coby (18, dochter van mijn broer) bij ons logeren.
Eén van de vaste onderdelen van zo’n logeerpartij is Groningen.
Vrijdagmiddag gingen we samen theedrinken in de studentenkamer van Frea en Jon en daarna ging ik met haar, Frea en Carlijn de stad in.
Het is nogal een verschil of ik met mijn tante, schoonzussen of met de dochters ga stadten; ik kom dan vaak in gelegenheden waar ik nog nooit ben geweest.

Voorbeeld? Een game-winkel, waar ze alleen maar computerspellen verkopen.
Schappen vol doosjes met groteske figuren en vreemde titels.
Een groot scherm met een besturingsdoosje waarmee je spelletjes kunt uitproberen.
Mijn dames gingen bezig met een springend, hollend en vallend poppetje dat diamanten verzamelt en schildpadden omgooit.
Echt waar.
Ik stond er bij (met de spreekwoordelijke drup aan de neus) en ik keek er naar.

Tweede voorbeeld? Een huiskamer-café met de naam Lui.
Klik hier voor een artikel op SIKKOM >>> over dit fenomeen.
We streken neer in een zitje met een bank, een clubje en een schommelstoel en ik keek m’n ogen uit.

Menukaart met een luiaard

Een muur naast ons was helemaal bedekt met mos; WAT MOST? stond er op.
Dat kwam een vriendelijke meneer ons ook vragen. ‘Wat most drinken?’
Coby wilde cola.
Hadden ze niet.
Hè?
Ze hadden wel tig soorten thee, daar redden we ons ook prima mee.
In de vensterbank lag een haakwerkje waar je mee verder kon gaan, op tafel stonden kleurpotloden en overal lagen spelletjes.
Carlijn vond een doosje ‘Vertellis’. Er zaten vragen in waarover je met elkaar kon praten.
En zo zaten we samen in huiskamersferen genoeglijk aan de thee en beantwoordden vragen als: “Waar kijk jij erg naar uit?” “Wat is het beste wat je ooit hebt gekocht onder de € 100,=?’
Meer weten over Vertellis? Klik hier >>> voor een link naar hun website.

Verrassend leuk.
Als ik alleen in de stad was geweest, was ik er niet naar binnen gegaan.
Ik had het niet eens gezien denk ik.
Ook eens heen? Het adres is Oude Ebbingestraat 71.

Aan het einde van ons middagje Groningen streken we neer op een terras dichtbij de universiteit.
Daar hadden ze knisperkoude, zoete witte wijn én nacho’s.
En cola.

Dit bericht is geplaatst in Alledag met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Type de getallen in cijfers in onderstaand vak * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.