10 januari: Lohues, de……..

Op Oudejaarsdag kreeg ik een app van vriendin Jeannette met een foto van een krantenartikel. Ze had daarbij aan mij moeten denken.
Het was een column uit de Leeuwarder Courant van Wim Beekman en het ging over het lied ‘As de liefde maor blef winnen’ van Daniël Lohues.

Vandaag deel ik op dit blog met mijn lezers die column, want ik kon mij er volledig in vinden. Klik hier Wim Beekman – Nieuw jaar voor de tekst.
En voor wie het lied waar Beekman over schrijft van Lohues niet kent hierbij een link >>> naar een YouTube filmpje gemaakt door Rob Buitenkamp. Je hoort het lied en ziet bijpassende beelden én een vertaling (voor de niet-Drenten onder ons).

Nu we het toch over Lohues hebben: voor gemeenteleden uit Roden (en omstreken) heb ik nog een leuke tip. Op woensdag 14 februari verzorg ik voor onze PKN-gemeente in Roden een activiteit in het kader “Samen – ver – binden”.
De avond heeft als titel ‘Verbinding met teksten en muziek van Daniël Lohues’.
De troubadour.
De muzikant.
De filosoof.
De Drent.
De verteller.
De zanger.
De ex-katholiek.
De columnist.
Er is heel veel te vertellen over Daniël Lohues en zijn muziek.
Zijn teksten, bijna allemaal in de streektaal, zijn minder oppervlakkig dan je op het eerste gezicht zou denken.
Graag neem ik je mee op een verkenningstocht naar de duizendpoot Daniël Lohues.
Dat gaan we doen door te luisteren naar zijn muziek en het lezen en bespreken van zijn teksten.

Wat zegt hij door zijn muziek en zijn woorden?
Wat ontroert en wat zet aan het denken?
Misschien zingen we zelfs nog wel een lied van hem!

Meer informatie is te vinden in het Activiteitenoverzicht op de website van de PKN Roden-Roderwolde >>>.

Geplaatst in Alledag, Muziek | Getagged , , | Een reactie plaatsen

9 januari: Champignonsoep zonder pakje.

Op oudejaarsdag wilde ik een grote pan soep koken;  ik koos voor champignonsoep, want alle drie de dochters eten vegetarisch.
Vroeger maakte ik champignonsoep met een pakje van Honig of Knorr, maar ooit hadden Harriët en Cees op een verjaardag bij ons thuis een grote pan échte champignonsoep gekookt en dat smaakte toch beslist anders én lekkerder dan die van mij.

Al een tijdje probeer ik om minder ‘pakjes & zakjes’ te gebruiken, dus tijd voor een nieuw experiment. Op internet ging ik op zoek naar een acceptabel recept (lees: niet te moeilijk en voor mij goed te doen). Op ‘Smulweb’ vond ik een recept met ‘gewone’ ingrediënten.

Je moest een roux maken met boter en bloem: voor mij een hele nieuwe manier van soep koken.
Eigenlijk zou je de bouillon ook nog zelf moeten trekken, maar dat ging me te ver: ik maakte gebruik van Maggi bouill0n-blokjes.

Op de laatste dag van 2017 zaten we om 18.00 uur bij Gerard’s tuinhaard in de kapschuur achter in de tuin; bij de soep serveerde ik warm stokbrood uit de oven, kruidenboter en twee soorten pesto.
Het werd allemaal zeer gewaardeerd: de pan ging schoon leeg.

Ook zelf champignonsoep maken? Klik hier Champignonsoep  voor een PDF met het recept.

Geplaatst in Koken | Getagged , | Een reactie plaatsen

8 januari: Veul heil en zegen

De viering van onze PKN-gemeente stond gistermorgen in het teken van Drie Koningen. Ze stonden met z’n drietjes op de tafel en de dominee noemde hun namen: Caspar, Melchior en Bart, oh nee…..  Balthasar.
Hij vertelde daarbij dat de voorletters van hun namen C, M, B staan voor de Latijnse woorden  Christus, Mansionem (huis)  en Benedicat (zegen). In sommige landen is het gebruik om die letters met krijt op de deurpost te zetten.

Wist ik niet.  Thuis zocht ik het op en vond heel veel informatie over Drie Koningen, hun geschiedenis, tradities en gebruiken. Ook lezen?  Zie Driekoningen >>>.

De voorganger verbond de oudejaarsviering van vorige week (zie Janus >>>)  met deze eerste viering van het nieuwe jaar door het nogmaals afspelen van het lied ‘Mens, durf te leven!’ en drukte ons op het hart om het leven in al z’n aspecten vooral te omarmen. Maak je levensreis, net zoals de drie koningen op reis gingen naar het onbekende. Beleef van alles, doorleef van alles, zie om naar elkaar, vergeet niet te genieten en zie de reis als je levensdoel.

Als ik voor mezelf spreek vond ik het samen zingen in deze viering erg fijn.  Mooie melodieën en Erwin Wiersinga als begeleider op het orgel; we zijn een bevoorrechte gemeente met zo’n organist.  Na de viering was er koffiedrinken in de hal.  We wensten elkaar ‘veul heil en zegen’ in 2018.
Ds. Elbert was daar de viering ook al mee begonnen, weliswaar met de kleine, maar zeer belangrijke  toevoeging  ‘dat wij elkaar tot heil en zegen mogen zijn’.
Zo’n klein zinnetje, het zette mij gelijk aan het begin van de viering al aan het denken.
We wensen een ander ‘veul heil en zegen’, maar elkaar tot heil en zegen zijn maakt het actief. Je moet zelf iets doen. Proberen om elkaar tot heil en zegen te zijn.
Niet alleen de waarde van de dag, maar voor een heel jaar!

Geplaatst in Kerk & gemeente | Getagged , | Een reactie plaatsen

7 januari: Het raadsel van de kerstkaart.

Met onze oudste vriendengroep uit Hoogersmilde hebben wij de vaste traditie dat we de eerste zaterdag van het jaar bij elkaar komen. Gisteravond kwam de hele club bij ons, enerzijds nog voor mijn verjaardag, anderzijds voor de nieuwjaarsborrel.

Tot voor kort kon ik op zo’n avond altijd even bijpraten over ‘onze moeders’ met vriendin Nelly, want haar moeder woont in hetzelfde appartementencomplex als mijn moeder destijds en de dames konden het samen goed vinden. Nu had ze twee enveloppen meegenomen die nog in mijn moeders oude brievenbus waren bezorgd. Het waren een rekening van de apotheek en een kerstkaartje van iemand die niet wist dat mijn moeder overleden is.
Er stonden zes namen in en begeleiding Molenkamp 8.  Tenminste, we denken dat dat er staat. Het is grappig om te zien wat er dan in de vriendengroep gebeurt. Ik wist niet van welke instantie de kerstkaart kwam en iedereen ging zich er onmiddellijk mee bemoeien. Er werd gezocht op de mobiele telefoons met de beschikbare gegevens, onder het roepen van wat het zou kunnen zijn. “Ik kom uut op een adres in Hieken.” riep de een. “Waor is de envelop afstempeld?”
’s Hertogenbosch, daar schoten we ook niet veel mee op.
“Fysiotherapie? Iets van de Boshof? Koersbal? Schilderclubje?”
We kwamen er niet uit. Ken je toevallig een Ronald, Ricks, Dick, Dirk, Jos, Cees of Joep die deze kaart zou kunnen hebben gestuurd?
Het zou voor onze vriendenclub een grote opluchting zijn als we de herkomst van deze geheimzinnige kaart kunnen achterhalen.
08 januari: aanvulling op dit blog. Door de reactie van Maria heb ik het raadsel opgelost.  De kaart is van de woongroep van mijn neef Rieks (en niet Ricks), die in ’s Heeren Loo, een beschermde woonvorm in Ermelo, woont. Inmiddels heb ik contact gehad met de verzorging. Bedankt voor het meedenken!

We gingen over op andere onderwerpen. Gerard kwam er achter dat hij al veertig jaar aan het werk is. Als 16-jarige  ging hij aan de slag bij aannemer Bijlsma in Smilde en hij haalde wat herinneringen op aan die tijd.
Gelijk is er dan iemand die vraagt: O, die aannemer, is dat een broer van die bakker?
Waarop iemand anders over een slager begint; dit soort gesprekken zijn vast onderdeel van een avond met vrienden (lees voor meer details het blog ‘meinse meinse, gebruuk joen verstaand toch ies >>>)  En nee, het was geen familie.

We klonken op het nieuwe jaar, op het goede, bespraken Youp, vertelden elkaar over de kinderen, hoorden over de gezondheidstoestand van ouders en legden de data van onze volgende bijeenkomsten vast; tot Hemelvaartsdag staat er maandelijks een ontmoeting in onze agenda’s. De volgende keer, in februari,  is er geen verjaardag (een jaar heeft 12 maanden en er zijn maar 8 verjaardagen); dan komen we op een zondagmiddag bij elkaar en nemen we allemaal een soort stamppot mee. Dan hebben we een buffet met vier soorten stamppot.

Zo begonnen we het jaar met de vriendengroep die voelt als familie.
Goed om af en toe te beseffen hoe waardevol zulke op het oog ‘gewone avonden’ zijn.

Geplaatst in Alledag | Getagged , | 3 Reacties

6 januari: Winter met blauwe druifjes

Vanuit mijn moeders huis heb ik een paar dingen meegenomen, o.a. de grote ‘Welkom-stander’ die nu bij onze voordeur staat.
Rondom de kerstdagen had ik daar vers dennengroen met wat kerstversiering in staan, maar zodra het januari is kan ik geen kerst-dingen meer zien, dus het bakje werd ontmanteld, de kerstspullen verdwenen naar zolder en de rest ging in de vuilnisemmer.

Van de supermarkt nam ik een klein bakje bolletjes mee; blauwe druifjes, er staken nog maar een paar groene sprietjes uit. Toen ik het bakje in de mand zette ‘verzoop’ het er in, het was beslist een zielig gezicht. In de kelder staat bij mij een wasmand met dingen die ooit in bloemstukken zaten: dennenappels, berkenpropjes, gedroogd spul, kortom, van alles en nog wat. Met die droge spullen heb ik de open ruimte rondom het potje helemaal opgevuld. Nu zit er dus een klein stukje voorjaar in een wintermand. (klik op de foto voor een vergroting).

Geplaatst in Bloemen | Getagged , | Een reactie plaatsen

5 januari: Sinter-Oud&Nieuw

Omdat Frea en Jon begin december niet in Nederland waren en omdat we toch graag met elkaar het Sinterklaasfeest wilden vieren hebben we de Goedheiligman gevraagd of hij de pakjes wat later wilde brengen. De Sint stemde in en liet een hulp-Piet op 30 december  twee zakken cadeautjes bezorgen bij ons aan de Boskamp.
Op 3 december had ik nog een behoorlijke voorraad lekkers gekocht; dat strooide ik niet in één of andere hoek, maar dat zette ik in een grote schaal op tafel.

Het duurde even, maar halverwege de zaterdagmiddag kwam iedereen in de stemming.
“Heb je een schaar voor mij?””
“Heb je nog Sinterklaas-papier?”
Tuurlijk. Met voorbedachte rade had ik 8 rollen in huis gehaald.
“Is er ergens een klein doosje?”
“Heb je een nietapparaat?”
“Waar is de plakband!”
“Kan ik nog wat printen?”
We zochten wat Sinterklaasliedjes op, zongen een paar regels mee en toen was het weer gewoon 5 december.

TIRAN van Catan

Jaren heb ik iedereen geplaagd met gedichten over blunders, slechte gewoontes en rare hobby’s.  Maar wie kaatst kan de bal verwachten en dit jaar kreeg ik nogal wat ballen.

Er was bijvoorbeeld een ‘Mindfullness kookboekje’ omdat ik had staan stressen om twee verschillende ovenschotels (waarvan één vegetarisch) op tijd klaar te krijgen.
Verder was er een pakje met een plastic kroon; het bijbehorende gedicht bombardeerde mij tot ‘Tiran van Catan ‘. Omdat ik Kolonisten van Catan had gewonnen door van alles van iedereen af te pakken.

Vanwege mijn vermeende betweterigheid op het gebied van geschiedenis (o.a. als nieuwbakken gids in de Catharinakerk) kreeg ik een hoed, heel toepasselijk in de vorm van een mijter en een bijbehorend gidsen-vlaggetje.
En omdat ik kennelijk vaak zit te drammen over de kaas die niet goed wordt gesneden (zie Keze snieden >>>) kreeg ik voorgesneden plakken kaas.

Vier uren duurde de pret.  Surprises, cadeautjes, gedichten: iedereen kreeg wel een veeg uit de pan. We hebben ons er in ondergedompeld.

Het lekkers ging overigens niet allemaal op; op 2 januari hadden we nog pepernoten bij de koffie…..

Geplaatst in Alledag | Getagged | Een reactie plaatsen

4 januari: Murder on the Oriënt Express

Op tweede Kerstdag gingen Gerard en ik ’s avonds naar de bioscoop.
Op mijn verzoek bezochten we de film “Murder in the Oriënt Express’.
Die was in november al uitgekomen: in Elst/Arnhem zag ik destijds een grote filmposter in een bushokje.
Als je van actie, science fiction en spectaculaire stunts houdt moet je niet naar deze film gaan.
Het boek van Agatha Christie had ik al gelezen en de film-versie van 1974 had ik ook al gezien, dus voor het onverwachte plot hoefde ik ook niet te gaan.

Maar ik ging voor de nostalgie.
Ik heb er van genoten.
Prachtige beelden van de luxe Oriënt Express, verzorgde kostuums, alles uitgevoerd in de sfeer van 1932.
Goede acteurs, goede grime.
(klik op de foto: alle acteurs komen mooi in beeld).
Vooral wat schmink doet viel me op in deze film.
In het begin ziet iedereen er keurig gepolijst uit; geen rimpeltje, alles even keurig en netjes.
Maar in de loop van het verhaal zie je de karakters veranderen: iedereen draagt een geheim met zich mee en heel langzaam gaat het laagje chroom eraf.
Mooi.

Hercule Poirot is al heel vaak gespeeld door veel verschillende acteurs.
De Hercule die Kenneth Branagh speelt is geloofwaardig, hij wordt niet geridiculiseerd.
De film doet recht aan het verhaal van Agatha Christie, al vind ik wel dat in het boek de karakters veel meer worden uitgediept, je weet veel meer van de mensen.

Aan het eind van het verhaal wordt Poirot opgewacht door een functionaris die hem vraagt direct met hem mee te gaan; er is een gevaarlijke situatie op de Nijl.
“Death on the Nile” is ook een heel bekend boek van Agatha Christie.
Zou het…!? Dan ben ik weer van de partij!

Geplaatst in Alledag | Getagged , , | Een reactie plaatsen

3 januari: For auld lang syne

De laatste week van het jaar stemmen wij af op Radio 2 voor de Top 2000.

Het viel me niet mee eind 2017.
Steeds meer muziek die ik niet ken en veel muziek in de categorieën Gerag, Herrie en Kan dit weg.

Maar de laatste twee dagen waren onze dochters met hun aanhang thuis en ik zag en hoorde hen tot mijn stomme verbazing vrolijk meezingen met muziek uit de drie bovengenoemde categorieën. Heel duidelijk voelde ik de generatiekloof; bij sommige liedjes  was er in mijn beleving zelfs sprake van een ravijn.

Maar er was ook sprake van verbinding.  Tijdens een potje klaverjassen met één dochter en twee schoonzonen klonk ineens uit vier monden ‘THEY CALLED THE RISING SUN! ”

Op Oudejaarsavond, na Youp van het Hek, hadden we allemaal nog twee gloeiend hete Vietnamese loempia’s en gingen we tegelijkertijd meezingen met Bohemian Rapsodie van Queen; dat resulteerde in een vrolijke chaos.

Na het toasten, omhelzen en zoenen introduceerden we een nieuwe traditie. Frea en Jon vertelden over de Engelse gewoonte om samen ‘For auld lang syne’ te zingen.
(meer info zie >>>)
’s Middags hadden we dat al even geoefend en om vijf over twaalf zongen we met z’n achten hand in hand  dit oude Schotse lied. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de tekst niet helemaal goed uit de verf kwam.

Frea maakte een tekening van dit gebeuren: klik op de afbeelding voor een vergroting.

Zo’n oud lied. Het ontroerde me om het met ons gezin te zingen. Het loste de generatiekloof op.
Samen zingend 2018 in; beter kun je een jaar niet beginnen.

Geplaatst in Alledag | Getagged , | Een reactie plaatsen

2 januari: Janus

Januari,  de eerste maand van het nieuwe jaar.
Op het moment dat ik dit blog zit te schrijven is het nieuwjaarsdag 21.30 uur.
Vanmiddag heb ik de kerstbomen afgetuigd en alle andere kerst-dingen opgeruimd en/of weggegooid.
Met nog een paar vakantiedagen voor de boeg heb ik vandaag heel erg zitten nagenieten van de afgelopen week.
Donderdagmiddag haalden we Frea en Jon van Schiphol voor een week kerstvakantie aan de Boskamp.  Zaterdagmiddag kwamen ook de andere dochters met hun vrienden bij ons en gingen we met elkaar ‘op petret’: Fokke maakte een familie-foto-reportage.
Zaterdagavond vierden met elkaar het uitgestelde Sinterklaasfeest.
Zondagmiddag ging Gerard oliebollen bakken die ook gelijk allemaal werden opgegeten, zondagmiddag genoten we van de tuinhaard, glühwein, soep en warme broodjes en zondagavond zaten we met onze club het oude jaar uit.
Maandagmorgen kwam ook mijn broer nog langs met zijn gezin en toen was mijn voorraad chips, drinken, kaas, worst en andere lekkere dingen helemaal op.
Wel 8 blogs had ik erover kunnen schrijven!
Maar ik heb mijn tijd bewust besteed aan ons gezin: het was onvergetelijk.
Maar ik maakte natuurlijk wel aantekeningen, misschien deel ik nog iets in de komende weken…….

Zondagmorgen, Oudejaarsdag, zaten Gerard en ik in de Catharinakerk voor de laatste viering van het jaar.  Daar maakten we kennis met Janus, de Romeinse god van het begin en het einde.  Naar hem is de maand januari genoemd. Janus heeft twee gezichten: de ene kant van het beeld is een jong gezicht dat vooruit  kijkt naar het nieuwe jaar; de andere kant is van een oude man die terugkijkt op het afgelopen jaar.

We werden in de viering opgeroepen om goed om ons heen te kijken, zelf na te denken en vervolgens aan de slag te gaan.

De overdenking werd afgesloten met een video van Wende Snijders. Zij zong op heel indringende wijze het lied, ‘Mens, durf te leven.’ Eigenlijk was dat de preek in een notendop. De dominee noemde het een klassieker van Ramses Shaffy, maar dat is niet de hele waarheid. Ramses heeft het lied gezongen, maar het is in 1917 al geschreven  door Dirk Witte en destijds uitgevoerd door Jean Louis Puisisse.

De tekst is dus al honderd jaar oud, maar het heeft nog niets aan zeggingskracht ingeboet.
Meer weten over dit lied?  Zie Wikipedia>>>
Klik hier  Mens, durf te leven  voor een PDF met de tekst.
Als je klikt op deze link >>> zie je de versie van Wende Snijders die wij in de viering hoorden.

Daarmee gaan we het nieuwe jaar in!

Geplaatst in Alledag, Kerk & gemeente | Een reactie plaatsen

24 december: Een kerst- en nieuwjaarsgroet.

2017

het jaor vleug weer veurbij
met vrieskolle en lentedauw,
met zummerzunne en harfstmist.

de jaorgetieden namen van alles met
dikke lol
zörgen
mooie reizen
afscheid en verdriet
onzekerheid
vertrouwen
vriendschap
liefde
geluk

de jaorgetieden komt weer trugge
de jaoren niet

vier het leven, wat de seizoenen oons ok brengt.
wij wenst jullie een goed 2018!

Gerard en Ada

Geplaatst in Alledag | Een reactie plaatsen