een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Achter glas

17 januari: Nu weet ik het weer.

De dag begon anders dan anders vandaag.
Voor het werk aan moest ik bloedprikken bij Certe en dat kan pas om 07.30 uur.
Zit ik normaal gesproken al om 07.00 uur in de auto, nu zat ik eerst in de wachtkamer met een blauw nummertje 76.
Doodse stilte.
Alleen als er iemand binnenkomt of weg gaat ‘Moi.’

Er waren maar vijf mensen voor mij, dus ruim voor achten stond ik al weer buiten.
Dan mag je ontbijten; heerlijk! Dan geniet ik extra van mijn beschuitje en kopjes thee. Kwart over acht stapte ik de deur uit: moest ik nog krabben; de autoruit was besneeuwd en aangevroren.
Dankzij Sinterklaas ben ik nu in het bezit van een ijskrabber met een handschoen erom heen en kunstbont er in.
De sneeuw krulde net als anders over de krabber heen, met dit verschil dat ik nu geen koude, natte hand meer had.
Dat je op de vroege morgen zo blij kunt worden van kleine dingen!

Eenmaal op weg naar Groningen kwam ik in een wereld die ik niet echt ken: filerijden, langzaamrijdend en stilstaand verkeer.
Vanaf Roden zag ik één lange sliert van rode lichtjes voor mij.
Remmen, optrekken, kolonnerijden.
De snelweg ging ik maar niet eens op…. halverwege Peizermade stonden we al stil.
Op de rotonde bij het nieuwe busstation bij Hoogkerk kun je nu rechtsaf naar de nieuwe woonwijk Ter Borgh.
Dan kom je van de andere kant achter het Martiniziekenhuis terecht.
Wel een ommelandse reis vergeleken met de snelweg, maar nu kon ik in ieder geval doorrijden. De foto links is denk ik alleen interessant voor mensen in Roden en omgeving: de groene lijn is de route over de snelweg en en rode lijn is over de Ter Borchsingel.

Om 09.00 uur begroette ik mijn verbaasde collega’s: “We dachten al dat je ziek was!”
Nu weet ik weer waarom ik op werkdagen mijn wekker om 06.00 uur heb staan.

Reageren

9 april: Boudewijn de Groot

Op mijn elfde kreeg ik een gitaar. Dat was 1971. In het begin van de jaren ’70 ontdekte ik de liedjes van Boudewijn de Groot uit de jaren ’60. Verdronken vlinder, Testament, de Noordzee: allemaal liedjes die ik ook kon spelen en zingen. Natuurlijk was ik nog veel te jong om die teksten te begrijpen, maar ik zong ze vol overtuiging.
Ik ben hem altijd blijven volgen. In de jaren ’80 kocht ik het album “Van een afstand” op cassette en een dubbel-cassette met zijn verzamelde werken, in 1996 kocht ik de CD ‘Een nieuwe herfst’ en in 2004 ‘Eiland in de verte’.

Vandaag zat ik in de auto op de terugweg van mijn werk en

Achter glas

daar hoorde ik een nummer van zijn nieuwe CD ‘Achter glas’>>>. Weer zo’n nummer waarvan ik later nog precies zal weten wanneer ik het voor het eerst hoorde. Tranen. De Groot kan me zo ontroeren door de combinatie van melodie en woorden. Helaas weet ik de titel niet, maar dat gaat vast niet lang duren. Die CD ga ik aanschaffen.
Wordt vervolgd op dit blog.

Vandaag een nummer van Boudewijn de Groot dat ik van tijdloze schoonheid vind. Het nummer heet ‘Eva’ >>> en komt van het album ‘Picknick’ uit 1968. Het beschrijft de relatie van God met de eerste vrouw op aarde. Let op de hobo die halverwege invalt. Speelt heel teer een heel andere melodie. Luister en geniet.

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén