een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Alexandra

15 november: Erstes Morgenrot.

Maandagmorgen. De gebruikelijke huishoudelijke klussen.
Tijdens het schoonmaken van mijn aanrecht wordt ‘Mein Freund der Baum” van Alexandra bij de Arbeidsvitaminen op Radio 5 gedraaid.
Daar krijg ik dan kippevel van.
Bijna nooit hoor je iets van deze zangeres op de landelijke zenders.

Kortgeleden kwam ik weer een CD van haar tegen in het huis van mijn moeder.
Veel van die CD’s heb ik weggegeven aan een afdeling van Lentis; die waren voor de dagbesteding van cliënten op zoek naar CD’s uit de jaren ’60, ’70 en ’80.
Fijn als je mensen blij kunt maken met iets waar je zelf niet zo veel mee kunt.

Eén CD gaf ik niet weg: die van Alexandra.
Ik schreef al eens vaker over haar, onderaan dit blog kun je linken naar die bewuste pagina’s.
Die CD heet “Sehnsucht” en ligt nu in mijn auto.
Heerlijk. Meegalmen in Yaris, er is toch niemand die het hoort.

Er kleven zoveel goede herinnering aan deze muziek.
“Erstes Morgenrot” bijvoorbeeld.
Mijn vader vertelde eens dat hij samen met mijn moeder, ’s morgens in het donker vertrokken naar een verre vakantiebestemming, dit lied in de auto voorbij hoorden komen toen de zon net opkwam in Duitsland. “Het eerste morgenrood zien en Alexandra die er over zingt!”
Hij vond het prachtig.
Het lied gaat over heimwee naar het land van je geboorte.

Ich seh’ die Schwäne hoch über dem Feld auf ihrem Fluge nach Norden;
was ist aus all den Vertrauten zu Haus und aus den Freunden geworden?
Erstes Morgenrot bringt mir die schönsten Träume
aus dem fernen Land, wo meine Wiege stand.

Als zij het zingt klinkt het heimwee door in de klank van haar stem.
Klik hier >>> voor een uitvoering op YouTube.

Meer blogs over liederen van Alexandra:
Die Traum vom Fliegen zie >>>
Sehnsucht zie >>>
Mein Freund der Baum zie >>>

Reageren

16 maart: Bleiben muss ich und verblühen………

Bij het project ‘iedere dag een kastje’ was begin deze week het CD-rekje aan de beurt. Sinds we onze muziek digitaal opslaan maken we nog amper gebruik van CD’s.
Veel kon weg. Veel ook niet. Blij was ik met het terugvinden van de CD “Sehnsucht’ van Alexandra. Ik schreef al eens over haar op 20 oktober >>>.
Het is een kopietje dat ik ooit van mijn vader kreeg. Jaren had ik het niet gehoord.

Ik zette het gelijk op. Het eerste nummer heet ‘der Traum vom Fliegen’. Het beschrijft een blaadje dat aan een boom zit. Het blaadje  klaagt dat hij vastzit aan de boom en dat hij heel graag zou willen vliegen. Dan zou zijn leven fantastisch zijn. Als het herfst wordt rukt een storm het blad van de boom, waarna het op straat beland. Stervend roept het blad dat het alles zou willen geven om nog één keer te kunnen vliegen; dan zou hij terugvliegen naar zijn boom en dan zou hij de droom om te vliegen onmiddellijk vergeten.

Zo is het in de mensenwereld ook vaak. We zijn veel bezig met onbereikbare verlangens en we kijken steeds maar naar anderen die het in onze ogen beter hebben.  Of beter doen. We realiseren ons niet genoeg wat we wel hebben. Op het moment dat we dat verliezen, waarderen  we pas wat we hadden en blijkt het najagen van dromen en afgunst op anderen veel te veel energie en tijd hebben gekost. Je gaat pas waarderen wat je had als je het kwijt bent.
Om de beeldspraak van het blaadje te gebruiken: blijf lekker aan je boom en geniet van wat de seizoenen je brengen. Het is zo maar weer winter……

Luister hier >>> naar de mooie stem van Alexandra die Der Traum vom Fliegen zingt.
Wil je de tekst meelezen? Klik hier Der Traum vom Fliegen voor een PDF met de Duitse woorden.

Reageren

20 oktober: Heimwee.

Mijn collega heeft vakantie. Dat betekent dat ik alleen op mijn werkkamer zit. Er waren tijden dat ik een kamer voor mezelf had, maar dat is al even geleden. Dat vond ik trouwens ook niks aan, ik moet wel zo af toe mensen om mij heen. Maar vandaag dus even niet. Om een uur of tien zocht ik met een kop koffie even een andere collega op voor een praatje (“Pauw gezien gisteravond?”) en om 12.00 uur gingen we met de hele gang lunchen. De rest van de dag zat ik in m’n eentje te werken.

Het grootste voordeel van een collegaloze dag is dat ik dan radio 5 kan luisteren. Wekker Wakker, Arbeidsvitaminen, Tinekeshow: het gebabbel gaat volkomen langs mij heen, maar Alexandrade muziek is geweldig. Vanmorgen draaide Jan Steeman een liedje van Alexandra. Ik schreef al eens over haar muziek op 7 maart >>>.

“Sehnsucht” heette het lied van vanmorgen. Heimwee. Als ik de melodie hoor, kan ik de heimwee die ze bezingt bijna voelen. Dit is een heel goed voorbeeld van tekst & muziek die precies bij elkaar passen. En dan met die stem……..zat ik daar vanmorgen met kriebels in mijn buik achter mijn beeldscherm een ingewikkelde afspraak in te plannen!
Hierbij een link naar een video op You Tube  om te luisteren naar het lied.

De melodie van dit lied heb ik ook gebruikt voor een liedje in de Musi-call “Ruth”, die we met een aantal gemeenteleden uitvoerden in september 2012.

Dit zongen we dan als refrein:

Heimwee naar het land van mijn geboorte
Heimwee wakkert het verlangen aan
Heimwee naar de tijd dat alles goed was
Heimwee spoort mij aan om t’rug te gaan.

Alexandra zingt over de Taiga en de Balalaika, iedere vluchteling zal bij dit lied zijn eigen beelden hebben van een landstreek en/of een muziekinstrument.
Heimwee is universeel.

Reageren

7 maart: Mein Freund der Baum

Bij onze computer ligt een muismat van Plint (Poëzie en beeldende kunst).
Het is een combinatie van een muismat, een notitieblokje en een gedichtenbundel. Ik kreeg hem van een van de leukste collega’s die ik ooit gehad heb. Zo af en toe maggel ik iets op dat notitiegedeelte en als het vol is of vies dan scheur ik het blad eraf. Schoon blad, nieuw gedicht. Nu staat er een gedicht over vriendschap met een boom.

Onder de bomen.

Vrienden zijn het, bomen die gesprekken met je voeren
je gedachten laten gaan
als hun bladeren
het licht laten schommelen.

Het zijn je vrienden, bomen.
Hun schaduw leggen ze
als een arm om je heen
als je alleen wilt zijn
en niet alleen wilt zijn.

Fetze Pijlman heeft dit gedicht geschreven. Ik las het en dacht: Alexandra.
Alexandra was een Duitse zangeres. Ze was heel beroemd in Duitsland eind jaren 60. Toen ze op het punt stond om in Europa door te breken (o.a. door samenwerking met Adamo) maakte een tragisch auto-ongeluk een einde aan haar leven.
Mijn vader was helemaal gek van haar ‘ donkere’ stem. Eind jaren ’90 ontdekte hij in zo’n giga warenhuis in Duitsland een cd van haar. Ik kreeg gelijk een kopie en och wat was ik er blij mee. ‘Zigeunerjunge’ ‘ Sehnsucht’, prachtige liedjes die ik herkende uit mijn kindertijd. Maar ook het lied ‘Mein Freund der Baum’. Ze zingt:

Ich wollt dich längst schon wieder sehen
mein alter Freund aus Kindertagen
Ich hatte manches dir zu sagen
und wusste du wirst mich verstehen
Als kleines Mädchen kam ich schon
zu dir mit all den Kindersorgen
ich fühlte mich bei dir geborgen
und aller Kummer flog davon
Hab ich in deinem Arm geweint
strichst du mit deinen grünen Blättern
mir übers Haar mein alter Freund

Mein Freund der Baum ist tot
Er fiel im frühen Morgenrot”

Het lied heeft nog twee coupletten. Het beschrijft hoe haar vriend die morgen is omgehakt en geveld langs de weg ligt.
wer wird mir nun die Ruhe geben
die ich in deinem Schatten fand
mein bester Freund ist mir verloren
der mit der Kindheit mich verband

Wat een prachtige tekst. Wie zelf zo’n relatie met een boom heeft weet wat ze bedoelt. Luister hier >>>  naar dit prachtige lied uit 1968.

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén