een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Blij dat ik brei

14 mei: Sjaal van unicat ‘Tamara’

Toen we terugkwamen van de reis naar Marokko (14 februari…..het lijkt een eeuwigheid geleden!)  was er een pakketje bezorgd van ‘Blij-dat-ik-brei’ in Arnemuiden: de bijzondere bol unicat-garen waar ik over schreef in het blog Tunisch Entrelac-haken.
Daar had ik al een tijdje naar uitgekeken, dus die zondag begon ik gelijk aan de sjaal die ik van dat garen wilde gaan haken.

Klik op de foto voor een vergroting

Bij tunisch entrelac haken moet je steeds weer aan de rechterkant van het werk beginnen, naar links haken en aan het eind van de toer de draad afbreken en weer opnieuw aanhechten. Gevolg: veel draadjes afhechten.
Daar komt bij dat je dan een voor- en een achterkant hebt, waarbij de voorkant een stuk mooier is dan de achterkant. Bij een kussen is dat prima, dan zie je de achterkant immers niet, maar bij een sjaal vind ik dat eigenlijk niet mooi, dus ik bedacht een manier om door te kunnen haken.
Op het moment dat je anders de draad afbreekt draai je het werk om en haakt het eerste vierkantje op het halve vierkantje van de vorige toer.

Ik haakte deze sjaal met een erg grove haaknaald (nr. 5) ten opzichte van het garen; daarmee creëer je een heel los weefsel. Het unicat garen bestaat uit  50% katoen en 50% acryl en is samengesteld met vier dunne draadjes. Bij de bol Tamara die ik had besteld begint het met vier zwarte draadjes, daarna drie zwarte en 1 paarse,  daarna 2 zwarte en 2 paarse en zo wisselt het verder af. De ene zwarte draad die overblijft wordt op een gegeven moment vervangen door rose. Zo krijg je heel geleidelijk een kleurverloop van zwart naar rose, wat in mijn sjaal een mooi effect geeft.

Nog wat praktische tips:
Waar je aan moet wennen bij Unicat garen is dat je wel steeds alle 4 de dunne draadjes opneemt en doorhaalt, anders krijg je kleine lusjes.
Verder moet je de afhechtingen met halve vasten steeds heel los haken, anders kun je de steken in de volgende toer lastig opnemen.
Wil je deze sjaal ook haken met deze techniek?
Zorg dan dat je eerst het tunisch entrelac-haken onder de knie krijgt, zodat je goed weet hoeveel steken je moet opzetten, waar je moet insteken, hoe hoog de vierkantjes moeten worden en hoe los je steeds moet afhechten. Ik maakte daarbij gebruik van deze website >>>

Ik hoor je denken: zou ze nou al die tijd aan die sjaal gewerkt hebben? 3 maanden?
Nee hoor.
Die sjaal was met twee weken af.
Soms heb ik nog geen ‘blog van de dag’, dus deze komt uit de voorraad!

Reageren

10 februari: Werkvestje voor in het huishouden.

Een blog van mijn hand over iets uit het huishouden?
Ja man; maar niet zozeer over het huishouden zelf, maar over wat ik aan heb áls ik aan het huishouden ben.
Vorig jaar bestelde ik bij ‘Blij dat ik brei’ het breipakket ‘Werkvestje Saartje’ en het is inmiddels af.

Het is een kort vestje met mouwen tot aan de elleboog.
Dergelijke vestjes werden in Zeeland gedragen door vrouwen die nog klederdracht droegen; ze droegen zo’n vestje tijdens ‘het werk’ – over het jak – als het wat frisser was.
Voordeel van zo’n vestje is natuurlijk dat je onderarmen onbedekt zijn, zodat je onbekommerd kunt soppen en boenen, zonder dat de mouwen van je kleren nat worden.
Het vestje zal door mij vooral in de zomer gedragen worden, dan is het lekker als je wat ‘over de schouders’ hebt.

De gebruikte steek is heel bijzonder: je breit een boordsteek (1 recht 1 averecht) en na vier pennen verspring je dan: recht wordt averecht en averecht wordt recht. Daardoor krijg je een haast elastisch effect, waardoor het vest heel soepel valt en heel erg uitrekbaar is.
Voor het eerst in mijn leven heb ik mouwen gebreid met een mouwkop. Dat was nog wel even een dingetje en dat zie je ook bij de mouw aan de rechtkant van het vest: daar is het een beetje bobbelig geworden. Ik had geen zin om het helemaal weer uit te halen en troost me met de gedachte dat het een ‘werk’-vestje is: ik hoef er niet mee naar een receptie en Gerard ziet het niet.
Denk ik.

Reageren

11 januari: Tunisch entre-lac haken.

Eind november schreef ik dat een nieuwe uitdaging op handwerkgebied aanging: tunisch entre-lac haken.
Inmiddels zijn we drie maanden verder en heb ik de techniek onder de knie.
Daarbij maakte ik gebruik van deze website >>>
Met de restjes van de ‘chique vierkantjes-deken‘ maakte ik een kussenovertrek; dat ligt nu te shinen op mijn kamer in het jaren ’60-clubstoeltje dat ik nog heb van de eerste huisinrichting van mijn ouders. (zie foto).

Dit kussenovertrek was een oefenproject om de haaktechniek te leren, nu ga ik met deze techniek en heel mooi garen een sjaal haken.
Bij ‘Blij dat ik brei‘ heb ik een bol Unicat garen besteld.
Dat is speciaal garen dat bestaat uit meerdere draden, waarbij de overloop van de verschillende kleuren per draad verspringt. Hierdoor ontstaat een mooi gemêleerd kleurverloop, wat het werkstuk karakter geeft.
Eén bol bevat 900 meter 4-draads, ongetwijnd verloopgaren, de samenstelling is 50% katoen, 50% acryl en kost € 24,95.
Je kunt kiezen uit meer dan 100 kleur-combinaties, maar ik koos voor Tamara (zie foto).
Voor dit garen gebruik ik een deel van mijn verjaardagsgeld; zo’n dure bol garen bestellen voelt voor mij echt als een cadeau.
Gistermiddag heb ik het besteld; ben zo benieuwd wanneer mijn pakje komt!

Naschrift.
Van Jeanet van ‘Blij dat ik brei’ kreeg ik een mail.
Ze hadden de kleur niet op voorraad, die moet besteld worden; kan wel even duren.
Ze wilde wel een foto maken met de kleuren die op dit moment in de winkel zijn, misschien zat daar een alternatief bij?

Lief hé? Maar ik hoef geen alternatief. Ik wacht geduldig de levertijd af.
Ondertussen kan ik nog breien of borduren.
Of lezen. Of muziekmaken.
Of blogs schrijven……. er zijn zo veel leuke dingen!

Reageren

3 maart: Zeeuwse visserscol.

Op verzoek van Gerard breide ik een warme col-sjaal voor thuis.
Hij had deze winter nog steeds een oud, onooglijk sjaaltje van mij om, het was hoog tijd voor iets nieuws. Nieuw voor mij was dat ik het patroon én de wol voor deze col bestelde via internet. Al jaren volg ik Jeannet van de website Blij dat ik brei.
Ze heeft een handwerkwinkel in Arnemuiden en ze schrijft, net als ik, iedere dag een blog. Een patroon, een nieuwe soort wol, de handwerkbeurs, een sjaal, een nieuwe steek: elke dag is er wel iets om met andere handwerkliefhebbers te delen.

Sinds kort heeft Jeannet op haar website ook een webshop, waar ze heel veel soorten garen, maar ook kant-en-klare pakketten verkoopt.
Een paar weken geleden bestelde ik het pakket de Zeeuwse Visserscol.
Twee dagen later had ik het al in mijn brievenbus.
Er zat een uitgeschreven patroon met tel-tekeningen bij én vier bollen garen.
Die vier bollen waren vacuum gezogen in een plastic zakje en pasten dus prima door mijn brievenbus.

Inmiddels is de col klaar; erg mooi geworden!
Wat voor mij wel lastig was: je moet deze col eigenlijk breien op een rondbreinaald,
Maar dat vind ik helemaal niks, omdat je dan niks ‘onder je armen’ hebt.
Het handigt mij helemaal niet! Alternatief is dan dat je deze col op 4 pennen breit.
Ook niet iets waar ik heel goed in ben….. maar ik heb het wel gered.
Het was leuk om de col te breien. De afwisseling van de steken maakt dat je steeds iets anders moet breien; op de automatische piloot is maar heel af en toe, meestal moet je blijven tellen.

Gerard heeft hem vooral ’s avonds om, lekker warm om nek en schouders.
Misschien ga ik ook nog wel één voor mezelf breien.
Maar dan waarschijnlijk wel op twee pennen.
Dan maar een naad achterin, het gehannes met vier naalden heb ik wel even gehad.

Een eerder blog over ‘Blij ik brei’:
‘9 februari 2015: Blij dat ik brei’

Reageren

21 oktober: Andere blogs en het ‘dagboek van een herdershond’.

“Volg je ook blogs van anderen? Pleeg je wel eens plagiaat?”
Een gewetensvraag. Natuurlijk gebruik ik wel eens een idee van een ander. Sterker nog: handwerkdingen en recepten enzo zijn bijna altijd ‘dingen van anderen’.
Maar als ik letterlijk iets van iemand anders gebruik, teksten of zo, dan zal ik dat er altijd bij zetten of ik link naar het bewuste artikel.

Op 14 januari schreef ik over het blog “Eenvoudig leven”  van Teunie, moeder van tien kinderen. Haar volg ik nog steeds. Donderdag gaat haar dochter trouwen en ze heeft een nieuwe keuken gewonnen. Door haar leer ik mijn eigen ‘drukte’ behoorlijk te relativeren.

“een kor vol vissen’ – breipatroon van Tholen

Op 9 februari had ik het over “Blij dat ik brei”. Via dit blog heb ik inmiddels het prachtige boek van de Zeeuwse visserstruien gekocht, zodat ik nu een visserstrui voor Gerard aan het breien ben. De trui heet ‘een kor vol vissen’ en het patroon komt van Tholen. (als je op de foto klikt krijg je het breiwerk wat groter in beeld)

En dan is er nog de site ‘Handwerkles’, zie mijn blog van 2 juli. Die was een poosje uit de lucht, maar die is helemaal vernieuwd. Hou je van handwerken, neem dan vooral eens een kijkje: vandaag begint ze met een ‘Crochet along’ (Haak mee) met babyslofjes. Dan krijg je in een filmpje te zien hoe je zulke slofjes haakt in drie delen.

dagboek van een herdershondInmiddels staat er ook een nieuw blog bij mijn favorieten: “Dagboek van een herdershond”.
Bij die woorden heb ik gelijk kapelaan Odekerke uit de gelijknamige TV-serie op mijn netvlies, maar dat is niet de blogger.
Het wordt geschreven door één van onze predikanten en ik geniet ervan.
Gisteren zat ik zelfs hardop te lachen bij het verhaal dat hij plaatste met als titel: Laatste wens.

Klik hier voor de link naar het dagboek >>>

Reageren

9 februari: “Blij dat ik brei”

Naast het blog van Teunie (Eenvoudig leven) dat ik dagelijks bekijk is er nog een blog dat ik iedere dag even bezoek. Blij dat ik brei >>> heet het. Het wordt bijgehouden door Jeannet Jaffari-Schroevers. Ze heeft een handwerkwinkeltje in Arnemuiden. Iedere dag zet ze er iets nieuws op.

Soms heeft ze zelf iets gemaakt. Maar veel vaker bespreekt ze iets dat iemand anders heeft gemaakt en heeft laten zien in de winkel. Of wat ze heeft gevonden op een andere website.  Er staan vaak patronen bij en leuke tips. Je kunt goed merken dat Arnemuiden een Zeeuws vissersstadje is. Veel aandacht is er voor oude breipatronen van schipperstruien. Ieder dorp, iedere familie had verschillende stekenpatronen voor hun schippers. Een heel succesvol project is een ‘mee-brei-deken’ >>> die je kunt breien van apart gebreide blokken. Ieder blok heeft een ander stekenpatroon, gebaseerd op oude schipperstruien.

Jeannet heeft het druk met haar blog en haar winkeltje. Ze schrijft erg enthousiast over de meest uiteenlopende steken, wolletjes, kleuren, naalden en patronen. Iedere dag komt er weer wat nieuws. Je wilt eigenlijk alles maken wat op die site voorbij komt. Maar ja, dat kan natuurlijk niet. Chronisch tijdgebrek. Een ding heb ik wel al gemaakt een ‘vensterruitjes-kol’>>>.

Op de foto hiernaast een detail daarvan. Op het patroon spreekt men van een toer halve stokjes, maar ik heb er voor gekozen om hele stokjes te haken, afgewisseld met dubbele stokjes in de gaatjes-toer.
Een sopraan van de cantorij bekende laatst dat ze iedere dag op dit blog kijkt. We raakten er niet over uitgepraat. Gelijkgestemde handwerkzielen. We overwegen zelfs een dagje Arnemuiden. Als de klok….

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén