een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: bloemen

22 juli: De zomertuin.

“Kun je hier nog iets mee?” vroeg Gerard zaterdagmorgen vanuit de deuropening.
“Deze zijn gesneuveld…”
Klinkt dramatischer dan het is.
Hij stond met een tak van een hortensiastruik in zijn handen.
Hij had de heg geknipt en in zijn enthousiasme een stukje struik meegenomen.

Tuurlijk kan ik daar dan iets mee.
In de kelder zocht ik naar een antiekerig uitziende zilverkleurige schaal en vier kleine flesjes.
De blauwe bloemen knipte ik af op het punt waar het houtige van de stengel overging in het groen, drapeerde de bloemen op de flesjes en zette die op de schaal.

Zomer.
Onze tuin bloeit op dit moment uitbundig en als het mooi weer is, zoals zaterdag, dan straalt alles ons tegemoet.
Gerard heeft naast een siertuin ook een stuk groentetuin en ook die doet het weer prima.
We hebben al aardbeien gehad, andijvie, sla, rode bieten, de eerste aardappels zijn gerooid en de bonen kronkelen al mooi langs hun stokken omhoog.
Het tuinieren is iets dat Gerard met de paplepel is ingegoten; bij hen thuis was de tuin moeders verantwoordelijkheid en dat was ook één van haar grootste hobby’s.
Als ze bij ons kwam liep ze eigenlijk altijd eerst met Gerard naar de groentetuin om te bekijken hoe alles er bij stond.
Of die preiplanten van Jan waren. Of hij de mest bij Henk had opgehaald. Waar de boerenkool straks kwam te staan. Of er ook ‘stekerij’ bij de bieten zat.

Van huis uit ben ik er niet mee opgegroeid. Mijn vader had niks met een groentetuin; toen hij in de schrale grond van hun nieuwbouwhuis in Hoogersmilde in 1962 eerst een jaar aardappels moest verbouwen zette hij de pootaardappels met de kiemen naar beneden in de grond. Hij dacht dat die als wortels naar onderen zouden groeien……
Onze dochters hebben genen van alle vier hun grootouders, maar de ‘tuin-en-plantjes-genen’ hebben ze van Oma Waninge.
Als ze thuis komen loopt Gerard altijd even met hen naar zijn tuin; hij krijgt van hen tomatenplantjes die ze zelf kweken op hun balkon.
Oma zou trots op hen zijn!

Reageren

16 april: Lanzarote 8 – Flora en (bijna geen) fauna.

Aangelegde tuin op het park (1)

Aangelegde tuin op het park (2)

Als je uit het vliegtuig stapt op Lanzarote stap je een heel bijzondere wereld in.
In het blog over de vulkaan schreef ik al over de zwarte lava als bodembedekking en dat daar heel weinig op groeit.
De planten die er wel groeien zijn taai; ze kunnen goed tegen de droogte en schrale grond.
Je moet hierbij denken aan cactussen en vetplanten.
Toch zie je ook genoeg bloemen op Lanzarote; de bewoners werken heel veel met grote potten die ze voor het huis zetten, aan balkons hangen of in rijtjes naast elkaar zetten, zodat een ‘border-idee’ ontstaat.
Vandaag in verband met het onderwerp weinig tekst en veel foto’s. Als je op de foto’s klik krijg je een vergroting.
Kijk en geniet.

Hieronder een aloë vera-plant, waar ze die hele dure cr1eme van maken.
Gerard staat naast één van de planten om aan te geven hoe groot ze zijn.

 

 

 

 

 

 

Links: een kolossale vetplant met paarse stengels. Recht: een bananenboom: onderaan zitten de rode bloemen, aan de stengel daarboven groeien de bananen.

Op het binnenplaatsje van de bodega waar we zaten in Teguise stond ook een enorme vetplant in een grote kuip. Links de hele plant, rechts een detail.


Grote hilariteit bij de familie: onderstaande plant links heet een ‘schoonmoeder-stoel’.
Rechts een palmboom van onderen gefotografeerd. Er zaten allemaal kleine vogeltjes in.

 

 

 

 

 

 

 

Een cactus met heel langwerpige stelen in bloei, met daarnaast een foto van dichtbij
     
een heleboel cactussen bij elkaar, met een detail van allemaal nieuwe loten aan de zijkant.

  

Dieren hebben we amper gezien.
Het eiland is onherbergzaam, dus van grazen kan geen sprake zijn.
We zagen één keer onderweg een haas wegschieten.
“Was dat een haas?” Cees: “Ja. Want hij koos het hazenpad.”
(….)
Eén dier hebben we op de foto gezet:

Dit papagaaytje hoorde samen met zijn broertje/zusje bij de inventaris van de boulevard in Playa Blanca.
Verder waren er op het park nog kleine hagedisjes, die wegschoten zodra je in de buurt kwam. Die wilde ik wel op de foto zetten, maar ik was gewoon niet snel genoeg!

Hierbij een link naar Lanzarote 7 – Waninge’s in een resort >>>
Vandaar uit kun je doorlinken naar de vorige blogs in deze serie.

Reageren

21 april: Secretaressedag.

Gisteren was het secretaresse-dag.
Maar ik was vrij, dus het was mij ontgaan.

Vanmorgen had ik om 09.00 uur een werkoverleg met manager Inge, dus ik had op haar kamer haar computer alvast opgestart en zat met de rug naar de deur het werkoverleg voor te bereiden.
Toen ze binnenkwam riep ze “Goedemorgen!” en ik riep iets terug in de trant van “Ik ben nog even bezig…”
“Kijk, ik heb iets voor je.”
Toen ik me omdraaide had ze een enorme bos bloemen in de handen.

Voor mij. Want secretaresse-dag. Met een warme omhelzing. 
Natuurlijk krijg ik wel vaker bloemen, maar zo’n verrassing doet een mens goed.
Er zat een aardig kaartje bij.
Ze zijn blij met mij.

Als ik om me heen kijk in Secretaresseland ben ik me er terdege van bewust dat ik ook heel blij mag zijn met ‘mijn’ managers. Deze bloemen zijn niet de enige vorm van waardering voor mijn werk die mij in de loop van de jaren ten deel is gevallen. Als er iets niet goed is gegaan, dan wordt dat besproken, maar er is ook regelmatig een compliment voor de dingen die wel goed gaan. En dat is best veel. Er is wederzijds respect en, heel belangrijk: we delen hetzelfde gevoel voor humor; we lachen heel wat af. Een goed team vorm je samen.

De bloemen bepaalden mijn waarde van de dag: daar kan ik nog een poosje van genieten!

Reageren

20 november: Twee voor € 5,= en één voor € 1,25

kaarsjeMaandagavond, na het zingen bij de Maandagavondclub, kreeg ik een bijzonder lantaarntje. Het was een zelfgemaakt kerstlichtje met een kunst-waxinekaarsje erin.
“Want” zo vertelde Pieter die mij dit cadeautje aanbood  “wij mogen niet met échte kaarsjes. En als je goed in het potje kijkt zie je Jozef en Maria en het kindje Jezus. En er zit ook nog een verrassing in: moet je zelf bloemen voor kopen!”
Inderdaad zag je achter het waxinelichtje een tafereeltje uit de kerststal. En verscholen in de wittige kunstsneeuw lag een briefje van € 5,=. Ik vond dit cadeautje mooier dan een bos bloemen. Het krijgt met kerst een ereplaats in ons huis.
Met die 5 euro ging ik vrijdagmiddag naar de bloemist in Roden.
2-voor-5Die had een leuke aanbieding: 2 bossen rozen voor 5 euro.
Nou kun je rozen gewoon in een vaas zetten.
Maar een creatieveling die prachtige bloemstukken maakt (lees Dea Smith) vertelde mij ooit dat je bij bloemen gewoon moet durven. “Durf die stelen maar eens op 15 centimeter af te knippen en maak er dan met wat ander groen iets bijzonders van.”
Dus ik durfde. Twee bloemstukken maakte ik. Eéntje gaf ik weg aan iemand die heel lekker snert kan koken (zie gisteren) en ééntje staat bij ons op de keukentafel.
Rozen, aangevuld met skimmia en wat paarse besjes. In de pot zit water met een flink stuk oasis  zodat alles mooi blijft zitten.

Het kerstlantaarntje van Pieter geeft aan dat kerst er al weer aan komt. Vandaag is de laatste zondag van het kerkelijk jaar, volgende week is het eerste advent.
Voor op onze salontafel maak ik dan altijd zelf een adventsstuk met vier kaarsen. (zie o.a. advent130 november 2014 >>>)
Dit jaar ga ik iets anders dan anders maken. Bij ‘het Goed’ in Roden (waar ik heel vaak iets vind zonder dat ik het zocht…) vond ik een oud en roestig bloemstukmandje in de vorm van een ster met vier kaarshoudertjes aan de buitenkant.
Een diepte-investering van € 1,25. Toen ik dit vond was het september en vielen de mussen nog dood van het dak van de hitte. Maar ik zag er een mooie basis voor een adventsbloemstuk in.  Hoe het precies gaat worden weet ik nog niet. Bij de Action kocht ik een spuitbus zilverkleurige verf en volgende week haal ik mijn doos met spullen voor kerststukjes weer van zolder. Wordt vervolgd dus! (zie 26 november).

Reageren

20 september: Strunen

Drentse vlagZaoterdagmiddag vreug ik an Gerard of e met mij met gung fietsen. “Ik moet eem hier en daor wat strunen.” legde ik uut. De dikste warmte was veurbij en ik wol een mooi bloemstuk maken. ’s Morgens haar ik al struund bij Het Goed. Een zilverkleurige schaol

zilverkleurige schaal.....

zilverkleurige schaal…..

met een mooi raandtie, wat kleine maandties en een langwarpige, plastic vorm haar ik op de kop tikt.

Ienmaol op fietse speurde ik de barms nao op bessies, neuties en aander spul um te gebruuken veur een mooi bloemstuk. De oogst was twee dikke bruune ‘riet-sigaren’, een stuk of wat stengels ‘pluumgras’, vogelkers, rozenbottels en nog wat klein spul.
Ik vuul mij altied wat ongemakkelijk bij het metnemen  van dingen uut de natuur. Het Drentse woord strunen (spreek uut

langwarpige, plastic vorm

langwarpige, plastic vorm

struun’n) betiekent ‘zoeken naar iets van zijn gading, snuffelen, vooral met de bedoeling iets te kapen….’ dat klinkt een beetie krimmeneel.
En ik deu het ok nog met veurbedachte raode, want ik haar een snuischere in de fietstasse. Ik sus mien geweten deur allent dingen met te nemen waor d’r hiel veul van is.
Om met een versregel uut oonze Nederlandse literatuur te spreken:

Leef je uut!

Leef je uut!

Aan een boom zo vol geladen, mist men één, twee pruimpjes niet.

Met een gerust hart knipte ik vervolgens uut oonze eigen tuun hortensia’s en kalanchoë.
Toen verzamelde ik alles op mien aanrecht en meuk van de oogst van mien struuntocht twee bloemstukken (zie bovenstaonde foto’s, op klikken veur een vergroting).
Gerard legde vast hoe dat in zien wark giet: ik leef mij eem hielemaol uut.

Reageren

16 april: Welkom met blauwe druifjes

welkomBij onze voordeur staat al sinds jaar en dag (echt waar: al vijf jaar! Gekregen van de toenmalige buren in 2011 bij de grote verbouwing van ons huis) een rieten mand met ‘Welkom’ en een bloemstukje.
Na kerst had ik daarin een bakje narcissen gezet en dat zag er niet meer uit. De bolletjes heb ik in de tuin begraven. In de mand heb ik voor het eerst dit jaar een bloemstukje gemaakt met ‘spul’ uit de tuin.

Van dichtbij

Van dichtbij

Op dit moment is de keuze beperkt. Skimmia, sneeuwbal en blauwe druifjes.
Dit  bloemstukje staat ook niet zo lang.
Maar het is een begin: straks is het weer volop zomer en kan ik weer te kust en te keur bloemen plukken uit onze tuin.
Ik verheug me al weer op de hortensia’s!

Reageren

18 september: Flora & Fauna

20150918_184341Vanmiddag haalde ik een paar mooie blauwe hortensia-bloemen naar binnen voor een boeketje op de keukentafel. Tussen de bloemen zette ik wat uitgebloeide ‘staarten’ van de vlinderstruik naast ons huis. Samen met de oude theepot van oma vormde het een ‘fleurig’ geheel.

Toen we zaten te eten zag ik vanuit m’n ooghoek iets bewegen op de theepot. Bewegen is een groot woord in dit verband, want het was een piepklein slakje met een minihuisje.
Als je goed kijkt zit hij onder aan de tuit van de 20150918_184442atheepot.
In ons diervriendelijke gezin moet zoiets gelijk gedeeld worden met de zussen, dus Carlijn zette het slakje op de foto en het werd met de gezins-app rondgestuurd. Maar ze wilde hem gelukkig niet houden. Met een lepel heb ik het beestje van de pot gehaald en naar buiten gebracht.

We vertellen de dames maar niet wat we doen met de slakken die onze andijvie en sla opeten.

Reageren

14 november: ‘Bloemen’, een nieuwe categorie

Vandaag heb ik een nieuwe rubriek/categorie aangemaakt op mijn weblog.
Het heet ‘en meer….. bloemen’.
Naast de al benoemde liefhebberijen vind ik het maken van bloemstukken/boeketten ook erg leuk.
Vandaag had ik ‘bloemen-opruimdag’. Toen ik uit het ziekenhuis kwam kreeg ik heel veel boeketten en bloemstukken. Ons huis leek wel een bloemenwinkel! Morgen is het drie weken geleden dat ik het infarct kreeg en de bloemen stonden er inmiddels wat droevig bij. Maar wat heb je dan vaak? Het boeket ziet er verlept uit, maar twee of drie bloemen zijn nog niet uitgebloeid. Zonde om die dan weg te gooien. Vandaag heb ik wat ‘opvulgroen’ uit de tuin geplukt en van doude boeketten - stukjee goede bloemen uit de oude boeketten twee nieuwe bloemstukjes gemaakt.

Het is heel eenvoudig: vul een vaasje/potje met oasis (van dat groene steekschuim) en prik de bloemen er in. Op de plekken waar je het oasis nog ziet zitten prik je wat groen uit de tuin. Het is heel simpel en zo’n boeketje ziet er dan toch nog weer feestelijk uit!

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén