een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: borduurwerkjes

17 januari: Combi van oud (1969) en nieuw (2014)

Vande week, op 13 januari, vertelde ik van de Lagere School borduurwerkjes die ik terugvond.
In mijn boekenkast bewaarde ik nog mijn eerste bladwijzertje dat ik heel veel heb gebruikt maar nu als een verfrommeld vodje achterin de kast lag.
Inmiddels heb ik bedacht wat ik er mee gaan doen, sterker nog: ik heb het al gedaan.
Op 30 augustus schreef ik over de ‘regenboogtas’ waar ik een groot borduurwerk op had gemaakt. De achterkant van die tas was nog helemaal leeg, daar heb ik nu alle werkjes die ik had opgeborduurd.

Het blauwe werkje met de zwarte giraf heb ik met een randje oranje kruissteekjes op de tas vastgemaakt. Bij het witte lapje heb ik van de halve kruissteekjes hele gemaakt door met dezelfde kleur (nog restjes zat…) het steekje af te maken. Daarbij prik je dan steeds door de tas heen. Bij het bladwijzertje was het buitenste zwarte stekenrandje al zo getormenteerd door het jarenlange gebruik dat een stiksteekje daarover helemaal niet opvalt.

Wat deze tas voor mij zo bijzonder maakt is de combinatie van mijn eerste gepruts op borduurgebied aan de ene kant van de tas en aan de andere kant van diezelfde tas een ingewikkeld, zelf bedacht en ontworpen borduurpatroon met de in elkaar overlopende kleuren van de regenboog. Het is dus wel wat geworden met de ‘Nuttige handwerken’ en de gefrustreerde ‘Ada 1969′.

Reageren

13 januari: Jaren ’60 frustraties

Toen ik mijn oude agenda’s zocht voor de plaatjes van André van Duin, vond ik in de doos ‘Ada tot 1983′ ook mijn oude borduurwerkjes terug die ik op de lagere school had gemaakt.

De zwarte giraf op het blauwe stramien kwam tevoorschijn en in gedachten stond ik weer bij de juf. Het zoompje was namelijk vastgezet met een hele stomme steek. Dat vond ik toen al in 1969. Aan de juf vroeg ik of ik het zoompje met gelijke steekjes vast mocht zetten en niet met een hele en een halve naast elkaar. Het was immers mijn borduurwerkje. Maar dat was niet geheel bedoeling (lees: in het geheel niet). Het ging om het leren van de steek en niet om hoe het er uit zag.
De frustratie hierover heeft zich kennelijk vastgezet in mijn brein, want op het moment dat ik het uit de doos haalde dacht ik: “O ja, met die achterlijke steekjes aan de zijkant…..!”

Er zat nog een merklapje in de doos, met huisjes. De werkjes zagen er niet uit. Onder het stof, met vlekken er op en een beetje verschenen. Ik heb ze met de hand uitgewassen, de vlekken er uit gepoetst met een tandenborstel en een beetje wasmiddel, gedroogd en gestreken. Eigenlijk zou ik er iets mee moeten doen, maar ik weet nog niet wat. Het is in ieder geval wel een mooi tijdsbeeld. De tijd dat ‘nuttige handwerken’ nog op ons rapport stond.

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén