een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: breien Pagina 1 van 2

11 maart: Zen door breien.

Af en toe spreken we af met een echtpaar dat we al kennen vanaf de tijd dat Frea op peuterspeelzaal ‘het Kwetternest’ zat. Hun dochtertje zat bij Frea in de klas en de vriendschap die toen ontstond bestaat nog steeds. Tussen de dochters én tussen ons.
Twee weken geleden kwamen ze een avond bijpraten, want we zien elkaar minder dan vroeger toen onze dochters nog samen op school zaten. De dames deelden namelijk niet alleen hun peuterspeelzaaltijd, maar ze zaten ook 8 jaar bij elkaar in de klas op basisschool ‘de Haven’, waarbij wij als moeders veel samen optrokken.

Ze hadden een bloemetje meegenomen én een klein krantenartikeltje.
“Ik las het en ik moest gelijk aan jou denken!”
‘Breien = zen’ stond er boven het verhaaltje en de foto liet een paar breiende handen zien.
Dit stond er in:
Is het je wel eens opgevallen hoe relaxt dames (en een enkele heer) erbij zitten als ze aan het haken of breien zijn? Je wordt helemaal zen van haken en breien. Dat blijkt zelfs uit onderzoek: er komen gelukshormonen vrij, je bloeddruk zakt, je hartslag daalt en stress werk je weg. Haken en breien hebben ongeveer dezelfde uitwerking als mediteren of yoga, zonder ingewikkelde houdingen. Haal die breipennen en bollen wol dus maar weer tevoorschijn en brei een mooie zen-sjaal of handschoenen. Word je warm en gelukkig van. 

Nou spreek ik regelmatig mensen over breien en haken om de doodeenvoudige reden dat ik bijna altijd met een handwerkje in mijn handen zit en ik weet dat er ook mensen zijn die absoluut niet zen worden van breien of haken.
Een bloemlezing van een aantal reacties die ik in de loop van de jaren hoorde:
“Ik word er juist hartstikke gestressed van! Als ik aan iets ben begonnen móet het af en zit ik als een razende te prikken.”
“Breien? Mijn handen beginnen al te zweten als ik er alleen maar aan denk! Dan heb ik weer visioenen van te strakke steken op metalen breinaalden die niet wilden schuiven…”
En toen ik na de hartoperatie een ingewikkeld patroon inbreide riep een verpleegkundige: “Daar zou ik het nou van aan mijn hart krijgen!”

Maar spreek je ervaren handwerksters, dan zullen ze allemaal beamen: je wordt er heerlijk rustig van. De foto hiernaast is genomen door Frea in de heerlijke warme voorjaarsweek in februari. We zaten samen buiten in het zonnetje  te koffiedrinken en te handwerken.
Helemaal zen met z’n tweeën.

Reageren

1 februari: Meid…..vertel!

Eind december zag ik in de agenda  van één van de Vestigingsmanagers staan: laatste dag zwangerschapsverlof M.

Hè?!?

Ik ken M. als een ‘single lady’ van halverwege de dertig die al net zolang als ik bij Lentis werkt. De eerste jaren werkten we in hetzelfde gebouw, zij het wel op verschillende afdelingen, maar we waren beide secretaresse en hadden in die hoedanigheid regelmatig met elkaar te maken. Sinds 2013 zit ik in een ander gebouw en spreken we elkaar voornamelijk telefonisch, áls we elkaar al spreken.

Onmiddellijk belde ik een andere collega van dezelfde afdeling.
“Wat hoor ik nou? Was M. in verwachting? Heeft ze een baby? ”
Vrouwen onder elkaar. “Meid…… vertel! Nee! Echt waar? Joh!”

M. had een babyjongetje gekregen; de details laat ik op dit blog onbesproken.
Twee weken geleden, M. was al weer aan het werk, zocht ik haar op na het werk.
Heerlijk even bijgekletst. Hoe het nu ging met haar en haar kereltje. Foto’s bekeken op de mobiele telefoon.
“Als ik had geweten dat je zwanger was, had ik een truitje voor je gebreid” zei ik.
Ze merkte snedig op dat dat nog wel kon.
Tuurlijk!

Ik breide een klein spencertje voor een jongetje van 6 maanden en kocht er bij de HEMA twee rompertjes bij met lange mouwen.

Het spencertje heb ik zelf in elkaar geknutseld met wat patronen van oudere truitjes en vestjes die ik nog ik mijn handwerkkast had liggen.
Voor de breisters onder mijn lezers heb ik het patroon helemaal uitgeschreven, dus als je het leuk vindt kun je zelf aan de slag!
Hierbij een link  Baby-spencertje breien naar een PDF met de breibeschrijving, benodigdheden en verdere aanwijzingen.

Reageren

20 augustus: Mohair in een doos vol restjes.

Vorige week kreeg ik van iemand van onze PKN-gemeente een grote Pamper-doos vol restjes wol.
Ik kieperde de doos op de kop om de kleuren bij elkaar te zoeken. Blauw zat er niet meer in……gek he? Heeft denk ik alles met dat ‘RM-virus’ te maken!
Maar er bleef nog genoeg over.

Tot mijn grote verrassing vond ik een aantal bollen heel dunne mohair-wol; een paar ‘paars-blauw-groen-gemêleerde bollen en een aantal knotjes lila en paarse tinten. Ik legde het allemaal bij elkaar en vond het een mooie combi. Inmiddels ben ik begonnen aan een sjaal.

Eerst probeerde ik een aantal breipennen in verschillende diktes uit. Pen 5 gaf het mooiste resultaat. Daarna zocht ik naar een steek die aan beide kanten van de sjaal een mooi effect geeft en ik vond de honingraatsteek.
Aan de voorkant ontstaat een honingraat-relief en aan de achterkant  krijg je een mand-vlecht-motief. Bij deze steek brei je alle naalden aan de voorkant 2 recht en 1 averecht en aan de achterkant 1 recht en 2 averecht. Een soort boordsteek zeg maar.
Bij de 3e en de 4e naald brei je 3 steken niet en neem je draad mee naar de volgende steken.
Dan trek je als het ware de draad over de 3 niet gebreide steken heen.
Daardoor ontstaat het mand-vlechtwerkpatroon aan de achterkant.
Hierbij een link >>> naar een duidelijke brei-beschrijving op de website ‘Stricka’.

Reageren

4 mei: Breien in de wachtrij.

Gistermiddag was ik met mijn moeder ‘op tournee’. Ze moest verschillende onderzoeken ondergaan in het Wilhelminaziekenhuis in Assen en dat betekent: aanmelden bij diverse balie’s en wachten. Veel wachten.
Daar ben ik natuurlijk op voorbereid, dus ik heb altijd een brei- of haakwerkje bij me.
Ma en ik keuvelden gezellig, maakten af en toe even een praatje met deze of gene die ook zat te wachten en ondertussen prikte ik heel wat pennen weg.
Maar we moesten nu wel heel lang wachten en in de vierde wachtkamer was het breiwerkje klaar.

Dan ontstaat er een vreemde situatie. Ik zit met lege handen stil te zitten.
Het lijkt wel of de tijd dan nog langer duurt…….
De vijfde wachtkamer was die van de Apotheek in Smilde, waar we op de terugweg langs moesten om medicijnen te halen.
We trokken een nummertje en gingen weer zitten wachten.
Toen viel mijn oog op een mandje met een breiwerkje.
Er lag een briefje bij: Blij dat ik brei in de wachtrij. Ga gerust verder!

Er zat een keurige meneer op de stoel naast het breiwerkje, dus ik vroeg hem vriendelijk of hij van plan was om verder te gaan met het breiwerkje? Nee, dat was geenszins het geval, antwoordde hij glimlachend.
Dus daar zat ik, innig tevreden met het ‘blij-dat-ik-brei-breiwerk’.
Als Maxima in Tilburg.
Een klein stukje (drie toeren in dit geval) breien aan een vreemd soort sjaal waaraan tientallen mensen hebben gebreid.
Mijn moeder zegt dan niets, maar haar lichaamstaal zegt genoeg.
“Waarom zou je in ’s hemelsnaam…..”
Het is een virus.
Het handwerkvirus.
Mijn moeder is er niet mee besmet……….

Reageren

26 januari: Eén patroon. Drie verschillende truien.

De Zeeuwse visserstrui is populair in ons gezin.
Voor Gerard maakte ik een trui met het patroon ‘een kor vol vissen’ met grijze wol.
(zie 29 december 2015 >>>).

Vervolgens breide ik er één voor Harriët

met Arnemuidse slangen en blokjes van Yerseke; zij wilde graag een groen exemplaar. Daar schreef ik over op 16 juli 2016 >>>.
Eergisteren legde ik de laatste hand aan een denim-blauw exemplaar voor Frea. Zij koos voor Zeeuwse kabels. De kleur komt niet goed over op de foto, die heb ik gemaakt met een flitser. Zodra ik een betere foto heb zal ik die op dit blog plaatsen. Binnenkort gaan Gerard en ik lang weekend naar Frea om de trui persoonlijk te overhandigen.

Het zijn werk-truien. Harriët woont er zowat in, hij zit gewoon lekker en is fijn warm. Ook Carlijn krijgt ook nog zo’n trui. Ze weet alleen nog niet welke kleur en welk patroon. Ik ga eerst even weer wat haken; even weer een andere beweging maken, voor je het weet heb je een brei-arm!

Reageren

25 september: Kussen ‘bi-stitchual’.

grannysOp 16 juli schreef ik dat ik bi-stitchual ben. (Lees ‘Ik ben ‘bi’ >>>)
Dat bracht mij op het idee om een project op te zetten waarbij ik haken en breien kon combineren. Het werd een kussen, met aan de ene kant gehaakte granny squares en aan de andere kant gebreide blaadjes.

De granny squares >>> beschreef ik al in maart. Kussen Toscaan had ik als proeflapje gehaakt en toen wist ik wat ik niet wilde. Nu koos ik voor bordeaux-rode kernen en een gemêleerde glanskatoen met in elkaar overlopende kleuren: oud rose, ecru en grijs.   blaadje

Van de gebreide blaadjes >>> maakte ik mijn zomervakantie project.
Daarvoor kocht ik tijdens ons verblijf in Doesburg bij Staarink warenhuis (een belevenis op zich, zie >>>) 7 bollen ecru glanskatoen.
Twee kussens heb ik inmiddels klaar. Nog één kussen te gaan. 16 gebreide blaadjes en 16 gehaakte granny squares. Van veel achter beeldschermen zitten krijg je vierkante ogen. Dat heb ik wel eens. Maar hoeveel vierkantjes ik ook haak of brei: mijn ogen bankblijven rond. Ik voer gesprekken , kijk televisie, geniet van verjaardagen en daarbij brei en haak ik vierkantjes.

Kussen ‘Bi-stitchual’:  mijn two-seater ziet er nu zo uit!

Reageren

16 juli: Ik ben ‘bi’…!

Al pratend met mijn kinderen ervaar ik soms een generatiekloof. Laat ik niet overdrijven: een kloofje.
Donderdagmorgen aan de koffie kregen we het met Carlijn over televisiekijken.
“Ik heb geen televisie en kijk dus ook nooit televisie.  Ja, bij jullie! Van mijn vrienden heeft niemand televisie. Nieuws halen we van internet, we hebben Netflix, YouTube, waarom zou je wachten tot iets op televisie komt?”
Wij zitten ’s avonds om 20.00 uur klaar voor het journaal. Met koffie. Hopeloos ouderwets. En de omroepen zich maar druk maken om de kijkcijfers. Terwijl we allemaal weten dat de jeugd de toekomst heeft. En als de jeugd geen televisie meer kijkt, dan kan een blind paard nog zien hoe de toekomst van de omroepen/televisie/radio er uit ziet.
Want radio luisteren ze ook niet meer: ‘We hebben Spotify.”

Alles halen ze tegenwoordig van internet. Carlijn haalt heel veel van Reddit. (Zie.: Wat is Reddit? >>>). Enthousiast zat  ze te vertellen: “Dan heb je sub-reddits waar je lid van kan worden. Ik ben bij knitting (breien) en bij crochet (haken) en als je allebei kunt heb je ook nog bi-stitchual” (bi-stekerig,  bi-stekelig, bi–stekueel. ….)

Bi-stitchual. Blijk ik ook te zijn.
Verbaast u niet, verwondert u slechts.
De afgelopen weken heb ik mijn brei – kant goed ontwikkeld. Voor Harriët maakte ik net zo’n Zeeuwse visserstrui als voor Gerard, (zie 29 december >>>) maar zij wilde graag een groene en ook een ander patroon er in: Arnemuidse  slangen en blokjes van Yerseke.

trui j@

Zeeuwse visserstrui

detail: blokjes en slangen

detail: blokjes en slangen

 

 

Reageren

2 december: Verrassing van Sinterklaas.

SinterklaasHet Sinterklaasfeest gaat dit jaar geruisloos aan ons voorbij. We vieren het niet dit weekend, maar dat wil niet zeggen dat we het helemaal niet vieren; in de kerstvakantie komt Frea bij ons logeren, dus tussen Kerst en Oud&Nieuw vieren wij nog een ouderwetse Sinterklaasavond. Ik heb 6 rollen Sinterklaas-inpakpapier, een zakje suikerbeesten en twee megazakken pepernoten in huis gehaald (want die zijn dan natuurlijk nergens meer te krijgen…). Dan zal het allesbehalve geruisloos zijn.

Toen ik vanmiddag thuis kwam om half zes vanuit het UMCG was het al donker. Uit de brievenbus stak een ingepakte roos. En voor de deur stond een feestelijk pakketje. De roos was een ‘hart onder de riem’ van meelevende gemeenteleden en het pakketje was van Sint en Piet. Die Sint en Piet kennen ons wel goed, want er zat o.a. een ‘lekkere dreuge worst’ in en een flesje port. Ik stuurde een foto naar Gerard in het UMCG. “Wat aardig van Sint en Piet” was zijn reactie. “Ook een afzender er bij?”
Ja, Sint en Piet……. dus dat weten we niet. Wat een leuke verrassing!

Bij de Sinterklaas op de foto hierboven (2010) ging gisteren het voedings-infuus er af en vanmorgen is het interne infuus (het lijntje) er uit gehaald. Alle belangrijke waarden waren gestegen, de hematoloog was tevreden. Het lichaam moet kennelijk hard werken om weer bij te komen, want Gerard is nog wel erg moe. Twee rondjes liepen we samen over de afdeling, toen wou hij wel graag weer liggen.

Een paar weken geleden schreef ik over de beanie die ik had gebreid voor Gerard. (zie 31 oktober >>>). Daarbij werd ook duidelijk dat onze dochters niet zo gecharmeerd waren van het Harry Slinger-mutsje. Maar ook als het gaat om hoofdbedekking kan er sprake zijn van voortschrijdend inzicht. Want de dochters kunnen het wel niks vinden, maar er waren anderen die juist het mutsje van de Amsterdamse Slinger wel wat vonden hebben.

Harry Slinger mutsVan zachte grijze katoen (met een vleugje acryl) breide ik zo’n mutsje en warempel: Gerard vindt het fijn. Niet zo warm als de beanie en lekker zacht.

Carlijn zat gistermiddag aan Gerards bed en gaf geen commentaar. Dat zegt eigenlijk al genoeg….uit voorzorg hadden Frea en zij in Engeland alvast een hippe zwarte pet voor hem gekocht, in de hoop dat het Slinger-mutsje niet gemaakt zou worden. Helaas voor de dames: het staat hem goed! Hierbij een link naar een breipatroon van het  Harry Slinger -mutsje.

Reageren

31 oktober: Beanie.

Toen we bij de stamcelcoördinator waren vertelde zij dat Gerard na de kuur die hij afgelopen week heeft gehad zijn haar zou kunnen verliezen. “Dan haak ik wel een mutsje voorharry slinger je!” grapte ik nog. Maar dat was nog helemaal niet zo’n gek idee. “Wat zal ik dan maken?” vroeg ik aan Carlijn. “Wat is hip tegenwoordig. Een Harry-Slinger-mutsje?”
“Wie is Harry Slinger!?” vroeg Carlijn vlak voordat ze in de bus stapte. “Google maar even” riep ik nog toen ze de bus inliep.  Voordat ik thuis was had ik al een appje van haar GEEN HARRY SLINGER MUTSJE!

Oké.
Maar wat dan wel? Carlijn adviseerde een beanie. Een hippe heren- en damesmuts. Een David-Beckham-mutsje zeg maar. Bij de Hema kocht ik twee bollen zacht breigaren (50% wol en 50% acryl) in de kleur ‘denim blue’, breipendikte 3 -3,5.
Hierbij de beschrijving van het breipatroon:

  • Zet met breinaald 3,5 112 steken op.
  • Brei zestien toeren boordsteek: 2 steken recht, 2 steken averecht
  • Brei vier toeren ribbels (voorkant averecht, achterkant recht)
  • Brei nu in de heengaande toer steeds 3 steken averecht en 1 steek recht.
  • Brei in de teruggaande toer steeds 1 steek averecht en 3 steken recht.
  • Als het goed is krijg je nu aan de voorkant een soort ‘banen’ te zien, van 1 lange streep rechte steken (V-tjes) met 3 averechten (ribbels) er tussen, zie foto hiernaast.
  • In dit patroon doorbreien tot het hele werk 30 centimeter is.
  • Nu alle stbeanieeken in één keer afkanten en de draad door de laatste lus halen.
  • Lange draad aan het werk laten zitten. De lange draad rijg je door de bovenkant van de beanie en als je aan het eind bent gekomen met rijgen trek je de draad strak aan. De hele bovenkant van de beanie wordt nu in elkaar getrokken, zodat de karakteristieke ‘hangpunt’ ontstaat.
  • Nu de zijnaad van de muts sluiten.

De beanie is inmiddels af.
Maar het haar zit er nog op!

Reageren

7 september: Mannen en breien.

babybalVoor een zwanger nichtje breide ik een babybal. Je breit voor deze bal zes lange repen van dunne katoen op naald 2.5. Die stroken vlecht je op een ingewikkelde manier in elkaar, voor een beschrijving zie dit pdf.document: gevlochten gebreide bal
Omdat je de lange repen in tricotsteek breit krullen ze om, waardoor ze mooi stevig in de bal blijven zitten. In de bal zit een klein belletje.

Mijn brei- of haakwerkje neem ik altijd mee naar kantoor. Tussen de middag heb ik een half  uur  pauze, dan eet ik m’n broodje en brei of haak een paar toeren. Zo ben ik even achter het beeldscherm weg en praat ik over wat anders dan werk. Op dinsdag vroeg één van de dames aan mij wat ik maakte. “Een babybal” antwoordde ik en legde uit hoe het zat met de lange repen.

Op woensdag zat ik weer met de pennen onder de arm en nu vroeg een andere collega wat ik aan het maken was. Die had het dinsdag niet gehoord, want de groepssamenstelling is iedere dag anders. “Een babybal” riep collega F. vanaf de andere kant van de tafel.
“Die repen gaat ze in elkaar vlechten, heel ingewikkeld ” vulde J. aan.
“Met deze steek krullen de randen mooi om, dan zit het stevig”  wist collega R. te vertellen.
Drie mannen met verstand van breien. Ze klonken als Kwik, Kwek en Kwak.
Collega M., ook een man, had het met stijgende verbazing aangehoord, net als de rest van de aanwezigen. “Zo, jullie hebben gisteren goed opgelet!”
De mannen hadden dikke pret.

Knoetergezellig is het dan tijdens de lunch. Er wordt gelachen, geplaagd en gepraat. Het gesprek kwam van de babybal op breien voor jongens op de basisschool en daarna ging het over de voetbalwedstrijd van Oranje tegen IJsland. Daar hebben de mannen namelijk ook verstand van.

Reageren

Pagina 1 van 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén