een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: clubyoga

3 mei: Yoga (3): Niet zo snel, Bert…..

Bijna een jaar doe ik nu aan yoga. Ondanks mijn aanvankelijke weerstand is het toch ‘helemaal goed gekomen’, zoals de instructeur (nog steeds die leuke J.) destijds al voorspelde.
(zie voor mijn eerste schreden op het yoga-pad zie 17 juni >>> en 13 juli >>>)

Inmiddels heb ik zelf een yoga-matje, een extra lange, gekregen op mijn verjaardag van de dochters.
Iedere morgen doe ik ongeveer 10 minuten een reeks yoga-oefeningen en iedere maandagmorgen ga ik naar de sportschool voor een uurtje club-yoga.
Ik ben er beslist een stuk soepeler door geworden en mijn armen en benen worden er sterker van.

yogaVooraan, vlak bij J., staat altijd een groepje dames dat het heel goed kan. Die doen het al jaren  en vouwen zomaar hun linker- om hun rechterbeen, steken de armen sierlijk in de lucht en blijven vervolgens doodstil staan.
Ik kan hetzelfde, maar niet sierlijk en ik blijf ook niet stil staan. Maar ik val in ieder geval niet meer om.
Ik sta helemaal achteraan, daar valt mijn houterigheid minder op.
J. roept de hele tijd in een microfoon wat we moeten doen. Dat is niet echt om te lachen en dat doen we dus ook niet veel. Gistermorgen was er een reeks nieuwe oefeningen, waarbij we goed moesten opletten: een serieuze zaak.
Toen riep hij tussendoor de Bert Visscher-uitspraak: “Niet zo snel, Bert, we schrijven mee!”. Dat vind ik nou grappig.
J. werd er gelijk een stuk sympathieker van.
En hij werd nog sympathieker omdat hij een oefening moest voordoen die hij niet kon.
NIET KON! bert
J. is dus ook maar een gewoon mens.
Die kennelijk van Bert Visscher houdt.

Reageren

2 januari: van een slinger naar een berg & goede doornemens.

Vandaag de eerste ‘gewone’ dag van 2016.
Ik hou van gewone dagen.

Eén van de eerste dingen die ik vanmorgen deed was het lezen van de column van Daniël Lohues in het dagblad van het Noorden.
Hij houdt van het Kerstfeest.
En hij houdt van Oud&Nieuw.
Maar hij houdt ook van het gewone leven.
Dat vind ik dan zo herkenbaar! Als ik begin december ons huis in kerstsfeer begin te brengen dan weet ik dat ik erg zal genieten van de heerlijke dagen rondom Kerst en Oud&Nieuw, maar ik weet dan ook al dat ik het op 2 januari weer prima vind om de boel op te ruimen.

Van de slinger naar de berg

Van de slinger naar de berg

Vandaag maakte ik van de slinger kaarten die we kregen een berg (zie foto) en daarna heb ik ze even opgeborgen. We beginnen het jaar met frisse moed en laten het hele ziekenhuisgebeuren even achter ons.

Voor wat betreft goede voornemens laat ik het dit jaar even bij ‘goede doornemens’.
Vorig jaar had ik mij voorgenomen om wat af te vallen en iedere dag één stuks fruit te eten. Je moet de lat niet te hoog leggen.
Dat is gelukt: 7 kilo afgevallen en op een dag of 10 na iedere dag één fruitding gehad.
Verder kwam er iets bij wat ik me niet had voorgenomen: ik ben club-yoga gaan doen (zie  17 juni>>> en 13 juli >>>)
Inmiddels begin ik iedere ochtend met een minuut of tien yoga-oefeningen en dat bevalt me prima. Dat blijf ik in 2016 dus ook doen. En verder: ik stort me in het gewone leven en haal d’r uit wat d’r in zit!

Reageren

13 juli: Yoga (2)

Op 17 juni schreef ik over mijn eerste kennismaking met yoga. Toen was ik nog in de veronderstelling dat het alleen yoga was. Maar het heet Club-Yoga. Een combinatie van Yoga, Tai Chi en Pilates. Dit staat in de wervende teksten:

Clubyoga is een groepsfitnessprogramma gebaseerd op oosterse ontspanningsoefeningen uit de yoga en t’ai chi. Tijdens de les richten we ons op ademhaling en concentratie, waardoor de geest geprikkeld wordt. Daarnaast prikkelen we het lichaam door oefeningen gericht op coördinatie, flexibiliteit en kracht. ClubYoga vormt een ideale combinatie van ontspanning en inspanning.

Dat doe ik dus nu. Vandaag was de vierde keer. Het begint al wat te wennen, maar ik kan het nog steeds niet erg goed. Dat komt omdat er een heleboel spieren zijn die ik al een tijdje niet meer gebruik. Sommige dingen krijg ik fysiek niet eens voor elkaar, bijvoorbeeld op je hurken zitten met je benen ongeveer een meter uit elkaar. Een ‘Full squat’ heet het, maar dat knopje zit er bij mij gewoon niet op. Ik val achterover als ik dat doe. Of de oefening waarbij je met je één schouder op de grond je arm naar voren moet strekken. Lukt niet. Het is maar goed dat onze instructeur (inderdaad, die leuke J.) af en toe zegt dat we moeten ademhalen, want met sommige moeilijke poses zou je dat haast vergeten.

Maar de meeste oefeningen kan ik wel. Of bijna. Wat ik dan weer grappig vind is dat je bij één oefening met je lichaam gebogen op één been moet staan met je beide armen gestrekt, alsof je zweeft. Dan sta ik wankelend op dat ene been, heb beide armen los en dan klinkt uit de luidsprekers het liedje: “It’s a miracle…” Dat vind ik dan ook.
Het is de bedoeling dat ik dit blijf doen. In juli sowieso nog, in augustus en september stop ik even voor de perikelen rondom de stamceltransplantie van Gerard, dan wil ik niet vastzitten aan vaste tijden. Op You Tube vond ik een filmpje met wat oefeningen, zodat ik het thuis een beetje bij kan houden. Hoop ik…

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén