een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Fietsknooppunten

13 juli: De meanderende Geul.

Op een fietsbruggetje over de Geul.

De Sunwebploeg vertrekt.

Tijdens de tweede fietstocht die we maakten in Zuid Limburg voerden de knooppunten ons langs het beekdal van de Geul. Aan de hand van vijf foto’s zal ik proberen een beeld te schetsen van deze zeer afwisselende fietstocht.
Net als bij ons in Drenthe zijn de vroegere kanalisaties opgeheven en meandert het riviertje weer vrij door het landschap.
Wij kwamen tijdens het fietsen superlatieven te kort.
Wij roepen wel eens tegen elkaar dat wij in Drenthe ‘in de eredivisie van Nederland wonen’, maar dit gebied komt daar heel dicht bij; het mooie weer speelde daarin natuurlijk ook een rol, maar het was heel mooi wat we zagen.

Kasteel Oud Valkenburg

In de buitenwijken van  Valkenburg waren we toevallig getuige van het vertrek van de Sunweb-ploeg richting de Tour de France. Het wielergebeuren neemt in die streek een zeer grote plaats in.

De knooppunten brachten ons langs prachtige kastelen.
Steeds weken we dan even van de route af en liepen nieuwsgierig richting de toegangshekken. Soms kun je even om het gebouw heen, maar even zo vaak ben je  een ‘onbevoegde’ en is het voor jou verboden toegang. Maar ik onthoud dan wel even de naam van het kasteel; eenmaal weer in ons hotel zoek ik dan op internet op hoe oud het is en wie er gewoond hebben etc.

Mini-binnenplaatsje

We kwamen op de fiets langs plaatsen als Schin op Geul , Wijlre en Gulpen. Wat we in die omgeving erg veel zagen waren carréboerderijen, ook wel binnenhofboerderijen genoemd. Je ziet een groot vierkant gebouw met een inrij-poort. Als de deuren van die poort open staan zie je een binnenplaats, die vaak heel mooi is ingericht; in vroeger tijden had de gesloten carrévorm tot doel de bewoners en hun bezittingen te beschermen. Veel van deze gesloten boerderijen kwamen tot stand in de 18e eeuw in dit gebied waar de roversbenden van de de Bokkenrijders actief waren. Midden in Gulpen waren we te gast op zo’n mini-binnenplaatsje voor een kopje thee.

Uitzicht bij Gulpen.

Omdat het gebied rond Valkenburg heuvelachtig is, heb je soms schitterende uitzichten. Toen we Gulpen uitfietsten hadden we de elektrische ondersteuning echt wel weer nodig om de heuvel op te komen, maar eenmaal boven was het uitzicht geweldig.
Als je klikt op de foto’s op deze pagina krijg je een vergroting.

Eigenlijk waren vier dagen  Zuid Limburg wat te kort.
Er is daar nog zoveel te zien en te ontdekken: die fietsknooppuntenkaart hebben we vast nog weer een keer nodig!

Reageren

10 juli: De entourage van de knooppuntenbordjes.

De eerste aanblik van de Maas…..

Wij vinden  dat je een vakantiegebied het best kunt verkennen op de fiets en dan het liefst aan de hand van fietsknooppunten. We pakten de in Valkenburg gekochte kaart erbij en stippelden een route uit richting Maastricht.  Doel: kijken naar de voorbereidingen van Rieu op het Frijthof en de brug over de Maas.

We hadden prachtig fietsweer; de omgeving van Maastricht is oogstrelend mooi en de eerste  aanblik van de Maas vormde de achtergrond van een knooppuntbordje.
We gingen natuurlijk even het centrum in,  maar niet te lang,  want we wilden nog door het gebied ten oosten van Maastricht fietsen.
We kwamen door plaatsen als Cadier en Keer en Bemelen.
Onderweg kochten we bij een boerenkraam een grote bak kersen en verbaasden ons over het feit dat we,  ondanks onze elektrische ondersteuning, ‘met de bek op het stuur’ moesten om de heuvels op te komen.

In Zuid Limburg waan je je in het buitenland.
Dat kan ik eenvoudig illustreren met twee foto’s.
De foto links maakte ik bij knooppunt 66: een zeer katholieke entourage waar ons vrede werd toegewenst.
De foto rechts is genomen op een kruispunt van wandelwegen in de buurt van Bemelen, onderdeel van het Pieterpad, (staat ook op de wegwijzer) met op de achtergrond rotsen.
In het plaatsje Berg genoten we van kip (Gerard) en zalm (Ada) op het terras van dorpscafé ’t Voske, met twee tafels naast ons drie dorpelingen die heel veel plezier hadden.
Waarover, dat konden we niet volgen.
Plat Zuid Limburgs.
Dat schreef ik ook al: je waant je in het buitenland.

Reageren

12 augustus: Aaltje* in Aalten

Na de oude steden Zutphen en Doesburg belandden we tijdens onze vakantie voor een paar dagen in een Noorse blokhut op Camping ‘de Lansbulten’ >>> in Aalten.
Dit gebied leent zich bij uitstek om te fietsen. Daarbij maken wij graag gebruik van de ‘fietsknooppunten’. Toen wij deze manier van fietsen ontdekten (meer dan tien jaar geleden in Noord Holland) was het nog redelijk onbekend, nu is het gras voor de informatiepaneeltjes helemaal platgetrapt en hoor je overal op de route:
“Wij moet naor drie’nvieftig!”
“Waar stond dat bordje dan?”
“Zullen we zo even pauzeren? Ik heb wel zin in een latte machiato.”
“Wir kommen in die Nähe von Aalten!”
Allerlei soorten Nederlands, Duits en Engels kwamen we tegen op onze fietstochten door de Achterhoek.
Groepen familieleden, echtparen, vriendinnen: in het kader van ‘meer bewegen’ zit de hele wereld tegenwoordig op de fiets. Allemaal zo’n mooie E-bike met een batterij achterop. De boeren-thee-tuinen en terrasjes varen er wel bij, want fietsers nemen vaak nog wel wat meer dan een latte machiato.

Overdekt boekenkraampje bij een huis in Bredevoort.

Overdekt boekenkraampje bij een huis in Bredevoort.

Wij streken neer op een terrasje in Bredevoort, een verrassend mooi vestingstadje én boekenstad. (Zie website Bredevoort  >>>) .
Op een stoel voor ons hipte een vogeltje heen en weer. “Ik maak eem een foto van die mus” zei ik tegen Gerard.
“Dat is hielemaol gien mus” sprak een voor mij wildvreemde meneer aan een belendend tafeltje “t is een vink en volgens mij is ’t een vrouwgie”.
Onvervalst Drents tussen alle eeeee’s en ooooo’s van de Achterhoek. Even een knipoog en glimlach: Drenten under mekaar.
De Achterhoekse gastvrijheid kreeg vorm in een stuk appeltaart voor een klein jongetje. “Wil je daar ook slagroom op?”vroeg de serveerster. Een enthousiast “Jahaa!” was het antwoord. Toen ze terugkwam lag er op het schoteltje van het jongetje dubbel zoveel slagroom als op dat van zijn vader. Er valt zoveel te genieten op een terrasje….

Wij hebben een gedetailleerde kaart van de omgeving gekocht waar de knooppunten op staan. Dat is wel nodig bij ons, want wij missen nogal eens een bordje.

.... veel informatie langs de route .....

…. veel informatie langs de route …..

Bij een mooi oud huis, een imposante tuin of een vliegende roofvogel zit ik soms achterstevoren op de fiets en op andere momenten zitten we zo genoeglijk te kletsen dat sommige bordjes ons ontgaan.
Ook in de omgeving van Aalten is het erg mooi.
De knooppunten brachten ons door dorpjes als Barlo en Corle.
Ondertussen leer je van alles over de roemruchte geschiedenis van dit deel van ons land.
Regelmatig stond ik bij een groot informatiebord met historische achtergronden. Verhalen over een oud klooster, ridders en borgmannen die geacht werden ‘geharnast en te paard’ de burcht in Bredevoort te verdedigen.
Aaltje* heeft genoten in en om Aalten.
( * zie Aaltje heeft vakantie >>>)

Reageren

23 mei: Wat een feest!

Zaterdagmorgen lieten we ons verwennen met een uitgebreid ontbijt in ons hotel in Delft.
Daarna stapten we op de fiets voor het tweede deel van de combiticket (zie gisteren): de Oude kerk. Voor een liefhebber van geschiedenis is dat een feest. Vitrines met de hele historie van Delft en de kerk >>>, kerkgeschiedenis en fantastische gebrandschilderde ramen met bijbelse taferelen. Zeer gelukkig toeval: er werd die dag in de kerk een scratch gehouden: het Requiem van Mozart. Toen we binnenkwamen klonk het Confutatis maledictis.
Een ander gelukkig toeval was de vlooienmarkt die rond de Oude kerk was georganiseerd. vlooienmarktJe weet gewoon niet wat je ziet: je komt de meest bijzondere dingen tegen. En wat een sfeertje: tien keer zo leuk als die toeristen-prullaria winkeltjes, die ons ook in deze kerk verwelkomde.

’s Middags maakten we een lange fietstocht fietsknooppuntmet fietsknooppunten. Onderweg kwamen we door Schipluiden en Schiedam.
Woorden schieten te kort om te beschrijven hoe mooi het was.
Prachtige oude boerderijen met grote, goed onderhouden erven. Eenden en meerkoeten met kuikens. Een historische haven in Schiedam. Mooie polderlandschappen met knotwilgen en brede sloten met kikkers en broedende zwanen.

Historische haven Schiedam

Historische haven Schiedam

In de kerk van Schiedam was een inloop -concert van shantykoor ‘Stuurloos’. Wat ik nog aan Mozart in mijn  hoofd had werd verdreven door ‘ Het kleine café aan de haven ‘.

Terug in Delft genoten we van een biertje en een wijntje op het oergezellige plein. We aten bij de plaatselijke Chinees een lekker combi-menu en ’s avonds op onze hotelkamer deden we een potje Kolonisten van Catan  (hij won) en Ticket to ride  (ik won).
21 mei 2016. Wat een feest.

Reageren

10 augustus: Dwas deur Drenthe

Veurige week mus ik van Roden naor Klazienaveen. Dat is precies een uur ried’n van ’t noorden naor ’t zuuden van Drenthe en dat verveelt mij niks: het is een prachtige route dwas deur de provincie.
Ekehaar, nr. 37Maor ie ziet pas goed hoe mooi het is a’j Drenthe op fietse verkend. Gistermiddag hebt wij een fietsknoop-puntenroute fietst in de omgeving van Aomen. (veur de liefhebbers nummers 37, 95, 22, 58, 03, 31, 33, 08, 37).

Veur informatie over de fietsknooppunten hierbij een link >>>.
Wij fietsten langs hiel diverse landschappen: mooie dőrpies, kleine akkerties umzoomd deur holtwallen, een heideveld met een kudde schaopen (hoe Drents wo’j t hebben?) een stuk greslaand dat pas meid was en waor meeuwen, krei’n en ooievaars zich tegoed deuden an wat d’r under het gres wegkwam en ondertussen was ’t ok nog prachtig weer!

Dat har meer volk op ’t idee bracht um te gaon fietsen, d’r kwam oons regelmaotig wat in tegen. Veul toeristen. Die roept dan ‘halloooo!’ of ‘Daahaag!’ .
Maor ok volk uut de omgeving. Ie kent ze d’r zo uut. Een echte Drent zeg ‘Moi’. Of ze knikt eem met ’t heufd.

Nao Aomen fietsten wij langs de Sterrenwacht en toen reden wij zo maor het terrein van veurmalig kamp Westerbork op. En drok dat het daor was! Wij hebt besleuten dat wij daor nog ies hen wilt, de leste keer was in 1983 en d’r is wel arg veul veraanderd en bijkommen.

Wij fietsten nog over een smal pad deur een bos, kwaam langs een bosvennegie, zagen drie buizerds kribben in de lucht en wij beëindigden oonze tocht in Ekehaar waor wij ok begunt waren en waor de auto stun.
Wat een afwisselende route!
‘Trots op…’ is in dit geval geen goeie bewoording.
Wij bint wies met Drenthe!

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén