een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Icare

22 oktober: Een waardig levenseinde; dankzij ‘de wichter’ van Icare.

De laatste week van mijn moeders leven was moeilijk.
Door de leverkanker vielen steeds meer lichaamsfuncties uit. Heel langzaam vergiftigde de niet meer werkende lever haar lichaam en haar geest.

Ze heeft het waardig gedragen. Ze vertikte het om in bed te blijven liggen. Toen Gerard en ik zondagmiddag 15 oktober rond half één mijn broer aflosten zat ze nog dapper in haar stoel. Mooie kleurige blouse met een zwarte broek aan. Dat  was ’s morgens nog altijd wel even een dingetje. Een verpleegkundige die een bruine broek bij een blauwe top uitzocht kreeg te horen: “Nee, dat past niet bij mekaar!”
En die zondagochtend was de zwarte broek nog zorgvuldig uitgezocht: “Moet wel lang genog wezen bij de enkels.”

Maar halverwege die zondag moest ze het opgeven. De gang van het bed naar de stoel werd te zwaar. “Laot mij nog maor eem liggen.”
Maandagavond 16 oktober om 18.45 uur is ze overleden.
Waardig tot het eind.
In haar eigen huis; mijn broer en ik stonden aan haar bed.

Dit konden we voor haar doen dankzij de niet aflatende hulp van Icare. Er was een dagteam. Een avondteam. Een groep ‘nachtzusters’. Medipoint verzorgde een sleutelkluisje, een hoog-laag bed, een postoel en speciale anti doorligkussens. Ma werd geholpen met de medicatie, met wassen, douchen en eten. Wij waren er voor het gezelschap en de geruststelling . Maar het was ook een hele geruststelling dat ‘de wichter’ (zoals mijn moeder hen steevast noemde) regelmatig langskwamen.

Wat moeten die meiden hard werken.
En wat waren ze lief voor mijn moeder.
Met dit blog wil ik, ook namens mijn broer, ‘de wichter’ heel hartelijk bedanken voor alle goede zorgen waarmee ze mijn moeder hebben omringd. Als je er van zo dichtbij mee geconfronteerd wordt zie je pas hoeveel mensen in touw zijn rondom het welzijn van één patiënt.

Chapeau!

Reageren

14 oktober: Zorgverlof

Het zat er al een tijdje aan te komen: mijn moeder heeft meer zorg nodig dan Icare haar kan bieden. Op mijn werk heb ik recht op zorgverlof en daar maak ik met ingang van vrijdag gebruik van. Op deze manier willen we mijn moeder de gelegenheid geven om thuis te sterven.

Intensief, emotioneel en energievretend.
Maar ook waardevol.
Ook met betrekking tot deze website neem ik even zorgverlof; ik ben een tijdje off-line.

 

Reageren

19 september: Wie heeft de regie?

In de afgelopen weken maakte ik melding van het feit dat mijn moeder in een slechte conditie was opgenomen in ‘de Boshof’ in Assen. Inmiddels zijn we twee weken verder.
Ze heeft ontzettend haar best gedaan. Wandelen op de gang, fysiotherapie én samen koffiedrinken en eten met de andere bewoners op de gang.
Eigenlijk vond ze dat het moeilijkst. Mijn moeder is nu eenmaal wat op zichzelf en was in de instelling min of meer verplicht aan de huiselijke gezamenlijkheid mee te doen.
Snappen we allemaal. Anders zit je maar alleen op je kamertje te verpieteren en zie en spreek je behalve de verpleegkundige helemaal niemand. Argumenten genoeg: “Moet je doen mam. Hoe eerder je weer herstelt, des te eerder mag je ook weer naar huis.”

Maandagmiddag heeft de huisarts haar verteld dat ze ongeneeslijk ziek is; er is geen behandeling meer mogelijk. Wat een rotboodschap.
“Dan wil eigenlijk wel weer naor huus.” zei mijn moeder.
In één dag was het allemaal geregeld. Morgen gaat ze ‘terugverhuizen’ naar haar comfortabele appartement in Hoogersmilde. Ze krijgt de maximale thuiszorg van Icare en ze krijgt eten van cateraar Slager Eleveld. Verder krijgt ze alarmering en hulp in de huishouding. Mijn moeder, die drie weken geleden nog helemaal niet bekend was bij Icare en nog nooit enige vorm van huishoudelijke hulp heeft gehad. We hopen dat ze in haar eigen omgeving nog een poosje kan genieten van de tijd die haar gegeven is.

“Nou huuf ik ok niet meer met alleman te eten.” Daar is ze dus ook gelijk vandaag al mee gestopt. Ik begrijp het ook wel. Als je de regie over je eigen leven uit handen moet geven dan is dat op zich al een verschrikking. Als je je dan vervolgens moet overleveren aan de regels van de instelling waar je in bent opgenomen is dat logisch, maar beslist niet gemakkelijk. Nu mag ze naar huis. Waar Icare, slager Eleveld en de thuishulp de regie over haar leven overnemen.

Complimenten voor de verzorging in ‘De Boshof’. Zij hebben mijn moeder opgevangen, de medicatie op orde gekregen, haar slaapritme weer goed gekregen en haar begeleid bij het lopen, zitten en opstaan.
Wat fijn dat het op deze manier kon!

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén