een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: jarig

25 oktober: Foto van vroeger.

Vorige week kwam Rob de Nijs weer eens voorbij op Radio 5 met ‘Foto van vroeger’.
Je kent het vast wel:  ‘Hier heb ik nog een foto van heel lang geleden maar als ik blijf kijken dan wordt het weer heden gemaakt op de ochtend van mijn vijfde verjaardag.. ..

Vandaag ben ik 58 geworden.  In mijn fotoboeken zitten honderden foto’s van vroeger. De essentie van het lied van De Nijs is voor mij de zin: “Alleen zijn of eenzaam, hoe kon ik dat kennen,  ik hoefde alleen maar naar huis toe te rennen,  met een gat in mijn kop en een broek vol met scheuren, mijn  moeder was thuis,  dus wat kon me gebeuren!

Waar moet ik nou op drukken?

De veilige basis thuis.
Een beschermde jeugd.
Niet alleen maar rozegeur en maneschijn, maar ouders die van je houden, een daarbij horende familie die je regelmatig ziet en een vertrouwde buurt waarin iedereen elkaar kent en waar men een beetje op elkaar let.
“Is dat niet dat kleintie van Vreeswiek? Wat döt die daor nou bij die bouwputte…”
Dat kleintie was ik, als drie-jarige in een nieuwe nieuwbouw woonomgeving op avontuur en verdwaald in een huis in aanbouw.
Een oplettende buurtbewoner vond me en bracht me weer thuis.
Bij ‘foto van vroeger’ moet ik altijd aan bovenstaand kleuteravontuur denken. Hoe waardevol mijn beschermde jeugd in Hoogersmilde was besefte ik pas veel later.

‘Foto van vroeger’ is een hertaling van Joost Nuisl van het lied ‘Damals  wollt’ich erwachsen  sein’ van Udo Jürgens. Toen wilde ik volwassen zijn; als kind kan het je immers niet snel genoeg gaan: later als ik groot ben!
In de tekst van Jürgens staat een prachtige zin: ‘Von den Träumen sind mir nur die Schranken geblieben’; van die dromen zijn alleen de kasten overgebleven…..

Maar die kast, de omlijsting van die dromen, is er nog wel.
Wat een mooie beeldspraak.
58 jaar.
Al lang groot.
Oud? Welnee! Ik ben blij dat ik het ben geworden!

Voor de liefhebbers hierbij een link naar Foto van vroeger >>> en één naar Damals wollt’ich erwachsen sein >>>.
Benieuwd naar de teksten? Hierbij een link Foto van vroeger naar een PDF met de Duitse en de Nederlandse tekst naast elkaar.

Reageren

11 augustus: Jarig!

Vandaag is mijn blog jarig: het wordt 3 jaar. Mijn eerste blog schreef ik op 14 augustus 2014, ( zie >>>) Dat deed ik toen bij ‘Blogse’ onder de naam ‘Handwerken en meer’.
Maar het werd steeds meer ‘meer’ en steeds minder handwerken, zodat ik na een jaar begon met een eigen website bij WordPress onder de naam ‘de Waarde van de dag’. Die website lanceerde ik op 4 september 2015 (zie >>> ).
In september 2016 besteedde ik aandacht aan het twee-jarig bestaan van mijn site ( zie Sharing the joy >>>) en vandaag dus drie jaar een dagelijks blog.

In de loop van de jaren is het aantal onderwerpen gegroeid en ook het aantal lezers groeit heel langzaam maar gestaag.
Het elke dag plaatsen van een blog is een gewoonte geworden die helemaal is ingeweven in mijn dagelijkse leven. Als me iets opvalt maak ik even een aantekening en soms verzeil ik situaties waarvan ik dan al weet: dit gaat een leuk blog opleveren.
En heel soms zóu ik een heel leuk verhaal kunnen schrijven, maar dan doe ik het niet.
Omdat het kwetsend zou zijn voor de betrokkenen.
Of omdat niet alles met iedereen gedeeld hoeft te worden.

Toen we drie weken in Canada waren schreef ik om de twee, drie dagen een blog over onze belevenissen. Het was maar goed dat ik dat vanaf het begin had gedaan, want na drie weken was ik heel veel dingen van het begin al weer vergeten!
Men zegt niet voor niets: ‘Wie schrijft die blijft’.

De ‘Gastblogs’ die ik in 2016 heb geïntroduceerd worden erg gewaardeerd, maar de leveranciers zijn nog niet zo scheutig met nieuwe pennenvruchten.
Er was nog wel een schoonzoon die opperde een gastblog te willen aanleveren.
Over hoe moeilijk het is om om te gaan met ons gezin. “Mijn leven met de Waninge’s” zou het dan gaan heten.
Ik kijk er naar uit!

Afgelopen zondag overkwam me iets bijzonders. We zongen in de Norg tijdens de openluchtdienst (zie 7 augustus j.l.)) en tijdens het koffiedrinken kwam een mevrouw met me kennismaken. Ze was een vaste volger van mijn blog en vond het leuk om mij ‘in real life’ te zien. Vond ik ontzettend leuk! Wat zij vooral uit mijn blog haalde: het genieten van de gewone, alledaagse dingen die zo vaak de waarde van mijn dag bepalen.
En dat is waar ik na deze derde verjaardag gewoon mee doorga, namelijk het beschrijven van mijn waarde van de dag: ‘een alternatief voor de waan van de dag’.

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén