een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: kaatseballen

6 december: Een muis….!

Het is vrijdagmiddag rond de klok van twee en ik sta tijdens de wekelijkse FysiYoLates bij Trijntje met twee ‘kaatseballen’  (zonder net) te kaatsen tegen een blinde muur.
Eerst met je voorkeurshand gooien en met twee handen opvangen, dan met één hand vangen, met twee ballen en vervolgens met je andere hand opgooien en opvangen.
Het was hééél erg goed voor onze oog-hand coördinatie; we kregen te horen dat onze hersenhelften hier heel blij van werden. Fijn voor mijn hersenhelften, zelf werd ik er vooral erg moe van. En dan nog niet eens zozeer van het ballen, maar van het terughalen van de ballen die door de hele gymzaal rollen als je hem niet vangt.

Bij één oefening moesten we eerst onze arm in de rondte zwaaien en dan gooien.
Daarbij sloeg ik Diny, die even achter mij langs liep om een weggerolde bal op te halen, de bril van het hoofd. Oeps….
Gelukkig was Diny zeer vergevingsgezind, want bij het volgende onderdeel moesten we in tweetallen ballen naar elkaar toegooien en wij vormden samen een goed team.

Het laatste gedeelte van de les doen we altijd een ontspanningsoefening waar bij je op je rug mag liggen. Meestal ben ik daar wel erg aan toe, want de oefeningen vallen soms niet mee. Beenoefeningen waarbij je eindeloos op één been moet staan, heupoefeningen waarbij je op en af een krukje moet, danspassen achter elkaar waar je bekaf van wordt, maar deze keer was het al tijd voor ontspanning voordat ik er op verdacht was.
Time flies when you’re having fun.

Na de ontspanning lag er voor iedereen een suikerbeestje in zilverpapier naast ons matje.
In het kader van Sinterklaas had Trijntje bedacht. Niet iedereen had dat beestje gelijk gezien na het ‘ontwaken’, dus toen ik zei: “Hé, een muis!” keken enkele dames schichtig om zich heen. Na afloop in de kring overleefde menig muisje de gemberthee met citroen zonder suiker (ik doe heel gezond mee) niet.
Deze FysiYoLates is de eerste vorm van groepsbewegen waar ik me zo goed bij voel dat ik niet na anderhalf jaar afhaak. De groep is gezellig, de oefeningen zijn goed te doen en iedere week iets anders maakt dat het geen sleur wordt. Zelfs als je helemaal niet van sporten houdt is dit goed vol te houden.

Natuurlijk moest ik bij het muizenvoorval denken aan het liedje van Rudi Carell.
Jij ook? Hierbij een link naar dat nummer >>>.
Even zwelgen in nostalgie.
Waaaaar? Daaaar!
Wat is het toch fijn een muis in een molen in Mokum te zijn…..

Meer lezen over de avonturen bij Trijntje?
Hierbij een link naar het vorige blog over FysiYoLates >>>
Onderaan dat blog staat weer link naar het voorgaande verslag.

Reageren

14 december: Kaatseballen & ‘Geen tijd’.

Kaatseballen! Maar dat was lang geleden……
In mijn kindertijd stond ik eindeloos met mijn buurmeisjes Greetje en Reneetje tegen de blinde muren van onze nieuwbouwwoningen aan de Servatiusstraat te kaatsen en oefening baart kunst. Op het schoolplein kon ik met vier ballen tegelijk kaatsen!
Kon.
Want vanmiddag gingen we kaatsen bij de Fysi-Yo-Lates bijeenkomst bij Trijntje in Roderesch en wat hebben we staan schutteren met elkaar!
Maar wat was het leuk. We gingen niet alleen kaatsen, maar ook overgooien. Eerst met één bal, later met twee en zelfs met drie; en dan ook nog in een kring, zodat de ballen ons om de oren vlogen.
Op de foto zie je hoe de ballen over en weer vliegen.
Heel goed voor de oog-hand coördinatie.

Aan het einde van de les doen we altijd, liggend op ons matje, ontspanningsoefeningen. De ene keer gaan we in gedachten ons hele lichaam bijlangs, een ander keer leest Trijntje een verhaal voor.

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik soms na een paar minuten ontspanning al bijna slaap, zodat het verhaal dat wordt voorgelezen in flarden voorbijkomt. Een morgen op kantoor, einde van de week: geef mij een kussen en ik doezel zo weg.

Zo niet vorige week vrijdagmiddag. Het verhaal dat werd voorgelezen droeg de titel ‘Geen tijd’ en het ging over een boer die heel druk bezig was emmers vol water naar een drinkbak voor zijn dieren te sjouwen. Een wandelaar die voorbijkwam zag tot zijn verbazing dat er een gat onderin de drinkbak zat, zodat het water dat de boer er in gooide onmiddellijk wegstroomde.
“Weet je wel dat er een gat in die drinkbak zit?” vroeg die wandelaar.
Ja, dat wist de boer wel.
“Waarom gooi je er dan steeds nieuw water in? Het loopt immers gelijk weer weg! Waarom repareer dat gat niet?”
De boer antwoordde “Nee, daarvoor heb ik geen tijd, het vee heeft dringend water nodig!”

Vanuit dit verhaal werd de link naar ons eigen leven gelegd.
Wij zijn in ons dagelijks leven zo druk met wat we allemaal moeten doen, dat we vergeten waar het om gaat: ons zelf. Je kunt jezelf vergelijken met een gans die gouden eieren legt.
Die eieren kunnen nog zo mooi glanzen en waardevol zijn, maar als de gans met een burn-out aan de rand van de vijver ligt, legt ze geen eieren meer.
Zorg goed voor jezelf en put jezelf niet uit; neem pauzes en kijk af en toe kritisch naar waar je allemaal zo druk mee bent.

Wat een mooie combi.
We houden het lichaam soepel met yoga en pilates en de geest krijgt  een verhaal mee om over na de denken in het weekend.
Oefeningen voor lichaam én geest.
Soms is het hard werken op de vrijdagmiddag…..

Het verhaal komt uit het boek ‘De wijsheid van de witte wolf’ van Aljosha Long.
Klik hier >>> voor meer informatie over dit boek.

Meer lezen over de avonturen bij Trijntje?
Hierbij een link naar het vorige blog over FysiYoLates >>>
Onderaan dat blog staat weer een link naar voorgaand verslag.

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén