een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Moi Noordenveld

8 oktober: Wennen in Roden.

Wij kwamen in 1989 in Roden wonen; veur een Smildiger as ik een grote overgang.
Met twee kleine kinder veul het mij in eerste instantie niet met um mien drej te vinden.
Dattig jaor later kiekt wij met een glimlach trogge op die eerste jaoren.
“Ha’j heimwee naor Hoogersmilde dan? A’j in Roden woont?”
Het onbegrip stun soms in koeieletters boven de heufden van Rôners die hier heur hiele leem al woont.
Ja. Heimwee naor Hoogersmilde.
En netuurlijk niet allent naor het dörp, maor ok naar mien va en moe, de femilie, de vrienden, het koor, de karke, körtom ALLES.
De eerste weken ha’k d’r boekpiene van.
Over de eerste kennismaking met de Rodermarktparade gung een column die ik dizze weke much schriem in de rubriek ‘Moi Noordenveld’ van De Krant.
Gien onverdield genoegen, die eerste kennismaking.

Woon ie niet in de buurt en bi’j beneid naor dat verhaol?
Hierbij een link naor het PDF 2020.10.08 Gien Ronermarkparade
Bij dit stukkie haar ik ok een mooie foto inleverd van die eerste pries die wij destieds wunnen met ‘de Haven’, maor kennelijk was mien tekst te lang, want de foto hebt ze d’r niet bij ofdrukt.
Vandaag as bonus bij dit blog: foto’s van de winnende wagen met de grote schoen bewoond deur een moezenfemilie.
Frea zit as moessie veur op het picknickkleedtie met Oana.
A’j op de foto’s klikt wordt ze wat groter, dan zie’j Gerard d’r ok nog opstaon, links.
Bijna dattig jaor jonger.
Nog gien spat veraanderd!

Reageren

22 augustus: Moi!

Zo nou en dan mag ik een stukkie inleveren veur de rubriek ‘Moi Noordenveld’ in het 
regionale neisblad ‘ De Krant’;  in augustus was ik weer an de beurt. Veur wat betreft het underwarp van dat stukkie: dat mag ik hielemaol zölf weten. Daor denk ik dan wel eem over nao. Wat schrief ik dan? In elk geval wat regionaols. En het möt ok herkenbaor wezen. Möt ok nog wat humor bij eigenlijk….

In veurgaonde colums haar ik al schreven over de Mensinge, het Martiniziekenhuus en de Rodermarktwagen van de karke; bij al die verhaolen haar ik put uut eerdere blogs die ik al ies publiceerd haar op dizze website. Dizze keer heb ik keuzen veur een verhaol over oonze oale Catharinakarke op de Brink in Roden waor as ik twee jaor vrijwilliger bin.
Een aantal blogs schreef ik over mien avonturen tiedens de openstelling van de Catharinakarke in de sommer. Daor heb ik een  aantal aspecten uuthaald en een nei verhaol van maakt.

Woon ie niet in de buurt en wo’j mien bijdrage wal graag lezen?
Hierbij een link naor een PDF met het verhaol Niet knappen in de karke.

Wat wil ik bewerkstelligen met dit verhaol? Ik wol de Roners wat vertellen over het unieke monument dat hier op De Brink stiet en de drempel um daor ies naor binnen te gaon leger te maken.
Woensdag nam ik ‘de Krant’ met naor het UMCG veur Gerard,
’s Mörgens was ik an ’t wark en ik leut mien collega’s het stukkie ok eem lezen.
“Kunnen jullie wel Drents lezen eigenlijk?”
Wussen ze niet.
Maor ze redden zuch d’r prima met; ’t is ok niet moeilijk netuurlijk.

Naor aanleiding van mien stukkie ontstun d’r een gesprek over de karke.
Veur mij wel gek um het met mien collega’s te hebben over het Drents en de karke.
Dat is een stukkie Ada dat op mien wark wal ies, maor niet regelmaotig in de aandacht stiet.
An de kovvie vertelde ik dat ik dit underwarp keuzen haar um de Roners tiedens een openstelling naor de Catharinakarke te kriegen. Kennelijk deu ik dat zo enthousiast dat ien collega vreug: “Waarom ben je eigenlijk geen dominee geworden!?”

Tja….

Diezölfde collega kwam mij ’s middags een bos zunnebloemen brengen.
Umdat ‘mien zunnegie in huus’ d’r nou eem niet is.

Meinsn hebt zölf soms niet deur hoe heur stralen aandere luu verwarmt.

Beneid naor veurige publicaties in ‘De Krant’?

Nargens beter as thuus

Mannenpraot bij de Rodermarktwagen

Van Smilde naor Roden lokt….

Reageren

14 maart: Herkenbaar.

Af en toe mag ik een column in de streektaal verzorgen voor de rubriek ‘Moi Noordenveld’ in De Krant, een regionale krant in Noordenveld.
Het onderwerp mag je meestal zelf kiezen; toen ik vorig jaar een tijdje in het ziekenhuis verbleef schreef ik op deze website een paar blogs over mijn lot als patiënt en ik besloot een aantal van die verhalen te combineren onder de titel: “Nargens beter as thuus.”

Regelmatig spreken mensen mij aan over mijn blogs, maar deze column maakte wel heel veel los. Wat blijkt? Het is zo herkenbaar. Bijna iedereen heeft wel eens in het ziekenhuis gelegen en bijna iedereen weet hoe ongemakkelijk het soms is om je kamer te delen met anderen. Het is een hilarische column geworden en achteraf lach je er om, maar toen ik mijn avonturen met Piet, Guus en Willem beleefde was het soms echt niet leuk.

Een verpleegkundige in het Martiniziekenhuis, die destijds meelas met mijn blogs, kwam na het verhaal over de vragen over de stoelgang van de buurman, (terwijl ik nasi met saté zat eten)  naar me toe.
“Die verpleegkundige was ik, hè? Wat erg eigenlijk; had ik helemaal niet door. Wij zijn bezig met ons werk en werken behandelplannen en protocollen af. Jij geeft ons een inkijkje hoe de patiënt het beleeft die afhankelijk is van onze zorg. Ik zal proberen daar wat meer rekening mee te houden.”

Wat ik destijds ook schreef en wat ik na het tumult over deze column nogmaals wil benadrukken: we mogen onze handen dichtknijpen dat we in Nederland wonen en dat het zo goed geregeld is als je ziek wordt. Dat je geopereerd kunt worden en dat je verzekering dat betaalt. En dat mensen als Willem niet aan hun lot worden overgelaten.

Wil je de column ook graag lezen maar krijg je ‘de Krant’ niet in de bus?
Hierbij een link naar het PDF Nargens beter as thuus.

Naschrift: er kwam nog een opmerking over die fles waarin Willem moest urineren.
“Was die flesopening nou zo klein of eeeh….”

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén