een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Mozart

11 oktober: Duet van Mozart.

Kort blog vandaag: een kennismaking met een mooi klassiek stuk.
Het is een muziekstuk uit Mozarts opera ‘Le nozze di Figaro‘ en het heet ‘K.492 Act 3 Sull’aria Che zoave zeffiretto’.
Het wordt gezongen door twee dames, maar als het stuk begint denk je dat het een solostuk is; je ziet ze immers niet.
Halverwege gaan ze tweestemmig zingen en iedere keer krijg ik er weer kippenvel van.

Ook beluisteren? Hierbij een link naar het stuk op YouTube 
Luister en geniet.

Het is een uitvoering van het Orchester der Deutschen Oper o.l.v. Karl Böhm en de dames die het zingen zijn Edith Mathis en Gundula Janowitz.

En ja, ik weet al wat de kenners gaan zeggen.
“Uit de préhistorie;  uitgevoerd door zangeressen die inmiddels al stokoud zijn. Veel te langzaam gezongen! Wordt tegenwoordig veel sneller uitgevoerd!”
Klopt helemaal.
Maar dit vind ik mooi.
Let vooral op het laatste stukje.
Als je toch zo mooi kunt zingen………..

Reageren

14 juli: Betoverend mooi.

Zoekend op Spotify naar een specifiek werk van Mozart vond ik iets anders dat me verraste.
Ik hoorde drie stemmen: een sopraan, een alt en een bariton en het betoverde me.
Het bleek een stuk te zijn uit Mozarts opera ‘Cosi fan tutte’ en het heet Terzettino – ‘Soave sia il vento’.
Het werd voorzichtig en fragiel gezongen.
Wat mooi!
Ik beluisterde het stuk drie keer achter elkaar.
Zucht.
Wie zingen dit zo mooi?

De sopraan was Elisabeth Schwarzkopf, de alt Christa Ludwig en de baritonpartij werd gezongen door Walter Berry
Elisabeth Schwarzkopf klonk mij in de oren als ‘lang geleden’ en dat was ook zo; 1915 was haar geboortejaar.
Dat de uitvoering me zo raakte was niet gek, want dit staat er over haar op Wikipedia:

Er bestaan vele opnamen van haar, waarvan verscheidene door kenners worden gerekend tot de mooiste interpretaties van operarollen of liederen die tot op heden zijn gemaakt – misschien geëvenaard, maar nimmer overtroffen. Zij was bekend om haar buitengewoon mooie stem die zij met grote virtuositeit en met een niet aflatend streven naar perfectie gebruikte. Zij straalde een onaantastbaar kunstenaarschap uit, met een hoge stem die gekenmerkt werd door de totale technische perfectie in expressie en voordracht. De zeldzame kritiek die weleens werd uitgeoefend, wees op een zo grote aandacht voor de techniek van het zingen, dat de directe emotionele impact van het gezongene daarbij misschien weleens wat tekort kwam.

Dus. Elisabeth Schwarzkopf.
Ook bekend vanwege haar bijtende kritieken in masterclasses.
Dat klokje had ik al eens horen luiden, nu weet ik dus ook waar de klepel hangt.

Walter Berry (1929) en Christa Ludwig (1928) waren van dezelfde lichting en vierden triomfen de tweede helft van de vorige eeuw. Die twee waren zelfs getrouwd en hadden samen een zoon.

Inmiddels heb ik het stuk al veel vaker gehoord en het blijft prachtig.
Laat je ook betoveren: hierbij een link  naar een video op YouTube.

 

Reageren

10 maart: Zaterdagmorgen met een serenade.

Zaterdagmorgen. Na twee volle weekenden kon ik vanmorgen uitslapen.
Gerard ging rond 10 uur ergens anders koffiedrinken, dus ik had het rijk alleen.
Huis opruimen, stofzuiger er door. Tijdens het opruimen vond ik het doosje van een oude CD “Mozart, the best of the best”.

Die had ik al lang niet meer gehoord. Tegenwoordig heb ik al mijn muziek op mijn telefoon staan en deze CD heb nog niet geript naar mijn harde schijf.
De CD speler wordt ook bijna niet meer gebruikt; het laatje waar het schijfje in moet stokt al zo af en toe.
Ik wou de CD afspelen, maar ik moest eerst op zoek naar de afstandsbediening.
Als een soort Malle Pietje “waor hep ik soks toch gelate…” zocht ik tussen de vele exemplaren die bij de TV liggen en warempel: ik vond hem.

Even later speelde een klassiek orkest, zong er een sopraan en was ik helemaal even weg.
Weg van de ING -topman die een veel te hoog salaris krijgt.
Van de stroomstoring in Amsterdam. Van Trump en Kim Jung Un, van de kijkcijfers van Umberto, Matthijs en Jeroen, van het zwerfafval en van het gekrakeel rondom de gemeenteraadsverkiezingen.
Ik hoorde een koor dat Laudate Dominum zong, een pianosonate en nog veel meer moois.
Eén van de mooiste stukken vond ik nr. 12 op de CD Serenade in B flat K 361 “Gran Partita”.

Ga even zitten, klik hier >>>, doe je ogen dicht en kom ook even los van alles: hierbij de “serenade van mijn zaterdagmorgen”.

 

Reageren

15 december: Tandarts & Mozart.

Donderdag 15 december stond al een tijdje in mijn agenda.
’s Morgens om 10.30 uur en ’s middags om 14.00 uur ‘Kroonbehandeling’.
Drie weken geleden zat ik aan de koffie met een vers broodkapje, toen ik opeens een hard stukje kauwde. Dat was geen brood. Dat was een stuk van een kies uit mijn bovenkaak.
Daar word ik absoluut niet blij van. Gelukkig heeft onze tandarts aan het eind van zijn werkdag altijd een uur voor ‘spoedgevallen’, dus om half vijf diezelfde dag zat ik daar al.
De schade werd opgenomen, de scherpe punt werd weggeslepen en de afspraak voor vandaag werd in de agenda gezet.

Zo’n afspraak bepaalt in grote mate de waarde van mijn dag.
tandartsBij het wakker worden is eerste wat ik denk: “Vandaag tandarts. Brrrrr.”
Het is de laatste jaren trouwens al erg verbeterd met die bezoekjes. De tandartsen die ons gebit behandelen (Mondzorg Roden >>>) zijn erg aangename exemplaren. Vriendelijk, rustig en zeer kundig.
Het moeilijkst vind ik altijd om te blijven ontspannen tijdens de behandeling. Met ademhalingsoefeningen kom ik al een heel eind, maar het blijft lastig.
Vanmorgen bedacht ik: “Ontspannen doe ik het best met klassieke muziek. Als ik nou mijn eigen muziek meeneem lukt het rustig blijven misschien wel beter.”

Met mijn MP3-speler in de aanslag kwam ik vanmorgen de behandelkamer binnen.
Natuurlijk mocht ik mijn eigen muziek luisteren; als dat helpt graag zelfs.
Het requiem van Mozart had ik op de oortjes. Als ik die muziek hoor ontspan ik al.
Onder het “quam olim Abrahae promisisti et semini eius” kreeg ik een mondring ingeplaatst waardoor je lippen bij je gebit worden weggetrokken. Het is maar goed dat ik niet weet hoe je er dan uit ziet……
“Benedictus, qui venit in nomine Domini” zongen de solisten. “Zet u de kiezen maar even op elkaar” vroeg de tandarts. Vreemde combi.

Maar het hielp wel! Fantastisch, wat scheelde dat een hoop. Je hoort dan namelijk ook niet de muziek die uit de luidspreker van de spreekkamer komt.
Na de behandeling vroeg ik naar de scans die de tandarts had gemaakt. Hij liet me de computerfoto’s zien; ik zag mijn eigen kaak waar nog een stompje van de kies in zat en de computer berekende toen precies hoe de nieuwe kroon tussen die stomp en die kies daaronder er uit komt te zien.
Vanmiddag kreeg ik de nieuwe kroon al geplaatst. In precies de goede kleur wit, zodat hij bij de rest van mijn gebit past.
Kunstenaars zijn het.
Hierbij een link >>> naar een  mooie uitvoering (Herreweghe) van het Benedictus.
“Zet u de kiezen maar even op elkaar……”

Reageren

19 april: Kruissteek & Mozart

telefoonhoesjeGisteravond had ik even weer tijd om te  borduren.
Op 9 maart >>> vertelde ik over mijn nieuwe borduurproject.

detail accent zilverdraad

detail accent zilverdraad

Het is de bedoeling dat ik af en toe even een up-date plaats met mijn vorderingen” schreef ik toen.
Inmiddels ben ik al over de helft en het ziet er nu zo uit.
Na ‘Met het mes op tafel’ ging Gerard nog even achter de computer en ik pakte mijn borduurwerk, zocht mijn MP3-speler op en installeerde me op de bank.

Het Requiem van Mozart zette ik aan.
Een ‘o-wat-verheug-ik-mij-moment’.
Want ik heb namelijk een kaart voor een herdenkingsconcert hier in Roden waar dit stuk van Mozart wordt uitgevoerd door de Nederlandse Bach-academie. Dat is op zaterdag 30 april in Op de Helte om 20.00 uur. Het is het eerste concert in een reeks van vier in Drenthe: Assen, Hoogeveen en Coevorden volgen in de dagen daarna. Meer weten? Zie >>>

Mijn broer heeft ook een kaart. Met hem deel ik de liefde voor dit stuk, dit wordt de eerste keer dat we het samen ‘life’ gaan beluisteren. Vandaag als ‘waarde van de dag’ een link naar een stukje uit de film Amadeus >>>. We zien een doodzieke, koortsige Mozart, die de muziek voor het ‘confutatis maledictis’ doorgeeft aan Salieri, die aan zijn bed zit. In dit fragment wordt het stuk per partij opgebouwd. Het is maar zeer de vraag of het zo gebeurd is, maar wat krijg je hier een mooi inkijkje in het complexe muziekstuk.
Als ik het stuk beluister krijg ik bij het ‘voca me’ altijd weer kippenvel.
Nog 11 dagen……!

Reageren

24 juni: Mozart in de Onlanden

Vandaag op de fiets naar Groningen. Midden in ‘de Onlanden’ tussen Peize en Groningen kwam “Romanze” van Mozart voorbij op de oortjes van mijn MP-3. Nog steeds krijg ik kippenvel als het nummer begint.

Klassieke muziek was bij ons thuis niet echt een ding. We keken naar programma’s als het Schlagerfestival op de ARD, Op volle toeren van de Tros en Avro’s TopPop. Toen ik een jaar of 15 was, was ik één van de oudste leden van Kinderkoor ‘de Schakeltjes’ in Hoogersmilde. Ik speelde gitaar en zong vaak een tegenstem met de oudste kinderen. Voor het koor stond meneer Mosselaar en er was een vaste organist als we gingen optreden. Op een avond, na een generale repetitie in de kerk bleven Mosselaar en de organist nog na om te oefenen voor een stuk dat ze dat weekend daarna samen gingen spelen. Mosselaar speelde hoorn. Ik ruimde ondertussen mijn gitaar en de standers op. Wat ik hoorde was prachtig. Hoorn en orgel. Een hele mooie melodie waar ik stil van werd. Ik ging op een stoel voor in de kerk zitten en heb geluisterd. “Wat spelen jullie daar?” vroeg ik? “Romanze van Mozart” was het antwoord.
Het bleef in mijn hoofd verankerd. Het woord Romanze onthield ik, maar de melodie zakte in de loop van de jaren weg.

Een aantal jaren geleden ontdekte ik You Tube. Ook ontdekte ik hoe je van een You Tube filmpje een MP3 document kunt maken. Op goed geluk typte ik ‘Romanze Mozart’ in. En daar klonk ineens de hoorn, deze keer met een heel orkest eronder. De tranen kwamen spontaan, de melodie was nog net zo mooi als toen en ik bevond me weer als 15-jarig meisje in onze toenmalige kerk in Hoogersmilde.

Meneer Mosselaar is al overleden. Maar als Romanze voorbijkomt op m’n MP3-speler dan zie ik hem weer met z’n hoorn bij het orgel staan.
Luister hier >>>> naar een prachtige uitvoering van ‘Romanze’

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén