een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Nederland in beweging

12 juli: Het laatste stukje.

Na onze vakantie in Duitsland vroeg iemand tijdens de boodschappen bij de Jumbo mij: “Hoe gaat het met je?” Zonder er bij na te denken riep ik: “Goed. En met jou?” “Nee,  ik bedoel met je hart!” O ja, m’n hart. Dan ben je dus echt wel even goed op vakantie geweest.

Drie en een halve maand revalidatie heb ik er nu opzitten. Voor mijn gevoel ben ik nu met het laatste stukje bezig, al zegt menigeen dat het een jaar kost voordat je weer de oude bent.  “Als je dat ooit weer wordt” zei laatst iemand opbeurend. Volgens mij ben ik goed op weg. De wond is prima genezen, al blijft een strook naast het litteken raar gevoelloos aanvoelen en sommige kleding met kragen en opstaande randjes irriteert nog steeds, dus die draag ik nog even niet.

..... in beweging......

…. in beweging ….

Deze week ben ik weer een paar uren aan het werk geweest, ik doe het huishouden en de boodschappen weer zelf en probeer mezelf wat zwaarder te belasten qua beweging.  Naast de yoga iedere morgen doe ik dagelijks mee aan Nederland in beweging (lees hierbij het blog ‘Nederland en Ada in beweging’ uit 2015) en ik spring touwtje. Ik touwtje spring. Huh? Hoe zeg je dat eigenlijk.. …ik doe aan touwtjespringen. Op de familiedag ontdekte ik dat ik na tien keer springen al buiten adem was; vandaag kon ik al 30 keer achter elkaar springen.

Lichamelijk gaat het dus de goede kant op, mentaal zwabbert het nog een beetje. De angst voor een volgend infarct is, ondanks het consequent innemen van meerdere soorten medicijnen, altijd aanwezig. In de afgelopen 14 jaar is gebleken dat het zich vaak als donderslag bij heldere hemel aandient; dat heeft te maken met de onvoorspelbaarheid van de ziekte FMD 

Bij de vorige infarcten kreeg ik alleen één of meerdere stents geplaatst en duurde het herstel ongeveer zes weken; dan was ik in ieder geval lichamelijk wel weer opgeknapt.
De bypass-operatie van maart heeft een behoorlijke impact op me gehad; het lichamelijke herstel kostte me moeite en is me niet altijd meegevallen. Met recht noemde ik het ‘mijn Echternachse processie’. Om in die beeldspraak te blijven: inmiddels loop ik weer gewoon, stap voor stap naar voren. Heel af en toe moet ik nog eens een stapje terug doen. Toch weer te veel dingen achter elkaar afgesproken zodat de agenda voor één weekend te vol is; toch weer helemaal in elkaar gevouwen op mijn zij liggen slapen waardoor in het wondgebied een zeurende pijn ontstaat; of gewoon te veel gedaan en te weinig rust genomen: het hoort er bij. Als het goed is werk ik vanaf half augustus  weer drie dagen in de week en ben ik helemaal opgeladen voor het seizoen 2018/2019: als het ons gegeven is gaan we er weer wat moois van maken.  Op het werk afgelopen dinsdag begon het in ieder geval al goed: ik kreeg welkomstbloemen!

Reageren

25 februari: Nederland (en Ada) in beweging

Je kunt geen krant of tijdschrift meer opslaan, geen tv- of radioprogramma meer aanzetten of het gaat over BEWEGEN! “Zitten is het nieuwe roken” las ik vandaag in een Management-tijdschrift op het werk. Umberto Tan had het er van de week ook al over in z’n show en zelfs Tineke (van Radio 5, toch niet iemand bij wie je direct aan bewegen denkt) had er een item over in haar show.

Bewegen dus. Eigenlijk heb ik een broertje dood aan bewegen. ‘Vrieswijk-genen’ houden niet van welke vorm van bewegen dan ook. Ja, de ogen. Om te lezen. En de handen. Om te handwerken. Het liefst zit ik eindeloos met een borduurwerkje met muziek op de oortjes op de bank, of in de zomer onder een boom.

Maar toen ik in 2004 voor de eerste keer werd getroffen door een hartinfarct kwamen er andere potten bij het vuur. Het hartinfarct werd niet veroorzaakt door te weinig beweging, maar er werd me wel verteld dat het beter zou zijn om ‘de randvoorwaarden’ danig te verbeteren. Ik stopte met roken, ging Minder Eten en Meer Bewegen. (het MEMB-dieet).
Inmiddels zijn we 10 jaar verder. Het bewegen is inmiddels helemaal ingesleten in mijn leefpatroon. Zoveel mogelijk dingen lopend doen (naar de winkel, naar Franse les, naar de cantorij), dingen in Roden zoveel mogelijk op de fiets doen, altijd de trap nemen, geen hulp in de huishouding nemen maar alles zelf doen. Op het werk haal ik altijd zelf koffie, loop ik voor ieder printje naar het kopieëerapparaat en zet ik de auto op de parkeerplaats bij de Lentis-locatie Laan Corpus den Hoorn, terwijl mijn bureau in het Heijmanscentrum staat. 8 minuten wandelen. Vanmorgen was het heerlijk: lente! Vogeltjes!
Toen ik vanmiddag terugliep stroomde het van de regen. Een auto reed mij met een rotgang voorbij nét door een plas, zodat mijn zijkant in één keer doorweekt was…… soms zit het mee, soms zit het tegen. Maar ik had wel lekker een frisse snoet.

Verder probeer ik iedere dag een half uur achter elkaar flink te bewegen. Op sommige dagen lukt dat al door de huishoudelijke klussen: boodschappen doen, wc’s soppen, stofzuigen, zo tik je lekker wat calorieën weg. Ga ik op de fiets naar mijn werk, dan heb ik de beweging ook al ruimschoots te pakken. Soms fiets ik een half uur op de hometrainer.

in beweging

Vandaag koos ik voor ‘Nederland in beweging’ van omroep Max. Het levert me meewarige blikken van de kinderen op als ik dat vertel. Maar vergis je niet: het is best pittig. En moeilijk ook! Soms zijn het zoveel pasjes achter elkaar dat ik hem terugspoel (uitzending gemist…) en nog een keer moet luisteren wat ik nou precies moet doen. En dan zie ik al die mensen daarachter, meestal ouder dan ik, moeiteloos de oefeningen mee doen. Zucht. Vrieswijk-genen. Het zit er gewoon niet in…..

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén