een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Nienoord

1 september: Vervlogen tijden.

Gisteravond fietste ik na het eten nog een rondje Leek.
Als ik wandel loop ik graag even langs de Mensinge, als ik fiets gaat mijn voorkeur uit naar Nienoord of het hunebed, het is maar net hoe het uitkomt.
Toen ik richting Nienoord fietste kreeg ik in de gaten dat er daar ‘iets te doen was’: horden mensen en harde muziek. Daar ben ik niet zo van, dus ik fietste er met een grote boog omheen. De boog bracht mij in Midwolde, waar ik afstapte bij de oude kerk aan de rand van het dorpje. Het hek naar het kerkhof stond open en ik liep een rondje om de kerk.
Daar stuitte ik op de sluitsteen van een grafkelder met het opschrift ‘NIENOORD’  met daarnaast de graven van de familieleden van Van Panhuys, die omkwamen bij een koetsongeluk in het begin van de vorige eeuw.

Stenen getuigen.

Op 6 november 1907 raakte de koets waarin de familie Van Panhuys zat in het water van het Hoendiep toen ze onderweg waren van Groningen naar Leek. Het was erg mistig die avond. Treurig detail is dat de deuren van de koets op slot zaten, omdat de familie die dag een groot bedrag bij de bank had opgenomen. Johan van Panhuys, zijn echtgenote, hun zoon Hobbe en hun schoondochter Elske verdronken die avond, evenals hun huisknecht Meindert Van Wijk. De koetsier, Wouter Meier,  overleefde het ongeval.
(Meer weten? Klik hier Van Panhuys voor de informatie die er over op Wikipedia staat.  Op internet vond ik ook nog een pagina van de Historische Kring Leek e.o., waar uitgebreid verslag wordt gedaan van de gebeurtenissen.)

Ik stond bij de graven en realiseerde me wat voor impact het ongeluk gehad moet hebben op de mensen uit die tijd.
Precies honderd jaar later, op 6 november 2007, werd bij het Hoendiep in Hoogkerk het monument ‘De verdronkenen van Nienoord’ onthuld.
Vervlogen tijden; de stenen getuigen liggen verstild op het kerkhof in Midwolde.

In de late avondzon fietste ik terug naar Roden. Er stond een ree tegen een bosrand aan te grazen. Er zwom een paar zwanen statig onder het fietsbruggetje door waar ik op stond; koeien, schapen en paarden stonden bedaard in de weilanden en ik genoot.
Wat wonen we in een prachtig deel van Nederland.

Reageren

21 december: Christmas carols op Nienoord

Toch nog Christmascarols gezongen met InBetween! Met een ensemble weliswaar, maar toch. Op 13 december schreef ik er al over dat de Carols-scratch niet door ging. Wel alles ingestudeerd maar niet gezongen. Vond ik jammer, maar we hadden allemaal begrip voor de aflasting. Vandaag zou een ensemble van InBetween-zangers zingen op de kerstmarkt op Nienoord. Het was vorige week wat onzeker of er wel tenoren genoeg waren, dus had ik geopperd dat ik wel als ad-hoc tenor mee wou zingen. Begin deze week waren er toch tenoren genoeg, maar toen bleek dat de alten-bezetting erg mager was. Fijn voor mij: mocht ik de altpartij meezingen! Gistermorgen oefenden we de liederen nog even bij ons in de huiskamer en vanmiddag om 14.15 uur stond ons eerste optreden op de borden.

Nou leent de omgeving van de borg Nienoord zich natuurlijk prima voor een kerstmarkt. Wat een sfeertje daar vanmiddag. Je kon een ritje maken in een heuse koets of een arrenslee (met wieltjes……) met prachtige Friese paarden ervoor. Er waren kraampjes waar van alles te koop was en er was een klein orkestje met ‘trekharmonica’s’ waar we met elkaar nog oude Nederlandse kerstliedjes mee hebben gezongen.

We ontmoetten zelfs Jozef en Maria met hun kindje nog. Die kwamen even voor een korte ‘break’  in de warme chocolademelk kraam. Gerard grapte nog dat het kindje vast ook wel chocolademelk lustte.
“Wij van InBetween”  hebben met z’n elven twee keer twintig minuten á capella gezongen. Silent night, See amid the wintersnow, Once in David’s royal city……. ik heb er van genoten.

Toen we terugliepen naar onze auto moesten we ons door een mensenmenigte heen dringen.
Daar begon namelijk de kerstwandeling. Er stond een omroeper met een groot aanplakbiljet dat ‘iedereen zich moest laten inschrijven’. Wat veel mensen, ik heb me de ogen uitgekeken!
Tijdens de wandeling kom je allerlei kersttaferelen tegen, volgens de website een mooie manier om het kerstverhaal ‘te beleven’. Kennelijk wilden heel veel mensen deze belevenis meemaken, want het was zoeken om een plekje te vinden voor je auto. We liepen niet mee met de kerstwandeling. We hadden Jozef en Maria immers al ontmoet…..

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén