een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Nijkleaster

4 april: Wie bent u?

Gistermorgen hadden we in de Catharinakerk een ‘vrömde’ dominee.
Kerkelijke gemeenschappen kunnen daar soms wat autistisch op reageren.
“Wie preekt er vanmorgen?”
“Hulzebos uit Britsum.”
Hm. Kennen we niet.

De voorganger deed gistermorgen het enig juiste in onze Noord-Drentse gemeente: ze vertelde “waor ze d’r iene van was”. De dochter van. Je zag de mensen denken “O ja! Die zat als kind op basisschool de Hoeksteen. Er zitten ook wat ex-leerkrachten in de kerk…..”.
Dat is dan ook maar weer duidelijk.

Meer van TiberiasDe schriftlezing was uit Johannes, daarin ging het over de verschijning van Jezus aan zijn discipelen aan het meer van Tiberias. Lezen? Klik hier: Johannes 21>>>. Hierin vragen de discipelen zich af wie toch die man op de oever is.
De predikante vroeg in de preek: is er iets veranderd in je leven na Pasen? Heb je het helemaal over een andere boeg gegooid?
De leerlingen van Jezus pakten de draad van het gewone leven weer op. Ze gingen vissen.
Wij kregen het advies om dat ook te doen. Neem Jezus’ woorden en zijn voorbeeld mee in je dagelijkse leven. Leef je leven in het nieuwe licht van Pasen.

De overdenking werd afgesloten met de constatering dat iedereen op de vraag “Wie bent u?” een ander antwoord geeft. Een ieder heeft immers zijn eigen verhaal. Maar voor iedereen geldt dat vóór het antwoord op de vraag”Wie bent u?” kan komen te staan: “Ik ben een kind van God.”

Na de dienst was er koffiedrinken. Daar sprak ik de dominee nog even. Ze is naast predikante in Britsum ook gastpastor in ‘Nijkleaster’ in Jorwert, een pioniersplek van de Protestantse kerk Nederland. Daar zijn Gerard en ik ook eens geweest, zie 4 oktober >>>
Wij zullen haar daar misschien nog wel eens ontmoeten, want ik ben van plan om Jorwert nog eens te bezoeken.
Maar misschien komt ze ook nog wel eens naar Roden, want ik ben het roerend eens met degene die na de dienst tegen zijn buurman zei: “Die mag hier nog wel ies kommen preken.”

Reageren

4 oktober: ‘Schoolreisje’ naar Friesland (2)

Dit gedeelte van de dag (voor het eerste deel van het verslag zie gisteren)  werd georganiseerd door ‘Nijkleaster in Jorwert >>>, een zogenaamde Pioniersplek van de Protestantse Kerk in Nederland.
We werden ontvangen in de kroeg, ‘het Wapen van Baarderadeel’. Daar wachtte een eenvoudige doch voedzame maaltijd: biologische groentesoep, vers gebakken warm donkerbruin brood, en als beleg kon je kiezen uit drie soorten kaas en jam. Lekker!

Jorwert - Nijkleaster Jorwert.

Jorwert – Nijkleaster Jorwert.

Na het eten werden we in de kerk verwacht, waar om 13.30 u een middaggebed werd gehouden. We zongen enkele liederen, de voorganger ging voor in gebed, er was een schriftlezing er er was stilte. Daarna was het tijd voor ‘Stilte, bezinning en verbinding’.
Dat gebeurde allemaal tijdens een wandeling van 75 minuten die in drie stukken werd geknipt. Het eerste deel werd in volledige stilte afgelegd.
Moeilijk voor mij…. Gerard liep naast mij en ik moest erg m’n best om niet te zeggen: “Kiek es, een reiger!” of iets anders van die strekking. Er fietsten ons een paar vriendelijke Friezen voorbij die blij ‘Hoi’ naar ons riepen, maar iedereen hield zich voortreffelijk aan de opdracht. Ook nu vond ik het moeilijk om niets te zeggen, komt zo nors over vind ik. Dus ik glimlachte maar zo breed mogelijk maar zei niets.

Het tweede deel (de verdieping) werd ook in stilte afgelegd, alleen nu kregen we een denkopdracht mee. De schriftlezing was namelijk uit Marcus, het gedeelte waarin Jezus zegt: “Laat de kinderen tot mij komen”. De moeders in dat verhaal wilden graag dat Jezus hun kind aanraakte. Als je dat nu op jezelf zou betrekken, hoe zou jij dan door Jezus geraakt willen worden?
Wat ik ontdekte was dat ik bij dit gedeelte van de wandeling helemaal geen moeite had om mijn mond te houden. Daar was ik namelijk niet meer mee bezig in mijn hoofd, ik was aan het nadenken over die vraag.

Bij het derde deel, de verbinding, was het de bedoeling dat je een gespreksmaatje opzocht en dat je met hem of haar een gesprek aanging, bij voorkeur over de vraag waar we net 20 minuten over hadden lopen nadenken.
Mijn praat-maatje kende ik vóór gisteren helemaal niet.
Maar na afloop van het gesprek gaven we elkaar een knuffel.
Wat een bijzonder, open en liefdevol gesprek. Met een volslagen vreemde.
Achteraf bleek dat Gerard had gewandeld en gepraat met haar echtgenoot en dat zij eenzelfde ervaring hadden.

We sloten de dag af met koffie & thee in de consistorie waarbij in een kringgesprek ervaringen konden worden gedeeld en uitgewisseld.
Wat een fantastische dag en wat een bijzondere ervaring.

Deel 1 sloot ik gisteren af met de vraag: ‘Zou God echt verdwenen zijn?’
Nee. Als dat al zo was dan is hij/zij terug. Bekijk het filmpje >>> maar eens op de site van Nijkleaster……..

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén