een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Onlanden

13 juli: Een toren die ‘het Beeld’ heet.

Woensdagavond om 19.00 u verzamelde zich een aantal leden van de PKN-gespreksgroep ’93 op de Brink in Roden.  Afsluiting van het seizoen.  Wat gingen we doen? Een fietstocht door de omgeving en een borrel op het terras bij Marry.  Net als voorgaande jaren was de route uitgezet door Bert en weer is hij er in geslaagd ons over weggetjes te laten fietsen die we nog niet kenden. En dan woon je al 29 jaar in Roden!

Eén zo’n onbekend dingetje was de uitkijktoren over de Onlanden in de buurt van Peize. 127 treden moet je beklimmen op een immense trap,  maar eenmaal boven ben je de ademnood zo weer vergeten: wat was dat mooi!
We keken uit over de omgeving waar ik altijd doorheen fiets op weg naar Groningen; ik kon de fietsroute helemaal

Wat een uitzicht!

volgen. Gisteren zocht ik wat informatie op over de toren en kwam uit bij de website van Natuurmonumenten >>>>.
De toren heet ‘Het beeld’.  De plek waar het gevaarte van staal en hout staat heet al zo vanuit de tijd dat monniken nog door het moeras trokken. Het was één van de droge plekken in de zompige gebieden tussen Leek en Groningen en het verhaal gaat dat er ook beelden hebben gestaan.

Terug naar de fietstocht. Na de beklimming van de toren fietsen we door de Onlanden richting Sandebuur en streken daarna samen neer aan de keukentafel van Marry en Roelof. Marry nam ons nog even mee naar hun schuur, daar zaten twee kerkuilen boven in de nok, hun nest met jongen zat in een nestkast; wat bijzonder om eens te zien!
Het was gezellig; voor een aangeklede borrel had iedereen wat meegenomen.
“Wat was dat jaartal van onze groep ook maar weer?” Gespreksgroep ’93.
Eén van mannen merkte op dat we dan ons 25-jarig jubileum vierden.
Zo lang al?!?
En dan te bedenken dat onze naam ooit ‘Gespreksgroep jong volwassenen’ was…… woensdagavond kwamen er foto’s van kleinkinderen voorbij.
Jong van geest zullen we maar zeggen.

Reageren

19 augustus: Albert Boelen en ‘de Onlanden’.

Zoas al beloofd in het blog ‘Olde mannen in Rowol’ vandage het aandere gedicht dat Albert Boelen mij destieds stuurde.
(zie het blog van 25 juli >>>)

Net as Albert bint Gerard en ik ook arg gecharmeerd van de Onlanden.
Wij gaot allebei regelmaotig op fietse hen Grunn’n. Veurige weke kreeg ik ’s mörgens een berichie van hum op mien telefoon: “De Onlanden vanmorgen. Lekker op fietse” en hij stuurde een foto met.

“Het was veul mooier as op de foto” zee e later op de dag. En zo is ’t eigenlijk altied.
Ettelijke foto’s heb ik ’s mörgens vrog van de Onlanden maakt. Met de opkommende zun. Met zulveren spinnewebbies an elke rietstengel met druppelties water d’r in waor de zun deurhen schient.
Met reeën in de mist. Met ganzenkuukens.
Met trots paraderende fazant-hanen.
Moar nooit krie’j op die foto’s te zien hoe mooi het was.
Ie moet d’r gewoon hen en het zölf beleven.

Albert woont in Foxwolde, feilijk midden in de Onlanden.
Lees hierunder hoe hij het beleeft:

Onland reize

Ik biender staorig
deur het gruun –
de zwarte sloot
wes mij mien pad –
het briede, gruune veld
met an de einder
een stad.
Ik dwaal wat rond en
vuul mij vrij,
een veugel wupt wat
veur mij oet.
Een grelle witte wolk
an de blauwe locht – ik
kiek umhoog – met in mien
hals een kloet.
Waor as ik kom – waorhen ik reis
hier kom ik aal wearum –
Hier kom ik vort – dit is mien plek,
want aal ’t gereis en aal ’t getrek
leart mij aal mear: d’r is niks in
hiel de weareld – dat op dit laand hier lek.
Dit laand, zó niks, zo ‘on’ – mor niet te
vergelieken.
Hoe aold aj wordt – hoe lang j’ ok blieft
verwonderd bliej’daor kieken.

(25.08.2014 Onland Roderwolde bij ’t Leekstermeer)

Reageren

22 maart: Herrie in de Onlanden.

Vanmorgen, op de fiets naar Groningen, fietste ik door de Onlanden.
Al vaker heb ik op deze website proberen uit te leggen hoe mooi dat is.
Omstreeks deze tijd van het jaar is het een bijzondere ervaring om vroeg in de ochtend door de Onlanden te fietsen. De vogels die het gebied bewonen zijn rondom deze voorjaarstijd heel druk met paren en nestelen. Het is een drukte van belang rondom het water, de graslanden en de moerassen. Het gebied herbergt heel veel verschillende soorten vogels en die maken allemaal geluiden.

Fluiten, gakken, krijsen, piepen, kwetteren, kwaken, zingen, tsjilpen, roepen, krassen, krijten, koeren en snateren doen ze.
Allemaal tegelijk.
Het is een herrie van jewelste.
Het heeft helemaal geen zin om oortjes met muziek op te doen, want ze tetteren dwars door Mozart heen.

’s Middags als ik terugfiets staat de zon al hoog aan de hemel. Dan valt het licht anders op de Onlanden. Er zijn heel veel mensen die speciaal voor de vogels naar dit gebied komen.
Vanmiddag fietste ik een stel achterop waarvan de man een loei van een fotocamera op de rug torste. Mét statief. Als je dan iets bijzonders ziet stap je van de fiets af, zet het statief op de grond en KLIK!
Ook zijn er veel mensen met verrekijkers die in de berm in de verte staan te koekeloeren.
Weer terug op het fietspad bij Peize zag ik nog twee grote vogels: nestelende ooievaars langs de drukke autoweg.
Gisteravond in Vroege Vogels hoorde ik dat deze soort weer helemaal terug is in Nederland, terwijl ze in de jaren ’60 bijna uitgestorven waren.

Ga eens kijken daar in de Onlanden.
’s Morgens vroeg is het het mooist.
Maar om 15.00 uur mag natuurlijk ook.
Kijken en vooral ook luisteren……..

Reageren

25 mei: Roerdomp? Of toch ‘Witte wieven’……

Vanmorgen fietste ik op weg naar mijn werk door de Onlanden tussen Peize en Groningen toen ik het geluid van een roerdomp hoorde.

roerdompEen roerdomp! Ik herkende het geluid, want het was vorig jaar een keer een onderwerp bij Vroege Vogels. De roerdomp is een bedreigde vogelsoort, die ook nog eens heel schuw is. In 2013 is deze vogel al aangetroffen in de Onlanden, maar ik had hem nog nooit gehoord.
Hiernaast een foto van een roerdomp (bron: Natuurmonumenten).
Het is een heel bijzonder geluid, natuurkenners noemen het ‘hoempen’.
Hierbij een link naar een fragment uit de serie ‘TV Green’, hier hoor je het geluid >>>
dat de roerdomp maakt.

Vroeger dachten de mensen dat het geluid werd gemaakt door de ‘witte wieven’, spookachtige vrouwenfiguren die boven het moeras zweefden.
Klik hier >>> voor meer informatie over die mytische wezens.
Die ‘wieven’ waren achteraf flarden mist, mistbanken en het geluid kwam van een roerdomp.

Meer weten over de roerdomp in de Onlanden? Klik hier >>> voor het artikel ‘Zeldzame roerdomp broedt in de Onlanden’ op de pagina van Natuurmonumenten.

Reageren

16 maart: De steppekiekendief.

Gisteren was ik voor het eerst dit jaar op de fiets naar Groningen.
In de Onlanden zaten de kraaien me al weer op te wachten op de wegwijzers. (zie 11 maart 2015 >>>).

vogelsGisteravond keken Gerard en ik naar Vroege Vogels. Dat programma begon met beelden die me heel bekend voorkwamen. “Liekt de Onlanden wel…” zei ik en dat was ook zo!
In dit bijzondere natuurgebied op de grens van Drenthe en Groningen stonden de camera’s van Vroege Vogels.
Er is daar een zeer zeldzame steppekiekendief gespot >>>. Gisteren zag ik ook al verdacht veel auto’s in de berm staan. Achteraf blijken dat vogelaars te zijn geweest die met camera’s en gevoelige lenzen de zeldzame steppekiekendief op de foto willen zetten.  Misschien heb ik hem ook wel zien vliegen.

Maar ik zie het verschil niet tussen een buizerd en een kiekendief, laat staan tussen een blauwe, een grauwe of een steppekiekendief. Voor mij heten ze allemaal ‘roofvogel’.

In tegenstelling tot gistermorgen was vanmorgen de zon er al vroeg bij.
Mooi, mooi, mooi.  Gistermorgen zag ik o.a. een aantal reeën, een witte reiger en twee ooievaars en vanmorgen zag ik een fazant en een roofvogel. Misschien was het wel……

Reageren

1 oktober: Onlanden en Hoornse Meer

Vandaag weinig woorden en 3 foto’s.
Gistermorgen fietste ik naar mijn werk, onderstaande foto’s zijn genomen tussen Peize en Groningen en langs het Hoornse meer. Ik vond het adembenemend.

20150930_073237a

20150930_073336a

20150929_074158a

Reageren

7 juli: Maaibeleid

Vorige week stond er een artikel in het Dagblad van het Noorden over het nieuwe maaibeleid.
Niet een onderwerp waar ik normaal gesproken een artikel over lees, maar deze keer werd mijn aandacht getrokken door een foto van een berm vol bloemen.
“Heee….dat heb ik ook gezien!” Als ik ’s morgens naar mijn werk in Groningen fiets kom ik de stad in bij de rotonde van Eelderwolde.

BoerenweggetjeDaar is een hele nieuwe wijk uit de grond gestampt, maar het oude boerenweggetje dat daar vroeger al langs liep is er nog en is nu in gebruik als fietspad. De bermen van dat weggetje staan tegenwoordig uitbundig in bloei: er is wel gemaaid, maar slechts een halve meter van de weg af.
Blauwe korenbloemDe rest van de begroeing staat er dus nog gewoon: klaprozen, zomermargrieten, boterbloemen, lupines.
Ik bespeurde zelfs een blauwe korenbloem. In de krant kwamen voor- en tegenstanders van het nieuwe maaibeleid aan het woord. Het behoeft geen betoog: ik ben voor.

Als ik rond kwart voor acht op kantoor mijn computer aanzet heb ik al drie kwartier gefietst: een goed begin van de dag! Een fietstocht door de Onlanden ’s morgens om 07.30 uur is niet spectaculair maar wel erg aangenaam. Dan heb ik alweer van alles gezien: twee ooievaars die in een pasgemaaid weiland op zoek zijn naar eten. Een zwanenpaar dat statig met een aantal lichtgrijze pluizige puberkuikens op het meer zwemt. Kikkers die luidkeels in een sloot zitten te kwaken.
Eenden, ganzen, konijnen, hazen en (in het laatste stuk in de stad) hondjes aan de lijn.

Soms is het fietsen iets minder aangenaam. Vanmiddag bijvoorbeeld op de terugweg ben ik (om het maar eens op z’n Drents te zeggen) ‘strontnat reegnd’. Maar de temperaturen waren nog prima, dus geen man overboord. Ik heb thuis genoeg droge kleren én een wasmachine.

Reageren

12 maart: Veenterpen

Gisteren vertelde ik dat ik weer voor het eerst dit jaar door de Onlanden ben gefietst. Onland betekent in de boerenfamilie waar Gerard uit komt zoiets als land waar je eigenlijk niks mee kunt. Woeste grond, moerasland, niet geschikt voor bouwland.

Toch is daar in de Middeleeuwen bewoning geweest. Mensen woonden toen, behalve in de winters, op zogenaamde veenterpen. Dat weet ik, omdat er op 1 april 2011 een open dag werd georganiseerd met het thema Archeologie in de Onlanden. Daar had ik wel oren naar. Maar ik trok wel even na of het niet een 1 aprilgrap was……Samen met Carlijn toog ik naar het Total tankstation waar in een ad hoc kantoor-unit een kleine tentoonstelling was ingericht.

Daarna werden we met een trekker tram naar de onderzoekstenten gebracht waar we met eigen ogen de werkzaamheden mochten bekijken. Op dat soort momenten heb ik altijd het gevoel dat het beroep management assistent toch minder goed bij mij past. Men liet zien hoe de afgegraven grond werd gezeefd, hoe men de fragmenten dateerde en hoe je aan de verschillende kleuren van de aardlagen al een heleboel kunt afzien. Fascinerend!

Fietsend door het gebied probeer ik me wel eens voor te stellen hoe het geweest moet zijn om toen op zo’n terp te wonen. Van de archeologen begrepen we dat het een hard leven geweest moet zijn. Voor wie meer wil weten over deze veenterpen, hierbij een link naar een pdf-bestand met meer informatie >>>.

Reageren

11 maart: Op fietse

Vandaag ging ik weer voor het eerst op de fiets naar m’n werk in Groningen. Dat is 14 kilometer.
Vanmorgen: KOUD!
Maar goed te doen. Al was het wel met een extra trui en handschoenen aan en een sjaal en haarband om (voor de oortjes).

In wat voor jaargetijde ik ook door de Onlanden >>> fiets, (tussen Peize en Groningen), het is altijd prachtig. Vanmorgen was de zon al op en er liep weer van alles door de velden. Een verdwaalde haas. Een troep fazanten. Heel veel soorten ganzen. In een boom zat een dikke buizerd te staren en in een sloot stond een roerloze reiger te vissen. Halverwege de route is een kruising van fietspaden met een ANWB-fiets-routebord.

kraaien DomboOm en op dat bord wonen al sinds jaar en dag twee grote kraaien die zich gedragen als de koningin van het verbrandde bos. Toen ik vanmorgen aan kwam fietsen loerde er ééntje naar mij vanaf het ANWB-bord en de ander hield me in de gaten vanaf de parallelweg. Ze doen niks, ze kijken alleen maar. Het geeft mij altijd een ‘Big Brother is watching you’-gevoel. Mysterieuze beesten. Ze doen me denken aan die kraaien uit de Disneyfilm Dombo. “Als ‘k olifant zien zou die vloog….”

Bij Eelderwolde fiets ik de Onlanden uit en de stad in. Ik kies dan altijd voor een route langs het Hoornse meer, vanmorgen lag het rimpelloos te glimmen in de ochtendzon. Het laatste stukje van de fietstocht gaat dan door de stad. Op de heenweg is er dan vooral forenzenverkeer om me heen (auto’s, fietsen), maar op de terugweg is de stad tot leven gekomen en gebeurt er van alles. Aan het fietspad ligt een FC-Groningen café, waar soms voetbalfans zitten met hun bier en hun bitterballen. Soms luid zingend. Als het goed gaat met de FC hé? Even verderop staat een viskraam waar de stadjers bij goed weer de toestand in de wereld bespreken. En langs het Hoornse meer werd vanmiddag al weer gewandeld en gevist: gezellig.

De grootste verrassing in de stad waren de paarse bermen. De groenstroken tussen de weg en  het fietspad stonden tjokvol paarse krokussen!
Om 07.45 uur zette ik op kantoor m’n computer aan.
Back to business. Maar met de lente al in het hoofd…….

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén