een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Robert Long

17 juni: Een veelzeggend lied.

Vandaag een blog over een lied dat ik nog nooit had gehoord, terwijl de zanger ervan al in 2006 overleed en ik vroeger 2 LP’s van hem in huis had.
We hebben het over Robert Long en het lied heet ‘Na zijn dood’.

Het gaat over een vrouw wier man plotseling is overleden.
Dit is een heel kort blog, maar het hoeft deze keer niet langer, want het lied zegt genoeg.
“Als je voor mij zingt, vogel, kan je beter stoppen…..”
Hierbij een link naar een video op YouTube: hij zingt het live en het is prachtig.

Reageren

9 februari: Ga nou maar….

Zondagavond.
We doen een spelletje Kolonisten en ik heb een playlist van Spotify als achtergrondmuziek aan staan.
Als de lijst is afgewerkt gaat Spotify voor mij bedenken wat ik leuk vind; dat klopt lang niet altijd maar af en toe zit er een pareltje tussen, waarbij ik denk: “Hoe is het mogelijk dat ik dit nummer nog nooit heb gehoord!”

We hoorden Rob de Nijs en Robert Long (op zich al een wonderlijke combinatie) en ze zongen ‘Ga nou maar’.
Twee mooie stemmen, een prachtige tekst en onverwachte wendingen in de melodie.

Na het spelletje (ik verloor…) zocht ik het op.
Kippenvel en tranen.
Kijk eens naar een stukje van de tekst

Het is te laat om nog de bakens te verzetten
We zijn te gulzig en te roekeloos geweest
Wat voor het leven was bedoeld
dat hebben wij erdoor gespoeld
zoals champagne op een groot onstuimig feest.

Meer ga ik er niet over zeggen,
Luister en huiver.
Hierbij een link naar een video op YouTube>>>.

Reageren

5 augustus: Dan ga je weer terug naar je vrouw…..

Van 28 juli tm 5 augustus vindt het Gay Pride festival  plaats in Amsterdam; om te vieren dat je kunt zijn wie je bent en mag houden van wie je wilt.  Het jaarlijkse hoogtepunt daarvan is Canal Parade, dan vaart er een bonte stoet van boten door de Amsterdamse grachten met daarop feestelijk uitgedoste lesbiennes, homo’s,  bi-seksuelen  en transgenders. In het journaal zagen we beelden van het plezier dat van de boten afstraalde; wat een feest was het weer.

In datzelfde journaal zaten beelden van Moskou. LHBT-groeperingen vroegen met een regenboogvlag aandacht voor hun zaak en werden één voor één opgepakt en afgevoerd.

Wat een tegenstelling. Wat mag je dan blij zijn dat je in Nederland woont.
Alhoewel, wat ik begrijp van de homo’s en lesbiennes om mij heen is dat het geaccepteerd lijkt, maar in werkelijkheid blijft het een strijd. “Wij lopen in Groningen ’s avonds laat niet hand in hand’ vertrouwde  een lesbisch stel mij kortgeleden toe.

In de jaren ’70, ik woonde nog thuis, kocht ik het album Levenslang van Robert Long op cassette.
Voor mij de eerste kennismaking met liefde tussen twee mannen; daar was ik in Hoogersmilde nog niet mee geconfronteerd.
Het lied ‘Thorbeckeplein’ vond ik het meest bijzonder. In mijn beleving beleefde de zanger een romance met een vrouw; pas in de laatste regel kwam ik tot de ontdekking dat het een man was. omdat Long zong: ‘dan ga je weer terug naar je vrouw…’.

O?

Daar moest ik op z’n minst erg aan wennen. Mijn ouders waren duidelijk over wat ze  van homo’s en lesbienes vonden en die mening was niet erg genuanceerd. Mijn vader en ik waren het dus ook over dit onderwerp grondig oneens en dat botste regelmatig.  Het bandje van Robert Long hoefden mijn ouders dan ook niet te horen. Long heeft heel veel betekend voor de LHBT-wereld in Nederland.  Het zou fijn als als zo’n Canal Parade overal in de wereld kon. Ook in Moskou bijvoorbeeld…..

Luister naar het ingetogen ‘Thorbeckeplein >>>’.

Reageren

27 augustus: Een optimist die zich vergist….

Van de week hoorde ik weer eens het liedje “zei m’n moeder altijd’ van Robert Long op de radio. Dat zongen we ook met jeugdkoor Hosanna >>> in Hoogersmilde in de jaren ’80.
Dit jeugdkoor bestond uit een groep van 25 jongeren tussen de 15 en 25 jaar. De instrumentale begeleiding bestond uit drie gitaren en een tamboerijn. We werkten mee aan kerkdiensten en één keer per jaar hadden we “Uitvoering” in zalencentrum ‘de Schakel’ samen met kinderkoor ‘de Schakeltjes’.
Tijdens zo’n uitvoering zongen we natuurlijk gospels en andere christelijke muziek, maar dan kon je ook eens wat anders zingen. Eén jaar deden we zelfs een medley van smartlappen waarbij “Manuela” van Jacques Herb nog voorbij kwam. Fantastische jaren.
Op één van die uitvoeringen zongen we bovenstaand lied van Robert Long. Ik vond het een geweldig sterke tekst en was het volledig eens met de inhoud. Het was ik één van de laatste liederen die ik het koor aanleerde voor we verhuisden naar Roden.

Het was toen 1988 en het leven lachte ons toe. Dan zing je zo’n tekst zonder er bij na te denken: ik werd er vrolijk van en vond dat Long groot gelijk had.
Toen ik het lied vorige week na jaren weer hoorde trof me de tekst van het refrein:

Want een mens is mooier als íe lacht
En al is het nog zo’n donk’re nacht
Als je even zoekt dan zie je altijd wel een heel klein puntje licht.
Je kunt de loop der dingen, geen andere kant uit dwingen
Het hele leven is een lange rij veranderingen..

Toen ik in oktober 2014 voor de vierde keer werd getroffen door een hartinfarct en zo bang was voor een volgend infarct heb ik ervaren dat het helpt om dan te zoeken naar een klein puntje licht. Die zijn er namelijk nog genoeg en daar genieten we van.
Hierbij een link naar het lied op You Tube >>>> en een link naar een pagina met de tekst >>> van dit lied. Het is de moeite waard om de tekst eens aandachtig te beluisteren, al was het alleen maar om het derde couplet:

Een optimist die zich vergist
Die heeft beslist wat minder last van tranen dan een sjacherijn
Zo’n fles azijn, die nooit iets fijn of leuk of mooi kan vinden….

En zo is het maar net.

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén