een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Rodermarktparade Pagina 1 van 2

8 oktober: Wennen in Roden.

Wij kwamen in 1989 in Roden wonen; veur een Smildiger as ik een grote overgang.
Met twee kleine kinder veul het mij in eerste instantie niet met um mien drej te vinden.
Dattig jaor later kiekt wij met een glimlach trogge op die eerste jaoren.
“Ha’j heimwee naor Hoogersmilde dan? A’j in Roden woont?”
Het onbegrip stun soms in koeieletters boven de heufden van Rôners die hier heur hiele leem al woont.
Ja. Heimwee naor Hoogersmilde.
En netuurlijk niet allent naor het dörp, maor ok naar mien va en moe, de femilie, de vrienden, het koor, de karke, körtom ALLES.
De eerste weken ha’k d’r boekpiene van.
Over de eerste kennismaking met de Rodermarktparade gung een column die ik dizze weke much schriem in de rubriek ‘Moi Noordenveld’ van De Krant.
Gien onverdield genoegen, die eerste kennismaking.

Woon ie niet in de buurt en bi’j beneid naor dat verhaol?
Hierbij een link naor het PDF 2020.10.08 Gien Ronermarkparade
Bij dit stukkie haar ik ok een mooie foto inleverd van die eerste pries die wij destieds wunnen met ‘de Haven’, maor kennelijk was mien tekst te lang, want de foto hebt ze d’r niet bij ofdrukt.
Vandaag as bonus bij dit blog: foto’s van de winnende wagen met de grote schoen bewoond deur een moezenfemilie.
Frea zit as moessie veur op het picknickkleedtie met Oana.
A’j op de foto’s klikt wordt ze wat groter, dan zie’j Gerard d’r ok nog opstaon, links.
Bijna dattig jaor jonger.
Nog gien spat veraanderd!

Reageren

22 september: Onder de grafzerken…..

Vanmiddag liepen we in heerlijk zonnig weer naar het centrum van Roden om ons nog even te vergapen aan de mooie praalwagens die we gisteren door de straten van Roden hebben zien rijden. Het thema was dit jaar ‘Mythes en legendes’.

Toen we gistermorgen voor de optocht aan langs de opgestelde wagens liepen was het al weer genieten. Je ziet dan de wagens nog zonder figuranten maar ook toen al stak er ééntje met kop en schouders boven de anderen uit: Dracula van bouwgroep Altena. De bovenkant stelde een kerkhof voor waar je grafzerken zag van Dracula en zijn bruiden. Daaronder zag je de wereld van de levende doden.

Huiveringwekkend in sfeer en kleurstelling. Enge muziek. Toen ’s middags de wagen voorbijkwam in de optocht zagen we de griezelige bewoners van de wereld onder het kerkhof. Creepy in kwadraat.

…..en daaronder Helena zelf in haar kist.
Het graf van Helana……

Heel verrassend was een hele groep verontruste dorpsbewoners die met stokken en mestvorken ten strijde trokken tegen heer Dracula. Een praalwagen die een verhaal vertelt: een terechte winnaar van de 1e prijs bij de bouwgroepen én ereprijs van de hele Rodermarktparade van gisteren.

De Bokkenrijders
Joris en de draak.

Maar daarnaast was ik ook onder de indruk van Joris en de Draak en de Bokkenrijders, die respectievelijk de 2e en de 3e prijs in de wacht sleepten. Dit blog is te kort om recht te doen aan de hele optocht. De ouders van de diverse scholen hadden zich namelijk ook weer van hun beste kant laten zien. Benieuwd naar de andere wagens? Kijk dan even op de website van DitisRoden.nl bij 22 september, daar vind je een mooie foto-reportage.

Mijn dag bestond voornamelijk uit ‘door het dorp heen en weer lopen’. Na de middagoptocht deed ik met twee dochters en twee schoonzonen waar ik me één keer per jaar met hart aan ziel aan overgeef: muntjes schuiven op de kermis.
(zie ‘Laot Aaltje maor schoe’m >>>).
Inclusief ‘kloeten in de boek’ van de spanning en de sensatie.
Daarna trakteerden Frea en Jon op vers gebakken oliebollen.
Wat weer een topdag!

Reageren

21 september: Roonermaark.

Al sinds 2014 schrief ik over de festiviteiten rondum de Rodermarkt in Roden, in goed Drents ‘de Roonermaark’. 
Dit keer een blog daorover in de streektaol.
De Roonermaark is veur het eerst holden in 1727; over een paar jaor kunt wij dus het 300-jaorig jubileum vieren.

Toen wij 1989 in Roden kwamen wonen hadden wij nog nooit van Roonermaark heurd.
In het lest van september 1989 waren wij slim drok met oons neie huus an de Boskamp. Op de zaoterdag veur de verhuuzing (het eerste weekend van oktober) haar ik de kinder bij mien moe parkeerd en was ik in de auto op weg naor Roden met koffie en brood veur de mannen die daor al vanof 7 uur an ’t wark waren. Ik zol d’r um tien uur wezen en ik was al wat an de late kant.  

Op de Nörgerweg weur ik tegenholden. Ik mus umrieden, want d’r was optocht.
“Optocht? Waor moet ik dan langes?”
“Eem ummerieden; eem een stukkie trugge en dan rechts de Hullenweg op. Hè, meinse, kiek nie zo kwaod, ’t is feest!”
Veur mij was ’t gien feest.
Belachelijk! Stom boerendorpsgedoe!
Al foeternd en mopperig kwam ik via een grote umweg met de koffie an de Boskamp an. Ik was niet bekend in Roden en TomToms waren d’r nog niet.
Optocht. En dan de openbare weg blokkeren. Wat ’n verstaand!

Die dinsdag daorop haar Gerard vrij nummen um parket te leggen in oons huus.
Hij was drok an ’t tummeren terwijl het volk langs de ramen leup op weg naor de markt.
Menigeen stun te gebaren dat het feest was of wees naor zien veurheufd.
Bi’j nou wiezer. Ie gaot toch niet an’t wark op de vierde dinsdag in september?
Het beroemde Roonermaark-lied giet daor ok over:
Het grootste feest is Ronermaark er is gien ein die denkt an’t wark.
De lol voert dan de boventoon op Ronermaark bij ons in Roon.

Een jaor later, in 1990, hadden wij wel al deur dat d’r Roonermaark was, maor de optocht haar oonze belangstelling nog niet. Die zaoterdag hadden wij afspreuken met mien va en moe in Hoogersmilde, dus wij stapten ’s mörgens in de auto.
“Gaot jullie vot!?!” schrowde overbuurvrouw Fokje van de overkaante “TIS OPTOCHT!”
Dat was toch onbegriepelijk!

Het linkermoessie is Frea.

In november 1990 kwam Frea in groep 1 van de Haven en in september 1991 zat ze as moessie op de Rodermarktwagen. Wij zaten met kop en oren in de bouwgroep van de schoele en hadden kleine oogies van vermoeidheid en slaopgebrek.
Wij wunnen de eerste en de erepries met oonze wagen. In de jaoren daornao waren wij slim drok met de wagens en de optocht; de aanvankelijke weerstand was as snei veur de zun verdwenen. Toen wus ik de weg ok al bij wegversperrings.

Vandaag is ’t weer optocht.
Foto’s en verslag binnenkort in dit theater.

Klik veur eerdere blogs over dit underwarp naor het blog ‘Optocht’ uut 2018 >>>. Daor vin ie ok de links naor blogs uut veurgaonde jaoren.

Reageren

22 september: Optocht!

….. staart met koffie-cupjes….

De zaterdag vóór de Rodermarkt is er de Rodermarktparade! Een jaarlijks terugkerende feestdag waar ik erg naar uitkijk.
Dit jaar met een extra dimensie: alle drie dochters staan met ons in het publiek. De Rodermarktfeestweek meebeleven na zeven jaar Engeland ervaart Frea als heel bijzonder.

Vandaag een foto-blog, want ik ben de hele dag druk met de optocht bekijken, muntjes schuiven op de kermis, patat eten en weer de optocht bekijken.
Vanmorgen na de koffie liep ik met Gerard naar de Ceintuurbaan (waar de wagens dan al staan opgesteld) met een paraplu in de ene hand en de binnenste pagina van ‘De Krant’ (met informatie over de praalwagens) in de andere hand.

Er waren weer mooie exemplaren bij en er viel weer van alles te beleven. Een

Gehaakte kleden op olifanten.

drakenstaart met punten van koffie-cupjes. Twee prachtige gehaakte kleden op de ruggen van Indische olifanten. Verder ontwaarde ik op een wagen met de kerstman in zijn slee een grote, rode zak met cadeautjes die gemaakt was van heel veel rode, gehaakte rondjes. Wat een wereldidee, wie bedenkt zoiets! (zie 30 januari van rondjes naar vierkantjes. )

Het thema van de Rodermarktparade was dit jaar: “Events around  the world”. Beetje vreemd dat bij

Gehaakte rondjes: goed idee!

zo’n oer-Drents gebeuren als de Rodermarktparade een Engelse naam wordt bedacht. .. voor die ene Engelsman die bij ons in huis woont hadden ze dat echt niet hoeven doen,  die spreekt gewoon Nederlands en die had ook het Nederlandse woord voor World Animal  Day  wel begrepen.

De optocht was heel divers;  gladiatoren gevechten,  gadegeslagen door een Romeins keizer,  Halloween,  Werelddierendag, Oud &Nieuw,  Kerst, het was weer erg onderhoudend allemaal.
16 praalwagens met prachtig uitgedoste figuranten vormden een kleurig spektakel dat door de straten van Roden trok.  Toen de optocht was afgelopen had ik hem vier keer gezien, twee keer ’s middags  en twee keer ’s avonds.

Naast de praalwagens kan ik ook altijd erg genieten van de showbands met de daarvoor dansende color guards. Ook nu was het weer genieten met Concordia uit Zevenhuizen ,  KTK  uit Kampen en natuurlijk onze eigen Roder Muziekvereniging Noordenveld.
Ook daar mag tijdens de parade best voor geapplaudiseerd worden!

Eerdere blogs over dit onderwerp
2014: Rodermarktparade

2015: Rodermarktwagen-koorts

2016: Een besmettelijk virus

2017: Te lange benen en een spiekbriefje

Reageren

3 oktober: Het virus (6): Uitgewoed en uitgeblust.

Vorige week genoten we van een heuse ‘Indian summer’.
Boven de 20 graden in september.
Gerard kwam aan het begin van die week met de mededeling dat hij nog een halve zak briketten had. “Zullen we nog één keer iets bakken in de tuinhaard?”

Woensdagavond leek het meest geschikt; we genoten rond 18.00 uur van een speklapje en kipsate in onze kapschuur op Waninge – plaza.
Op de achtergrond hoorden we de geluiden van het feest in Roden; de laatste stuiptrekkingen van ‘het virus’.
Na de zaterdag van de optocht hadden we er weinig meer van meegekregen; de Rodermarkt ging dit jaar aan ons voorbij. Donderdagavond werd de feestverlichting afgebroken en opgehaald. Het laatste stukje krenten brood nam ik mee naar mijn werk en bij de Jumbo waren de Drentse bollen vervangen door pepernoten.

Gelukkig hebben we de foto’s nog. Mijn swingend-koortje-collega Ilse, waarvan op de foto alleen maar een stukje van haar paarse jurk te zien was, kwam zondagmiddag even langs met een USB-stick met foto’s gemaakt door haar man Henk. En kiek nou toch ies!
(Klik op de foto’s voor een vergroting)

         

Reageren

24 september: Te lange benen en een spiekbriefje.

Zaterdag stond volledig in het teken van de Rodermarktparade.
’s Morgens om 08.30 uur zat ik al achter de computer om de liedjes nog even door nemen. Voor de zekerheid maakte ik een spiekbriefje.  Om 10.45 uur werden we verwacht in de Bijkeuken. De paarse jurk lag al klaar; maar toen ik hem aantrok staken mijn lange benen er 20 cm onderuit. Ilse, mijn cantorij – buurvrouw had een groene robe die te lang was, maar toen we hadden geruild van kleur was het precies goed.

Anouk, Merel, Carmen, Ilse en ik werden geschminkt en schrokken van onszelf in de spiegel: wat bruin! Maar eenmaal buiten in de stralende zon was het gek genoeg lang zo bruin niet meer. Rond 13.15 uur stonden we al op ons plekje op de wagen. De rugsteuntjes waren gelukkig in hoogte verstelbaar, ze konden alleen niet op hoogte vastgezet worden. Dat betekende dat we na ieder swingend liedje tijdens het klokgelui onze steuntjes weer onopvallend moesten ophijsen…..
De danspasjes die we hadden afgesproken konden we niet uitvoeren: daarvoor zaten we te vast aan de steuntjes, we hadden te weinig bewegingsvrijheid.

De kerk in het midden!

We hadden het er ook zonder het dansje maar druk mee. Tussen de liedjes door hadden we twee en een halve minuut rust (dan hoorde je klokken luiden en ‘speelde’ de organist) en dan moest er weer ‘gezongen’ worden. We kregen hartverwarmende reacties uit het publiek. Soms applaus, soms riepen de mensen iets en af en toe stonden er een aantal PKN-gemeenteleden in een groep die juichten als de wagen langskwam. De muziek werkte ook aanstekelijk: er werd meegezongen en meegeklapt met de liedjes en mensen begonnen spontaan te bewegen en mee te deinen als ze iets bekends hoorden.

Om 15.45 uur reden we de Ceintuurbaan weer op. Carmen en Merel, die voor ons stonden, kregen gaandeweg de optocht steeds meer plezier in het bedenken van hand- en arm gebaren. “Zullen we nog een rondje doen?!”
Nou, nee. Ilse en ik liepen langs de optocht terug naar de Bijkeuken om  de jurk en het kraagje in te leveren. Rond 16.15 u liep ik daar weer weg. Over een kwartier zou de avondploeg al weer voor de deur staan.
Het was ontzettend leuk, het was ontzettend vermoeiend en ik heb er heel erg van genoten: wat een sfeer en wat een mooi weer. De eerste keer dat de kerk meedeed aan de Rodermarktparade mag beslist een succes genoemd worden!

klik hier >>> voor een item & foto’s op de site van onze PKN-kerk
Hierbij een link de kerk in het midden naar een kort filmpje van onze wagen.

Gisteravond bekeek ik de avondparade vanuit het publiek en later op de avond ging ik met dochters en schoonzonen een half uurtje ‘schuiven’ (zie 4 oktober  >>>) op de kermis.
Heerlijk. Wat een TOPDAG!

Reageren

23 september: Wat een feest!

Vandaag was de Rodermarktparade. We stonden met een swingend koortje op praalwagen. Morgen doe ik verslag van mijn belevenissen op de wagen, vandaag alleen een mooie foto (klik op de foto voor een vergroting)

Helaas staat alleen Ilse’s jurk (paars) op deze foto.
Er is een mooie foto gemaakt van ons met z’n tweeën, in een volgende blog zal ik die plaatsen.  Nu (19.00 uur)  ga ik de avond-optocht bekijken!

Reageren

20 september: Het virus (4): In de vaagheid blijven hangen

Mathijs zou ‘iets met de muziek doen’ op de Rodermarktwagen. ( zie het Virus 3 >>>) Maar vorige week bleek dat het niet de bedoeling was dat hij de muziek zou doen. Hij zou er voor zorgen dat de muziek goed te horen is zaterdag tijdens de optocht.
“Maar wie zorgt dan voor de muziek?” vroeg ik. Het antwoord op die vraag was in de vaagheid blijven hangen. (opmerking van mijn manager als iets kwijt is).

“Er is nog niemand hiervoor benaderd…..”
Dus.
Ik had er al wel over nagedacht dus in overleg met Gerard kwam ik met een voorstel. Klokgelui, 4 bekende orgel stukken en 4 swingende koor stukken. In totaal 25 minuten ‘entertainment’, dat herhaaldelijk afgespeeld kan worden. Twee van de koor werkjes vielen af (op verzoek van mijn mede-koorleden’) en werden vervangen door iets moderners.

“Hoe kan ik zo’n mp3-bestand dan korter maken” vroeg ik mij  vervolgens af. Want een orgelstuk van 12 minuten is natuurlijk veel te lang. Dat kunnen we onze organist niet aandoen……..
Ik vond op internet een handig online knipprogramma, waarbij je een bestand tot op de seconde precies kunt afsnijden. Weer wat geleerd! En wat leuk om te doen, net wat voor mij.

Nu moet ik nog aan het oefenen met de teksten.
Want ‘the rivers of Babylon’ van Boney M. kan ik woordelijk meezingen.
Maar Swing low van Beyoncé. ….
Morgenavond gaan we oefenen.
Kom je zaterdag ook kijken?

Reageren

22 mei: Het Havenstap-clubje uit Roden……

Sommige mensen kun je een jaar niet zien en als je ze dan weer spreekt praat je zo verder waar je was gebleven. Dat overkwam ons afgelopen zaterdagavond op de jaarlijkse bijeenkomst van ‘de Havenstappers’.
Als dertigers/veertigers waren we actieve ouders van kinderen die figureerden op de Rodermarktwagen; nu meer dan twintig jaar later zijn we vijftigers/zestigers wiens nest inmiddels (bijna) leeg is.
Deze ‘Havenstappers’  stappen niet meer zo hard; ook letterlijk niet trouwens. Toen we voor het eten een wandeling gingen maken vond meer dan de helft dat ze ‘nodig even moesten zitten’…..

Na de wandeling dronken we een glaasje wijn, vertelden elkaar de meest uiteenlopende gebeurtenissen van het afgelopen jaar en genoten van een heerlijk Indonesisch buffet. Het leven leverde enkelen van ons akelige streken; ziekte, verdriet en pech gingen ook deze groep niet voorbij. Maar er was ook aandacht voor de dingen waar met dankbaarheid aan wordt gedacht; gelukkig gaven de organisatoren ons veel tijd om deze dingen te bespreken, maar we werden ook nog even aan het werk gezet. Er werden vier groepen gemaakt en per groep moesten we een limerick maken met als onderwerp onze Havenstappersgroep.

Dat resulteerde in eerste instantie in een Babylonische spraakverwarring en we verloren ons in Sinterklaas – rijmelarij. “Wat rijmt er op Been?” “Daar gingen we allemaal heen!” Internet werd er bij gehaald en het rijmwoordenboek werd geraadpleegd. De leukste limerick vond ik die van Groep 1, die ook de actualiteit in hun gedicht hadden verwerkt.

Wagenbouwers jong en sterk
voor ‘de Haven’ altijd aan het werk.
Nu wat ouder en bijna belegen
komt die ervaring goed  gelegen
voor de wagenbouw van de kerk.

In mijn hoofd klonk de stem van mijn vader.
“Dat is gien goeie limerick. Niet allent het rijmschema möt kloppen maor ok de cadans.”
Het was een erezaak tussen ons: bij het Sinterklaasfeest schreven we voor elkaar altijd een limerick die helemaal moest kloppen. Sweet memories. Zaterdagavond heb ik nog een half uur in m’n eentje zitten strepen en denken. Het voelt nog steeds als een erekwestie. Ik mocht het (buiten mededinging) voorlezen.

Het Havenstapclubje uit Roden
daaraan brengen wij nu een ode.
dan praten we bij
zijn ernstig en blij,
weerzien en lol is de code.

Hiernaast een afbeelding van een mooie Engelse limerick.
Die wordt de komende week vast nog vervangen door een groepsfoto van de Havenstappers. Mits ik toestemming krijg om de foto te publiceren……

Links naar vorige blogs over de Havenstappers:
30 mei 2015 >>>
6 september 2015 >>>
30 mei 2016 >>>

Reageren

26 september: Na de optocht…..

cherrytomaatjes

cherrytomaatjes

Heel af en toe slaan wij de zondagse kerkdienst over.
De dag na de Rodermarktparade is zo’n zondag.
De avond ervoor was het erg gezellig en erg laat, dan zetten wij bij voorkeur geen wekker. In het verleden moesten we op die zondag met de cantorij wel eens zingen. Dan riep onze cantrix op de donderdag voor de Roder markt: “Zondagmorgen om half negen aanwezig!”
Ik was er wel altijd. Maar het was gewoon niet zo’n goeie combi.

stokbrood & kaiserbrötchen

stokbrood & kaiserbrötchen

Nu zaten we zondagmorgen om elf uur met twee dochters & aanhang aan een uitgebreide brunch: wat een heerlijk begin van zo’n ‘day after the night before’.
Om half één zou Carlijn worden opgehaald door iemand die uit Assen

theezakjes & koffiepads

theezakjes & koffiepads

kwam. Om half één kreeg ze telefoon: “Ik ben onderweg naar je toe, maar ik zit achter een stoet ouwe trekkers!” O ja, die waren op weg naar Roden. Daar hadden we zaterdagavond al een ‘Havenstapper’ en ex-boer over gehoord. “Ik denk dat ik morgen maor ies hen het beursterrein gao oale trekkers kiek’n!”

Toen we iedereen hadden uitgezwaaid liepen we op ons dooie akkertje het dorp in, het was immers prachtig weer. Onder grote publieke belangstelling stonden op de Albertsbaan versierde wagens van de Rodermarktparade opgesteld. Als je er zo dicht aan langs loop zie je pas wat voor kunstwerken het eigenlijk zijn. En met hoeveel precisie en geduld sommige onderdelen op

wraps...!

wraps…!

zo’n wagen tot stand zijn gekomen. Op deze pagina vind je een paar markante voorbeelden. (klik op de foto’s voor een vergroting, dan kun je het beter zien). Ondertussen hoor je de verhalen: hoe mensen hebben genoten van de optocht, dat ze ‘dit of dat’ helemaal niet hadden gezien en vooral: hoe zo’n werk het was om de wagens weer zo mooi voor het voetlicht te brengen.
En of je nou een prijs had of alleen een eervolle vermelding: hulde aan alle bouwers, jullie hebben ons weer een fantastische dag bezorgd!

Reageren

Pagina 1 van 2

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén