een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Vaderdag

18 juni: Zelf nadenken.

Voor de mini-reünie op zaterdag 13 mei >>> zocht ik op zolder mijn oude agenda’s op en in diezelfde doos vond ik ook drie oude werkstukken uit de Mavo-periode.
Er was een groot groen schrift met op de voorkant in mijn puberhandschrift “Het ontstaan van mens en dier en hun verdere ontwikkeling.”

O ja. Was ook zo. Kwam ik op de Mavo, kreeg ik met biologie een uiteenzetting van de evolutie-theorie. Ik herinner me nóg de verwarring in mijn hoofd. Huh? Mens ontstaan uit de aap? Al die jaren op de basisschool had ik niets anders dan het scheppingsverhaal uit Genesis gehoord.
Met dit soort prangende vragen ging ik altijd gelijk naar mijn vader.
Tot mijn verbazing zei hij niet dat de biologie-leraar het bij het verkeerde eind had.
Hij zei: “Nou ja, d’r is natuurlijk gieniene bij west toen de wereld maakt is. Wie zal zeggen dat God d’r precies zes dagen over daon hef? Wat in de biebel stiet is het scheppingsverhaal zoals het volk Israël dat ooit op schrift stelt hef. D’r bint ok wel aandere scheppingsverhalen uut aandere culturen.”

De keuze voor dit onderwerp voor het werkstuk voor het vak biologie werd mij door mijn vader ingegeven. “Onderzoekt alle dingen en behoudt het goede” was een favoriete uitspraak van hem en hij leerde ons ook dat we zelf over dingen moesten nadenken. Niet maar klakkeloos aannemen wat anderen zeggen.
Door het terugvinden van het werkstuk was ik even weer het nieuwsgierige meisje van 14 dat altijd maar nieuwe vragen had. Mijn vader werd nooit moe van die vragen; hij gaf altijd antwoord. En als hij het niet wist zocht hij het op.

Vandaag is het vaderdag.
Wat hebben we in mijn puberteit veel geruzied en wat heb ik veel van hem geleerd.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik me dat realiseer.
Hij is nog vaak in mijn gedachten en op het moment dat ik zo’n werkstuk tevoorschijn tover hoor ik zijn stem weer: “Onderzoekt alle dingen en behoudt het goede”.
En daarbij zelf nadenken.

Reageren

19 juni: Vaderdag (2)

"Papa hellepen puuken"

“Papa hellepen puuken”

Gerard is al bijna dertig jaar vader en die rol vervult hij met verve.
Vorig jaar op vaderdag (zie 21 juni >>>) schreef ik al over hoe hij door onze drie dochters op handen wordt gedragen.
Vandaag even wat plaatjes van Gerard als vader uit ons familiearchief.
De eerste is van Frea en papa en de tuin. Ze is hier bijna twee en heeft het heel druk. Ze moet namelijk papa helpen in de tuin met boontjes plukken.

"héééél moe...."

“héééél moe….”

Leuk detail: ze heeft nu in Engeland voor het eerst een huisje met een tuintje en het eerste wat ze deed was groenten planten. En papa bellen hoe het allemaal moest.

De tweede is van Harriët en Gerard.
Ze is hier ongeveer anderhalf en aan het einde van de dag héééél moe.
Dan is het toch zo fijn om even lekker bij die grote papa te hangen….

"ook een handje..."

“ook een handje”

De derde foto is genomen op Gerards verjaardag. Carlijn is hier 1 jaar en drie maanden. Ze zit in de kinderstoel en Gerard krijgt van haar een cadeautje. Maar papa wil dan ook een handje, hij wil gefeliciteerd worden. Dat hoort namelijk zo op een verjaardag.
Carlijn dacht daar heel anders over, die wilde het pakje eigenlijk liever niet afgeven.

De laatste afbeelding is gemaakt op 2 november 1994. Frea is jarig en ze wordt door iedereen toegezongen terwijl ze nog in haar bed ligt. Frea en Harriët genieten van dit gebeuren, zij zijn dit al jaren gewend. Carlijn kijkt niet begrijpend naar het plafond.

"Waarom doen ze zo?"

“Waarom doen ze zo?”

Je ziet haar denken: “Waarom doen ze zo….?”

Het zijn mooie herinneringen aan een geweldige, maar ook heel drukke tijd.
Zoals je op de foto ziet: Gerard heeft z’n handen er vol aan.
Want als je een verjaardagsliedje zingt voor je kind moet je daar wel bij klappen. Ook al heb je een ander kind op de arm….

Waar ik dan zelf stiekem van geniet is een detail op laatste foto: de slaapkamermuur helemaal vol met Disneyposters……..

Reageren

21 juni: Vaderdag

Vaderdag c.q. moederdag: wij ‘doen er niet aan’. Toen onze kinderen klein waren wel natuurlijk.
VaderdagkadoWe kregen zelfgemaakte macaronikettingen, brievenstanders, stropdassen en wandtegeltjes (zie het voorbeeld hiernaast) aangeboden met een toepasselijk gedicht: “Lieve papa, luister even, vandaag is het vaderdag!”
Het mooiste aan zo’n dag vond ik altijd dat je als vader of moeder dan niks hoefde te doen.

De rol van vader is Gerard op het lijf geschreven. De dochters dragen hem op handen en roepen nog regelmatig ‘Papa kan alles!’ Er zijn zelfs Engelsen die dat Nederlandse zinnetje al kunnen uitspreken.
Toen Gerard werd ontslagen bij zijn vorige werkgever zaten onze dochters ontgoocheld op de bank. Dat was in hun beleving wel het stomste dat een werkgever kon doen: hun vader aan de kant zetten.

Natuurlijk zijn ze het niet altijd met hem eens.
Legendarisch is de uitspraak van een tweejarige Carlijn tijdens de verbouwing van ons huis in 1996.
Ze had het helemaal gehad met de rommel en de herrie en riep stampvoetend: “Papa toep maakt! Papa waai maakt! Papa tom!”
Maar dat zijn uitzonderingen.
Over het algemeen wordt papa zeer gewaardeerd.
Hij had in ons gezin ook een groot aandeel in de opvoeding en fungeerde menigmaal als buffer tussen mij en mijn (in mijn ogen) wanordelijke dochters.

Vandaag een dierbare, iets onscherpe foto.
VaderdagHij is genomen op een doordeweekse dag na het eten in 1995. Harriët had de hele dag een staartje in gehad, maar dat had ze er uit gehaald, vandaar de ‘oogverblindende coupe de plumeau’. Ook Frea’s vlechtje had het avondeten niet gehaald, dus er was geen sprake van ‘nog even haar kammen voor je op de foto komt’.De foto zegt alles over deze vader en zijn dochters.
Toen konden ze alle drie nog tegelijk bij hem op schoot…..

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén