een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: warm

26 juli: Even zomervakantie.

Eergisteren schreef ik al over de warmte.
En eigenlijk wil ik het er ook niet over hebben, want ‘het is’.
Maar achter de computer zitten en stukjes schrijven is nu niet zo leuk als anders.
Want warm.

Sinds deze week ben ik weer twee dagen in de week aan het werk in Groningen en daar zit ik ook al achter het scherm in de warmte, dus ik heb geen zin in stukjes schrijven.
Want warm.

Daarom neem ik vanaf nu even zomervakantie voor wat betreft ‘de Waarde van de dag’.
De waarde van mijn dagen zal voornamelijk worden bepaald door borduren, lezen en musiceren……in alle gevallen met mijn hoofd in de schaduw.

Als de zin weer terug is, wat waarschijnlijk samenvalt met het verdwijnen van de hitte, meld ik mij weer.

Ronostrand op 26 juli om 20.00 uur: nog 28 graden….

Dit blog sluit ik af met het lied ‘Dank je wel voor de zon’.
Het is een nummer van Skik, maar de tekst is onmiskenbaar van ‘de meester zelf’ Daniël Lohues.
Kijk bijvoorbeeld naar het tweede couplet:

Is degene die de zon bedacht dezelfde die ons oorlog bracht? 
Alle narigheid en alle kwaad, heeft diezelfde iets dat ook gemaakt?
Daarvoor dank je iemand niet zo snel. Maar voor de zon en al het toffe wel:
Dank je wel voor de zon.
Dank je wel voor de zon!

Luister naar de ode aan de zon: hierbij een link naar You Tube.
Dank je wel voor de zon >>>

Reageren

5 juli: Familiedag!

Gisteren niet geblogd. We hadden de jaarlijkse Waninge familiedag. De zwager en schoonzus die het dit jaar organiseerden wonen aan de stille kant van de Drentse Hoofdvaart. Ze hebben een melkveebedrijf en heetten ons gistermorgen welkom op het weiland achter hun schuur. Er stonden al twee partytenten toen wij kwamen. De familie is de laatste jaren nogal uitgebreid: als iedereen komt zitten we al ruim boven de 80. De oudsten zijn rond de zestig, de jongste deelnemer was 4 weken. Broers, zussen, zwagers en schoonzussen van Gerard, hun kinderen + aanhang en ook die nemen hun kinderen weer mee.

Iedereen neemt op zo’n dag zijn eigen stoelen, koffie, broodjes en drinken mee. Het is altijd erg leuk om te zien hoe de gezinnen ‘binnendruppelen’. Men strijkt ergens neer, plant de stoelen in het gras, zoekt een koele plek voor tassen en koelboxen en begint met koffie en brood: “Wie wil d’r een kadettie met keeze?” Parasols, partytenten en grote stukken legerzeil dienden als beschutting tegen de zon.

Het was natuurlijk veel te warm. De organisatie had bedacht dat we dit jaar een groot spel zouden doen. Levend ganzenbord. Maar woensdag hadden ze besloten: “Goed idee, doen we niet.” Het ganzenbord werd omgeturnd tot waterfeest. Met een water-buikschuifbaan. En waterpistolen. Waterbalonnen. Zwembadjes. Tuinslangen die constant voor koud water zorgden.

Het volleybalnet, vaste prik op de Waninge familiedag bleef niet onbenut: regelmatig stonden er twee teams te spelen die van tijd tot tijd werden besproeid door een tuinslangvrijwilliger. De Drentse Hoofdvaart stond ook tot onze beschikking. Er waren luchtbedden en ballen en er stond een trap tegen de wal aan om er weer uit te klimmen. Een groep langsfietsende toeristen stapte van de fiets af. “Is die trap voor algemeen gebruik?” “Ja heur, kom d’r ok maor in…”. Aldus geschiedde.

Het was een fantastische dag. We konden een heleboel spelletjes doen, maar met twee schoonzussen en een aangetrouwd nichtje heb ik het gehouden bij een boompje klaverjassen. Het was tenslotte hééél warm. De dag werd afgesloten met een heerlijke barbeque. Van een afstand had het wel wat van het Gallische dorpje van Asterix en Obelix. Alleen was er geen bard. Wel een Bart. Maar die zingt niet…..

Vorig jaar was de organisatie in onze handen. Weten wat we toen deden?
Lees dan ‘Buitenkunst op de familiedag’ uit 2014 

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén