Categorie: Alledag Pagina 309 van 311

1 januari 2015: Website PKN Roden-Roderwolde

Door Ada

Op 1 januari 2015

Dit blog heb ik in augustus 2014 in het leven geroepen om iets te vertellen over de dingen waar ik me graag mee bezig houd: handwerken, muziek, geschiedenis, lezen, koken, en bloemen. Ik had me voorgenomen om het weblog iedere dag bij te houden en tot nu toe is me dat redelijk gelukt. Ook heb ik altijd nog ‘stof tot schrijven’ gehad, er gebeurt iedere dag eigenlijk wel iets wat ik onder één van de rubrieken weg kan schrijven. Het lezerspubliek (heb ik gemerkt) bestaat voornamelijk uit mensen uit mijn sociale netwerken: familie, vrienden, collega’s en mensen die me kennen vanuit het kerkelijk gebeuren. Eén van mijn liefhebberijen staat niet onder een rubriek en dat is ‘computeren’. Nieuws bijhouden, mailen, spelletjes doen, de computer maakt een vast onderdeel uit van mijn bestaan.

Een aantal jaren geleden werd ik gevraagd of ik wilde meedraaien in de ‘Website-werkgroep’ en of ik webmaster wilde worden van de website van onze PKN-gemeente. Na een korte ‘stageperiode’ (ik werd ingewerkt door Zwanny, waarmee ik nu al jaren deze duobaan heb) mocht ik meedraaien en sindsdien zorg ik dat de site up-to-date is voor wat betreft de kerkdiensten van de eerstvolgende zondag. Iedere zondagavond als Gerard Studio Sport kijkt ga ik er even een half uurtje voor zitten en vul de gegevens van de eerstvolgende zondag in. Eén van de predikanten zit ook in de werkgroep. Hij is heel handig met computers/website’s en hij bemoeit zich vooral met de opbouw van de site en de ingewikkelde achtergronddingen.

Van het meedraaien in de werkgroep en het bijhouden van de site heb ik de laatste jaren veel geleerd. Je wordt handiger in het omgaan met je computer en het bijhouden van dit weblog heb ik aangedurfd omdat ik al zoveel ervaring had met de PKN-site. We zijn als werkgroep erg trots op ons product. Hierbij geef ik de link naar ‘onze’ site PKN Roden-Roderwolde >>>> De site is up-to-date en wordt steeds meer gebruikt door de gemeenteleden; soms voor het opzoeken van bepaalde gegevens, maar soms (en steeds vaker) voor een verslag van een activiteit en de prachtige foto’s ervan. De cantorij (die ik al vaker heb genoemd in mijn verhalen) heeft ook een eigen pagina op de site. Als werkgroep staan we open voor reacties en de mening van anderen, dus wil je iets zeggen of valt je iets op dat eigenlijk anders zou moeten: meld het ons!

Gisteren kreeg ik een mailtje van werkgroep collega Zwanny dat ze een link naar mijn weblog op de site had gezet onder de rubriek ‘Mijn hobby’. Ik voel me vereerd.

Reageren

29 december: Roder Boekenmarkt

Door Ada

Op 29 december 2014

In Alledag, Lezen

In Roden organiseert de stichting Roder Boekenmarkt >>> al jaren een tweede hands boekenmarkt. Dat is inmiddels uitgegroeid tot een mega-evenement, dat duizenden euro’s oplevert voor de Ghana werkgroep en de werkgroep Kinderen van Tsjernobyl Roden-Leek. Het spektakel wordt helemaal georganiseerd door vrijwilligers en ik sla geen jaar over. In de zomer verzamel ik de boeken die wat mij betreft wel weg kunnen en in het najaar breng ik ze naar het ‘inleververzamelpunt’ in de bibliotheek.

Net als de Top 2000 hoort de boekenmarkt al helemaal bij het eindejaarsgevoel. Naast het rommelen in oude boeken en het zoeken naar ‘de speld in de hooiberg’ is het sociale aspect ook van groot belang. Er zijn altijd massa’s bekenden dus het is sowieso altijd erg gezellig. Af en toe vind ik een juweeltje. Twee jaar geleden kocht ik het accordeonboek ‘Harmonica Perlen’ uit 1929. Inmiddels kan ik er wat nummers uit spelen.

Op zaterdagmiddag 27 december fietste ik richting Nieuw-Roden, waar de boekenmarkt dit jaar werd gehouden in de Meester de Vries-school. En weer had ik geluk: ik vond een koor-partituur van de Matthäus-passion van J.S. Bach. Daar was ik al een aantal jaren naar op zoek. In 2013 en 2014 heb ik meegedaan met de “Matthäus-scratch-dag” in Roderwolde, met een map vol kopieën. Nu heb ik ook zo’n mooi groen boekje! Voor € 1,20…

Op 4 oktober vertelde ik al over mijn liefde voor vorstenhuizen, dus ik snuffel ook altijd even bij de fotoboeken over de Royals. Nu vond ik een nagelnieuw fotoboek over het leven van Prinses Diana en een biografie van Juliana. Daar ga ik iemand in de familie blij mee maken.

Reageren

25 december: Pieter

Door Ada

Op 25 december 2014

In Lezen, Streektaol

Op deze Eerste kerstdag deel ik op mijn weblog een kerstverhaal dat ik heb geschreven voor een schrijfwedstrijd van stichting “Drentse Taol”. Helaas won ik niets met die wedstrijd. In het jaar na de wedstrijd werd ik gebeld door een meneer van “Drentse Taol.” Ze wilden een winterboek uitgeven en vroegen of ik toestemming gaf om mijn verhaal te plaatsen.
Het boek is in 2011 uitgekomen. Het verhaal gebruikte ik altijd als wij ergens zongen met kerst. Het is namelijk echt gebeurd, maar niet in de setting waarin ik het heb geschreven. Het was altijd ‘mijn verhaal’, maar na publicatie is het van iedereen. Laatst op de cantorij vertelde een sopraan dat ze het verhaal die morgen had gehoord bij de laatste les van het gymnastiekclubje.
En een mevrouw uit mijn vroegere woonplaats vertelde dat ze het verhaal al heel vaak had voorgelezen en dat het altijd een groot succes was.
Voor wie denkt “dat is Drents, dat kan ik niet lezen”: probeer het eens. Drents is een erg toegankelijke taal, het valt echt reuze mee.
Maar als het moet worden voorgelezen moet je wel een echte Drent hebben; ik hou me aanbevolen.

Karstgedachte

In een klein dörpie in Drenthe was het bijna karst.
De heufdmister van de plaotselijke Legere Schoele haar bedacht dat de kiender van groep acht dit jaor het kerstspel op 1e Kerstdag wal können verzörgen.
Al weken van te veuren was de hiele klasse d’r slim drok met.
Eerst natuurlijk al met de rolverdieling: alle wichter wollen Maria wezen alle jongens Jozef. Over Maria was iederiene het al gauw iens: dat mus Fatima worden, een mooi Oosters uutziend wichie met grote bruune kiekers en lang donker haor.

Pieter wol graag Jozef worden. Maor dat was een beetien lastig bij Pieter, want hij kun niet zo goed leren. Hij was wat ‘achterlijk’ zoas de luu dat vroeger zeeden. En de hiele lappen tekst die Jozef mus zeggen, nee, dat was veur Pieter niet weglegd. Maor mister kun het ok niet over zien hart verkriegen um hum ‘ezel’ te loaten speulen, dat was toch ok al wat……
Nao hiel wat gewik en geweeg waren ze d’r uut: Jeroen weur Jozef, twee wichter en ien jong weuren de wiezen, d’r was een groep herders en een groep engelen (dat waren netuurlijk de kiender die goed zingen kunnen…) en Pieter weur de herbergier.
Hij huufde maor ien zin te onthollen: “Nee, d’r is gien plek in dizze harbarg, wij zit vol!” Mister dacht dat Pieter dat nog wal zul redden. En dat was ok zo. En wies dat e was met zien rol! Hij was de herbergier!

In de weken daorna was de klas bijna elke dag wel even an’t rippeteren met het kerstspel. De kiender mussen thuus de rol uut de kop leren, de vassies weurden instudeerd en de zak met olle kleren kwam op de kop om te kieken of d’r nog herder-kleren waren. Pieter was een prachtige herbergier. Hij kreeg een kussen under zien jasse en een oale musse van zien opa op. En iedere keer bij ’t rippeteren was ‘t weer spannend of Pieter zien zin d’r beetie goed uutkreeg. Maor ja man, het gung iedere keer goed! Soms wat hakkelig, soms mus mister hum een beetie helpen, maor het kwam d’r altied uut:”Nee, d’r is gien plek in dizze harbarg, wij zit vol!”
En hoe dichter het bij de 1e karstdag kwam, hoe drokker de kiender in de klas weuren. En Pieter weur aal zenuwachtiger….

En toen was het eindelijk karstfeest. De karke zat ofgeladen vol en groep acht was hielemaol klaor veur het kerstspel.
Maria en Jozef gungen met de ezel op pad, in de coulissen stunnen de herders en de engelen al te wachten en op het podium, achter de deur van de herberg in Bethlehem, stun Pieter. Hij had het haost niet meer van de spanning. Mister stun in de coulissen, klaor um Pieter de tekst in ’t oor te flustern as hij het van de zenuwen niet meer wus.
Jozef en Maria kwamen bij de harbarg en klopten an de deure. Pieter deu de deure lös en luusterde naor het verhaal van Jozef.
Jeroen en Fatima speulden heur rol vol overgave. Hartverscheurend vertelde Jeroen over de barre tocht vanuut Nazareth en over die arme Maria die ’t zo zwaor haar…..Fatima knipperde nog ies mit heur broene ogen en Pieter vergat ter plekke dat het maor een toneelstuk was. Hij kun de ellende van Jozef en Maria niet anzien, deu de deure wat wieder lös en zee: “Nou, kom’t d’r dan toch maor eem in……”

Ie begriept met mekaar wal dat de dominee op dat karstfeest niet lang huufde te preken. De karstgedachte was wal duudelijk.

Ada Waninge-Vrieswijk
Roden

Reageren

24 december: Versierselen

Door Ada

Op 24 december 2014

In Alledag

De term ‘Malle Pietje’ viel al eens toen ik vertelde over alle kerstbakjes-spulletjes die ik door de jaren heen verzameld heb.
kerstmannetje Ook voor wat betreft kerstversiering voor

kaboutertje

in de boom kan ik moeilijk wat weggooien. Bij ons hangen nog handwerkjes in de boom die we vroeger ooit eens kregen van een juf van de basisschool van onze kinderen. Of van een creatieve ouderling die bij wijze van kerstgroet kaboutertjes maakte. Het is maar goed dat er zo af en toe wat kapot valt, want ik kan moeilijk iets weggooien.

Bokaal met stoffen ballen

Twee jaar geleden deden Carlijn en ik mee aan de workshop “Kerstversiering maken van waardeloos materiaal in ‘Het Goed’ (tweede handspullen winkel)’. Ik koos voor een stuk oud groen gordijn met witte, zwarte en rode strepen. Je omwikkelde een plastic bal met die stof, deed er een elastiekje om en knipte de overige stof eraf. Om het ‘stompje’ deed je dan een strik van rood lint. Of een stukje zilveren glitterslinger. Of kralen. Het effect was verbluffend. Hiernaast een foto van een glazen bokaal die ik dit jaar heb gevuld met o.a. stoffen ballen: de beschreven ‘gordijn-ballen’ liggen onderin.

Reageren

17 december: Kerstfeest ‘oude stijl’

Door Ada

Op 17 december 2014

In Kerk & gemeente, Muziek

In deze periode zijn Gerard en ik vaak druk met zingen.
Gisteravond hebben we samen gezongen op een kerstviering van de vrouwenvereniging CPB in Bakkeveen. Zulke avonden verlopen altijd volgens een vast stramien. Er is een ‘liturgie’, er worden kaarsen aangestoken, teksten voorgelezen en liederen gezongen. Verder is er in de pauze koffie met een kerstkrans en na de pauze een vrij verhaal. Waar we ook zingen (Joure, Emmer-Compascuum, Zuidwolde): het is kennelijk een vaststaand ritueel.
Wij zijn op zo’n avond vaak ter opluistering van het geheel en wij proberen dan ook van toegevoegde waarde te zijn. We zingen liederen van Elly & Rikkert, uit het Liedboek van de Kerken, uit de Evangelische liedbundel en Johannes de Heer. Een mix van oud en nieuw.
Het is altijd ontroerend om te zien hoe de mensen reageren. Soms wordt er een traantje weggepinkt, soms wordt er uit volle borst meegezongen. Oude liederen, zoals “O kindeke klein” worden in de moderne vieringen in onze kerken niet meer gezongen. “Die kunnen eigenlijk niet meer” wordt er dan gezegd.
Maar ze kunnen nog best. Het is vertrouwd en het brengt even iets terug van vroeger.
Niks mis mee.
In Bakkeveen was het weer fijn gisteravond.
En vanavond zong ik met een drie andere zangers uit onze PKN-gemeente op de kerstviering van verzorgingshuis ‘de Noorderkroon’ in Roden. Tweestemmig onder begeleiding van mijn gitaar.
We lezen in onze gemeente al een paar jaar uit de nieuwe bijbelvertaling, maar vanavond klonken de oude woorden weer: “En het geschiedde in die dagen dat er een bevel uitging vanwege keizer Augustus…..”
Het zingen van de ‘gemeente’ laat te wensen over: het zijn immers bijna allemaal oude stemmen.
Maar het zit hem niet in perfecte en vlekkeloze uitvoering van kerstliederen.
Het gaat om het samen beleven van het zingen, het luisteren naar de lezingen, de meditatie: voor mij zijn het de mooiste kerstfeesten.

Reageren

14 december: Bach zoals het hoort.

Door Ada

Op 14 december 2014

In Kerk & gemeente

Vanavond ben ik naar een heel bijzondere kerkdienst geweest: een cantatedienst die in het teken stond van een adventscantate van J.S. Bach. Dit stond er over in de aankondiging:
Het Bachensemble Vries o.l.v. Luuk Tuinder is bij ons te gast om een adventscantate te zingen: “Nun komm der Heiden Heiland” (BWV 62). Daarnaast zal het openingskoor van Cantate “Argere dich, o Seele nicht” (BWV 186) klinken. Het is geen concert, maar de cantate zal een inbedding vinden in een dienst – zoals Bach ook in Leipzig zijn cantates liet klinken als functionele muziek, als vertolking en doordenking van de bijbeltekst die op die zondag aan de orde is. De cantate wordt uitgevoerd door een koor en orkest en enkele solisten.

Toen Harriët in Leipzig woonde zijn wij daar een weekend geweest en hebben wij de Thomaskirche bezocht. Daar ligt Bach begraven en daar heeft zijn muziek destijds geklonken. Toen wij in de kerk waren, speelde er iemand een stuk van Bach op het orgel, een bijzondere ervaring.

Ook vanavond was het een prachtige muziekbelevenis. Voor wie het heeft gemist: je kunt de dienst terugluisteren via Kerkomroep >>> Daar vul je als plaatsnaam Roden in en kies je voor Kerkelijk centrum ‘Op de Helte’ en dan op 14-12-2014, 18:48 uur. Ik heb de dienst ervaren als een groot cadeau. Koor en orkest, prachtige muziek, zelfs de gemeentezang was fantastisch door de begeleiding van de organist Kees Steketee.
Bach zoals het hoort.
Balsem voor de ziel.

Reageren

13 december: Life is what happens to you

Door Ada

Op 13 december 2014

In Alledag

Vandaag hadden we eigenlijk de ‘christmas-carols-scratch-dag’ van In Between moeten hebben. (zie mijn weblog van 13 november). We hadden al flink geoefend en we hadden er zin in.
Maar afgelopen maandag overleed een koorlid van InBetween.
Vanmiddag was de crematie.
Dus de ‘carols-dag’ werd deze week afgeblazen en het koor heeft gezongen tijdens de plechtigheid.
Onderstaande tekst stond afgelopen dinsdag op het kalenderblaadje (Happinez scheurkalender):

“Heeft de wereld zich ooit aangepast aan jouw wensen?”

Daarbij stond de volgende uitleg.
‘Dat het nu uitgerekend vandaag slecht weer moet zijn.’
‘Het is toch erger dan ik dacht.’
‘Had ik dit van te voren geweten, dan had ik het niet gedaan!’
Het kan heel frustrerend zijn als zaken waarover we geen zeggenschap hebben, onze verwachtingen of plannen doorkruisen.
Helaas gebeuren de dingen nooit precies zoals we zouden willen.
Toch vinden we meestal dat dat wel zo zou moeten zijn.
Het is dus niet de wereld die ons op het verkeerde been zet; dat doen wij zelf.

John Lennon heeft hierover een heel bekende uitspraak gedaan:
Life is what happens to you when you’re busy making other plans.

Reageren

5 december: The day before…

Door Ada

Op 5 december 2014

In Alledag

Vandaag een volle dag en dus een korte pagina op mijn weblog. Morgenavond vieren we Sinterklaas met de dochters en hun aanhang en daar ben ik vandaag eigenlijk heel druk mee geweest. Pakjes inpakken, gedichten maken en uittypen, ik geniet altijd ontzettend van de voorpret alleen al!

In het verleden hebben onze gezinsleden ook regelmatig voor Sint en Piet gespeeld. Gerard is jaren Sint op de basisschool van onze kinderen geweest. Niks in de gaten. Hieronder zie je een foto van Harriët die saxofoon speelt in het Pietenorkest.
Harriet in het Pietenorkest

Op deze foto is Gerard de goede Sint en zijn Wim en Carlijn de Pieten.

Gerard, Wim en Carlijn

Reageren

2 december: Klaverjassen

Door Ada

Op 2 december 2014

In Alledag

Afgelopen vrijdag vertelde ik dat ik hoopte dat het klaverjassen zaterdagavond goed zou gaan voor wat betreft de concentratie. Met die concentratie zat het wel goed. Maar mijn maat en ik verloren de eerste boom spectaculair. De tegenpartij had meer dan 2000 punten. We hebben even overwogen om dan maar te gaan pokeren, maar we wilden toch revanche: we wonnen de tweede boom!

Klaverjassen is een spel waar ik nooit genoeg van krijg. Mijn ouders deden het ontzettend veel en wij leerden het als kinderen al vroeg van hen.

Mijn vader kon vroeger spannende verhalen vertellen over de vele ‘stiekeme’ bomen die zij vroeger bij hem thuis hadden gespeeld. Mijn grootouders waren namelijk gereformeerd en vooral opa was streng in de leer. Aan ‘kaartspelers en dobbelaars’ had mijn grootvader een hekel. Maar als mijn vaders ouders een avond weg waren en mijn vader moest oppassen op zijn kleine broertje en zusje, dan haalden de drie grote broers hun jongere broertje uit bed omdat ze een vierde man nodig hadden. Het kleine broertje kon kennelijk al heel vroeg klaverjassen en moest als de wiedeweerga naar bed als de ouders weer thuis kwamen…..
Ook mijn broer was nog vrij jong toen mijn vader hem oud genoeg vond om als vierde man te fungeren, volgens mij was hij een jaar of 10. En wat hebben we veel gekaart met z’n vieren. Als we met mijn ouders op vakantie waren deden we iedere avond minstens twee bomen. Ook ’s zondags na de kerk gingen we na de koffie altijd even met z’n vieren om de tafel voor één boom. Daarna was er altijd groentesoep en werd ‘De toestand in de wereld” besproken door Mr. G.B.J. Hilterman.

Toen ik verkering kreeg met Gerard hoefden mijn ouders niet veel van hem te weten: ze wisten alles al. Hij was hervormd, z’n vader was boer, hij had zelf een baan als timmerman en hij woonde in hetzelfde dorp als wij. We zaten al vanaf de kleuterschool bij elkaar in de klas. Dus toen ik vroeg of Gerard een keer een avond bij ons thuis mocht komen om kennis te maken, sprak mijn vader de legendarische woorden: “Kan e ok klaoverjass’n?” Ja. Hij mocht komen. De rest is geschiedenis

Reageren

30 november: 1e Advent

Door Ada

Op 30 november 2014

In Bloemen, Kerk & gemeente

Vanmorgen ben ik weer voor het eerst naar de kerk geweest na het infarct. De Adventsperiode is het begin van het kerkelijk jaar, dus voor mij ook een nieuw begin. Ervaring leert dat de eerste keer na zo’n periode altijd emotioneel is. Ook vanmorgen hield ik het weer niet droog. We zongen tijdens het dankgebed: “Zuivere vlam, verdrijf met je licht, de angsten van mijn hart.”
Gelukkig zijn er anderen die dan zingen, ik kon het niet.
“Al is mijn stem gebroken, mijn adem zonder kracht,
het lied op and’re lippen
draagt mij dan door de nacht.”
Dit is een gedeelte uit het lied Zolang wij ademhalen van Sytze de Vries.
Na dienst sloeg iemand een arm om me heen en iemand anders gaf me een knuffel.
In het ziekenhuis stelde iemand mij de vraag waarom ik nog naar de kerk ging.
Hierom.

In de adventsperiode staat op de avondmaalstafel in de kerk een prachtig bloemstuk met vier kaarsen. Iedere zondag wordt er een kaars meer aangestoken. Het begint met één klein lichtje in de donkere dagen en het licht wordt steeds groter tot Kerst.
Ook thuis heb ik zo’n Adventsstuk staan. In 2012 ben ik met twee vriendinnen naar een workshop van Flowers & Lifestyle geweest en hebben we onderstaand stuk (rechts) gemaakt. In 2013 heb ik hetzelfde basis-idee gebruikt, maar toen met blauwe hortentia’s en kleurige accenten. (links)