een alternatief voor 'de waan van de dag'

Tag: Moederdag

12 mei: Moederdag.

Vandaag is het moederdag.
Vanmorgen in de viering in Roderwolde las voorganger Walter Meijles het gedicht voor van Ronald Ros, de winnende ode bij het boekenweekthema ‘Moeder de vrouw’.
(zie voor het gedicht deze link naar een artikel in het Dagblad van het Noorden van 23 maart j.l.).
Later in het dankgebed was er ook weer aandacht voor de moeder:
God werd dank gezegd voor het hebben van een moeder .
Maar er werd ook gedacht aan mensen die ‘loeders van moeders’ hadden.
Die zijn er ook.

Moederdag en vaderdag worden in ons gezin niet specifiek gevierd.
Bij ons thuis was het niet de gewoonte en zelf hebben we er ook niets mee.
(Lees hierbij het blog Aandacht voor elkaar uit 2016).

Gisteravond in de auto hoorde ik bij een programma van EO dat er aandacht werd gevraagd voor vrouwen die graag moeder hadden willen worden en die geen kinderen hebben gekregen.
Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend: je komt iemand tegen, je hebt het leuk samen, je trouwt en je krijgt kinderen.
In onze familiekring, vriendenkring: allemaal getrouwd en kinderen.
Maar uit mijn omgeving ken ik ook genoeg verhalen van mensen die dat niet hebben.
Sommigen uit overtuiging, maar sommigen ook tot hun verdriet.
En dan heb ik het nog niet eens over mensen die wel een partner hebben, maar ongewild kinderloos zijn.

Misschien wel eens goed om naast al het commerciële Moederdag-getoeter over bloemen, chocola en cadeaus en het gemekker over ‘die verplichte bezoekjes’ ook eens stil te staan bij mensen aan wie het moederschap door wat voor omstandigheden dan ook voorbij is gegaan.
Je hebt allemaal een moeder.
Maar niet alle vrouwen hebben kinderen.

Reageren

9 mei: Aandacht voor elkaar.

Gisteren was het Moederdag.
Dat is in ons gezin in de loop van de jaren wat op de achtergrond geraakt.
Bij mij thuis werd er vroeger geen aandacht aan besteed. Mijn ouders gingen zeer regelmatig naar mijn opa’s en oma’s en wilden liever niet op zo’n dag verplicht een bezoek brengen. Als iets moest vond mijn vader het al vervelend.  “Fratsen van de commercie” noemde hij het. Zelf vonden ze het ook niet nodig om er iets aan te doen. Ik kan me herinneren dat ze eens nieuwe tuinstoelen hadden gekocht. “Die hebben we onszelf kado gedaan voor Moeder- en Vaderdag”. Die hadden ze anders ook wel gekocht……

Als je uit zo’n gezin komt is het zoeken naar de balans als het gezin waar je liefsteechtgenoot uit komt wél aan moeder- en vaderdag doet. Als de kinderen klein zijn is het geweldig. Kartonnen sloffen, oorbellen van klei en pennenbakjes met mozaïek-steentjes, van alles kwam in de loop der jaren voorbij. Gelardeerd met schattige gedichtjes waarin wordt verhaald hoe lief je op die dag bent.  Sommige dingen heb ik nog. Ooit kreeg ik een kopje: daar heb ik vanmorgen cappuccino in gehad.

Nog steeds heb ik niet zo veel met moeder- en vaderdag.
Voor mij is het belangrijk dat ze met plezier naar huis komen en dat we regelmatig tijd met elkaar doorbrengen. Dat kan op alle dagen van het jaar. Daarbij moet ik nog wel eens denken aan de zondagmiddaguitjes toen de dochters nog klein waren, mijn gloriejaren als moeder. Op de fiets, picknickkleed mee. Met pakjes drinken, een banaan en onderweg een ijsje. Ook een soort moeder- en vaderdag: aandacht voor elkaar is tenslotte het belangrijkst.

Reageren

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén