De laatste weken heb ik gekeken naar de vier afleveringen van Harald & Sonja. In die serie wordt het bijzondere liefdesverhaal van het huidige Noorse koningspaar verteld: koning Harald en zijn vrouw Sonja.
Het verhaal begint in 1959 als ze elkaar ontmoeten tijdens een etentje van gezamenlijke vrienden en de laatste aflevering eindigt met het huwelijk negen jaar later in 1968.
Je kijkt naar een heel andere tijd. Je kunt bijna niet geloven dat er in die tijd in koninklijke kringen niet getrouwd mocht worden met een burgermeisje.
Harald is een schutterige, onhandige jonge man. Sonja is ontwapenend in haar gesprekken met hem en hij valt als een blok voor haar.
Maar dat is geenszins de bedoeling. Zijn vader, koning Olaf, doet zijn uiterste best om hem te koppelen aan een Europese prinses. We zien er in de serie ook een paar voorbij komen, zoals Sofia van Griekenland, die later met koning Juan Carlos van Spanjes trouwt en haar zus Irene, die deze week nog in het nieuws was omdat ze op 83-jarige leeftijd is overleden.
Maar alle pogingen van vader Olaf hebben geen succes.
Ondertussen lekt uit dat Olaf en Sonja een relatie hebben en het hele land gaat zich er mee bemoeien.
Het hof is het er niet mee eens, de regering niet en er wordt zelfs geopperd dat ‘Noorwegen dan maar een republiek moet worden’.
Wat een gedoe.
En zoals in wel meer landen in die tijd: er werd niet écht gepraat over dit soort aangelegenheden.
No(o)rse zwijgzaamheid wordt regelmatig in beeld gebracht.
Frustratie en onbegrip ook.
Je ziet de worsteling van de hoofdpersonages in deze serie.
De vader, koning Olaf, die zijn vrouw zo mist (die was in 1954 overleden), die het als koning graag goed wil doen en zich wil houden aan de regels, maar die ook ziet hoe zijn zoon eronder door gaat.
Sonja, die soms wordt besprongen door de pers, wordt beschimpt, maar ook goed wordt opgevangen door haar moeder en haar vrienden die om haar heen blijven staan.
En die arme grote, knappe en verlegen Harald: hij weet zich geen raad en zet uiteindelijk zijn vader voor het blok: als hij niet met Sonja mag trouwen, trouwt hij helemaal niet.
Een effectief dreigement, want aangezien Harald de enige troonopvolger was, zou dat het einde van het Noorse vorstenhuis betekenen.
Geen sex, geen spectaculaire beelden, maar wel mooie kostuums en voor royaltyliefhebbers een absolute aanrader.
En dan die muziek.
Eén voorbeeld: als Olaf eindelijk zijn toestemming heeft gegeven zie je alleen twee zielsgelukkige jonge mensen en Etta James zingt: ‘At last….‘
Aan twee zakdoekjes had ik niet genoeg.
Hieronder twee afbeeldingen: links de echte Harald en Sonja bij hun verloving in 1968 (afbeelding Blauw Bloed), rechts het stel in de serie (afbeelding van de EO).

Heb je de serie nog niet gezien? Hierbij een link naar de trailer voor een beetje voorpret.
Je kunt de serie nog bekijken op NPO Start.

Geef een reactie