Het leren van de kantklostechnieken vordert gestaag.
In dit 6e deel van de serie kan ik melden dat ik het kerstboompje waar ik de vorige keer mee begon inmiddels klaar heb en dat ik er nóg één heb geklost mét ballen er in.
Die tweede heb ik ook helemaal zelf voorbereid: patroon vastgezet, hoeveelheid garen afgemeten, 1 loperpaar en 4 staander-paren klosjes omwonden met garen en spelden voor het begin neergezet.
Hennie kon deze keer niet meedoen, Ilse wel en zo zaten we gistermorgen rond tien uur aan de koffie bij Dientje.
Het kerstboompje had ik al bijna klaar, ik moest het alleen nog afkanten. Bij het eerste boompje had ik dat gedaan met de feston-steek, maar Dientje vond dat dat beter op de Brugse-afkantmanier kon. Ze deed het gelijk voor: met ieder klosje maak je een knoopje met het klosje er naast en als je bij het laatste klosje bent doe hetzelfde nog een keer de andere kant op.
“Nu kun je het gewoon afknippen, het zit zo vast als wat.”
Voor dat afknippen moet je een speciaal schaartje gebruiken, waarbij je met de punt kunt knippen, een soort borduurschaartje. “Dat heet een ‘ooievaartje’ of een ‘uivertje’.”
Wat een leuk dingetje!
En die zijn nog gewoon verkrijgbaar; ik zet het ooievaartje op mijn Sinterklaasverlanglijstje.
Als het werkje klaar is moet je het nog verstevigen. Dat kan met haarlak, maar Dientje heeft een bus met sterk spul, Appret Durex, dat ze met een kwastje aanbracht op mijn kerstboompje.
Als het is opgedroogd kun je de spelden verwijderen.
Het slangetje en het kerstboompje had ik gemaakt met de linnenslag, gisteren leerde ik de
netslag.
Op de afbeelding hiernaast zie je het verschillende resultaat in één werkje.
In het bovenste gedeelte zie je de linnenslag, het onderste deel de netslag.
Dat beeld verklaart ook gelijk de naam: met de netslag krijg je een netwerk.
Inmiddels heb ik thuis ook zo’n netslag-werkje opgezet. ‘Veel oefenen’ is het devies. Ga ik doen.
En waarom staat die hantam in de titel van dit blog?
Daar hadden we het tijdens de koffie over.
“Die vrouw was nogal een hantam” zei ik en Dientje wist gelijk wat ik bedoelde. “O, dat is nog een oud woord” wist ze.
Dat Groningse woord ken ik uit mijn familie; bij ons betekent het bazige, betweterige vrouw die zich overal mee bemoeit.
We noemen natuurlijk geen namen……
Meer weten over deze blogserie? Er zijn al vijf delen gepubliceerd, een overzicht vind je onderaan deel 1: Het begin






































