19 juni: Geen lunch bij IKEA.

Nu ik aan het revalideren ben heb ik tijd om met mijn dochters leuke dingen te doen.
Vanmorgen na het fietsen & gymen in het Martiniziekenhuis dronk ik nog een kop koffie met collega’s en daarna zou ik naar IKEA voor koffie met de meisjes en ik had bedacht dat we daar dan ook wel zouden kunnen lunchen.

Goed idee, doen we niet. Het kwam beter uit om bij Carlijn thuis bij elkaar te komen, dus om 11.30 zaten we samen aan de ‘Minty Morocco’-thee. Gezellig.
Voor de lunch reed ik dus gewoon weer naar Roden.
Er stond nog rabarber in de koelkast, gisteren gekookt.
En  we hebben verse aardbeien in de tuin.
Ook zonder IKEA had ik een heerlijke lunch.
De tuin doet het bijzonder goed dit jaar. Vorige maand aten we al spinazie en op dit moment eten we sla en zomer-andijvie. De fruitbomen hebben weinig te lijden gehad van de vorst; zoals het er nu uitziet hebben we dit najaar weer handappels, moesappels en  stoofpeertjes!

….. stoofpeertjes!

Geplaatst in Alledag | Getagged , , | Een reactie plaatsen

18 juni: Passe-Partout bracht mij bij Aunt Dinah.

Maandagmorgen. Om 11.00 had ik de afwas gedaan, de keuken blinkend schoon en zat ik aan de koffie met mezelf en Hans Schiffers; die presenteert de Arbeidsvitaminen.

The Bee Gees, Sergio Mendez, E.L.O., het was weer aangenaam vanmorgen.
Hij draaide ook het lied ‘De doodgewoonste dingen’  van Passe-Partout uit 1976.
Vijftien was ik toen. AFSCHUWELIJK, wat een dom lied vond ik dat.
Het hoorde absoluut niet in de de Top 40, maar daar kwam het wel iedere week voorbij.
Idioot vond ik toen, wie koopt zulke zooi!

Weet je niet hoe het lied klinkt? Hierbij een link naar een YouTube-video: De doodgewoonste dingen >>>>
Vanmorgen hoorde ik het lied voor het eerst sinds jaren weer.
De doodgewoonste dingen,  die brengen mij tot zingen,
ik zing van al het mooie dat ik zie.
Het dagelijkse leven is m’n allermooist gegeven

in harmonie op melodie.

Dat is waar ik op deze website zo vaak over schrijf. De waarde van de dag zien in gewone dingen die toch bijzonder zijn. Ik beluisterde het lied en dacht; “Eigenlijk best een goede tekst…” maar ik heb ik de jaren ’70 kennelijk zoveel weerstand tegen dit nummer opgebouwd dat ik het ook nu nog niet mooi kan vinden.

Voor dit blog keek ik nog even op Wikipedia voor nog wat informatie over dit nummer; daar stond het volgende:
Dat dit genre in de Nederlandse hitlijsten stond genoteerd was opvallend, zeker omdat het geen popmuziek was. In oktober 1976 stond overigens ook al het operanummer Aunt Dinah Has Blowed The Horn uit Treemonisha van Scott Joplin  hoog genoteerd.

1976

Oh jaaah……dat was met een koor. Dat vond ik toen een prachtig nummer, ik had het opgenomen op de bandrecorder van mijn vader. Dat lied was ik vergeten; ik heb het later nooit weer gehoord. Op YouTube zocht ik het op en toen gebeurde hetzelfde als met Romanze van Mozart (zie 24 juni 2015>>>): er ging een laatje open. Het laatje van 1976. Op het moment dat ik vanmorgen de hoorn aan het begin hoorde stond het kippenvel op mijn armen en sprongen de tranen in mijn ogen. Het is niet eens een heel ontroerend nummer of een verpletterende tekst; het is het gevoel dat het lied teweeg brengt. De herinnering aan het hele leven dat ik toen leidde: de MAVO, mijn ouders, de vriendinnen, mijn kamer….. muziek doet dat met me. Hierbij een link naar de video die mij op maandagmorgen aan de koffie weer in 1976 bracht: Aunt Dinah  has blowed the horn >>>

Geplaatst in Muziek | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

17 juni: Indringende vragen en weinig tijd.

‘In de wolken’ was het thema van de viering vanmorgen in Op de Helte.
Een ‘Ik-zie-jou’-viering dus er waren veel kinderen in de kerk.
We beginnen zo’n viering al in de hal: van Nienke en Sijcolien kregen we koffie, thee of ranja en het was al direct gezellig.

Zo’n viering is anders dan anders; losser, meer beeld, minder tekst.
Twee korte schriflezingen waren er maar ook een lezing uit het prentenboek “Hemels”, over poes Ming die wakker wordt in een mistige wereld en denkt dat dat misschien wel de hemel is!

Dit weekend had een deel van onze PKN-gemeente gekampeerd op de weilanden rond de boerderij van de familie Holman; dat was erg geslaagd geweest. De voorganger refereerde nog even aan een spannend verhaal over ‘mist bij het hunebed’, waarbij een paar meisjes op de eerste rij nog hardop griezelden. Nu hou ik van spannende griezelverhalen en ik hoopte dat verhaal vanmorgen in de kerk ook te horen, maar helaas: dan had ik maar moeten kamperen.
Dan had ik ook mee kunnen doen met het instuderen van het lied “Zie de zon, zie de maan’ met boomwhackers, gekleurde plastic buizen die allemaal een andere toon voortbrengen.
(Wat zijn boomwackers? Hierbij een link naar een informatiefilmpje van Team Talento >>>)
Met dit soort activiteiten in een viering ontstaat er altijd een wat losse/vrije sfeer, waardoor het lijkt alsof we wat minder vast zitten aan een vooraf vastgestelde orde van dienst.

In een hoekje in het kerkgebouw staat een grote kindertafel, waar tijdens dit soort vieringen de jongsten kunnen spelen. De dominee had daar vanmorgen wat van zijn eigen speelgoed bij gezet: een playmobil-kerk. Daar hoorde ook geluid bij: een wat blikkerig playmobil-klokgelui en playmobil-orgelspel. Volgens mij hebben niet veel mensen dat gehoord maar ik wel, ik zat namelijk op de achterste rij vlak voor dat speelhoekje…….

Er was geen preek vanmorgen, maar de predikant stelde voor om met onze buurman/vrouw in gesprek te gaan over drie geloofsvragen:
– Wat was jouw Godsbeeld in je kindertijd?
– Heb je wel eens een Godservaring gehad?
– Wanneer was je achteraf gelukkiger dan je op dat moment dacht?
We kregen daarvoor enkele minuten; dat is natuurlijk veel te kort voor zulke geloofsvragen. Met mijn gesprekspartner had ik daar wel een uur over kunnen praten!
Trouwens: zo’n gesprek met een ander gemeentelid is soms wel net zo leerzaam als een preek.

Op het orgel/piano speelde vanmorgen Arjan Schippers. Toen we de kerk uitliepen speelde hij ‘Papa’ van Stef Bos; het is immers vaderdag vandaag.
Prachtig hoe Arjan altijd de juiste instrumentale toon weet te vinden!

Geplaatst in Kerk & gemeente | Getagged , , | Een reactie plaatsen

16 juni: Eigenlijk……

Eigenlijk zouden we gisteren stamppot rauwe andijvie met spekjes eten.  Gerard zou gistermiddag nog even een zak aardappels halen en ik zou een verse worst bakken en de eerste verse andijvie uit de tuin halen.

Maar de dag vulde zich met van alles en nog wat met op het laatst van de middag nog een fietstochtje naar Peize en een bezoekje aan een Havenstappers-echtpaar. Het was natuurlijk weer erg gezellig.

Eigenlijk was het na de terug-fietstocht al redelijk laat en eigenlijk ‘had ik toen de piepe wel uut’.

Eigenlijk kon die andijvie ook wel even wachten.

Om zes uur wandelden we naar het centrum van Roden en gingen lekker uit eten bij het nieuwe restaurant La Plaza.

Una picola sorpresa.
Een kleine verrassing.

Eigenlijk hebben we de andijvie niet gemist.

Geplaatst in Alledag | Getagged , | Een reactie plaatsen

15 juni: Bedrijfsarts. Weer een stapje.

Vanmorgen had ik na het revalidatie-sportclubje een afspraak met de bedrijfsarts. Volgende week heb ik er drie maanden opzitten na de operatie. Zelf had ik gedacht dat ik na die drie maanden weer topfit zou zijn, maar het woordje top komt niet overeen met de realiteit. En in tegenstelling tot vorige revalidatietrajecten kriebelt het ook nog niet voor wat betreft het werk.

Dat heeft niet zo zeer met mijn toestand maken,  maar meer met het feit dat de manager waar ik al tien jaar voor werk een andere baan heeft gekregen. Fantastisch voor haar.  Jammer voor mij en Lentis. Als ik weer achter mijn bureau ga zitten heeft zij al afscheid genomen; ik moest op z’n minst erg wennen aan het idee.

De bedrijfsarts en ik spraken vanmorgen af dat ik de revalidatie eerst afmaak en dat ik in de laatste twee weken voor een paar uren in de week weer naar het werk ga.  De eerste keer kan ik dan koffiedrinken met de collega die mij nu vervangt; zij is die week voor het laatst en kan mij dan bijpraten over de laatste stand van zaken. Op 20 juli zien de bedrijfsarts en ik elkaar weer en zal er een reïntegratieschema worden opgesteld en besproken.

Goed plan.
Gaan we doen.
Voorlopig ga ik nog even genieten van dit laatste stukje van de revalidatie.  Vanmorgen liep ik even binnen bij collega’s van een bevriend secretariaat omdat ik een uur moest overbruggen tussen het gymnastieken en de dokter.
“Wat zie je er goed uit. Uitgerust en lekker bruin in het gezicht !”
Zo is het.
De drukte van een gewoon gevuld dagelijks leven is al even weg, dus ik ben helemaal tot rust gekomen en rust is kennelijk een heel goed medicijn.
Maar over vier weken ben ik volgens mij ook wel weer toe aan wat reuring!

Geplaatst in Alledag | Getagged , | Een reactie plaatsen

14 juni: Ik kiek overal, maor ik heur hier.

Een paar weken leden under het eten zee Gerard: “D’r is een probleem op de dartiende juni, dan hebt wij kaorten veur Daniël  Lohues.” Een tweedaagse excursie van zien wark veul ok net op dizze daotum.  Jammer veur Gerard, fijn veur mien breur: gisteraomnd zaten wij met ’n beiden in de Stadsschouwburg in Grunnen.
‘Vlier’ het de solo-veurstelling waor as Daniël Lohues dit veurjaor met langs de theaters van Nederland toert. Het is veurlopig de leste veurstelling in dizze vorm: in het naojaor giet hij met een band ‘elektrisch’ op  poppodia speulen.

De CD ‘Vlier’ haar ik al een paar keer beluusterd;  ik was dus slim beneid naor de verhaolen die d’r bij heurt. D’r zaten genog verhaolen in dizze veurstelling, maor niet allent over nummers van zien neiste CD. Ok over de achtergrond van het lied ‘Karke’ bijveurbeeld uut 2007.
Het verhaol over meinsen die niet huuft te wachten bij de hemel in rij (een uutspraak van de pater uut zien jeugd) en het eeuwenolde verhaol van de boer; “en hij ploegde voort”.

Lohues is een noordeling in hart en nieren en pakt de zaal muiteloos in deur aandacht te besteden an de aardbevingsproblemen op het Grunningse platteland en creëert gezamenlijke lol over de randstedelijke arrogantie ten opzichte van de rest van het land. Hij zung zölfs een loflied op de A28 die hum nao elk optreden weer naor Erica brengt.

Van kwart over acht tot kwart over elf zat ik in mien zachte theaterstoel allent maar te genieten.  Wat een artiest. De mieste nummers die hij zung ken ik uut de kop en ik heur ieder klein verschil ten opzichte van de CD-opnames.  Virtuoos piano- en gitaarspel in combinatie met herkenbare verhaolen en teksten in de streektaol; Daniël Lohues bezörgde oons weer een fantastische aomnd.

Op zun aomnd wordt d’r veul lacht, maar of toe emotioneert een lied: gisteraomnd gebeurde mij dat bij ‘ Ik heur hier’ . Hierbij een link naor een YouTube-bestand met het lied>>>

Het beschref precies mien eigen gevulens ten opzichte van Drenthe: ik ben graag in een mooie olde stad,  veural as d’r qua geschiedenis wat te beleven valt.  Ik hol van de stranden langs oonze Noordzee,  ik geniet van een reis naor het buutenlaand waor het ok bijna altied onuutsprekelijk heerlijk is,  maor ienmaal weer in Drenthe weet ik: ik heur hier.

Hier tussen zand en veen
ieken en vlier
ik kiek overal
maor ik heur hier. 

Geplaatst in Muziek, Streektaol | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

13 juni: Vegetarische aardappel-witlof gratin.

Twee keer in de week proberen we vegetarisch te eten.
Soms laten we het vlees gewoon weg en eten spinazie met ei; of sla met ei.
Maar er zijn ook lekkere vegetarische recepten die iets meer tijd kosten, bijvoorbeeld de ‘aardappel-witlof gratin’ die we gisteren aten.

Nodig voor 2 personen:

  • 400 gram aardappelen
  • 500 gram witlof
  • 1 kuipje Boursin Cuisine Knoflook en fijne kruiden
  • 200 cc melk
  • 150 gram geraspte kaas
  • 1 ui
  • paneermeel

1. aardappels, kaas & ui

Aardappels schillen en 10 minuten koken.
Witlof ontdoen van de harde kern (proberen de helften intact te houden)  en ook 10 minuten koken.
(Ik maak gebruik van een aardappelstoommandje, dan kun je de aardappels en de witlof in één pan koken.)
Verwarm de oven voor op 180 graden.
Laat de aardappels en de witlof even afkoelen en fruit ondertussen de ui.
Maak een sausje van de boursin en de melk.

2. witlof er bovenop 

Ovenschotel invetten met een beetje olijfolie.

De aardappels in schijfjes snijden en daarmee de bodem van de ovenschaal bedekken.
Nu de helft van de geraspte kaas over de aardappels strooien.

3. Kaas & paneermeel.

Nu de gefruite ui over het laagje kaas doen en daarbovenop de witlofstronken.
Nu giet je het sausje van Boursin en melk over de witlof en daaroverheen strooi je de andere helft van de geraspte kaas.
Als laatste strooi je over de kaas een beetje paneermeel.

De schotel 30 minuten in de oven zetten op 180 graden.

Geplaatst in Koken | Getagged , , | Een reactie plaatsen

12 juni: Houding!

Vanmorgen kwamen we weer bij elkaar met het gymnastiekclubje van de hartrevalidatie.
“Hoe is het gegaan de afgelopen dagen?”
Het ging eigenlijk wel goed, maar ik heb de laatste weken steeds pijn bij het inademen.
De fysiotherapeuten adviseerden mij het volgende: zorg voor voldoende ruimte achter je borstbeen.

Tegenwoordig slaap ik weer in mijn favoriete slaaphouding (op mijn zij, in de foetus-houding) en dat zou wel eens de boosdoener kunnen zijn. Dan lig ik zo 5 á 6 uur in die gebogen houding en als ik dan wakker word doet alles pijn.
De omgeving van de wond is nog niet helemaal genezen en heeft last van die in elkaar gevouwen stand van mijn bovenlichaam.
Advies: toch maar weer op je rug slapen en ook overdag letten op je houding.
Achter de computer niet over je toetsenbord gebogen maar rechtop.
Aan tafel niet met je ellebogen op tafel een beetje vooroverhangen maar rechtop zitten.

Na de revalidatie ging ik koffiedrinken met mijn dochters bij de IKEA.
In het begin ging ik keurig rechtop zitten, maar o, wat moet ik er om denken.
Voor ik het weet zit ik weer met een bolle rug in elkaar gedoken in mijn koffie te roeren, ondertussen vrolijk teutend met de dames.

Nu ik dit zit te typen zit ik braaf met m’n schouders tegen de rugleuning van de bureaustoel aan. Maar nu merk ik pas hoe krom ik anders zit: ik word er bek-af van.
Het goede nieuws is dat het inademen al iets minder pijn doet.

Geplaatst in Alledag | Getagged , , | Een reactie plaatsen

11 juni: Improvisatie-toneel.

Gisteren was het zondag, maar we begonnen de dag niet met een kerkdienst.
We sliepen uit na de gezellige verjaardag met de vrienden en zaten pas laat aan de koffie.
Vorige week was ons gevraagd of we wilden meewerken aan de ‘Waai-binnen’-bijeenkomst, die gisteravond werd gehouden in de hal van Op de Helte.
Het thema was ‘Reisverhalen’.

“Willen jullie dan een gezin dat op vakantie gaat uitbeelden? Het leukst zou zijn als dan jullie eigen dochters op de achterbank zitten.” Onze dochters zagen dat wel zitten. “Leuk!”
Het was de bedoeling dat we improvisatietoneel zouden doen. Voor ons helemaal nieuw, dat kun je dus niet voorbereiden. “We gaan het zien!” zegt Gerard in dit soort situaties, dus wij togen rond 19.00 met twee dochters en één schoonzoon naar de kerk.

Zo’n ‘Waai-binnen’-bijeenkomst is een nieuwe vorm voor een viering. Dit staat er over op de PKN-website:  Dit is een andere vorm van ontmoeting en viering; een laagdrempelige ontmoeting, soms in de kerkzaal, maar meestal in de ontmoetingshal met statafels en zitjes. Met live muziek, en uitdagende thema’s, humor en cabaret, film en video, interactie – samenzijn met een lach en een traan. De sfeer is meer die van een uitgaansgelegenheid dan een kerkdienst.

Gisteravond speelde er een combo van drie muzikanten life-muziek, Albert (van Holthoon) & Friends, er kwamen twee backpackers logeren in Bed&Breakfast ‘Op de Helte’ en liepen daarmee regelmatig heel erg in de weg en een nacht-taxichauffeur vertelde verhalen uit de praktijk. Verder vertelde Mathilde ons enthousiast over haar voetreis naar Rome en lieten Walter en Bart, de twee predikanten/reizigers, ons kennismaken met verschillende aspecten van reizen.

…… in de file bij Luik…..

Halverwege zaten wij met onze dochters in de auto op weg naar Parijs. We speelden eerst de situatie uit: vader is moe en erg aan vakantie toe, moeder verheugt zich vooral op het weerzien met een erg leuke campingbuurman, dochter Suze (die vroeger Steven was maar een succesvolle transgenderoperatie heeft ondergaan) moet plassen en dochter Roos is alleen maar bezig met haar mobiele telefoon. Het gezin staat in de file bij Luik.
Bij improvisatietoneel wordt het tafereel af en toe even ‘bevroren’ en mag het publiek zeggen hoe het verder gaat.
We lieten het op ons afkomen.
Dochter Roos zat vreselijk vervelend met haar benen tegen mijn stoel te bonken.
Mijn telefoon werd uit het autoraam gegooid omdat ik aan het appen was met de leuke buurman die al op de camping aangekomen was.
Schoonzoon Cees werd onbedoeld nog betrokken in het gebeuren als hinderlijke gast in de file die steeds de aandacht van Suze probeerde te trekken.
Vader Tom kon het (op verzoek van de aanwezigen) niet meer aanzien en banjerde dwars door het publiek heen om de lastpost tot de orde te roepen.
Het voert te ver om alle gebeurtenissen die ons gezin overkwamen te beschrijven, maar we vonden het alle vier erg leuk om te doen.

Het bracht ook weer van alles boven.
Carlijn die vroeger achter mij de auto zat: “Kan die stoel nog wat naar voren?”
Een speelgoedje van Carlijn dat met 120 op de snelweg onbedoeld uit het autoraam werd gegooid.
Voor ons bepaalde de act met onze dochters de waarde van de dag.
Meiden: bedankt!

Geplaatst in Kerk & gemeente | Getagged , , | Een reactie plaatsen

10 juni: Aardbeiengebak.

Gisteravond zaten we op ons terras aan de koffie met onze vriendengroep. We hebben op dit moment een heleboel aardbeien in de tuin en daarmee maakte ik met eierkoeken en verse slagroom een lekker gebakje.
Met een scherp mesje sneed ik de bovenkant van de eierkoek open zodat ik hem kon openklappen.
Op de binnenkant deed ik twee eetlepels slagroom en twee eetlepels gesuikerde aardbeien.
Daarna vouwde ik de eierkoek weer dicht en bestrooide hem met poedersuiker.
Toen ik mijn eigen gebakje al op had, bedacht ik pas dat ik hier een mooi blog over zou kunnen schrijven, dus toen gebruikte ik het taartje van Sinet voor twee foto’s. Of ik dat er wel even bij wilde zetten; bij deze.

Na de koffie buiten gingen we toch maar naar binnen,  we zijn tenslotte al op leeftijd.  We weten nog hoe onze ouders van te voren al riepen “Wij gaot toch niet buut’n zitt’n, hè?” onder het opwerpen van allerlei bezwaren: te koud,  te veel wind,  te warm,  tocht, vliegen en wespen.
Gisteravond was het geen discussie: de kaarsjes waaiden uit en iemand in een korte broek had kippenvel op zijn benen….

Toen we iedereen uitzwaaiden stonden de data voor de volgende verjaardagen al weer gepland tot en met januari 2019. Dit jaar ben ik in september al jarig. Verder moeten we eigenlijk het Hemelvaartsetentje nog eens overdoen omdat we toen niet compleet waren.  Als er geen reden is voor iets leuks bedenken we  gewoon iets… .

Geplaatst in Alledag | Getagged , , , | Een reactie plaatsen