30 september: Het klooster van Aduard.

Gisteren werd ik om half 10 opgehaald door een heer die Gerard bij de deur vertelde: “Ik ga vandaag met je vrouw op stap!” Gerard vertrok geen spier want hij kent die heer. “Doe je wel voorzichtig?” was het enige dat hij zei.
We hadden een team-uitje met de website groep van onze PKN-gemeente. Dat was in het 12-jarig bestaan van de groep nog niet voorgekomen. Dit uitje was een cadeautje voor Theo van Beijeren en zijn vrouw Aly ter gelegenheid van zijn afscheid in juni van dit jaar >>>.

aduardWe gingen naar Aduard naar het kloostermuseum St. Bernardushof. Eerst kregen we koffie met gebak, daarna leidde Hans Muskee, één van de gidsen, ons door het museum en het enige overgebleven onderdeel van het klooster: de ziekenzaal.  Onze gids bleek een bevlogen man een een aangenaam verteller. Hij beschreef de geschiedenis van het klooster: het is gesticht in 1192, het is heel groot en rijk geworden en het was het meest prominente klooster in Noord Nederland. Aduard was in de 14e en 15e eeuw een belangrijk intellectueel centrum, een plaats van samenkomst voor een geleerd genootschap en het had een bibliotheek van groot belang. Het is in 1594 teloorgegaan.

“Hoe kan zoiets moois, ouds en belangrijks nou verloren gaan!” vraag je je dan af. Dat kwam door de reformatie. Willem Lodewijk van Nassau, geholpen door zijn neef Maurits  (zoon van….) bevrijdde het Noorden van de Spaanse overheersing, daarna werd het katholicisme verboden. De bibliotheek werd verbrand en alle bezittingen van het klooster vervielen aan de provincie.
(waarom moet ik hierbij aan de letters IS denken…?)
De overgebleven monniken gingen naar het refugium aan de Munnekeholm in Groningen en stichtten daar later het Aduarder gasthuis >>>.

Ik hing aan de lippen van onze gids Hans. Daar had ik nog wel een halve dag aan willen hangen, maar er stond nog meer op het programma: een heerlijke lunch in  ‘Bitter en Zoet’ in Veenhuizen.
Wat een leuk team-uitje! Met teamleden die ook van geschiedenis houden; maar ook van ‘gezellig beppen en kleppen met een hapje en een drankje’. Ik hoop niet dat we dit maar eens in de twaalf jaar doen…..app

P.S. Hou je net als ik van geschiedenis en ben je benieuwd naar het klooster van Aduard? Ga dan naar de website van het kloostermuseum >>> en download de app.
Met die app kun je virtueel over het kloosterterrein en door de gebouwen dwalen.
Weest op uw hoede: website-collega Zwanny en ik zijn al verslaafd!

Geplaatst in Geschiedenis | Getagged , , | Een reactie plaatsen

29 september: Zachte speklappen.

Vandaag sluit ik de (na)zomer af met het eten van echte winterkost: stamppot zuurkool.
Dat maak ik nog steeds klaar zoals mijn moeder het maakte: zo puur mogelijk. Dus geen gerookte spekjes, geen appel, ananas of rozijnen en geen melk.
Aardappels en zuurkool. Mixen met een klein beetje jus.
Voor die jus kun  je er een verse worst bij bakken, maar het allerliefst heb ik er ‘zachte speklappen’ bij.
Af en toe trakteer ik mezelf hierop, maar de hele zomer stonden ze niet op ons menu. Nu is het herfst, dus stamppot.

Speklapjes worden normaal gesproken gebakken. Dan doe je er geen water bij en ontstaat er spekvet. Ook lekker hoor, maar voor de zachte variant moet je er wel water bij doen. Zo heb ik het van mijn moeder geleerd:
Speklappen aan de ene kant kruiden met zout en vleeskruiden en aan de andere kant zout, kerrie en peper.
100 gram margarine op hoog vuur smelten in een braadpan, scheutje ketchup er door zacht-spekroeren en als het schuim wegtrekt de speklappen aan weerskanten er in aanbakken, mooi bruin laten worden. Dan al snel ‘blussen’ met een klein  beetje water. Daarna het gas op klein zetten en heel zachtjes door laten sudderen. Af en toe een beetje water erbij, zodat de speklappen in de jus gaar sudderen. Ga maar uit van een uur ongeveer.

Mijn vader at  vroeger zijn vingers er zowat bij op.
“Speklappen zo zacht da’j ze wel kunt zoeg’n” zei hij daar ooit eens over.
Er zijn gezondere dingen die je kunt eten.
Maar die zijn vast niet zo lekker als de stamppot zuurkool met zachte speklappen van mijn moeder.

Geplaatst in Koken | Getagged , | Een reactie plaatsen

28 september: Hamrikheem. Waar je gewoon mag zijn.

Het Hamrikheem in Groningen

Het Hamrikheem in Groningen

Vandaag blog ik over een onderwerp waar ik nog niet veel over heb laten horen: mijn werk.
Het Hamrikheem in Groningen is een afdeling van Lentis, mijn werkgever. Het is sinds 2014 een onderdeel van de afdeling Ouderenpsychiatrie, als managementassistent ondersteun ik het management en de teamleiders van de verschillende vestigingen.
Het Hamrikheem veranderde in 2012 langzaam van een verzorgingshuis naar een woonvorm met ‘minder zorg – meer zelfstandigheid’ voor ouderen met psychiatrische problemen. Sommige bewoners woonden jaren in een gesloten omgeving. Bij het Hamrikheem hebben ze een eigen appartement, doen ze zoveel mogelijk zelf boodschappen, maken ze eigen beslissingen. Ze krijgen zorg en hulp waar nodig, maar de visie is vooral: eigen regie. Zelf doen.

Lentis is trots op de opmerkelijke resultaten die door bewoners met ondersteuning van de teamleden zijn behaald.
Dit is aanleiding geweest om Minke Haveman uit Groningen te vragen de verhalen van bewoners en teamleden op te tekenen; dat zijn mooie verhalen geworden!
Eén van onze psychiaters, Marjolein Boshuisen heeft bij de verhalen passende foto’s gemaakt. Verhalen & foto’s zijn gebundeld in het boekje “Hamrikheem. Waar iedereen gewoon mag zijn”.
Het boekje geeft een inkijkje in het dagelijks leven van bewoners en hun herstel dat ontstond toen ze ‘gewoon’ in Hamrikheem kwamen wonen.

De feestelijke bijeenkomst waarop het boek wordt gepresenteerd moet nog komen, maar ik geef vandaag al een link naar een blog van de schrijfster van het boek, Minke Haveman.
Zij vertelt op dat blog hoe het was om dit boek te schrijven.
Minke schrijft heel prettig, zoals haar blog is, zijn ook haar verhalen.  Klik hier >>> naar haar blog op de website van haar bedrijf dat zich bezig houdt met ‘verhalende marketing’.

Vanuit mijn functie was ik betrokken bij de totstandkoming van dit boekje en vandaag kreeg ik daarover een heel mooi compliment. Een waardevol moment voor mij, vandaar dat ik het deel met de lezers van mijn blog. Als het boekje is gepresenteerd zal ik een link plaatsen naar de digitale versie er van: we zijn namelijk trots op het resultaat en dat mag gezien worden!

Geplaatst in Alledag | Getagged , , , | Één reactie

27 september: Roonermark

Lekker sfeertje op de Rodermarkt.

Lekker sfeertje op de Rodermarkt.

Vandaag is de Rodermarktdag. Vanmorgen om 07.00 uur op de fiets (want ik moest

detail

detail

gewoon naar mijn werk) kwam ik langs heel veel lege kraampjes en een paar ‘opbouwende’ marktkooplui. Lekker sfeertje, iedereen had er zin in!
Vanmiddag ging ik een kwartiertje eerder weg uit Groningen, ik wou ook nog even wat van dat ‘lekkere sfeertje’ meepikken. Om drie uur liepen wij richting de markt. Targets: een ijsje en een kilo druiven.

.... deze mevrouw moet zich behoorlijk bedapperen....

…. deze mevrouw moet zich bedapperen….

Het ijsje lukte. Onderweg kwamen we nog langs een kraam met handwerkspullen; “Kijk, deze trui is gebreid van één bol wol, mevrouw!” Deze mevrouw moet dan haar uiterste best doen om die bol wol niet te kopen, want er zijn nog twee andere handwerkprojectjes die ik eerst  wil doen.

Het was leuk! We kwamen bekenden tegen en we klepten genoeglijk met deze en gene.
Gelukkig had de zanger die we bij ons achter het huis al hoorden even pauze toen wij over de markt liepen, dat is ook al behoorlijk sfeerverhogend. Voor mij dan, hè?
Op de terugweg zouden we de druiven meenemen. Maar die waren op!
De handel had dus kennelijk een goeie dag. Wij hadden ook zonder druiven een goeie dag. Vrijdag is het weer gewoon markt in Roden!

Geplaatst in Alledag | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

26 september: Na de optocht…..

cherrytomaatjes

cherrytomaatjes

Heel af en toe slaan wij de zondagse kerkdienst over.
De dag na de Rodermarktparade is zo’n zondag.
De avond ervoor was het erg gezellig en erg laat, dan zetten wij bij voorkeur geen wekker. In het verleden moesten we op die zondag met de cantorij wel eens zingen. Dan riep onze cantrix op de donderdag voor de Roder markt: “Zondagmorgen om half negen aanwezig!”
Ik was er wel altijd. Maar het was gewoon niet zo’n goeie combi.

stokbrood & kaiserbrötchen

stokbrood & kaiserbrötchen

Nu zaten we zondagmorgen om elf uur met twee dochters & aanhang aan een uitgebreide brunch: wat een heerlijk begin van zo’n ‘day after the night before’.
Om half één zou Carlijn worden opgehaald door iemand die uit Assen

theezakjes & koffiepads

theezakjes & koffiepads

kwam. Om half één kreeg ze telefoon: “Ik ben onderweg naar je toe, maar ik zit achter een stoet ouwe trekkers!” O ja, die waren op weg naar Roden. Daar hadden we zaterdagavond al een ‘Havenstapper’ en ex-boer over gehoord. “Ik denk dat ik morgen maor ies hen het beursterrein gao oale trekkers kiek’n!”

Toen we iedereen hadden uitgezwaaid liepen we op ons dooie akkertje het dorp in, het was immers prachtig weer. Onder grote publieke belangstelling stonden op de Albertsbaan versierde wagens van de Rodermarktparade opgesteld. Als je er zo dicht aan langs loop zie je pas wat voor kunstwerken het eigenlijk zijn. En met hoeveel precisie en geduld sommige onderdelen op

wraps...!

wraps…!

zo’n wagen tot stand zijn gekomen. Op deze pagina vind je een paar markante voorbeelden. (klik op de foto’s voor een vergroting, dan kun je het beter zien). Ondertussen hoor je de verhalen: hoe mensen hebben genoten van de optocht, dat ze ‘dit of dat’ helemaal niet hadden gezien en vooral: hoe zo’n werk het was om de wagens weer zo mooi voor het voetlicht te brengen.
En of je nou een prijs had of alleen een eervolle vermelding: hulde aan alle bouwers, jullie hebben ons weer een fantastische dag bezorgd!

Geplaatst in Alledag | Getagged , , | Een reactie plaatsen

25 september: Kussen ‘bi-stitchual’.

grannysOp 16 juli schreef ik dat ik bi-stitchual ben. (Lees ‘Ik ben ‘bi’ >>>)
Dat bracht mij op het idee om een project op te zetten waarbij ik haken en breien kon combineren. Het werd een kussen, met aan de ene kant gehaakte granny squares en aan de andere kant gebreide blaadjes.

De granny squares >>> beschreef ik al in maart. Kussen Toscaan had ik als proeflapje gehaakt en toen wist ik wat ik niet wilde. Nu koos ik voor bordeaux-rode kernen en een gemêleerde glanskatoen met in elkaar overlopende kleuren: oud rose, ecru en grijs.   blaadje

Van de gebreide blaadjes >>> maakte ik mijn zomervakantie project.
Daarvoor kocht ik tijdens ons verblijf in Doesburg bij Staarink warenhuis (een belevenis op zich, zie >>>) 7 bollen ecru glanskatoen.
Twee kussens heb ik inmiddels klaar. Nog één kussen te gaan. 16 gebreide blaadjes en 16 gehaakte granny squares. Van veel achter beeldschermen zitten krijg je vierkante ogen. Dat heb ik wel eens. Maar hoeveel vierkantjes ik ook haak of brei: mijn ogen bankblijven rond. Ik voer gesprekken , kijk televisie, geniet van verjaardagen en daarbij brei en haak ik vierkantjes.

Kussen ‘Bi-stitchual’:  mijn two-seater ziet er nu zo uit!

Geplaatst in Breien, Haken, Handwerken | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

24 september: Een besmettelijk virus.

Er waart in deze week een virus door de gemeente Noordenveld: het Rodermarktvirus. Het is een erg besmettelijk virus en als je in Roden woont ontkom je er bijna niet aan.

Feest in Roden! Kermis op de Brink! Dinsdag is de officiële Rodermarktdag en daaromheen wordt een hele feestweek georganiseerd. Het openbare leven ligt even helemaal stil; de Jaarbeurs van het Noorden wordt gehouden, er is een Miss verkiezing, er is iedere avond life – muziek in het centrum van Roden en op woensdag zijn de kortebaandraverijen. (dat heet hier ‘pirdjerenn’n’). Dit alles natuurlijk overgoten met een sausje van ‘hapje en meerdere drankjes’.

....rijendik langs de route....

….rijendik langs de route….

Op zaterdag is er optocht. De Rodermarktparade is een begrip in de omgeving. Van heinde en verre komen de toeschouwers op het spektakel af en duizenden mensen staan rijendik langs de route. De vlag gaat letterlijk uit aan de Boskamp.
De wagens worden gebouwd door buurtgroepen en basisscholen. Met onze drie dochters hebben we het spektakel zes keer als ‘ouders  van een kind op de wagen’ meegemaakt. (Zie ook eerdere blogs die ik over dit onderwerp schreef 20 september 2014 >>> en 19 september 2015>>>)

de draak van het vagevuur

de draak van het vagevuur

Als je uit Roden komt heb je dus als kind ‘op de versierde wagen’ gezeten. Het mooiste verhaal in deze categorie werd verteld door oudste dochter Frea. Toen zij in Engeland op een avond zat te klaverjassen op de Nederlandse club in Nottingham kwam het gesprek op de vroegere woonplaats in Nederland. De vrouw die tegenover Frea zat vertelde dat ze uit Roden kwam. “Hé, dat is mijn tekst!” riep Frea. Toen bleek dat ze zelfs op dezelfde basisschool hadden gezeten, maar dan wel met wat jaargangen er tussen. De eerstvolgende logische vraag is dan: “Wat was jij op de wagen?” Als je niet uit Roden komt is dat een rare vraag, maar de dames haalden genoeglijk wat oude herinneringen op.

Er zijn tegenwoordig al heel veel wagen-bouwende ouders die zelf nog ‘op de wagen hebben gezeten’. Het

Reuzen van de aarde

Reuzen van de aarde

Rodermarktvirus zit bij hele families in de genen ingebakken.
Wat veroorzaakt het virus?
– buren die samen hun straat versieren.
– tuinen worden netjes gemaak en het gras wordt gemaaid; zelfs de ramen worden gewassen!
– bij de Jumbo is de Roder bol (Drents krentenbrood) in de aanbieding en ook de ingrediënten voor snert kosten minder dan anders.
– stijgende verkoop van oordopjes
– kinderen die het huis al uit zijn voelen ineens dringend de behoefte om hun ouders te bezoeken. (Vooral als die ouders in het centrum van Roden wonen).
– er worden afspraken gemaakt om oude vrienden te ontmoeten in de feestweek.

detail van de dinosaurus

detail van de dinosaurus

– men kijkt uit naar de regionale kranten: daarin staat meer informatie over de Rodermarktparade.
– katers.  Veel katers.

De optocht was weer prachtig vandaag. De foto’s op deze pagina heb ik vanmiddag gemaakt tijdens de Rodermarktparade. Vanavond zien we een stel vrienden van vroeger (zie Havenstappers >>>): we praten bij, drinken een glas en rond middernacht kopen we dan een hamburger of een patatje op de Brink. Ieder jaar weer.
Ook een gevolg van het virus……

Geplaatst in Alledag | Getagged , , , | Één reactie

23 september: Burgerlijk ongehoorzaam.

fietsVan de week fietste ik van mijn werk naar huis. Vlak voor de stoplichten voor Roden fietste ik een meisje van een jaar of 13 achterop. Met mijn E-bike haal ik zulke kinderen natuurlijk in, maar vlak daarna moest ik stoppen voor een rood fiets-stoplicht.
Dat eerste stoplicht negeer ik meestal. De weg die je dan oversteekt is niet heel druk dus dat durf ik vaak wel aan.  Ik ben niet altijd het braafste meisje van de klas.
Maar nu fietste dat meisje achter mij, dus ik vond dat ik het goede voorbeeld moest geven. Ik stopte en drukte op het knopje.
Vervolgens werd ik voorbij gefietst door het meisje.
Daar stond ik met mijn ‘voorbeeldige gedrag’.

Niet lang daarna haalde ik haar weer in.
Ik bleef even naast haar fietsen en zei: “Ik stop ook nooit voor dat stoplicht, maar ik wilde voor jou het goede voorbeeld geven!”
Een stralende schaterlach uit een aandoenlijk beugelbekkie was mijn beloning.
Generatieoverschrijdende burgerlijke ongehoorzaamheid.

Als het niet erger wordt…..

Geplaatst in Alledag | Getagged , , | Een reactie plaatsen

22 september: Geen ‘nulde’ les?!?

Afgelopen dinsdag hadden we onze eerste Franse les van het nieuwe seizoen. Meestal organiseren we daar voor aan een zogenaamde nulde les om bij te praten, per slot van rekening hadden we elkaar 5 maanden niet gezien.

Maar die nulde les kwam niet uit de startblokken. Ik nodigde iedereen uit voor vorige week dinsdag (hele warme avond), maar er konden maar twee van de acht. Vervolgens kregen we van een andere leerling een uitnodiging voor een barbecue in the middle of nowhere op zondagmiddag 18 september. Ook nu kon er maar één stel aanwezig zijn. O wat zijn we allemaal druk druk druk.

Maar dat mocht de pret niet drukken; het was weer een zeer aangename bijeenkomst. Alle vakantieverhalen passeerden de revue. De meesten van ons hadden wel even Frans gepraat. Eén van de mannen was diep teleurgesteld. Hij had zijn best gedaan en was in het Frans aan een gesprek begonnen, maar de Française in kwestie had in het Engels broodteruggepraat. “Nou heb ik toch 11 seizoenen Franse les achter de rug! Ik ben reddeloos verloren…”. Hij nuanceerde dat zelf ook gelijk al weer. “Maar ik kan wel ‘vin’ en ‘bière’ bestellen. Hele flessen zelfs. En heel veel soorten brood: croissant, baguette, pain au chocolat…..’
Goed bezig.

Iemand anders had het over ‘notre première vacance…., notre deuxième vacance ….., notre troisième vacance….,
DRIE vakanties!?!
De grijze golf, hè?
Verder dan ieders vakantieverhalen (in het Frans weliswaar) zijn we dinsdagavond niet gekomen.
Volgend jaar weer een nulde les.

Geplaatst in Alledag | Getagged , | Een reactie plaatsen

21 september: Aalscholver (2)

Zondagmiddag kreeg ik een  telefoontje: Cees Koelewijn van het IVN in Roden. Hij belde over het blog van de aalscholver (zie 16 september >>>). Hij was namelijk vrijdag, de dag nadat het beest bij ons was gespot, door een mevrouw aan de Molenweg gebeld dat er een verzwakte vogel bij haar in de tuin zat. Hij was gaan kijken en ontwaarde een aalscholver. De dierenambulance werd gebeld. Die dachten het dier zo even op te kunnen pakken, maar kennelijk was hij toch nog niet te ernstig verzwakt en hij wist zijn scherpe snavel nog goed te gebruiken. Dus werd er een deken overheen gegooid en werd het beest meegenomen naar, ja, waar naar toe eigenlijk? Dat wist Cees ook niet.

Maar Cees wist ook heel veel wel. In eerste instantie vroeg hij van alles aan mij over onze ervaringen met de aalscholver die dag ervoor, maar ik kon hem van alles vragen over de aalscholver in het algemeen. Hij dacht ook dat het dier een aanvaring had gehad. Met een auto, of misschien wel gepakt door een havik. “Zitten die hier dan?” “Ja, hier in de omgeving zitten er drie, ze hebben een afgebakend territorium. In Kleibos zit er één…” en hij noemde nog twee plekken die ik ben vergeten. Dat iemand dat allemaal weet!

laatste deel uit de rubriek Puur Natuur

laatste deel uit de rubriek Puur Natuur

Wat we allebei niet weten is hoe het is afgelopen met de vogel.  En daar zijn we wel nieuwsgierig naar. Dus wie hier iets over weet: reageer even via dit blog of via de website van het IVN Roden, www.ivn-roden.nl
Gisteren ontdekte ik in ‘de Krant’, (regionaal nieuwsblad), dat Cees melding maakte van het blog van 16 september over de aalscholver in zijn column Puur natuur.
Wil je het berichtje lezen, klik dan op de foto voor een vergroting.

Geplaatst in Alledag | Getagged , , , | Een reactie plaatsen