23 juni: Van gas los 1: Als er één schaap over de dam is…..

Vandaag begint op deze website een nieuwe blogserie: ‘Van gas los.’
Al maanden verzamelt Gerard informatie over zonnepanelen en warmtepompen; af en toe word ik daarin bijgepraat, maar Gerard is de kenner op dat gebied.
Daarom gaat hij gas(t)blogs schrijven over dit onderwerp, vandaag de eerste:

 Als er één schaap over de dam is….

Gistermiddag ging de kogel door de kerk, wij gaan, ik bedoel onze woning gaat, Van het Gas af! De laatste weken kan het je niet ontgaan zijn dat we in Nederland van het gas af moeten. Grote krantenkoppen; De Gaskraan gaat op termijn dicht! De belasting op gas wordt 75% hoger enzovoort!
Al vanaf 2015 loop ik met de gedachte rond of wij ons huis misschien Gas-loos zouden kunnen maken. Toen al heb ik er door installatiebureau Mebatherm uit Roden naar laten kijken, maar helaas…..

Maar nu kan het! Binnenkort gaat de CV-ketel er uit en komt er een warmtepomp in en voor een groot deel wekken we dan eigen elektra op met zonnepanelen. Wat in 2015 nog niet realistisch was is vandaag mogelijk. De technieken zijn verbeterd, de prijzen zijn lager en daardoor is het rendement hoger dan drie jaar geleden. Een lang gekoesterde wens van mij (waar ook Ada vierkant achter staat)  komt uit. Wij voelden ons gisteren als ‘het eerste schaap dat over de dam is’ om met eigen duurzaam opgewekte energie onze woning te verwarmen en te voorzien van warm water en elektra.

We werden gistermiddag koninklijk onthaald voor de ondertekening van het contract bij Mebatherm >>>. Deze Roder ondernemer is qua bedrijfsvoering één van de koplopers op het gebied van duurzame energietechnieken. Voor hen was het ook een prestigekwestie om de eerste bestaande woning van het gas af te helpen. Een mooi moment om na een periode van goede voorbereiding een handtekening te zetten onder deze overeenkomst.

Als ik er met mensen over praat merk ik dat er veel belangstelling voor dit onderwerp. Met alle plezier zal ik de komende maanden enkele gas(t)blogs schrijven om uit te leggen wat er bij komt kijken en wanneer een woning geschikt is om van het gas af te krijgen.  Wordt vervolgd.

Geplaatst in Gastblogs | Getagged | Een reactie plaatsen

22 juni: Italiaans. Op mijn verzoek….

Voor de laatste keer waren Gerard en ik bij het seizoen-afsluitende etentje van de ZWO; Gerard legde gisteravond het voorzitterschap neer. Vanaf september heeft hij een nieuwe vrijwilligersbaan als voorzitter van de kerkenraad.  In voorgaande jaren jaar schreef ik het volgende over deze avond:

Ieder jaar wordt er een land uitgekozen en worden er gerechten voorgesteld uit dat land die je zou kunnen maken.
We kregen een lijst met gerechten en ik mocht kiezen wat ik wilde maken.
“Afrikaans. Wat ja weer lastig.” zei ik tegen Gerard “wanneer hebben jullie eens een project in Italië of Duitsland of zo….” Dan weet ik wel wat ik moet kiezen. Pasta met kip en pesto. Sauerkraut mit Bratwurst. (zie voor de rest van dit blog 15 juli 2017 >>>)

En ja hoor: na jaren zeer moeilijk buitenlands eten had men nu gekozen voor Italiaans. Dat kan ik!  Alleen de ZWO-leden hadden in hun wijsheid besloten dat wij dit jaar waren vrijgesteld van het meebrengen van voedsel.  Of wij voor Prosecco konden zorgen?  Tuurlijk.

Het was allemaal heerlijk wat de ZWO-leden hadden bereid.  Tomatensoep,  broccoli soep,  bruschetta met tomaat,  lasagne, pastasalade,  fruitsalade, tagliatelle met courgette en gorgonzola, pizza: allemaal Italiaans. De tagliatelle was nieuw voor mij en ik was wel benieuwd naar het recept: wij hebben ’s zomers veel courgettes in de tuin en ik ben blij met ieder nieuw kook-idee met courgette. Na afloop vroeg ik kok Ben (de man van Mathilde) naar het recept.

…. kopietje…..

Alsof er geen internet bestaat haalde Ben een boek uit een rij kookboeken, ‘Het grote Vegetarische kookboek’ heette het; hij draaide voor mij even een kopietje (!) uit.  Daar weet ik wel raad mee hoor,  want op mijn aanrecht staat sinds jaar en dag een blauwe A4-map vol met kopietjes en recepten uit tijdschriften.

Onze courgetteplanten doen het goed,  maar oogsten duurt nog even.  Maar als we courgettes krijgen dan ga ik dit recept uitproberen.

Nodig:
– 30 gram boter
– 1 teentje knofloof
– 1 dl witte wijn
– 100 gram gorgonzola, verkruimeld
– 3 dl room
– mespunt zwarte peper
– 500 gram witte of groene tagliatelle
– 2-3 eetlepels versgeraspte Parmezaanze kaas
– beetje peterselie om te gareneren

1. Smelt de boter in een braadpan, Voeg courgette en knoflook toe e bak tot de courgette gaar is, Roer, wijn, kaas, room en peper erdoor. Laat alles 10 minuten sudderen.
2. Kook de tagliatelle in 6-8 minuten beetgaar. Spoel hem af onder de warme kraan en laat hem uitlekken.
3. Stort de pasta weer in de pan. Voeg de saus toe en verwarm de pasta nog een keer een paar minuten. Bestrooi hem met Parmezaanse kaas en peterselie en serveer.

Punt 3 werd gisteravond door Ben en Mathilde niet uitgevoerd. We kregen een lepel tagliatelle op ons bord met daarop een lepel courgette met saus. De Parmezaans kaas en peterselie werden apart in schaaltjes op tafel gezet.

Ik hoop dat de slakken onze courgetteplanten met rust laten…..

Geplaatst in Alledag | Getagged , | Een reactie plaatsen

21 juni: Bloemen – Mozaiek.

Gisteren haalde ik collega Jacquelien op voor een jubileum-etentje met een collega. Zij was op dat moment in het huis van haar zus en ze liet ons nog even de tuin zien. Zus Marianne heeft groene vingers; de tuin zag er uit als een klein paradijsje.  In een schaduwrijke overkapping hing een zelfgemaakt mozaïek met halve kopjes en kommetjes waar kleine plantjes in zaten.

Met open mond stond ik er bij. “Heeft ze dit zelf gemaakt?! ”
Ja dus. Zelf bedacht en ontworpen. Kopjes en schaaltjes verzameld op rommelmarkten en kringloopwinkels, vervolgens doorgezaagd,  steentjes uitgezocht, scherfjes op maat gemaakt en met engelengeduld opgeplakt. Ik stond er bij en ik keek ernaar.. ….en ontdekte van alles.

Een klein dekseltje met bloemetjes,  een paar oortjes, verschillende plantjes; ik was stil van bewondering.
Wat een creatieveling en wat een mooi uitgewerkt idee; kan zo in zo’n glossy tijdschrift!
Klik op de foto’s voor een vergroting, dan haal je dit kunstwerk nog iets dichterbij.
En dan heb je die prachtige tuin nog niet eens gezien…….

Geplaatst in Alledag | Getagged | Één reactie

20 juni: Klik klak.

Gisteren en vandaag was er op Radio 5 aandacht voor een tentoonstelling in het Nationaal Onderwijs Museum >>> in Dordrecht.
De tentoonstelling heet ‘RAGES. Van zweeptol tot spinner’; vanmiddag was de feestelijke opening. Gistermiddag bij ‘Bert op 5′ ging het over flippo’s, knikkers en pokemon. Leuk. Daar was vooral de generatie van mijn kinderen druk mee.
Vanmorgen besteedde Jeroen van Inkel ook aandacht aan rages op het schoolplein en hij vertelde dat hij vroeger een KlikKlak had.

Eergisteren had ik het al over een laatje dat openging, bij de verhalen die vanmorgen bij Van Inkel voorbij kwamen ging er een hele kast open: 1971. Zo’n KlikKlak had ik ook, als één van de eersten bij ons op school. Weet je niet wat een KlikKlak is? Hierbij een link naar de YouTube-video Klik klak rage 1971.

Bij ons op het schoolplein van de Christelijke Nationale School in Hoogersmilde (lees hierbij het blog Klas van de week >>> uit 2016)  had je naast rages (speldjes sparen, sleutelhangers) ook spelletjes die soms ineens weer helemaal populair werden. Iemand nam een springtouw mee en twee dagen later werd er alleen nog maar touwtje gesprongen. Met de bijbehorende liedjes, o.a. In spin, de bocht gaat in.
Elastiektwisten (zie foto links) was ook zo’n spel wat jaarlijks een plein-opleving beleefde en ook kaatseballen kwam regelmatig terug. Ik had drie kleurige ballen in een gehaakt netje.   Als jong basisschool kind keek ik huizenhoog op tegen de meisjes uit hogere klassen die met vier en soms met vijf ballen tegelijk konden kaatsen tegen de blinde muur van de school.
Verder had je nog tollen, bliklopen, hinkelen op zelf getekende cijferblokken, ‘Schipper mag ik overvaren’, ‘Vissie-net’ “Stand in de mand en de bal is voor…..”, tikkertje en verstoppertje.

Vanmiddag onder het eten had ik het er met Gerard over. Alle dingen die ik noemde had hij eigenlijk niet veel gedaan. Hij was altijd alleen maar aan het voetballen. En als wij aan het kaatseballen waren tegen de blinde muur van de school, dan stonden we de voetballers in de weg, omdat de blinde muur grensde aan het speelveld. Als hij al op het plein speelde probeerden ze de bal van het ene in het andere fietsenhok te schoppen.

Soms vragen we ons hardop af of we wel in dezelfde klas zaten, zo verschillend zijn onze herinneringen.
Net als mannen komen ook jongetjes van Mars……

Geplaatst in Alledag | Getagged , , , , | 2 Reacties

19 juni: Geen lunch bij IKEA.

Nu ik aan het revalideren ben heb ik tijd om met mijn dochters leuke dingen te doen.
Vanmorgen na het fietsen & gymen in het Martiniziekenhuis dronk ik nog een kop koffie met collega’s en daarna zou ik naar IKEA voor koffie met de meisjes en ik had bedacht dat we daar dan ook wel zouden kunnen lunchen.

Goed idee, doen we niet. Het kwam beter uit om bij Carlijn thuis bij elkaar te komen, dus om 11.30 zaten we samen aan de ‘Minty Morocco’-thee. Gezellig.
Voor de lunch reed ik dus gewoon weer naar Roden.
Er stond nog rabarber in de koelkast, gisteren gekookt.
En  we hebben verse aardbeien in de tuin.
Ook zonder IKEA had ik een heerlijke lunch.
De tuin doet het bijzonder goed dit jaar. Vorige maand aten we al spinazie en op dit moment eten we sla en zomer-andijvie. De fruitbomen hebben weinig te lijden gehad van de vorst; zoals het er nu uitziet hebben we dit najaar weer handappels, moesappels en  stoofpeertjes!

….. stoofpeertjes!

Geplaatst in Alledag | Getagged , , | Een reactie plaatsen

18 juni: Passe-Partout bracht mij bij Aunt Dinah.

Maandagmorgen. Om 11.00 had ik de afwas gedaan, de keuken blinkend schoon en zat ik aan de koffie met mezelf en Hans Schiffers; die presenteert de Arbeidsvitaminen.

The Bee Gees, Sergio Mendez, E.L.O., het was weer aangenaam vanmorgen.
Hij draaide ook het lied ‘De doodgewoonste dingen’  van Passe-Partout uit 1976.
Vijftien was ik toen. AFSCHUWELIJK, wat een dom lied vond ik dat.
Het hoorde absoluut niet in de de Top 40, maar daar kwam het wel iedere week voorbij.
Idioot vond ik toen, wie koopt zulke zooi!

Weet je niet hoe het lied klinkt? Hierbij een link naar een YouTube-video: De doodgewoonste dingen >>>>
Vanmorgen hoorde ik het lied voor het eerst sinds jaren weer.
De doodgewoonste dingen,  die brengen mij tot zingen,
ik zing van al het mooie dat ik zie.
Het dagelijkse leven is m’n allermooist gegeven

in harmonie op melodie.

Dat is waar ik op deze website zo vaak over schrijf. De waarde van de dag zien in gewone dingen die toch bijzonder zijn. Ik beluisterde het lied en dacht; “Eigenlijk best een goede tekst…” maar ik heb ik de jaren ’70 kennelijk zoveel weerstand tegen dit nummer opgebouwd dat ik het ook nu nog niet mooi kan vinden.

Voor dit blog keek ik nog even op Wikipedia voor nog wat informatie over dit nummer; daar stond het volgende:
Dat dit genre in de Nederlandse hitlijsten stond genoteerd was opvallend, zeker omdat het geen popmuziek was. In oktober 1976 stond overigens ook al het operanummer Aunt Dinah Has Blowed The Horn uit Treemonisha van Scott Joplin  hoog genoteerd.

1976

Oh jaaah……dat was met een koor. Dat vond ik toen een prachtig nummer, ik had het opgenomen op de bandrecorder van mijn vader. Dat lied was ik vergeten; ik heb het later nooit weer gehoord. Op YouTube zocht ik het op en toen gebeurde hetzelfde als met Romanze van Mozart (zie 24 juni 2015>>>): er ging een laatje open. Het laatje van 1976. Op het moment dat ik vanmorgen de hoorn aan het begin hoorde stond het kippenvel op mijn armen en sprongen de tranen in mijn ogen. Het is niet eens een heel ontroerend nummer of een verpletterende tekst; het is het gevoel dat het lied teweeg brengt. De herinnering aan het hele leven dat ik toen leidde: de MAVO, mijn ouders, de vriendinnen, mijn kamer….. muziek doet dat met me. Hierbij een link naar de video die mij op maandagmorgen aan de koffie weer in 1976 bracht: Aunt Dinah  has blowed the horn >>>

Geplaatst in Muziek | Getagged , , , | Één reactie

17 juni: Indringende vragen en weinig tijd.

‘In de wolken’ was het thema van de viering vanmorgen in Op de Helte.
Een ‘Ik-zie-jou’-viering dus er waren veel kinderen in de kerk.
We beginnen zo’n viering al in de hal: van Nienke en Sijcolien kregen we koffie, thee of ranja en het was al direct gezellig.

Zo’n viering is anders dan anders; losser, meer beeld, minder tekst.
Twee korte schriflezingen waren er maar ook een lezing uit het prentenboek “Hemels”, over poes Ming die wakker wordt in een mistige wereld en denkt dat dat misschien wel de hemel is!

Dit weekend had een deel van onze PKN-gemeente gekampeerd op de weilanden rond de boerderij van de familie Holman; dat was erg geslaagd geweest. De voorganger refereerde nog even aan een spannend verhaal over ‘mist bij het hunebed’, waarbij een paar meisjes op de eerste rij nog hardop griezelden. Nu hou ik van spannende griezelverhalen en ik hoopte dat verhaal vanmorgen in de kerk ook te horen, maar helaas: dan had ik maar moeten kamperen.
Dan had ik ook mee kunnen doen met het instuderen van het lied “Zie de zon, zie de maan’ met boomwhackers, gekleurde plastic buizen die allemaal een andere toon voortbrengen.
(Wat zijn boomwackers? Hierbij een link naar een informatiefilmpje van Team Talento >>>)
Met dit soort activiteiten in een viering ontstaat er altijd een wat losse/vrije sfeer, waardoor het lijkt alsof we wat minder vast zitten aan een vooraf vastgestelde orde van dienst.

In een hoekje in het kerkgebouw staat een grote kindertafel, waar tijdens dit soort vieringen de jongsten kunnen spelen. De dominee had daar vanmorgen wat van zijn eigen speelgoed bij gezet: een playmobil-kerk. Daar hoorde ook geluid bij: een wat blikkerig playmobil-klokgelui en playmobil-orgelspel. Volgens mij hebben niet veel mensen dat gehoord maar ik wel, ik zat namelijk op de achterste rij vlak voor dat speelhoekje…….

Er was geen preek vanmorgen, maar de predikant stelde voor om met onze buurman/vrouw in gesprek te gaan over drie geloofsvragen:
– Wat was jouw Godsbeeld in je kindertijd?
– Heb je wel eens een Godservaring gehad?
– Wanneer was je achteraf gelukkiger dan je op dat moment dacht?
We kregen daarvoor enkele minuten; dat is natuurlijk veel te kort voor zulke geloofsvragen. Met mijn gesprekspartner had ik daar wel een uur over kunnen praten!
Trouwens: zo’n gesprek met een ander gemeentelid is soms wel net zo leerzaam als een preek.

Op het orgel/piano speelde vanmorgen Arjan Schippers. Toen we de kerk uitliepen speelde hij ‘Papa’ van Stef Bos; het is immers vaderdag vandaag.
Prachtig hoe Arjan altijd de juiste instrumentale toon weet te vinden!

Geplaatst in Kerk & gemeente | Getagged , , | Een reactie plaatsen

16 juni: Eigenlijk……

Eigenlijk zouden we gisteren stamppot rauwe andijvie met spekjes eten.  Gerard zou gistermiddag nog even een zak aardappels halen en ik zou een verse worst bakken en de eerste verse andijvie uit de tuin halen.

Maar de dag vulde zich met van alles en nog wat met op het laatst van de middag nog een fietstochtje naar Peize en een bezoekje aan een Havenstappers-echtpaar. Het was natuurlijk weer erg gezellig.

Eigenlijk was het na de terug-fietstocht al redelijk laat en eigenlijk ‘had ik toen de piepe wel uut’.

Eigenlijk kon die andijvie ook wel even wachten.

Om zes uur wandelden we naar het centrum van Roden en gingen lekker uit eten bij het nieuwe restaurant La Plaza.

Una picola sorpresa.
Een kleine verrassing.

Eigenlijk hebben we de andijvie niet gemist.

Geplaatst in Alledag | Getagged , | Een reactie plaatsen

15 juni: Bedrijfsarts. Weer een stapje.

Vanmorgen had ik na het revalidatie-sportclubje een afspraak met de bedrijfsarts. Volgende week heb ik er drie maanden opzitten na de operatie. Zelf had ik gedacht dat ik na die drie maanden weer topfit zou zijn, maar het woordje top komt niet overeen met de realiteit. En in tegenstelling tot vorige revalidatietrajecten kriebelt het ook nog niet voor wat betreft het werk.

Dat heeft niet zo zeer met mijn toestand maken,  maar meer met het feit dat de manager waar ik al tien jaar voor werk een andere baan heeft gekregen. Fantastisch voor haar.  Jammer voor mij en Lentis. Als ik weer achter mijn bureau ga zitten heeft zij al afscheid genomen; ik moest op z’n minst erg wennen aan het idee.

De bedrijfsarts en ik spraken vanmorgen af dat ik de revalidatie eerst afmaak en dat ik in de laatste twee weken voor een paar uren in de week weer naar het werk ga.  De eerste keer kan ik dan koffiedrinken met de collega die mij nu vervangt; zij is die week voor het laatst en kan mij dan bijpraten over de laatste stand van zaken. Op 20 juli zien de bedrijfsarts en ik elkaar weer en zal er een reïntegratieschema worden opgesteld en besproken.

Goed plan.
Gaan we doen.
Voorlopig ga ik nog even genieten van dit laatste stukje van de revalidatie.  Vanmorgen liep ik even binnen bij collega’s van een bevriend secretariaat omdat ik een uur moest overbruggen tussen het gymnastieken en de dokter.
“Wat zie je er goed uit. Uitgerust en lekker bruin in het gezicht !”
Zo is het.
De drukte van een gewoon gevuld dagelijks leven is al even weg, dus ik ben helemaal tot rust gekomen en rust is kennelijk een heel goed medicijn.
Maar over vier weken ben ik volgens mij ook wel weer toe aan wat reuring!

Geplaatst in Alledag | Getagged , | Een reactie plaatsen

14 juni: Ik kiek overal, maor ik heur hier.

Een paar weken leden under het eten zee Gerard: “D’r is een probleem op de dartiende juni, dan hebt wij kaorten veur Daniël  Lohues.” Een tweedaagse excursie van zien wark veul ok net op dizze daotum.  Jammer veur Gerard, fijn veur mien breur: gisteraomnd zaten wij met ’n beiden in de Stadsschouwburg in Grunnen.
‘Vlier’ het de solo-veurstelling waor as Daniël Lohues dit veurjaor met langs de theaters van Nederland toert. Het is veurlopig de leste veurstelling in dizze vorm: in het naojaor giet hij met een band ‘elektrisch’ op  poppodia speulen.

De CD ‘Vlier’ haar ik al een paar keer beluusterd;  ik was dus slim beneid naor de verhaolen die d’r bij heurt. D’r zaten genog verhaolen in dizze veurstelling, maor niet allent over nummers van zien neiste CD. Ok over de achtergrond van het lied ‘Karke’ bijveurbeeld uut 2007.
Het verhaol over meinsen die niet huuft te wachten bij de hemel in rij (een uutspraak van de pater uut zien jeugd) en het eeuwenolde verhaol van de boer; “en hij ploegde voort”.

Lohues is een noordeling in hart en nieren en pakt de zaal muiteloos in deur aandacht te besteden an de aardbevingsproblemen op het Grunningse platteland en creëert gezamenlijke lol over de randstedelijke arrogantie ten opzichte van de rest van het land. Hij zung zölfs een loflied op de A28 die hum nao elk optreden weer naor Erica brengt.

Van kwart over acht tot kwart over elf zat ik in mien zachte theaterstoel allent maar te genieten.  Wat een artiest. De mieste nummers die hij zung ken ik uut de kop en ik heur ieder klein verschil ten opzichte van de CD-opnames.  Virtuoos piano- en gitaarspel in combinatie met herkenbare verhaolen en teksten in de streektaol; Daniël Lohues bezörgde oons weer een fantastische aomnd.

Op zun aomnd wordt d’r veul lacht, maar of toe emotioneert een lied: gisteraomnd gebeurde mij dat bij ‘ Ik heur hier’ . Hierbij een link naor een YouTube-bestand met het lied>>>

Het beschref precies mien eigen gevulens ten opzichte van Drenthe: ik ben graag in een mooie olde stad,  veural as d’r qua geschiedenis wat te beleven valt.  Ik hol van de stranden langs oonze Noordzee,  ik geniet van een reis naor het buutenlaand waor het ok bijna altied onuutsprekelijk heerlijk is,  maor ienmaal weer in Drenthe weet ik: ik heur hier.

Hier tussen zand en veen
ieken en vlier
ik kiek overal
maor ik heur hier. 

Geplaatst in Muziek, Streektaol | Getagged , , , | Een reactie plaatsen