14 september : Nerd met de nerds.

“Nou, ik vind jou eigenlijk ook wel een nerd.”
Deze voor mij verrassende uitspraak kwam uit de mond van één van onze dochters.
Ik?
Tsss.

Wat is een nerd eigenlijk?
Ik zocht het op.
Nerd is een term die wordt gebruikt voor mensen wier interesses wat betreft wetenschap, boeken, spellen, stripverhalen, films, verzamelartikelen, muziek e.d. afwijken van de mainstream. De term kan pejoratief zijn, of kan worden gebruikt als een geuzennaam of als blijk van waardering. De afwijkende factor van de interesses ligt erin dat deze door de mainstream als niche worden gezien, en dat de mensen die als nerds worden beschouwd hier bovengemiddeld veel tijd aan besteden.
Meer lezen? Klik hier >>> voor het hele artikel op Wikpedia.

Afgelopen week werd mij door twee voorvallen duidelijk wat mijn dochters bedoelen.
In Atelier 6a, het handwerkwinkeltje in Leek, sprak ik met de eigenaresse over wolletjes, bolletjes, steken, haken, breien; het ene woord haalde het andere uit en we raakten niet uitgepraat. Gerard zou nog even over de markt, maar die zat al weer geruime tijd op een bankje buiten op mij te wachten. “Zo heerlijk als ik even met iemand onbekommerd over handwerken kan praten! Zij heeft aan één woord genoeg en snapt precies wat ik bedoel”.

Het tweede voorval was een gesprek met mijn broer, Hij was een paar dagen opgenomen in het ziekenhuis en ik ging bij hem op bezoek; ik nam voor hem een Quest Historia mee.
Hij had al eens het boek ‘de Levens van Jan Six’ van Geert Mak van mij te leen gekregen. Van te voren had ik al tegen hem gezegd dat ik het had gelezen met de tablet er naast, omdat ik regelmatig wat op wilde zoeken. (Over dit boek schreef ik al eens een blog, zie ‘Met Geert op de bank’ >>>)

Dat leek hem op voorhand wat overdreven, maar hij had inmiddels ook al regelmatig wat opgezocht. Toen ontspon zich een gesprek over geschiedenis; wij delen dezelfde opvoeding, waarbij mijn vader zijn interesse voor het verleden op ons heeft weten over te brengen. Later zei ik hierover tegen Gerard: “Ik kan met Henk oeverloos over zulke dingen praten, hij heeft aan één woord genoeg en begrijpt precies wat ik bedoel.”

Daarom vinden mijn dochters mij een nerd dus.
Maar als ik een nerd ben zijn er in mijn omgeving veel meer nerds.
Ik kan ze soms met de neus wel aanwijzen; als ze tenminste in Roden zijn…….

Geplaatst in Alledag | Een reactie plaatsen

13 september: Vrijdag de 13e.

Iedere vrijdag de dertiende gaat het er weer over: ongeluksdag.
Mijn vader had daar een duidelijke mening over.
Quatsch.
Statistisch gezien blijken er zelfs minder ongelukken te gebeuren op vrijdag de dertiende.

Vanmorgen zaten wij in de wachtkamer in het UMCG: de eerste afspraak na Gerard’s ontslag vorige week vrijdag.
Geen gezellige boel meestal; niemand zit daar voor zijn zweetvoeten.
Bijna alles is gedigitaliseerd: je houdt je uitnodigingsbrief tegen een scanner, zo weet het systeem dat je binnen bent. Je krijgt een nummer/code en in de wachtkamer zie je op beamerschermen je nummer vanzelf voorbij komen. Dan weet je ook in welke spreekkamer je moet zijn.

In de wachtkamer zit ik altiijd met een brei- of haakwerk andere mensen gade te slaan.
Een echtpaar ging naast ons zitten en keek verbaasd naar de nummers op de schermen.
Vrouw: “Wat hest doe den veur nummer?”
De man keek op zijn uitnodigingsbrief.
Man: “Ik heb gain nummer kregen.”
Hij verdween om op onderzoek uit te gaan.
Toen hij terugkwam mét bon (“as wie dizze letters en nummers op dei schaarms zain den mowwe d’r hèn”) kregen ze koffie van een vrijwilliger; de vrouw haalde een plastic puutje met stroopwafels uit haar tas. “Wost ok aine?”

Hij was kennelijk slechthorend, want hij riep onophoudelijk ‘hè?!’ en dan zei zij nog een keer hetzelfde.
Hij reageerde dan met ‘O ja.’ of ‘O’ of ‘Nou ja’.
Op een gegeven moment draaide ze zich om naar mij en begon in het Nederlands met een zwaar accent over mijn breiwerk. Dat dat nog ouderwets was.
In het Drents stond ik haar te woord, maar zij stapte niet over op het Gronings.
“Ik heb main klaaindochter ook braaien geleerd’.

Wij spraken vanmorgen de arts.
De bloeduitslagen zijn over de hele linie bijzonder goed.
Het goede gevoel dat we hadden over Gerards eetlust en snel vooruitgaande conditie klopt met wat de cijfers laten zien.
Over één maand terugkomen en tot die tijd lekker rustig aan doen en nog verder herstellen.

Na het UMCG kochten we nog een kastje bij de IKEA; dat gaat Gerard morgen in elkaar zetten.
Er ging namelijk al heel veel goed op vrijdag de dertiende.
Je moet het lot niet tarten.

Geplaatst in Alledag | Één reactie

12 september: Das schönste im Leben…..

Tegenwoordig is mijn werkplek niet meer in Groningen, maar in Zuidlaren.
Dat heeft nadelen; zo mis ik bijvoorbeeld mijn collega’s en de soep van Cor tussen de middag. Verder ga ik niet meer op de fiets naar mijn werk, want dat is me te ver.
Maar het heeft ook voordelen: ik hoef niet meer in het drukke verkeer naar de stad én….ik kan naar de radio luisteren. Mijn bureau staat nu op een kamer met drie werkplekken, die lang niet altijd bezet zijn, dus nu kan ik luisteren naar de Radio 5.

Gistermorgen was Jeroen van Inkel  niet aanwezig bij ‘Je dag is goed’; hij werd vervangen door Rutger Radstake. Die doet eigenlijk hetzelfde als Van Inkel, maar hij voegt een eigen item toe dat mij zeer aan staat: van 09.15 – 09.30 uur draait hij drie Duitse plaatjes.
Een kwartiertje ‘Henkie’s‘ zeg maar.
Hij draaide een liedje van Roy Black en gelijk had ik mijn hoofd vol ‘Pa’.
Het liedje heet ‘Das schönste im Leben ist die Freiheit’.
Het mooiste aan de hele dag zijn de pauzes, ‘dass ist schon immer in die Schule so’
Het mooiste van het hele jaar zijn de vakanties. ‘dann ist sogar auch unser Lehrer froh’.

Mijn vader leefde van vakantie naar vakantie. Als de vakantie voorbij was, was hij alweer bezig met het voorbereiden van de volgende reis.
Als dit liedje voorbijkwam (en dat kwam regelmatig voorbij, het stond diverse keren op de banden van de onvolprezen bandrecorder) zong pa die zin over de Feriën luidkeels mee.
‘Das schönste im ganzen Jahr, das sind die Feriën…!

Eerlijk gezegd ergerde ik me vroeger groen en geel aan dit lied en dan vooral aan dat eng blije kind. De beelden uit ‘Musikladen’ staan nog op mijn netvlies.
‘Denn dan sagen wir: “hoeraaahh!”
Brrr.
Ook even terug in de tijd? Klik hier >>> voor een link naar Roy en Anita.

Woensdagmorgen zat ik even met een brok in mijn keel.
Dat had ik als puber toch niet gedacht.

Geplaatst in Alledag | Een reactie plaatsen

11 september: Nergens beter dan thuis!

Gerard is al weer 5 dagen thuis. Mensen vragen mij regelmatig ‘Hoe is het nu met hem?’ Om antwoord op die vraag te geven vandaag een gastblog van Gerard:            

Op de 14e augustus nam ik afscheid van mijn werk om me voor te bereiden op de stamcelbehandeling die die week zou beginnen. Enkele collega`s namen nog vakantie op en ik schetste dat ik weer thuis hoopte te zijn als zij weer terug zouden keren op hun werkplek. Ik kon mijn werk goed overdragen en met een gerust hart achter laten, omdat ik voor tijdelijk mijn eigen vervanger had geregeld.

En dan is het donderdag 15 augustus en word je verwacht in het UMCG. Al had ik mij er op ingesteld, het was wel even een omschakeling. Zeker toen de 2e dag bleek dat mijn verkoudheid een rhino-virus bleek te zijn en ik op een kamer alleen moest; daar mocht ik vervolgens de komende drie weken ook niet weer vanaf.
Verpleegkundig personeel kwam als smurfen verkleed binnen en was onherkenbaar door hun mondkapjes. Zo run je nog een bouwmanagement bureau en zo ben een besmettingsgevaarlijke patiënt in het UMCG. Wel te begrijpen, maar ook wel een rare gewaarwording.
Het scheelt dan wel dat ik met mijn ervaring vanuit 2015 ook wel de voordelen zag van een kamer voor mij alleen. Met bezoek, verpleging en artsen kon ik vrijuit praten en wij als spelletjes-fanaten waren niemand tot overlast; werd het bezoekuur een half uur langer dan was dat ook geen probleem. Maar toch: na drie weken boek en krantlezen, lieve kaarten ontvangen, TV kijken, met bezoek en in-jezelf pratend ben je het zat!

Zondagmiddag de 1e september gaf de verpleegkundige aan dat ik dinsdag naar huis mocht, maar dat was iets te voorbarig. Maandagmiddag kregen we te horen dat ik nog vier dagen langer moest blijven, omdat ik een bacterie in mijn bloed had opgelopen via de infuuslijn. Die kon alleen met antibiotica worden aangepakt via een nieuwe infuuslijn. Die laatste week ging ik per dag qua herstel met sprongen vooruit en vooral het eten ging weer als vanouds.
Wat je dan mist is je vrijheid om te gaan waar je wilt.
Toen Ada woensdagmiddag vroeg: “Waar kijk je het meest naar uit als je vrijdag naar huis mag? ” hoefde ik niet lang na te denken. “Dat ik mijn eigen gang weer kan gaan, zonder infuus en zonder vrijheidsbeperkingen.”

De kaarten: ‘behang’ in het ziekenhuis, nu een ‘slinger’ in de woonkeuken!

En dan natuurlijk thuis want het is nergens beter dan thuis. Je bed slaapt beter, het eten smaakt weer als van ouds en even door de tuin lopen is mijn lust en mijn leven.

Vrijdag ga ik weer voor controle naar het UMCG.
Natuurlijk moet ik nog flink aansterken, maar ik voel mij goed en ik hoop dat de bloedwaarden dat vrijdag ook bevestigen.
Ik ben benieuwd!.

Geplaatst in Alledag | 2 Reacties

10 september: LEES VOOR!

Deze week is het de week van de alfabetisering.
De Stichting Lezen en schrijven zet zich van 9 tm 15 september in voor een samenleving met ruimte voor een leven lang leren en ontwikkelen.
Overal in het land worden initiatieven genomen; ook bij ons in Roden?
Op de website stond een kaartje waarop je kon zien wat er bij jou in de buurt gedaan werd en ik vond dit:

In Roden is er op donderdag 12 september een voorlees-marathon van 08.00 – 23.00 uur in de bibliotheek in Roden.

In de gemeente Noordenveld is er op donderdag 12 september een Voorlees-estafette in de bibliotheek in Roden met bekende Noordenvelders, artiesten en mediakenners. Wat te denken van Jacques d’Ancona, Femke Wolthuis, René Karst, Anne Doornbos en vele anderen. Om acht uur in de ochtend zal wethouder Alex Wekema de aftrap van de Voorlees-estafette geven. Daarna zal elk uur een andere lezer het stokje overnemen. In de regel wordt er 20 minuten voorgelezen op het hele uur. Burgemeester Klaas Smid zal om 22.00 uur het afsluitende verhaal voorlezen. Wie wil komen luisteren is van harte welkom!

Voorlezen stimuleert de taal- en spraakontwikkeling en verhoogt de concentratie, daar heb je een leven lang plezier van. 
Als ik terugkijk op mijn leven als moeder, dan constateer ik dat ik de zwemlessen één van de vervelendste onderdelen vond, maar één van de mooiste dingen aan opvoeden vond ik het voorlezen.

Ik heb me er echt op gestort. Wat helpt is natuurlijk dat ik zelf erg van lezen houd.
In deze week van de alfabetisering schrijf ik dit blog met het dringende advies: LEES VOOR! Je kinderen, je kleinkinderen, je buurkinderen, neefjes, nichtjes: pak een boekje, ga naast ze zitten op de bank en lees voor. Je kunt een kind niet te veel voorlezen. Het is zo belangrijk voor de ontwikkeling van een kind om voorgelezen te worden. Daar komt bij dat voorlezen ook één op één aandacht betekent. Twee vliegen in één klap dus. Onze dochters hebben we bij het naar bed gaan voorgelezen tot ze naar de middelbare school gingen. Best lang dus. En nog vonden ze het jammer dat we er mee stopten. Frea en Harriët schurkten nog innig tevreden tegen ons aan als ik Carlijn voorlas uit het oude, rode sprookjesboek…….

Doe dit nooit, dit is verkeerd!

Eén van de boeken die alle drie de dochters zich nog herinneren is het boek van de Berenstain’s.
Een klein beertje leert fietsen van zijn vader, maar de vader doet alles verkeerd.
Hilarisch om voor te lezen.
Uit dat boek is een quote blijven hangen in ons gezin: “Doe dit nooit, dit is verkeerd, ik hoop dat je hiervan iets hebt geleerd!”
Onder dit blog vind je een afbeelding waar de dames altijd onbedaarlijk om moesten lachen.
“Kijk die koe!”
Dat bedoel ik.
Hilarisch.

Geplaatst in Lezen | Getagged | Een reactie plaatsen

9 september: Genieten of liefhebben.

Soms zit je in de kerk en dan heb je het gevoel dat alles wat gezegd en gezongen wordt speciaal voor jou bedoeld is.
Toen ik gistermorgen bij de uitgang in de rij stond om de voorganger de hand te schudden, zei een gemeentelid voor mij: “Die preek was voor mij vanmorgen!”
Niet speciaal voor mij dus, maar ook voor heel veel anderen was de overdenking ‘veelzeggend’.

Het ging over kiezen.
Maak je de juiste keuzes?
Dat kan over kleine dingen gaan, zoals wat je eet of drinkt en hoe je je dagen doorbrengt. In een filmpje zagen we wat dagelijkse keuzes voor ons kunnen betekenen.
Dat je dik wordt als je niet genoeg beweegt bijvoorbeeld.

Links? Rechts? Troelala?

Maar het kan ook over levensvragen gaan.
Met wie ga je een relatie aan?
Of niet?
Wanneer koop je een huis?
Hoe weet je wat de juiste keuze is?
Is het je eigen schuld als dingen niet gaan zoals je had verwacht omdat je dan de verkeerde keuze hebt gemaakt?

We lazen vanmorgen uit Deutronomium 30 waar we Mozes tegen de Israëlieten horen zeggen dat ze moeten kiezen tussen het leven en de dood.
En de keuze voor het leven, hield voorganger Sybrand van Dijk ons voor, leidt niet naar geluk, voorspoed en bezit, want geluk is niet het doel van het leven.
Geluk is zo vluchtig dat je het pas opmerkt als het voorbij is. Achteraf constateer je: ‘Toen was ik gelukkkig’.
De mooiste quote gistermorgen vond ik ‘Geluk is een eigenschap van de ziel’.
Dat je gelukkig bent terwijl de omstandigheden daar geen reden toe geven.
In onze huidige maatschappij zeggen we: “Geniet vooral in je leven”, maar Mozes zegt “Heb lief in jouw leven.”
Dat heb ik uit de preek van gistermorgen onthouden.
Heb lief in je leven. Laat dat je keuze zijn. Heb lief en laat dat jouw weg zijn.

Bij de collecteafkondiging vertelde diaken Arend dat het geld bestemd was voor JOP, specifiek voor het project ‘Kliederkerk’.
Huh? Wat is dat? We kregen wel een uitleg, maar ik wilde eigenlijk wel meer weten, dus ik zocht het op. Ook weten wat kliederkerk is? Hierbij een link >>> naar een video.
Kijk maar eens: hartstikke leuk. Kunnen we bij ons ook wel eens organiseren.

De muziek in de viering raakte me recht in het hart.
Het orgelspel van Arjan na de preek en tijdens het avondmaal, het werkelijk prachtige lied “Vier met alles wat in je is” (386) en het jubelende slotlied ‘Vervuld van uw zegen’ (425) dat we zongen na de gesproken zegen: ‘door liefde gedreven, om wie met ons leven, Uw zegen te brengen die vrucht dragen zal’.

Geplaatst in Kerk & gemeente | Één reactie

8 september: The day after….

Gisteren was de dag nadat Gerard uit het ziekenhuis kwam.
Drie weken en één dag was hij daar.
Hij zal zelf binnenkort een blog schrijven over hoe het nu met hem gaat.

Vrijdagavond zaten we inderdaad samen op de bank.
Tenminste……voor een deel.
Voor het andere deel zat ik achter de computer en Gerard genoot van de voetbalwedstrijd Duitsland-Nederland.
Die avond ging ik naar bed in de wetenschap dat er de volgende dag niets hoefde.

Niet naar Groningen in de drukte van de stad. Het UMCG ligt midden in de binnenstad en toen het Julianaplein er uitlag nam ik als alternatief de Ring Noord; dan rijd je om en ook daar is het druk. Files. stoplichten: dagelijks had ik er mee te maken.
Geen geregel meer over ‘Wie gaat er op bezoek’? Omdat Gerard in quarantaine lag zat hij in een sociaal isolement, dus we regelden het zo dat er ’s middags en ’s avonds bezoek was.

Drie weken hield ik het reizen/bezoeken en daarnaast werken vol, de vierde week heb ik thuis gewerkt.
Aan mijn werkgever liet ik weten: ‘Ik gooi de handdoek nog niet in de ring, maar het vele reizen breekt me op.’ Gelukkig kreeg ik alle begrip en als ik mijn mobiele werktelefoon opneem hoort niemand dat ik niet in Zuidlaren zit.
Een nare periode, zo kun je het zien.
Kan.
Naast de sores die ik hierboven beschreef zijn er ook een aantal positieve dingen die ik op dit blog wil benoemen.

  • Wat fijn dat we in Nederland wonen, waar onze ziektekostenverzekering het grootste deel betaalt van deze dure en ingewikkelde behandeling en waar we gebruik mogen maken van de laatste ontwikkelingen op medicatie-gebied.
  • Wat heerlijk dat we omringd worden door een solide netwerk van gezin, familie, vrienden, collega’s en gemeenteleden die op bezoek gingen, bloemen en fruit brachten, mij voorzagen van warme maaltijden en bergen kaarten sturen; niet alleen aan Gerard maar ook mij. Die de tuin voor Gerard bijhielden en 9 potjes appelmoes maakten. Dank daarvoor!

We kijken weer vooruit.
We hopen dat het herstel net zo voorspoedig verloopt als in 2016.
We weten van de vorige keer dat de ziekte een steeds minder prominente rol gaat spelen en dat het op den duur, naast mijn hart- en vaatproblemen, sluimerend in ons achterhoofd aanwezig zal zijn.
Als het ons gegeven is pakken we alle draden straks weer op; het begin is er.

Vrijdagavond aten we op Gerards verzoek bonen (vers uit de tuin) met een gehaktbal.
Het goede nieuws daarbij is dat het hem al weer heerlijk smaakte!

Geplaatst in Alledag | Een reactie plaatsen

7 september: 54 jaar geleden al.

Deze tekst hoorde ik vorige week zondag:

O, ik vind de mensen vaak zo mat
Nooit een glimlach op een zebrapad
Hoe ze kijken in de tram
Hij naar haar en zij naar hem
Ik denk wel eens: “De mensen zijn ’t zat”

Elk onder z’n eigen grijze hoed
Zelden maar een opgewekte snoet
En op ’t café-terras
Puilt de slagroom uit ’t glas
Ik denk wel eens: “Het gaat ons veel te goed”

Pa is moe, moe is moe
Broer is moe en zus is moe
Oom is moe, tante moe
Iedereen is moe
Voorjaarsmoe, najaarsmoe
Zomermoe en wintermoe
Weekendmoe, levensmoe
Waar moet ’t naar toe

Moe van ’t politiek geleuter
Moe van kranten en TV
Moe van al ’t gepietepeuter
Moe en zo blasé

Moe van ’t praten, moe van ’t leven
Moe van zuur en moe van zoet
Moe van alsmaar pootjes geven
Moe van zoveel overvloed

Daarom schreeuwen de reclames in ’t vermoeide ochtendblad
Als ik pips zie, neem ik Pepsi en dan kom ik lekker popsie uit ’t bad

En de blijheid komt uit flesjes, de energie zit in een pil
Uit ampullen en injecties komt reserve levenswil
Lieve mens, waar is de prikkelende tintel in je bloed
Lieve mens, waar is die blijheid en de bloemen op je hoed
Hoe bestaat ‘t, is de koek al op, wat heb je dan gehad

Als ik de mensen zie, die moeie mensen zie
Dan denk ik vaak: “De mensen zijn ’t zat”
O, ik wil niet zeggen dat ik meer ben dan een ander
Misschien wel minder, maar wat doet ’t er ook toe
Ik wil alleen maar zeggen aan ieder die ’t wil horen
Het is niet waar, we zijn geen sikkepitje moe

Kom, gooi de loper uit, rooie loper uit
Voor elke pasgeboren baby, elke bruidegom en bruid
Kom, gooi de loper uit, de rooie loper uit
Voor elke zilv’ren jubilaris en voor de lente aan je ruit

Ik wil ’t daglicht drinken uit m’n beide handen
En op een duintop heerlijk ademen in ’t groen
Ik voel nog zoveel vuur in ’t gouwe zonlicht branden
Er is zo veel, ontzettend veel te doen

Want de zon is niet moe, de maan is niet moe
De sterren zijn nog lang niet uitgeblust
En de dag is niet moe, de nacht is niet moe
De verliefden zijn nog lang niet uitgekust

Dag zon, dag zon, dag zalig hemelding
D’r is geen macht die ooit je kracht kan doven
Drapeer vandaag dat kleed van licht
Rond ons vermoeide aangezicht
En leer ons weer in ’t geluk geloven

Dit lied/deze tekst komt uit de one-man-show van Toon Hermans uit 1965.

1965!

Zondagmorgen 1 september werd het gedraaid in ‘de Sandwich’ van Jacques Klöters.
Luister en kijk naar deze man. (hierbij een link naar een YouTube-video>>>)
Hij zei in 1965 al wat ik vind in 2019.

Gooi die loper uit……!


Geplaatst in Muziek | Getagged | Een reactie plaatsen

6 september: Wat is geluk?

Gisteravond keek ik naar deel 1 van de nieuwe serie Max Masterclass die wordt gegeven door Erik Scherder.
Dit was er over te lezen in de media:

Hoogleraar klinische neuropsychologie Erik Scherder legt uit welke hersenfuncties geactiveerd worden als geluk wordt ervaren. Ook komt geluksprofessor Meike Bartels aan het woord. Als je iets ervaart wat je gelukkig maakt, dan worden allerlei processen geactiveerd die we in het brein terug kunnen zien. Hoogleraar klinische neuropsychologie Erik Scherder gaat in op 3 hersenfuncties die geactiveerd worden, als geluk wordt ervaren.

Lachen is gezond wordt er gezegd, Erik Scherder legt uit hoe belangrijk lachen nou werkelijk is. En maken sociale media eigenlijk gelukkig? Verder komt geluksprofessor Meike Bartels aan het woord. Ze geeft onder meer praktische tips om je geluksbeleving te verbeteren. (Ook zien? Klik hier voor een link naar de pagina van Max Masterclass van Omroep Max >>>)

Foto: Roy Beusker

Scherder is een aangename leraar en ik luister en kijk graag naar hem.

Je kunt niet zeggen dat Gerard en ik op het gebied van gezondheid veel geluk hebben.
Maar dat zegt niets over of we al dan niet gelukkig zijn.
Vandaag waren we heel erg gelukkig: Gerard is vanmiddag ontslagen uit het UMCG!
Vanavond zullen we voor het eerst sinds drie weken en één dag weer samen op onze bank zitten.

Wat een geluk.

Geplaatst in Alledag | 3 Reacties

5 september: Lot – Tineke Beishuizen

Vorige maand nam ik van de bibliotheek een boek mee van Tineke Beishuizen.
Die ken ik nog van vroeger. Van de Libelle.
Ze was toen best wel bekend: ze had een vaste column in Libelle, schreef interviews en korte verhalen en was ook tekstschrijven voor o.a. Rob de Nijs.

Sinds ik de Libelle niet meer lees (twintig jaar al niet) is Tineke een beetje op de achtergrond geraakt. Toen ik haar boek zag staan dacht ik gelijk: “O, die schrijft altijd heel fijn!”
Was ook zo.

Het begin is al intrigerend.

“Die vrouw in de kist is mijn moeder. Uit dat tengere, bijna breekbare lichaam ben ik geboren,”
Verder lezend kom je er achter dat dochter Lot, de hoofdpersoon in dit boek, al een tijdje geen contact had met haar moeder. De reden daarvan was, dat de moeder niet wilde zeggen wie de biologische vader van Lot was.

Na het overlijden van de moeder begint Lot aan de zoektocht naar haar vader.
Ze gaat graven in het verleden en ontmoet mannen die een rol speelden in het leven van haar moeder toen ze zwanger van haar werd.

Het is een spannend boek dat met recht de naam ‘thriller’ draagt; vooral op het laatst is het spannend.

Wat heel duidelijk wordt in dit boek is dat het heel belangrijk is dat je weet wie je ouders zijn. Daar werd ik in de afgelopen weken nog weer eens met de neus opgedrukt door het televisieprogramma ‘In de beste families’, gemaakt door Coen ter Braak. Het gaat over de verhouding tussen broers en zussen in één gezin en ik heb geen aflevering gemist.
BERE-INTERESSANT!
Niet gezien? Hierbij een link naar de website van de NTR>>> met informatie over het programma en de mogelijkheid om de afleveringen terug te kijken.

Geplaatst in Lezen | Een reactie plaatsen