15 augustus: B&B met ei-variaties.

We verkochten onze caravan al een paar jaar geleden, dus als wij op vakantie willen dan moeten we een onderkomen huren. Een appartement,  een hotelkamer of,  zoals vorige week, een Bed&Breakfast. In Julianadorp werden we op vrijdagmiddag welkom geheten door Nolly en Ronald van B&B ‘Four Seasons’. We liepen met hen naar binnen, naar de keukentafel.  “Ga even zitten. Koffie? Thee? Stukje taart?” We kregen warm appelgebak en maakten kennis met de gastheer/vrouw.

We hadden de beschikking over de bovenverdieping: een slaapkamer,  een eetkamer en een badkamer. Wij gebruiken een B&B waar het voor bedoeld is: slapen en een ontbijt. Daarna zijn we weg om van de omgeving te genieten.  Het ontbijt was zeer uitgebreid; er stond van alles in de kastjes en de koelkast en Ronald bracht daarbij een mand met broodjes met als extraatje een ei-variatie. Zondagmorgen was dat een kruidige omelet met groenten, zaterdag kregen we ei-broodbollen. (zie foto)

We complimenteerde de gastheer met deze lekkernij en ik vroeg om het recept.  Hij stuurde mij later via de mail een link naar een filmpje waarin je kunt zien hoe het gemaakt wordt.  Een licht gerechtje, bij uitstek geschikt voor een zondag waarop je meestal toch niet veel energie gebruikt. Wil je het ook eens maken?  Hierbij een link naar het filmpje.
Broodbollen met ei >>>.

Lijkt je dit B@B ook wel wat?
Hierbij een link naar hun website Four Seasons >>>.

Maar dan moet je wel even geduld hebben, want Nolly is geblesseerd aan haar enkel en ondervindt daar zoveel hinder van dat ze zich genoodzaakt voelen om de Four Seasons even te sluiten.
Wij hadden dus nog geluk: wij waren vooreerst de laatste gasten die in het gastenboek schreven.

Geplaatst in Koken | Één reactie

14 augustus: Een zeer korte workshop.

En ineens is het niet meer droog en is het weer gewoon Nederlands weer.
Gistermorgen hing ik de was buiten en dat had ik beter niet kunnen doen.
In onze tuin zijn de gevolgen van de droogte goed te zien, al viel het hier verhoudingsgewijs nog mee, hoor ik van mensen uit andere delen van het land. Eén hortensia is helemaal verdroogd, een beetje zielig staat hij tussen de struiken die het nog wel gered hebben.

Gisteren haalde ik een paar flinke verkleurde, maar nog niet helemaal verdroogde bollen van de struik, kocht voor een rijksdaalder een klein bosje rode roosjes van de Jumbo en zocht een grote, platte schaal op.  Daarna organiseerde ik voor mezelf de workshop ‘Ach wat jammer van die vroeg verwelkende hortensia’s, maar je kunt er altijd nog een bloemstuk van maken’.
Het was een leuke workshop, maar het duurde beslist niet lang: oasis in het water, hortensiabollen erover verdelen, roosjes kort, schuin afknippen en lukraak tussen de hortensia’s prikken.
Klaar.

Gistermiddag schilde ik de moesappels die onder de boom waren gevallen en maakte er appelmoes van.
Waar ik normaal gesproken één kopje water bij de appelmoes moet doen, waren nu drie kopjes nodig. Zou je nou zelfs aan de appels kunnen merken dat het een droge zomer is?

Geplaatst in Bloemen | Getagged , , | Een reactie plaatsen

13 augustus: Sensatie met een vieze smaak.

Af en toe zoeken Gerard en ik het Noordzeestrand op. Vrijdagmorgen vertrokken we richting Julianadorp waar we bij Bed & Breakfast ‘Four seasons’ twee nachten een kamer hadden gereserveerd. Hierover in een volgend blog meer.

Zondag leek in de weersvoorspellingen de beste dag, dus zondagmorgen waren we rond 11.00 uur op het strand. Maar het waaide heel hard en de temperatuur had de 20 graden nog niet bereikt, dus we bestelden eerst maar eens een cappuccino op het terras van het strandpaviljoen. De ober die de bestelling kwam brengen moest de koffie tegen de wind beschermen, anders waaide de opgeschuimde melk er zo af….
Op het strand zaten al optimistische vaders en moeders met kleine kindjes, maar de een na de ander pakte de boel weer in. De harde wind veroorzaakte stuifzand en het was gewoon nog te koud.

Maar we lieten ons niet kennen. We huurden een shelter en maakten daarmee de hele dag reclame voor cola die we zelf nooit drinken, maar het hielp wel heel goed tegen de harde wind. Verder hadden we vrijdagmorgen bij de Vrijbuiter in Roden nog strandmatjes met rugsteuntjes gekocht, die konden we nu ook mooi uitproberen. Wat een uitvinding! Je zit lekker ontspannen te lezen of (wat ik ook graag doe) om je heen te kijken naar anderen, bijvoorbeeld naar onze buren die met z’n vieren twintig minuten deden over het opzetten van een strandtentje.
Het zonnetje kwam er bij en daar zaten we: heerlijk ‘uut de wind in de zunne’.

De uitdaging van de dag was ‘Zwemmen in de zee’.  Meestal is de Noordzee best koud,

rechts op de foto: bijna ‘er door’!

maar in deze warmste zomer sinds jaren moest het toch lukken. Maar ja, die wind, hé?
Brrrr. Maar juist die wind maakte het zwemmen onvergetelijk. Door de harde wind waren er ook behoorlijke golven en dat maakte het zwemmen spectaculair. Toen de temperatuur rond een uur of twee aangenamer werd durfden we het aan. Als je de zee inloopt word je door het opspattende schuim vanzelf al nat, dus het duurde niet lang voor ik ‘er door’ was.
Mensen, wat een sensatie was het. Ik moest zorgen dat ik mijn benen op de grond hield, want anders werd ik meegesleept in het geweld van de golven. Toen ik me even op mijn rug liet drijven werd ik door het water opgetild en een een paar meter verder neergegooid. Je kon je, als je op je buik lag, aan laten spoelen op het strand. Wel vaker zwom ik in de Noordzee, maar nog nooit was het zo’n belevenis. Wat een kracht hebben die golven dan; als mens in je eentje begin je er niks tegen.

Alleen die smaak van zeewater hè?
Iedere keer verrast het me weer; wat vies.
En wat heerlijk is dan water uit een zelf meegebracht flesje.
Helemaal uitgewaaid, uitgerust en verbrand kwamen we zondagavond thuis in Drenthe. Ook weer mooi.
Gelukkig hebben we de foto’s nog.
En schelpen.

Geplaatst in Alledag | Getagged , | Een reactie plaatsen

12 augustus: Van gas los (4): back stage.

Gerard schrijft leuke blogs over onze avonturen op weg naar het gasloze tijdperk.
Degelijke verhalen, veel informatie, duidelijke uitleg, helemaal goed.
Maar er gebeurt natuurlijk van alles omheen en ik ben er wel voor om dat ook voor het voetlicht te brengen.

Maandag 30 juli begon Mebatherm met het installeren van de warmtepomp. Die ochtend had ik gewerkt en toen ik terugkwam uit Groningen stonden er twee hevig transpirerende mannen in ons achterhuis. Chris en Willem, aangenaam. Mijn Gerard stond nog erger transpirerend buiten in de zon een sleuf te graven ‘voor een leiding door de grond’. “Zwaiten dokter!”
Ondertussen moest er boven van alles worden aangepast. Kasten moesten leeg, er werden gaten geboord, kabels getrokken, er moest van alles in de meterkast gebeuren en al doende banjerde iedereen de hele dag door het huis, trap op, trap af. Met stof, zand en zaagsel aan hun schoenen. Na twee dagen kon ik mijn naam schrijven in het stof op de nachtkastjes op onze slaapkamer.

“Als je naar de winkel gaat wil je dan cola en kadetjes meenemen? En kroketten en hamburgers?” Tuurlijk.
’s Middags zette ik thee. “Mannen: thee!”
Maar daar waren de mannen niet van.
Cola lustten ze graag, zo koud mogelijk.
Toen ze de eerste dag weggingen hadden we geen warm water.
Geen probleem, we kookten wel wat als we dat nodig hadden.

De volgende dag,dinsdag de 31e, was ik ook thuis. Zo’n dag ben je druk met de catering; verder loop je iedereen alleen maar in de weg, dus ik kon mooi achter de computer een digitaal fotoalbum maken van het eerste half jaar van 2018. Tussen de middag hadden we broodjes met een warme snack. Na een broodje hamburger en een broodje kroket vroeg Gerard of hij nog wat in de pan kon gooien. Ja man, een hamburger zouden ze nog wel lusten.

De thermostaat die bij ons werd geïnstalleerd heeft een naam: Anna heet ze.
“Anna is cool. Anna is intelligent. Anna is mooi.” stond op het doosje waar ze in zit. Eén van de mannen zat de tekst op het doosje te bestuderen en constateerde dat hij zo’n vrouw niet in huis wilde hebben. “Wat ’n wiesneuse. En zoveul noten op zang…..”
Ze kregen het in twee dagen niet helemaal klaar. Toen ze weggingen werd gezegd: “O ja, je hebt nog geen warm water. Vrijdag komen we terug om het helemaal aan te sluiten.”
Twee dagen namen we een koude douche. Dan kun je heel snel. En dan weet je ook hoe zulke verwende sikken wij eigenlijk zijn.

Die vrijdag moest thermostaat Anna nog worden geïnstalleerd en aangesloten op de pomp. Daarvoor kwam apart iemand van Techneko; Bert, aangenaam. Deze keer kwam Joost van Mebatherm zelf langs met warme gehaktballen. Yum! Ook dit lieten de mannen zich weer prima smaken. Toen iedereen ’s avonds weg was konden we weer een wasmachine aanzetten en warm douchen. Wat kun je dat dan waarderen!
Trouwens: het foto-album is inmiddels klaar.

Geplaatst in Alledag | Getagged , , | Een reactie plaatsen

11 augustus: Vier jaar ‘stukjes schrijven’.

Op 11 augustus 2014 schreef ik het eerste blog op deze website; vandaag vieren we dus de vierde verjaardag van ‘de Waarde van de dag.
Ieder jaar op deze dag kijk ik even terug op de afgelopen periode en welke rol het dagelijkse blog daarin speelde.
Het was een bewogen jaar. In oktober 2017 overleed mijn moeder; in de periode daarvoor en daarna blogde ik over haar steeds verslechterende situatie, over onze rol daarin, over de thuiszorg, de rompslomp , maar ook over de mooie dingen die in die tijd gebeurden en over het verdriet. In die periode kreeg ik veel reacties van mensen de herkenden wat ik schreef of die ons een hart onder de riem staken.

Op 16 maart werd ik opgenomen in het Martiniziekenhuis en moest ik een bypass-operatie ondergaan. Toen bewees het blog weer zijn waarde omdat ik op die manier het thuisfront en ons netwerk op de hoogte kon houden van de laatste stand van zaken. Heel veel lieve reacties, kaarten en medeleven kregen we. Aan de andere kant helpt het blog mij om de zaken op een rijtje te houden. Het is een soort dagboek; ik verwerk de gebeurtenissen door er over te schrijven. Als schrijver kijk je vanaf een afstandje wat er gebeurt en dan zie je soms ook al weer de humor van de situatie in.

Deze zomer gaan we ‘van het gas af’. Het is leuk om via het blog te laten weten hoe dat nou in zijn werk gaat. Ook op dit onderwerp krijgen we veel reacties uit onze omgeving.

Dagelijks bloggen is geen opgave omdat ik heel erg geniet van het schrijven en het vullen van de website met heel veel verschillende onderwerpen. Zelf zie ik het als mijn eigen tijdschrift: een veelzijdig digitaal blad waaraan niet alleen ik maar ook veel andere mensen veel plezier beleven. Dit jaar zijn er voor het eerst meerdere blogloze periode’s geweest. Dat was toen mijn moeder overleed in oktober,  in de kerstvakantie 2017/2018,  rondom de ziekenhuisopname in maart en in de hele hete week in juli. Zodra ik het gevoel heb ‘ik moet ook nog een stukje schrijven’ las ik een pauze in. De website moet niet op mijn nek zitten; een hobby is leuk, mag tijd en energie kosten, maar mag niet ‘moeten’ worden.

Soms zoek ik iets en dan kom ik mijn eigen foto’s tegen. Het allerpopulairste blog van mijn site is het gehaakte geurzakje voor lavendel van augustus 2016. Dat blog is door meerdere mensen gedeeld op Pinterest en dan gaat het hard. Het patroontje wordt honderden keren per maand gedownload. Ook het uitgeschreven patroon voor een granny square  is erg geliefd onder de handwerksters.
Als ik in een museum ben geweest en ik heb daarover geblogd, dan stuur ik vaak een link naar dat museum. Meestal hoor ik daar niets van terug, maar museum Wierdenland in Ezinge reageerde erg leuk. Naar aanleiding van mijn blog hebben ze de pagina ‘Uw opmerkingen’ aan hun website toegevoegd en daarop een link naar mijn verslag gezet.
(klik hier >>> voor een link naar die pagina).

Voor het nieuwe jaar ben ik nog aan het broeden op een nieuwe serie, ik denk aan zoiets als ‘lezer van de maand’. Dat kan ik natuurlijk mooi bedenken, maar daarvoor heb ik wel lezers nodig die een keer in de schijnwerpers willen staan. Wil je je door mij laten interviewen voor mijn blog? Heb je een leuke hobby waar je over wilt vertellen? Wat is jouw waarde van de dag? Is er iets bijzonders gebeurd in je leven dat je wilt delen op deze website? Neem dan eens contact met me op, misschien wordt je dan wel ‘lezer van de maand’.  Misschien krijg ik wel zoveel aanmeldingen dat de rubriek ‘lezer van de week’ gaat heten. Maar bij weinig animo is  ‘lezer van het jaar’ ook een mogelijkheid…..
Zelf heb ik nog geen idee hoe het zal gaan, maar ben wel benieuwd naar jullie inbreng.

Vanavond schenken Gerard en ik ons een glaasje in en proosten op mijn vierjarige website én een nieuw jaar ‘Waarde van de dag’.

Geplaatst in Alledag | Één reactie

10 augustus: Aaltje-dag in Harderwijk

Jaarlijks ga ik een dag op pad met schoonzus Ali  (ook een Aaltje), in de familie beter bekend als de Aaltje-dag. Harderwijk stond gisteren op ons programma. Ali had een aankondiging gezien van het nieuwe Marius van Dokkum-museum dat daar in mei was geopend, dat wilden we graag bezoeken. Maar we ontdekten ook dat Harderwijk een mooie, oude Hanzestad is (meer info zie >>>), waar de stadsmuren nog gedeeltelijk overeind staan en waar het als liefhebber van historisch binnensteden goed toeven is.

We planden onze dag aan de hand van Buienradar: ’s morgens, toen het nog prachtig weer was, maakten we een stadswandeling aan de hand van een plattegrond en toen het rond 12.00 uur begon te regenen vonden we een groot overdekt terras waar we een heerlijk broodje aten. Daarna verkenden we de rest van de stad en toen de lucht betrok voor een volgende (onweers)bui konden wij terecht in het museum van Marius.

Ons dagje Harderwijk was beslist zeer geslaagd te noemen. Even leek het of men daar op ons had gerekend; we kwamen langs een winkel waar een grote ketel buiten stond met onze naam erop! Toen ik de winkeleigenaar vroeg naar de bedoeling van die sticker merkte hij op dat wij in het vervolg het tweede weekend van juni naar Harderwijk moesten komen. Dan viert men de Aaltjes-dagen en iedere Aaltje krijgt dan gratis een pondje paling! Even onthouden dus.

We boemelden over de Vischmarkt, flaneerden over de Boulevard, liepen langs de stadsmuur, onder oude poorten door, bekeken oude gebouwen en genoten van de wandeling door de binnenstad. Vanzelfsprekend gelardeerd met kopjes koffie of thee met iets lekkers er bij.

Het voornoemde museum was het laatste station gistermiddag. Marius is de schepper van de bekende humoristische kaarten die je tegenwoordig overal kunt kopen. Hierbij een link naar de website van het Marius van Dokkum-museum >>>.
Als je daarop kijkt herken je vast wel een paar van die kaarten. We maakten kennis met de wereld van Opa Jan, de hoofdrolspeler in een boekenserie die Marius heeft uitgegeven. Verder zagen we een prachtige tentoonstelling van zijn humoristische schilderijen én een mooi overzicht van zijn verdere werk. Het leuke van dit museum vond ik de reacties van publiek; geen quasi interessant geneuzel, maar gegniffel om grappige situaties, er wordt gewezen naar komische details en af en toe klinkt er een lach als iemand ineens de lollige ondertoon van de titel van een schilderij begrijpt. Boven in het atelier hangen enkele grote doeken waarop je niet uitgekeken raakt en daar kon je kijken naar de documentaire ‘Rembrant van de Veluwe’. Hierbij een link naar een korte video van de opening van het museum >>> die werd verricht door André van Duin.

In februari 2016 schreef ik ook al eens een blog over Marius.
Benieuwd wat ik toen over hem schreef? Zie 4 februari 2016 >>>.
Daarop vind je ook een link naar zijn eigen website.

Benieuwd naar eerdere Aaltje-dagen? Zie ‘Provincie-Aaltjes’ >>>

Geplaatst in Alledag | Één reactie

9 augustus: Van gas los (3): Een DUURzame investering.

Ketel er uit…..

Vandaag het derde gas(t)blog van Gerard; zoals beloofd schrijft hij deze keer over de financiële kant van deze duurzame investering.

Eerst even over vorige week. Op 30 en 31 juli hadden de installatie monteurs van Mebatherm hun eerste klus als deze. Ze begonnen vol enthousiasme aan het karwei en ook het kantoorpersoneel kwam bij toerbeurt kijken en liet zich informeren over de voortgang. De ervaren vakmannen waren leergierig en als ze er zelf niet uit kwamen lieten ze zich bijstaan door YouTube instructiefilmpjes. En als het dan lukte hoorde ik ze tegen elkaar zeggen: “Dit is gaaf hè?”
Na drie dagen hard werken en veel ontdekken van nieuwe technologie was de klus

….warmtepomp er in!

geklaard. Het resultaat is super!!

Is het financieel interessant?
Als er over duurzame investeringen wordt gesproken dan gaat het al snel over terugverdientijd: hoelang duurt het voordat je je investering hebt terugverdiend?
Wel bijzonder, want bij de aanschaf van een nieuwe auto hebben gaat het daar nooit over.  Waarschijnlijk komt dat omdat we nog altijd een goedkoper alternatief hebben, namelijk de CV-ketel. Het gaat natuurlijk wel over een flinke investering en het geld moet wel beschikbaar zijn. Een warmtepomp is toch al gauw vijf keer duurder dan een nieuwe CV-ketel. Daarom geeft de overheid een subsidie van ruim tweeduizend euro, ongeveer 20% op de aanschaf van een warmtepomp.  Het verwarmen van je woning is dan wel gasloos maar er is geen financiëel voordeel.  Een warmtepomp alleen verdient zichzelf niet terug, want de kosten voor het energieverbruik zijn nagenoeg gelijk aan die van de CV-ketel; 4000 KWH stroom of 1200 m³ gas, dat maakt niet het verschil.

Wat het financieel interessant maakt zijn de zonnepanelen. De combinatie met zelf energie opwekken maakt dat investering in twaalf jaar terugverdiend kan zijn. Op zonnepanelen wordt geen subsidie verstrekt, maar je kunt wel de BTW terug ontvangen van de belastingdienst.

Opties om te financieren.
Om het totaal te financieren zijn er twee opties.  Met eigen geld of met geld van Energiebespaar-lening van de provincie Drenthe. Met eigen geld is natuurlijk het voordeligst, maar de rente op de lening van de provincie is erg gunstig, namelijk rond 1%! En het is in veel gevallen fiscaal aftrekbaar.

Heb je nog keuze?
Voor eigenaren van bestaande woningen aangesloten op het gasnet is er nog een keuzemogelijkheid. Nieuwbouwwoningen waarvan de vergunning na 1 juni 2018 is aangevraagd moeten al gasloos worden gebouwd.

De laatste tijd lijkt het erop dat de overheid het gas meer gaat belasten en elektra fiscaal gunstiger gaat maken. Dat wordt uitgelegd als een stimulans om te kiezen voor gasloos verwarmen.
Wil je duurzame energie (groene stroom), dan is zelf opwekken de beste optie en als dat niet lukt koop dan groene stroom in. Mijn advies is om ook eens aan een lokale maatschappij zoals een Energiecoöperatie te denken. Ze doen goed werk, omdat inkoop van lokaal opgewekte duurzame energie hun business is.

Tenslotte.
Veel zaken in het leven blijven een eigen keuze. Kies je voor duurzaam en wil je geen gebruik meer maken van fossiele brandstof? Denk dan niet in terugverdientijden, maar in… ‘wat kan ik financieel dragen en heb ik dat er voor over?’
Net als bij een auto, een nieuwe keuken of badkamer?
Wat mag het kosten? Mag het wat kosten?

Op 30 & 31 augustus worden zonnepanelen geplaatst, daar zal mijn volgende gas(t)blog over gaan.

Benieuwd naar Gerard’s vorige blogs over dit onderwerp?
1. Als er één schaap over de dam is…>>>
2. Kan dat zo maar dan? >>>

Geplaatst in Alledag | Getagged , , | Een reactie plaatsen

8 augustus: Vakantie-handwerk-dingetjes

In de periode van revalideren en in de vakantie had ik tijd genoeg om te handwerken. Maar het was overwegend mooi weer en ik las veel, het was gewoon niet zulk goed handwerkweer. Twee kleine projectjes heb ik gedaan. Het eerste is het maken van een nieuw tablethoesje. Voor mijn verjaardag kreeg ik een nieuwe tablet en die was te groot voor het geborduurde tablethoesje dat ik ‘Wild, bont en spannend‘ had genoemd. Dat hoesje heeft nu een tweede leven gekregen als omslag om onze bijbel. Het nieuwe hoesje is een gehaakt exemplaar geworden, gehaakt volgens het patroon van de ‘aai-kikker-hoes’ van Frea. 
Dit hoesje haakte ik van lichtgroene katoen. In de naaidoos die ik van mijn moeder erfde vond ik twee mooie knopen en ik haakte er van donkergroen een toer vasten omheen om de contouren te accentueren.

Het tweede projectje is echt wat amateuristisch knip- en plakwerk geweest.
Naast een nieuwe tablet kreeg ik vorig jaar augustus ook een nieuwe telefoon en je raadt het al: het mooie, geborduurde telefoonhoesje met de uiltjes-voering was te klein voor deze nieuwe. Zonde vond ik. Het hoesje lag een poosje op tafel, maar ik kon niets anders bedenken waar ik het voor kon gebruiken. Toen besloot ik dat ik hem wat wijder ging maken, zodat de  nieuwe telefoon er wel in paste. Ik tornde de zijnaden helemaal los en naaide er aan weerskanten twee reepjes wit borduurstramien aan vast en creëerde op die manier zijkanten aan het hoesje. Die zijkantjes borduurde ik vol in de stijl van het eerdere borduurwerk en daarna zette ik ze vast en zoomde de zijkantjes om.
Prutswerk was het..
En het hoesje is ook niet zo mooi als de vorige uitvoering, omdat het ‘klepje’ dat er voor zat en niet meer is, omdat de nieuwe telefoon ook langer is.
Maar nu wordt het wel weer gebruikt.
Niet als ik de telefoon dagelijks in mijn broekzak heb, maar als ik kleren aan heb waar geen zakken in zitten.
Dan zit de telefoon in mijn tas
Heel chique in een geborduurd hoesje.

Geplaatst in Borduren, Handwerken | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

7 augustus: Ovenschotel met courgette, paprika, ui, gehakt en rijst.

Ondanks de warmte heeft Gerard nog redelijk wat opbrengst van zijn groentetuin.
Twee grote emmers nieuwe aardappelen heeft hij gerooid en ik heb al een flink aantal porties bonen en bieten in de diepvries: een prima oogst tot nu toe.
Er is één plant die het buitengewoon goed doet en dat is de courgette.
Als er een bloem is ontstaan groeit de kleine courgette al vrij snel uit tot een een behoorlijk exemplaar, soms kijk je twee dagen niet en dan zit er al weer zo’n joekelaar aan.

Er staan genoeg recepten op internet, dus we eten iedere keer wat anders met courgette.
Vorige week maakte ik al de ovenschotel die op 23 augustus >>> vorig jaar op deze website stond: die met courgette, zalm, geitenkaas  en tagliatelle.
Volgende week ga ik de schotel van Ben uitproberen met pasta en gorgonzola  die ik beschreef op 22 juni >>> van dit jaar.
Maar ik wil courgette niet steeds met pasta, dus ik zocht iets naar anders en vond een ovenschotel met courgette en rijst.

Hierbij het recept: de ingrediënten zijn voor 4 personen.
Wij hadden net die dag daarvoor gehakt gehad, dus ik maakte deze schotel met gemarineerde kipstukjes: ook heerlijk.

  • 300 gram rijst
  • 300 gr. rundergehakt
  • 2 courgettes
  • 6 bosuitjes
  • 1 rode paprika
  • 2 takjes rozemarijn
  • 150 mgr. geraspte kaas
  • paneermeel (ong. 2 el.)
  • peper en zout
  • olijfolie
  • boter om in te vetten

Bereidingswijze

Kook de rijst volgens de gebruiksaanwijzing, giet af en laat goed droogstomen van het vuur af. Verwarm je oven voor op 190 graden.

Verwarm een flinke scheut olijfolie en bak het gehakt hierin rul, eventueel naar smaak kruiden met peper, zout en vleeskruiden. Schil intussen de courgette en snijd hem in kleine stukjes (het pittengedeelte er uit snijden) en verdeel dit over het gehakt zodra dit bruin is. Kruid de courgette met wat peper en zout, ris de takjes rozemarijn, hak goed fijn en strooi over de courgette. Roer alles goed door elkaar en bak zo’n vijf minuten.

Snij intussen de paprika en de ui doe die ook bij het gehakt en de courgette. Alles goed door elkaar heen roeren. Voeg nu de rijst toe, roer goed door elkaar en meng er beetje bij beetje één derde van de geraspte kaas door.

Vet een lage ovenschotel in met een beetje olijfolie en schep de massa in de schaal. Verdeel het mengsel over de schaal zodat het overal even dik is en druk het een beetje aan. Strooi paneermeel over het mengsel en strooi daar de resterende geraspte kaas over. Bak nu de schotel ongeveer 20 minuten op 190 graden totdat de bovenkant goudbruin en krokant is.

Geplaatst in Koken | Getagged , , , , , | Één reactie

6 augustus: Zingen tussen de Shakespeare-coulissen.

…….. tussen de coulissen…….

Gistermorgen werkten Gerard en ik mee aan de openluchtviering in het Shakespeare-theater in Diever. Om 09.00 uur stonden we met een auto vol boxen, microfoonstanders en andere apparatuur voor de ingang om het spul op te zetten en daarna in te zingen.
Maar dat was geenszins de bedoeling, de spullen konden in de auto blijven staan.
Er stond een aantal mannen klaar die vroegen wat we nodig hadden en in no time stonden er twee microfoons, werd de gitaar versterkt en zat iemand aan de knoppen van een mengpaneel te draaien om de sterkte van onze stemmen en de gitaar op elkaar af te stemmen. Wat een ongekende luxe! Om 09.30 uur hadden we al ingezongen en zaten we met Aartje van de organisatie en de dominee aan de koffie; gezellig.

Meestal schrijf ik een blog met een korte impressie van de viering, maar deze keer licht ik er één aspect uit. Wat deze openluchtdienst voor mij heel bijzonder maakte was de aanwezigheid van Hilly. Dat behoeft enige uitleg.
Hilly komt net als wij uit Hoogersmilde, ze zat vroeger op de lagere school  bij mijn broer in de klas.  Later maakte ze deel uit van ons jeugdkoor Hosanna (zie 21 juli 2017 >>>). Ze was een sterke sopraan en we zongen graag samen een tegenstem. Nadat wij naar Roden verhuisden spraken we elkaar nog heel soms en af en toe was er een reünie van Hosanna waarbij we even weer heerlijk konden uithalen.

Toen ik maart in het Martiniziekenhuis belandde werd ik de hele dag aangesproken als ‘mevrouw Waninge’, tot die ene morgen dat ik wakker werd gemaakt door iemand die zachtjes in mijn oor zei: “Ada… “. Het was Hilly,  nachtverpleegkundige in het Martini. Wat heerlijk om elkaar even weer te zien. Wat kun je dan veel informatie uitwisselen in 20 minuten.

Gistermorgen zag ik haar in het publiek zitten. Heel even schoot het ziekenhuisbed van onze laatste ontmoeting door mijn hoofd, maar we moesten ons concentreren op het zingen,  dus ik parkeerde die gedachte. Het laatste lied dat we zongen was ‘Welk een vriend is onze Jezus’, waarbij we graag wilden dat de mensen meezongen.  “Hierbij zing ik een tegenstem” legde ik het publiek uit. “Ik weet dat er ieder geval één iemand aanwezig is die die stem met mij kan meezingen”.

Het was een ontroerende ervaring gistermorgen daar in Diever. Samen zingen met zoveel mensen is sowieso al heel bijzonder,  maar samen met Hilly de tegenstem zingen gaf een extra dimensie aan het lied. Na de viering ontmoetten we elkaar en konden we onze ervaringen even samen delen. Toen bleek ook dat er meer Hoogersmildigers waren, het leek wel een mini-reünie. En Gerards tante Hennie was er ook.  En ex-collega Piet. Dan kom je amper aan koffiedrinken toe… ..

Geplaatst in Alledag, Kerk & gemeente | Getagged , , , | Een reactie plaatsen