een alternatief voor 'de waan van de dag'

Categorie: Bloemen Pagina 1 van 7

10 september: Appeltjes en een bijzondere kastjanje.

Onze appelbomen dragen rijkelijk vrucht.
We kopen geen Elstar appels meer in de winkel, want we eten ze rechtstreeks van de boom.
Ook de boom met moesappels leverde al heel wat potten appelmoes op.

Ik schil niet alles.
Vorige week raapte ik een aantal piepkleine appeltjes op en daarmee maakte ik, samen met wat groei en bloei uit onze tuin een najaarskrans voor de salontafel.
Niet met een steekschuimring deze keer, maar ‘gewone’ oasis in stukken gesneden tegen een glazen potje dat in het midden staat.
Op de foto links zie je hoe het is opgebouwd: een metalen dienblad met daarin een bruine glazen schaal.
In het midden van die schaal een glazen potje op de kop, met daar bovenop een glazen potje met een groot waxinelicht erin.
Om het onderste glazen potje heb ik de in stukken gesneden oasis gedrapeerd.

Daarna prikte ik er een stuk of 9 hortensiabollen in, wat sedum, wat lavendel en als ‘finishing touch’ de mini-appeltjes.
En een kastanje, nog in de bolster die al wel is gebarsten.
Een hele bijzondere.
Ik plukte hem, nog helemaal in de bolster, van een boom in Gotland na een heerlijke maaltijd in the middle of nowhere.
Klik op de foto’s voor een vergroting, dan zie je kastanje glimmen in de najaarskrans.
En het lieveheersbeestje dat een beetje verdwaasd op de rand van het glazen potje loopt…..

Reageren

3 september: De geur van rottend vlees.

Als ik op deze website schrijf over bloemen, dan gaat het vaak over bloemen uit onze tuin.
Bloemstukken, boeketten: van alles komt er voorbij.
In huis heb ik verder niet veel planten staan omdat ik ze altijd vergeet.
Geef ze tijden geen water, bedenk dan schuldbewust dat ik dat ben vergeten en geef ze vervolgens in één keer zoveel water dat ze verdrinken of schimmelen of wegrotten.
Twee plantjes heb ik in huis: eentje kreeg ik van Carlijn. Zij had de zieltogende moederplant meegenomen uit het huis van mijn moeder toen die was overleden en ik kreeg een jaar later een stekje.
Meer hier over weten? Lees dan het blog ‘Ze is toch van oma geweest..’ uit 2019.

Een ander plantje won ik ooit bij een loterij op een Koningsdag in Roden.
Het was een stapelia, een plantensoort die bij mij kennelijk kan overleven, want hij staat nog steeds in de vensterbank.
Vorig jaar werd hij zo groot, dat ik hem samen met twee dochters heb ‘gescheurd’:  we namen allemaal een derde deel mee en mijn deel groeide weer vrolijk verder.
Tot mijn stomme verbazing ontdekte ik een twee maanden geleden een vreemde knop aan de plant.
Zou dat een bloem zijn?
Ik vroeg het Carlijn.
Het zou inderdaad een bloem kunnen zijn, “maar” vertelde ze er direct bij “deze plant hoort bij de familie van de aasbloemen. In de gebieden waar deze planten voorkomen zijn er weinig bestuivende insecten insecten, zoals bijen en vlinders. In plaats van bloemen te maken die aantrekkelijk zijn voor insecten door het aanbieden van nectar, richt deze soort zich op het aantrekken van aasvliegen. De bloemen produceren de geur van rottend vlees.”
O dus.
“Maar niet allemaal.” zei ze er opbeurend achteraan.

Weken gingen voorbij en de knop werd steeds groter en ik werd steeds nieuwsgieriger.
Naar de bloem, maar ook naar de lucht die hij zou verspreiden.
Toen ik op een dag van mijn werk kwam was de bloem ineens opengesprongen.
Prachtig.
Ik had nog nooit zoiets gezien.
Dat mij dat nou ten deel veel, ik blink immers niet uit door mijn groene vingers.
Er zitten nog twee nieuwe knopjes in, dus binnenkort staat mijn stapelia weer zo te stralen.

En de geur?
Niks van geroken!
‘Niet allemaal’ dus en gelukkig die van mij niet.
Meer weten over deze plant? Hierbij een artikel hierover op Wikipedia.

Reageren

23 augustus: Bloemen voor Sinet

Zaterdagmorgen 7 augustus ging Gerard even brood halen.
Hij kwam terug met een brood én een kolossale bos zonnebloemen: voor mij!
Zonnebloemen komen bij mij altijd op de bijzondere ‘kunstvaas’ die ik ooit kreeg van vriendin Agniet. (zie ‘Kunstvaas‘)
Die vaas heeft een mooie brede hals, maar ik kon net net alle zonnebloemen kwijt: ééntje hield ik over.

Die gebruikte ik voor een bloemstuk dat ik maakte voor vriendin Sinet, die die avond alvast haar verjaardag vierde met de vriendenclub.
Daarvoor gebruikte ik een bijzondere schaal van blauw glas, die ik al eerder voor bloemstukken gebruikte (zie: Herfst en een beetje lente
De ontvangers van de bloemstukken waar ik de bijzondere blauwe schaal voor gebruik hebben hem altijd nog weer bij mij terugbezorgd, dus ik heb er al meerdere mensen blij mee kunnen maken.

V0or dit bloemstuk gebruikte ik:
– oasis steekschuim
– 1 zonnebloem
– 5 blauwe hortensiabollen
– een paar stengels sedum (nog niet in bloei, dus lichtgroen)
– 3 stengels irissen, bijna uitgekomen
– tien lavendelstengeltjes in bloei
– drie stengels munt.
(klik op de foto’s voor een vergroting).

PS:
Onvergetelijk van de verjaardag die avond was het gesprek over de verschrikkelijke hoeveelheid slakken die we dit jaar hebben in onze tuinen.
En wat we er allemaal aan doen.
En wat die slakken allemaal al opgevreten hadden, courgettes en fruit enzo.
“Dat ze daar niet hartstikke stoned van worden” merkte één van de mannen op.
Toen gingen een paar van ons die groggy slakken nadoen.
Ik zei het al: onvergetelijk.

Reageren

30 juni: Niet gezocht, wel gevonden.

Als ik bij Het Goed in Roden naar iets specifieks op zoek ben, vind ik het meestal niet.
Maar ik vind daarentegen bijna altijd iets wat ik niet zoek.
Op zoek naar theeglazen vond ik vier vierkante vaasjes in een wit mini-dienblaadje.
Ik zag het in mijn gedachten al bij ons op tafel staan; helemaal verguld kan ik zijn met zo’n aankoop van € 1,75.

Eenmaal thuis werd het grondig afgewassen en schoongemaakt en ik zette het op de salontafel.
Om de paar dagen zet ik er iets anders in en wat je er ook inzet: het lijkt altijd mooi.
Een paar voorbeelden om te laten zien hoe leuk het is.

           

Bieslook, hortensia’s, jasmijn, bloemen uit Mathilde’s tuin: er kan van alles in en en het ziet er steeds weer anders uit.
In de zomer hebben we zo’n variatie aan bloemen in de tuin, ik pluk tot diep in de herfst van alles uit de perken en van de struiken voor bloemstukken en boeketten.
Voor deze kleine vaasjes heb je maar een paar bloemetjes nodig.
Binnenkort heb ik weer lavendel…..samen met een hortensiabol ook een mooie combi.

Reageren

11 januari: Winterbloemstukje.

Op 2 januari ruimde ik alle kerstspullen op; ook de adventskrans die al vanaf eind november op de salontafel stond.
Die nam best veel ruimte in en afgelopen week vond ik het wel heel leeg; ik besloot om een winterbloemstukje te maken met materiaal uit de tuin.
De hortensia’s zijn allemaal dood en bruin, daar viel niks meer van te maken, maar ik vond nog wel wat spul dat ik kon gebruiken.
In de kelder stond een grijze, lage, ronde bloempot, daar deed ik een vierkant stuk oasis in.

Als basis gebruikte ik skimmia. Eerst prikte ik die plat liggend op de rand van de bloempot in de oasis, daarna vulde ik het midden er mee op.
Dat zie je op de eerste twee foto’s.
Daarna plaatste ik een glazen waxinelichtjeshouder in het midden en vulde het bloemstukje vervolgens op met donkeroranje rozenbottels, een paar takjes met kleine paarse besjes van de schoonvrucht, een paar takjes van de dwergmispel (met kleine, rode besjes) en een paar stukjes oranje-bruine heester, waarvan ik naam niet weet; wie het weet mag het zeggen.

Het bloemstukje staat nu op een sier-dienblad op de salontafel.
’s Avonds brandt er nu toch nog een kaarsje.
Het is maar een klein bloemstukje, maar het fleurt de kamer toch een beetje op en straalt gezelligheid uit.
Dat heb ik kennelijk nodig in deze coronatijd, waarin we zoveel thuis zijn.

Reageren

25 december: TBONTB 11 – Bloemen

Er zijn mensen die veel mooiere dingen met bloemen doen dan ik, maar ik ben dan ook geen bloemist.
Wat ik in de rubriek ‘Bloemen’ op mijn website laat zien, zijn dingen die ik met bloemen doe.
Simpele ideeën, die vooral bedoeld zijn om te laten zien dat het heel eenvoudig is om iets moois met bloemen te doen.
Het meeste plezier beleef ik aan het zelf maken van bloemstukken, zoals een herfstmand, een adventsstuk in de maand voor kerst of een voorjaarsbloemstuk voor een bevriend echtpaar.
Daarvoor gebruik ik altijd bloemen uit onze eigen tuin en groen dat ik in bermen of in het bos zie.

Vaste lezers weten dat ik heel veel doe met de hortensia’s die in onze tuin staan.
We hebben ze in veel verschillende kleurschakeringen; zodra de eerste bloemen zich laten zien haal ik vaak al wat naar binnen en tot in het late najaar ‘schik ik bloem’ met hortensia’s.
Het zijn mooie, volle bloemen, die een stuk oasis al gauw opvullen en die er ook lang mooi uit blijven zien. Als je ze droogt, behouden ze vaak hun mooie kleur, dus met kerst heb ik altijd nog wel een vaas met gedroogde hortensiabollen met kleine lichtjes erin staan. Paar blauwe en paarse ballen er bij in: klaar.
Als je in het menu onder ‘Alledag’ op ‘Bloemen’ klikt, kom je op een introductiepagina bij dit onderwerp met in de banner een hele mooie foto van een bloemstukje met rozen dat ik deze zomer maakte. Daar vind je ook vier voorbeelden van blogs over bloemen die ik in het verleden al eens schreef.

Op deze eerste kerstdag een voorbeeld van eenvoudige bloemsierkunst.
In Gerard’s kerstpakket zaten allemaal producten die te maken hebben met Tapas; etenswaren maar ook een robuuste borrelplank en drie schaaltjes.
Schaaltjes met mooie kleuren.
Toen ze met z’n drieën op het aanrecht stonden dacht ik: daar zou je mooi drie kleine kerststukjes van kunnen maken.
Zo gedacht, zo gedaan.
Uit onze tuin haalde ik conifeer, wat takken van een spar, skimmia, paarse besjes en wat groene heester.
Van boven haalde ik de doos met verzameld ‘kerstbakjes-spul’ en maakte drie verschillende bakjes.

– het grijs-rode schaaltje werd versierd met heester, skimmia en rode kerstviersiering, waaronder de oude piek uit de kerstspullen van mijn ouders.
– de blauwe met conifeer, paarse besjes en zilverkleurige accenten, waaronder onze eigen piek (die nooit bovenin een kerstboom heeft gezeten…..)
– het groene exemplaar werd gevuld met sparrengroen, dennenappels en gouden accessoires.
Met z’n drieën versieren ze onze grote keukentafel.

Meer lezen over het boek 1960 -2020?
Hierbij een link naar de verzamelpagina van deze blogreeks ‘Te boek ….. of niet te boek’. 

Reageren

5 oktober: Plastic pompoentjes op een stokje.

Zondag gingen we op bezoek bij mijn neef en nicht, voorheen in Apeldoorn, maar sinds dit jaar in Epe. Zaterdagmiddag ging ik naar het plaatselijke tuincentrum om een feestelijk bloemetje te kopen; ik wilde een pot met verschillende soorten bloemen.
Men was druk met het inrichten van de kerstafdeling en er was niet heel veel aanbod.
Wat er wel stond was weinig fantasievol. Saaie potten met een aantal veelvoorkomende kamerplanten met plastic halloween-pompoentjes op stokjes. Jammer ja.
Het bovenbeschreven bloempotje kostte € 14,95.
“Als ik nou…..”

Uit de stellingen met bloempotten zocht ik een lichtblauw/groenig ovaal exemplaar, met de hand gemaakt. Verder kocht ik een stuk steekschuim/oasis en in de opruiming zag ik een rond waxinelichtjeshoudertje; nam ik ook mee.
Eenmaal thuis hield ik mijn jas nog even aan en plukte uit de tuin 8 hortensia-bollen, sedum (vetkruid), paarse besjes, stukje vlinderstruik, skimmia, paarse herfstastertjes, een paar takjes lavendel en wat groen van een heester.

Een half uur later was het klaar. Met hortensiabollen heb je in een handomdraai een prachtig bloemstuk gemaakt. Zo ga je te werk:

De oasis laten volzuigen met water en de pot hiermee vullen.
In deze pot verdeelde ik het steekschuim in drie stukken en liet het iets boven de rand uitkomen.
De hortensiabollen vullen eigenlijk al het hele bloemstuk: 2 dikke bollen bovenop, 2 middelgrote bollen aan weerskanten en de ruimtes daartussenin invullen met 4 kleine bollen. Als je zoals wij verschillende kleuren hebt, kun je fantastisch combineren.
De skimmia ontdoen van blaadjes en per 3 of 4 tegelijk in het steekschuim steken, dit ook doen met de lavendel en vervolgens kleine gaatjes opvullen met de andere geplukte dingen. Als laatste prik je lukraak hier en daar wat groen van een heester tussen.

Het lampionnetje waar een kaarsje in moet zette ik pontificaal midden op één van de dikke bloemen.
Klik op de foto’s voor een vergroting, dan zie je ook de bijzondere pot beter waar dit bloemstuk op gemaakt is.

Verder was het vandaag gewoon maandag. Om 08.45 uur was ik al, met mondkapje op, bij de Jumbo; bij de servicebalie kocht ik twee vellen postzegels. De baliemedewerkster schoof een bosje roze rozen naar me toe en zei: “Deze zijn gratis voor u; garantie tot de deur!”

Uit de tuin haalde ik een hele grote hortensiabol, stak die in oasis op een felblauwe schaal en prikte de 10 rozen er in.
Kedoogie!
Ook al zouden ze maar één dag staan, dan heb ik er al plezier van.
Op maandag. Daar knap ik van op.

Reageren

22 juli: De zomertuin.

“Kun je hier nog iets mee?” vroeg Gerard zaterdagmorgen vanuit de deuropening.
“Deze zijn gesneuveld…”
Klinkt dramatischer dan het is.
Hij stond met een tak van een hortensiastruik in zijn handen.
Hij had de heg geknipt en in zijn enthousiasme een stukje struik meegenomen.

Tuurlijk kan ik daar dan iets mee.
In de kelder zocht ik naar een antiekerig uitziende zilverkleurige schaal en vier kleine flesjes.
De blauwe bloemen knipte ik af op het punt waar het houtige van de stengel overging in het groen, drapeerde de bloemen op de flesjes en zette die op de schaal.

Zomer.
Onze tuin bloeit op dit moment uitbundig en als het mooi weer is, zoals zaterdag, dan straalt alles ons tegemoet.
Gerard heeft naast een siertuin ook een stuk groentetuin en ook die doet het weer prima.
We hebben al aardbeien gehad, andijvie, sla, rode bieten, de eerste aardappels zijn gerooid en de bonen kronkelen al mooi langs hun stokken omhoog.
Het tuinieren is iets dat Gerard met de paplepel is ingegoten; bij hen thuis was de tuin moeders verantwoordelijkheid en dat was ook één van haar grootste hobby’s.
Als ze bij ons kwam liep ze eigenlijk altijd eerst met Gerard naar de groentetuin om te bekijken hoe alles er bij stond.
Of die preiplanten van Jan waren. Of hij de mest bij Henk had opgehaald. Waar de boerenkool straks kwam te staan. Of er ook ‘stekerij’ bij de bieten zat.

Van huis uit ben ik er niet mee opgegroeid. Mijn vader had niks met een groentetuin; toen hij in de schrale grond van hun nieuwbouwhuis in Hoogersmilde in 1962 eerst een jaar aardappels moest verbouwen zette hij de pootaardappels met de kiemen naar beneden in de grond. Hij dacht dat die als wortels naar onderen zouden groeien……
Onze dochters hebben genen van alle vier hun grootouders, maar de ‘tuin-en-plantjes-genen’ hebben ze van Oma Waninge.
Als ze thuis komen loopt Gerard altijd even met hen naar zijn tuin; hij krijgt van hen tomatenplantjes die ze zelf kweken op hun balkon.
Oma zou trots op hen zijn!

Reageren

2 december: Een ankerplaats in de tijd.

Soms wordt aan mij gevraagd: “Waarom ga je eigenlijk nog naar de kerk?”

Lezers van dit blog kunnen inmiddels weten waarom ik naar de kerk ga,  maar die vraag kan ik nooit kort en eenduidig beantwoorden. Gistermorgen werd het waarom van een kerkdienst door dominee Sybrand van Dijk in één zin samengevat: een ankerplaats in de tijd.

Ja.
Dat is het ook voor mij. Een rustpunt in de week.
Wat is er allemaal gebeurd, wat heeft het met me gedaan, wat was mijn rol, wat moet ik er mee, wat kan ik er mee?
Bezinning, nadenken over teksten, zingen en luisteren.
Gisteren vierden we de eerste zondag van Advent. Voor de viering begon werd het voor het bezinningsmoment heel stil in de roezemoezige,  overvolle kerk; organist Ad speelde de melodie van ‘Kom tot ons,  de wereld wacht’.
Wat een mooi en ingetogen begin van de Adventstijd.

De eerste kaars werd aangestoken in de adventskrans (zie foto links)  die op de tafel in het liturgisch centrum staat. Opeens ging het licht uit en daar verscheen de profeet Micha die aan de kinderen vertelde dat het heel bijzonder was dat hij vanuit de 8e eeuw voor Christus in ons midden was;  veel bijzonderder dan Sinterklaas, die ieder jaar naar Nederland komt. Maar deze Micha was lang niet zo aardig als Sinterklaas, hij was zelfs wat knorrig. Hij wees  ons er op dat het donker was en of wij zelf niet zagen dat het licht uit was. “Wie is er eigenlijk verantwoordelijk voor het licht?” Het bleek koster Nienke te zijn.

Later op de preekstoel hoorden we meer Micha-geluiden. Hoe (slecht)  staan we er voor?  Hoe is het in de vluchtelingkampen op Lesbos?  Waarom is ons doel nog steeds economische vooruitgang?  Hoe staat het er voor met onze eigen verantwoordelijkheid voor mens en milieu? Net als bij de toehoorders van Micha eeuwen geleden schuurde het.  Onze uitvluchten werden afgedaan als smoesjes. Zo actueel is de bijbel voor een goed verstaander. Niet de koster is verantwoordelijk voor het licht,  maar wij allemaal.  Hele verhaal horen? Luister dan naar de viering op Kerkomroep >>>,  Catharina kerk,  1 december 10.00 u.

Eerst kaarsen, dan hortensia, opvullen met conifeer

Zaterdagmiddag maakte ik met groen uit onze eigen tuin een adventsbloemstuk voor op onze salontafel.  Daarvoor gebruikte ik de schaal die ik al anderhalf jaar geleden voor dit doel had gekocht bij Het Goed. Rechts een foto van de opbouw: oasis, kaarsen als eerst bovenop plaatsen,  zijkanten bekleden met hortensia, de ruimte tussen de kaarsen en de hortensia opvullen met conifeer en (in mijn geval) Koreaanse zilverspar en als laatste de rode skimmia ontdoen van de blaadjes en in groepjes van twee of drie tussen de kaarsen zetten.
Paarse besjes en andere versieringen aanbrengen in de hortensia.
Bij mij is de hoofdkleur paars/blauw, maar je kunt ook kiezen voor zilver, goud of rood.
Meer lezen over adventsbloemstukken?
Hierbij een link naar het blog over dit onderwerp in 2018>>>, vandaar uit kun je (even naar beneden scrollen) doorlinken naar voorgaande jaren.

Reageren

5 oktober: Herfstbloemstuk.

Eergisteren vertelde ik over mijn nieuwe werkomgeving: Zuidlaren.
Hadden we bij het Heymanscentrum in Groningen een mooi park waarin ik graag wandelde, het Lentis-terrein in Zuidlaren is eigenlijk één groot park.
Het is vrij toegankelijk en het is prachtig.
Als je daar een ommetje maakt kom je, vooral tussen de middag, veel collega’s tegen die er ook even uit lopen. Maar niet alleen collega’s, ook patiënten maken ommetjes.
Sommigen in zichzelf gekeerd en naar de grond kijkend, of zeer geconcentreerd op de fiets, maar sommigen ook vrolijk zingend en roepend: “MOI!”

Woensdag had ik met voorbedachte rade een plastic zak meegenomen.
Op de grond onder de bomen in het park liggen namelijk nu veel kastanjes en beukenootjes. Dat had ik vorige week al gezien, dus ‘middags, op weg naar B. Botje. zocht ik naar materiaal om een herfst-tafelstuk mee te maken.
Die oogst vulde ik aan met bloemen uit onze eigen tuin in toen de thee op was had ik al een bloemstuk klaar.

Als schaal gebruikte ik een schaal die ik ooit gekocht had voor een adventsbloemstuk, maar die haalde de advent niet omdat hij naar Apeldoorn ging met een zelfgemaakte herfstkrans daarop. Benieuwd wat ik toen maakte? Zie ‘En een beetje van jezelf ‘>>>  Maar ‘Apeldoorn’ had de schaal bewaard en gaat binnenkort verhuizen. Je raadt het al: de schaal kwam terug naar Roden. “Misschien kun jij er nog wat mee….”

Tadaaaah!
Boven deze tekst zie je het voor- en achteraanzicht, onder deze tekst het linker- en rechterzijaanzicht. (klik op de foto’s voor een vergroting).
Dit lijkt supermoeilijk om te maken, maar het is eigenlijk supersimpel.
Stukje groene oasis zich in water laten vullen en midden op de schaal leggen.
De hortensia’s als basis gebruiken (een grote middenop en één of twee bollen aan elke kant). Nu kun je andere bloemen/struiken (skimmia, sedum) er tussen steken, waar je dan vervolgens weer kastanjes op kunt leggen. De beukenootjes kun je in de hortensiabol steken.

    

Reageren

Pagina 1 van 7

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén