een alternatief voor 'de waan van de dag'

Categorie: Bloemen Pagina 1 van 7

2 december: Kopjes, borden & kaarsen.

Vandaag een blog voor de creatievelingen onder ons.

Van collega-alt Essina (van de Catharinacantorij destijds) kreeg ik een leuke tip.
Ze had  bij een kringloopwinkel drie borden van verschillende grootte gekocht en 2 bijpassende kopjes.
De kopjes lijmde ze op de kop tussen de borden en zie daar:  een etagère.
Voor de gourmet , scheelt ruimte, of leuk voor kerstversiering.
Ze stuurde ook een foto mee, zodat we kunnen zien wat ze bedoelt.
Wat een leuk idee!

Verder had ik vorige week in een blog geschreven dat ik een zilverkleurige aardewerken schaal met sterren er op op de kop had getikt.
Daar heb ik zaterdag een adventsbloemstuk op gemaakt met hortensia’s als basis.
Deze keer heb ik kaarsen in verschillende diktes en lengte’s gebruikt.

Al vanaf 2014 blog ik jaarlijks over het adventsbloemstuk.
Benieuwd naar hoe je het maakt en naar de exemplaren van voorgaande jaren?
Hierbij een  link naar het blog over de adventskrans die ik vorig jaar maakte, van daaruit kun je steeds doorlinken naar voorgaande jaren.

Ook zelf iets gemaakt dat je graag wilt delen?
Stuur me een foto en een beschrijving, dan schrijf ik nog eens zo’n blog.
Essina: bedankt!

Reageren

17 november: Lichtjes in november.

De afgelopen dagen hing er een zwaar wolkendek over Nederland.
Het leek maar niet echt licht te worden en om 16.00 uur dacht ik al: “Hé, is het nu alweer avond?”.
Sombere novemberdagen.

Je kunt er heel dramatisch over doen, maar dat heeft geen enkele zin.
Het weer is.
We kunnen er niets aan veranderen.
We steken wat vaker een kaarsje aan, trekken een warm vest aan en prijzen ons gelukkig met een warm huis.
Het is nog geen kerst, maar ik heb al wel ‘iets met lichtjes’ in onze kamer: een glazen accu-bak met gedroogde hortensia’s.

De hortensia’s drukte ik een beetje in elkaar en legde ze in een langwerpige vorm; toen wikkelde ik er zo’n snoertje met mini-lampjes omheen (waar batterijen in moeten) en schoof het gevaarte in één keer in de accubak. Dat klinkt eenvoudiger dan het is.  Na wat gewurm en gemier zat het er allemaal in, maar de tafel en de vloer lagen vol met afgevallen bloemblaadjes. Gelukkig had ik van die gedroogde bollen genoeg, dan kun je er nog eens één verfrommelen.

’s Avonds knip ik de lampjes aan, soms ’s middags om 16.30 uur al.
Kaarsje erbij: gezellig.
Kerst komt eraan, dan mag ik weer helemaal los met de lampjes……

Reageren

13 oktober: Variaties op één bloem.

Begin oktober zijn onze hortensia’s op zijn mooist.
Vandaag een fotoblog van wat ik zoal met die bloemen doe.
Het lijkt alsof mijn hele huis vol staat met hortensia’s, maar dat is niet zo.
Dit blog bevat foto’s van de afgelopen weken: wat losse bloemen op vaasjes, een bakje dat ik weggaf en een potje op ons aanrecht.
Wil je de foto’s goed zien, klik er dan op, dan krijg je een vergroting.

Bij de foto’s:
1. Twee identieke Ikea-vaasjes met 3 hortensiabollen.
Die vaasjes waren een jaar of 5 geleden te koop bij Ikea, inmiddels vind je ze in iedere kringloopwinkel.

2. Een klein metalen schaaltje waar ooit narcissen in stonden. Die dingen bewaar ik allemaal, komt altijd wel een keer weer uit. Stukje oasis onderin, 1 dikke hortensiabol midden op prikken en versieren met wat je in de tuin hebt. In mijn geval lavendel, paarse besjes en sedum.

3. Vier lage glazen potjes op een vierkant dienblaadje. Ik kocht het in juni en schreef er destijds al over in het blog ‘Niet gezocht, wel gevonden‘.
Daarop vind je drie foto’s met een andere invulling van de potjes. Daar zie je hoe lichtblauw de hortensia’s toen nog waren.
Op deze foto zie je in twee potjes de herfstvariant; nog wel blauw, maar donkerder met meer grijstinten en stukjes bruin. In de andere twee potjes zitten schelpen van het Noordzeestrand in juli.

4. Een rond bloempotje van ongeveer 10 centimeter hoog. Op de bodem een stukje oasis met middenin 1 dikke hortensiabol, in dit geval met twee kleuren: oud rose en roomwit. De kanten heb ik helemaal gevuld met de rode besjes van de skimmia en sedum.

5. Weer twee identieke vaasjes; deze kreeg ik jaren geleden al van een vriendin met fresia’s en anjers er in. Benieuwd hoe dat er toen uitzag? Lees dan het blog ‘Rhododendron‘ dat ik daarover schreef in 2016.
Ze staan nu in onze vensterbank in de voorkamer.

Deze hortensiabollen kun je zonder water neerzetten. Ze drogen dan heel langzaam op en blijven prachtig op kleur. In het achterhuis heb ik al een aantal van die bollen liggen en tot kerst verzamel ik de gedroogde bollen.
Dan maak ik er iets van met ballen & lichtjes, kerst-glitter& glim.
Tegen die tijd  komt er wel weer een blog!

Reageren

25 september: Besjes en bottels

Sinds begin september fiets ik weer op vrijdagmiddag naar Roderesch: FysiYoLates is weer begonnen.
Gistermiddag hupsten we vrolijk op grote ballen waarop we allerlei oefeningen moesten doen.
Evenwichtsoefeningen met name, waarbij je vooral je wervelkolom traint en je bekken veel beweegt.
Aan het einde van de les gaf Trijntje ons bij de ontspanningsoefening een tekst mee om over na te denken: “Woorden zijn de spiegel van ziel.”
Mijn brein gaat daar onmiddellijk mee op de loop.
“Woorden? Dat zijn toch de ogen?”
Maar het is niet de bedoeling dat je nadenkt over of de zin al dan niet correct is, het gaat er om dat je nadenkt over de inhoud van de zin.
Wat zeg je?
Wat zeggen andere mensen?
Gebruik je veel schuttingwoorden?
Spreek je vriendelijk of beschuldigend?
Vloek je? Scheld je mensen uit? Roddel je over anderen?
Zijn jouw woorden kwetsend voor anderen?
Als Trijntje ons na de ontspanning weer terughaalt in het heden ben ik met mijn gedachten al weet ik waar geweest en ben ik al weer bijna in slaap gevallen.

Met voorbedachte rade had ik een schaar in in mijn fietstas meegenomen en op de terugweg verzamelde ik vogelkers, meidoornbesjes en bottels van de bomen langs het fietspad.
Daarvan maakte ik, samen met drie kleine appeltjes en 5 dikke hortensiabollen  uit onze tuin een herfst-tafelstuk.

Meer lezen over de avonturen bij Trijntje?
Hierbij een link naar het vorige blog over FysiYoLates >>>
Dat is een hoofdstuk uit het boek 1960-2020 ‘Andere sociale netwerken’, onderaan vind je het verhaal ‘Geen oehoe’s neerschieten’.
Onderaan dat blog staat weer een link naar voorgaand verslag.

Reageren

10 september: Appeltjes en een bijzondere kastjanje.

Onze appelbomen dragen rijkelijk vrucht.
We kopen geen Elstar appels meer in de winkel, want we eten ze rechtstreeks van de boom.
Ook de boom met moesappels leverde al heel wat potten appelmoes op.

Ik schil niet alles.
Vorige week raapte ik een aantal piepkleine appeltjes op en daarmee maakte ik, samen met wat groei en bloei uit onze tuin een najaarskrans voor de salontafel.
Niet met een steekschuimring deze keer, maar ‘gewone’ oasis in stukken gesneden tegen een glazen potje dat in het midden staat.
Op de foto links zie je hoe het is opgebouwd: een metalen dienblad met daarin een bruine glazen schaal.
In het midden van die schaal een glazen potje op de kop, met daar bovenop een glazen potje met een groot waxinelicht erin.
Om het onderste glazen potje heb ik de in stukken gesneden oasis gedrapeerd.

Daarna prikte ik er een stuk of 9 hortensiabollen in, wat sedum, wat lavendel en als ‘finishing touch’ de mini-appeltjes.
En een kastanje, nog in de bolster die al wel is gebarsten.
Een hele bijzondere.
Ik plukte hem, nog helemaal in de bolster, van een boom in Gotland na een heerlijke maaltijd in the middle of nowhere.
Klik op de foto’s voor een vergroting, dan zie je kastanje glimmen in de najaarskrans.
En het lieveheersbeestje dat een beetje verdwaasd op de rand van het glazen potje loopt…..

Reageren

3 september: De geur van rottend vlees.

Als ik op deze website schrijf over bloemen, dan gaat het vaak over bloemen uit onze tuin.
Bloemstukken, boeketten: van alles komt er voorbij.
In huis heb ik verder niet veel planten staan omdat ik ze altijd vergeet.
Geef ze tijden geen water, bedenk dan schuldbewust dat ik dat ben vergeten en geef ze vervolgens in één keer zoveel water dat ze verdrinken of schimmelen of wegrotten.
Twee plantjes heb ik in huis: eentje kreeg ik van Carlijn. Zij had de zieltogende moederplant meegenomen uit het huis van mijn moeder toen die was overleden en ik kreeg een jaar later een stekje.
Meer hier over weten? Lees dan het blog ‘Ze is toch van oma geweest..’ uit 2019.

Een ander plantje won ik ooit bij een loterij op een Koningsdag in Roden.
Het was een stapelia, een plantensoort die bij mij kennelijk kan overleven, want hij staat nog steeds in de vensterbank.
Vorig jaar werd hij zo groot, dat ik hem samen met twee dochters heb ‘gescheurd’:  we namen allemaal een derde deel mee en mijn deel groeide weer vrolijk verder.
Tot mijn stomme verbazing ontdekte ik een twee maanden geleden een vreemde knop aan de plant.
Zou dat een bloem zijn?
Ik vroeg het Carlijn.
Het zou inderdaad een bloem kunnen zijn, “maar” vertelde ze er direct bij “deze plant hoort bij de familie van de aasbloemen. In de gebieden waar deze planten voorkomen zijn er weinig bestuivende insecten insecten, zoals bijen en vlinders. In plaats van bloemen te maken die aantrekkelijk zijn voor insecten door het aanbieden van nectar, richt deze soort zich op het aantrekken van aasvliegen. De bloemen produceren de geur van rottend vlees.”
O dus.
“Maar niet allemaal.” zei ze er opbeurend achteraan.

Weken gingen voorbij en de knop werd steeds groter en ik werd steeds nieuwsgieriger.
Naar de bloem, maar ook naar de lucht die hij zou verspreiden.
Toen ik op een dag van mijn werk kwam was de bloem ineens opengesprongen.
Prachtig.
Ik had nog nooit zoiets gezien.
Dat mij dat nou ten deel veel, ik blink immers niet uit door mijn groene vingers.
Er zitten nog twee nieuwe knopjes in, dus binnenkort staat mijn stapelia weer zo te stralen.

En de geur?
Niks van geroken!
‘Niet allemaal’ dus en gelukkig die van mij niet.
Meer weten over deze plant? Hierbij een artikel hierover op Wikipedia.

Reageren

23 augustus: Bloemen voor Sinet

Zaterdagmorgen 7 augustus ging Gerard even brood halen.
Hij kwam terug met een brood én een kolossale bos zonnebloemen: voor mij!
Zonnebloemen komen bij mij altijd op de bijzondere ‘kunstvaas’ die ik ooit kreeg van vriendin Agniet. (zie ‘Kunstvaas‘)
Die vaas heeft een mooie brede hals, maar ik kon net net alle zonnebloemen kwijt: ééntje hield ik over.

Die gebruikte ik voor een bloemstuk dat ik maakte voor vriendin Sinet, die die avond alvast haar verjaardag vierde met de vriendenclub.
Daarvoor gebruikte ik een bijzondere schaal van blauw glas, die ik al eerder voor bloemstukken gebruikte (zie: Herfst en een beetje lente
De ontvangers van de bloemstukken waar ik de bijzondere blauwe schaal voor gebruik hebben hem altijd nog weer bij mij terugbezorgd, dus ik heb er al meerdere mensen blij mee kunnen maken.

V0or dit bloemstuk gebruikte ik:
– oasis steekschuim
– 1 zonnebloem
– 5 blauwe hortensiabollen
– een paar stengels sedum (nog niet in bloei, dus lichtgroen)
– 3 stengels irissen, bijna uitgekomen
– tien lavendelstengeltjes in bloei
– drie stengels munt.
(klik op de foto’s voor een vergroting).

PS:
Onvergetelijk van de verjaardag die avond was het gesprek over de verschrikkelijke hoeveelheid slakken die we dit jaar hebben in onze tuinen.
En wat we er allemaal aan doen.
En wat die slakken allemaal al opgevreten hadden, courgettes en fruit enzo.
“Dat ze daar niet hartstikke stoned van worden” merkte één van de mannen op.
Toen gingen een paar van ons die groggy slakken nadoen.
Ik zei het al: onvergetelijk.

Reageren

30 juni: Niet gezocht, wel gevonden.

Als ik bij Het Goed in Roden naar iets specifieks op zoek ben, vind ik het meestal niet.
Maar ik vind daarentegen bijna altijd iets wat ik niet zoek.
Op zoek naar theeglazen vond ik vier vierkante vaasjes in een wit mini-dienblaadje.
Ik zag het in mijn gedachten al bij ons op tafel staan; helemaal verguld kan ik zijn met zo’n aankoop van € 1,75.

Eenmaal thuis werd het grondig afgewassen en schoongemaakt en ik zette het op de salontafel.
Om de paar dagen zet ik er iets anders in en wat je er ook inzet: het lijkt altijd mooi.
Een paar voorbeelden om te laten zien hoe leuk het is.

           

Bieslook, hortensia’s, jasmijn, bloemen uit Mathilde’s tuin: er kan van alles in en en het ziet er steeds weer anders uit.
In de zomer hebben we zo’n variatie aan bloemen in de tuin, ik pluk tot diep in de herfst van alles uit de perken en van de struiken voor bloemstukken en boeketten.
Voor deze kleine vaasjes heb je maar een paar bloemetjes nodig.
Binnenkort heb ik weer lavendel…..samen met een hortensiabol ook een mooie combi.

Reageren

11 januari: Winterbloemstukje.

Op 2 januari ruimde ik alle kerstspullen op; ook de adventskrans die al vanaf eind november op de salontafel stond.
Die nam best veel ruimte in en afgelopen week vond ik het wel heel leeg; ik besloot om een winterbloemstukje te maken met materiaal uit de tuin.
De hortensia’s zijn allemaal dood en bruin, daar viel niks meer van te maken, maar ik vond nog wel wat spul dat ik kon gebruiken.
In de kelder stond een grijze, lage, ronde bloempot, daar deed ik een vierkant stuk oasis in.

Als basis gebruikte ik skimmia. Eerst prikte ik die plat liggend op de rand van de bloempot in de oasis, daarna vulde ik het midden er mee op.
Dat zie je op de eerste twee foto’s.
Daarna plaatste ik een glazen waxinelichtjeshouder in het midden en vulde het bloemstukje vervolgens op met donkeroranje rozenbottels, een paar takjes met kleine paarse besjes van de schoonvrucht, een paar takjes van de dwergmispel (met kleine, rode besjes) en een paar stukjes oranje-bruine heester, waarvan ik naam niet weet; wie het weet mag het zeggen.

Het bloemstukje staat nu op een sier-dienblad op de salontafel.
’s Avonds brandt er nu toch nog een kaarsje.
Het is maar een klein bloemstukje, maar het fleurt de kamer toch een beetje op en straalt gezelligheid uit.
Dat heb ik kennelijk nodig in deze coronatijd, waarin we zoveel thuis zijn.

Reageren

25 december: TBONTB 11 – Bloemen

Er zijn mensen die veel mooiere dingen met bloemen doen dan ik, maar ik ben dan ook geen bloemist.
Wat ik in de rubriek ‘Bloemen’ op mijn website laat zien, zijn dingen die ik met bloemen doe.
Simpele ideeën, die vooral bedoeld zijn om te laten zien dat het heel eenvoudig is om iets moois met bloemen te doen.
Het meeste plezier beleef ik aan het zelf maken van bloemstukken, zoals een herfstmand, een adventsstuk in de maand voor kerst of een voorjaarsbloemstuk voor een bevriend echtpaar.
Daarvoor gebruik ik altijd bloemen uit onze eigen tuin en groen dat ik in bermen of in het bos zie.

Vaste lezers weten dat ik heel veel doe met de hortensia’s die in onze tuin staan.
We hebben ze in veel verschillende kleurschakeringen; zodra de eerste bloemen zich laten zien haal ik vaak al wat naar binnen en tot in het late najaar ‘schik ik bloem’ met hortensia’s.
Het zijn mooie, volle bloemen, die een stuk oasis al gauw opvullen en die er ook lang mooi uit blijven zien. Als je ze droogt, behouden ze vaak hun mooie kleur, dus met kerst heb ik altijd nog wel een vaas met gedroogde hortensiabollen met kleine lichtjes erin staan. Paar blauwe en paarse ballen er bij in: klaar.
Als je in het menu onder ‘Alledag’ op ‘Bloemen’ klikt, kom je op een introductiepagina bij dit onderwerp met in de banner een hele mooie foto van een bloemstukje met rozen dat ik deze zomer maakte. Daar vind je ook vier voorbeelden van blogs over bloemen die ik in het verleden al eens schreef.

Op deze eerste kerstdag een voorbeeld van eenvoudige bloemsierkunst.
In Gerard’s kerstpakket zaten allemaal producten die te maken hebben met Tapas; etenswaren maar ook een robuuste borrelplank en drie schaaltjes.
Schaaltjes met mooie kleuren.
Toen ze met z’n drieën op het aanrecht stonden dacht ik: daar zou je mooi drie kleine kerststukjes van kunnen maken.
Zo gedacht, zo gedaan.
Uit onze tuin haalde ik conifeer, wat takken van een spar, skimmia, paarse besjes en wat groene heester.
Van boven haalde ik de doos met verzameld ‘kerstbakjes-spul’ en maakte drie verschillende bakjes.

– het grijs-rode schaaltje werd versierd met heester, skimmia en rode kerstviersiering, waaronder de oude piek uit de kerstspullen van mijn ouders.
– de blauwe met conifeer, paarse besjes en zilverkleurige accenten, waaronder onze eigen piek (die nooit bovenin een kerstboom heeft gezeten…..)
– het groene exemplaar werd gevuld met sparrengroen, dennenappels en gouden accessoires.
Met z’n drieën versieren ze onze grote keukentafel.

Meer lezen over het boek 1960 -2020?
Hierbij een link naar de verzamelpagina van deze blogreeks ‘Te boek ….. of niet te boek’. 

Reageren

Pagina 1 van 7

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén