Begin oktober mocht ik het Activiteitenseizoen van de PKN-gemeente in Hoogeveen openen met het programma ‘Levenslessen van Lohues’.
Daarover schreef ik destijds een blog onder de titel ‘Leeftocht’.
Dat blog sloot ik af met: ‘Dit programma ga ik ook doen in Roden, woensdagavond 28 januari ben je om 19.30 uur van harte welkom in Op de Helte.’
Dat was gisteravond.
Een beschrijving van de inhoud van deze avond zou een kopie zijn van bovengenoemd blog, dus daarvoor verwijs ik naar ‘Leeftocht’ uit oktober: hierbij een link.

Maar toch was het anders: een middag in Hoogeveen is natuurlijk niet hetzelfde als een avond in Roden, al was het alleen maar omdat bijna alle deelnemers logischerwijs bekenden waren vanuit onze kerk.
In Hoogeveen stond ik tegenover onbekende gezichten; ik zag wat de levenslessen teweegbrachten, soms waren er emoties, maar ik kende de mensen niet.
Dat is in Roden echt wel anders.
Er zijn mensen van wie ik weet dat hun man/vrouw is overleden of dat ze te kampen hebben met ziekte, of een groot verlies hebben geleden in hun leven.
Bij het luisteren naar de teksten van Lohues luister ik met hun oren en denk: ‘Oe…. dit is best lastig.’
Ook zelf zitten we natuurlijk in een pittige periode; het mooie was dat Gerard en gisteravond toch bij was.
Hij hield zich weliswaar wat afzijdig (grote groepen mijden) maar kon de avond toch meebeleven; wij beleefden de levenslessen ook anders dan in Hoogeveen.

Aan de andere kant voelt zo’n groep bekenden ook wel heel vertrouwd; ik voel me thuis in het gebouw en zit ontspannen met m’n gitaar om de nek met de hele groep ‘Hier kom ik weg’ te zingen.
Als je mij aan het woord laat over Daniël Lohues en zijn muziek, dan ben ik zelf vooral heel erg enthousiast.
Ik wil heel graag aan iedereen laten horen hoe bijzonder hij is. Hoe zulke mooie muziek hij maakt en hoe indringend zijn teksten zijn.
En dat hij echt ondergewaardeerd wordt in Nederland. Komt dat omdat hij in het Drents zingt?

Na afloop kreeg ik mooie reacties.
“Wát een leuke avond! Ik heb echt genoten…”
“Ik kende zijn muziek eigenlijk helemaal niet; je hebt me echt op zijn spoor gezet, daar ga ik meer naar luisteren.”
En iemand die de streektaal helemaal niet machtig is omdat ze uit een ander deel van ons land komt: “Het Drents klinkt altijd zo lief; ik had geen enkele moeite om het te volgen.”
Iemand anders wilde nog eens met de mevrouw die ze als gast had meegenomen praten over de onderwerpen die aan de orde waren geweest. “Dat gaan we samen nog eens wat verder uitdiepen…”

Op zulke reacties hoop ik altijd als ik zo’n activiteit aanbied.
Dat mensen er iets aan hebben en dat ze nog eens een liedje van Lohues opzoeken.
Aan het eind nam Hans het woord om mij te bedanken en hij deed dat in stijl: in het Drents.
Hij komt nota bene gewoon uit Beilen……

Heb je toegang tot Spotify? Hierbij een link naar de afspeellijst op Spotify