Gistermorgen was al weer de 4e* Fit & Vitaal-les die we nu krijgen van Dorien.
Wij moesten aan haar wennen na de FysiYoLates lessen van Trijntje; zij moest aan ons wennen, want wij zijn ouder dan de doelgroepen waar zij anders mee werkt, maar het gaat prima.
“We gaan vandaag een circuit doen!” riep ze enthousiast aan het begin van de les.
Dan rijzen mij de haren al ten berge.
Het woord ‘circuit’ roept herinneringen op aan lang vervlogen tijden: kasten waar ik niet op kon komen, bokken waar ik niet overheen kon springen en ‘apenkooi’ op de laatste les: voor de meeste kinderen het leukste wat er was op gym-gebied, voor mij een ‘blij-dat-het-weer-voorbij-is’ uur.
Maar dit circuit was heel goed te doen. Sterker nog: ik kon het! Alle onderdelen zelfs.
Op een matje moest je de pilates-oefening ‘Superman’ doen, op twee blokken moest je op en af stappen, met kleine gewichtjes gingen we boksen, met andere gewichtjes maakten we een ‘lusch’, we moesten met een spanband de armen strekken en met een elastiek om de onderbenen een schaatsbeweging maken.
Natuurlijk ging het niet allemaal vlekkeloos. Bij het op en af stappen van het blokje moest je met je armen een tegenbeweging maken en daar heeft mijn brein kennelijk moeite mee. Dat weet ik al van Nederland in Beweging, alleen dat programma kun je een stukje terugspoelen….. nu kwam Dorien even tegenover mij staan en hielp me op gang. “Niet bij nadenken” was haar advies. Dat hielp.
Dorien had gistermorgen haar twee dochtertjes mee van (ik schat) 5 en 7.
De meisjes deden enthousiast met ons mee en begrepen niet zo goed wat wij zo moeilijk vonden.
“O, heel gemakkelijk” riep de jongste en sprong op en af het blok.
“Makkie hoor!” en ze renden al voor ons uit naar de volgende oefening.
Als je kijkt naar het gemak waarmee kinderen bewegen, weet je wat wij gedurende ons leven zijn kwijtgeraakt.
Trouwens……zo soepel als deze dametjes ben ik volgens mij nooit geweest 😉
Het is ook wel confronterend, twee van die smurfjes die alles sneller en beter kunnen.
Een van ons verzuchtte: “Nou, jullie mogen de volgende keer wel weer naar school….”
Maar waar de kinderen tijdens de les regelmatig nog iets aan mama moesten vragen: gedurende de ontspanningsoefening waren ze muisstil.
Dorien las ons voor uit ‘Het boek van vreugde’ van Desmond Tutu en Dalai Lama.
Het ging over dankbaarheid. Wat ik heb onthouden is de zin: “Als je leeft vanuit dankbaarheid, dan leef je niet vanuit schaarste, maar dan leef je vanuit overvloed.”
Andere oefeningen.
Ander verhaaltje.
Maar mijn lichaam en geest doen het er goed op.
Niet béter, niet sléchter, maar ánders.
Degene die deze uitspraak** deed had het over heel andere dingen, maar deze quote geldt zeker ook voor deze gym-lessen.
* Weten hoe die eerste les op 8 januari was? Hierbij een link naar dat blog ‘Bewegen met aandacht’.
**Benieuwd naar de herkomst van deze quote? Lees dan het blog Plattduuts in Leer uit 2023.

Geef een reactie