Vorige week schreef ik het blog ‘Daar bij die molen‘: met Jacquelien en Rien bracht ik een bezoek aan de molen waar Jan molenaar was.
Dat blog besloot ik met de woorden: Jan heeft beloofd dat hij een gastblog gaat schrijven over het molenaarsambacht: wordt vervolgd dus.
Gisteren kreeg ik van Jan de beloofde mail, vandaag deel ik zijn verhaal met mijn lezers:
Vorige week heb ik bezoek gehad van Ada en 2 andere oud-collega’s op de molen de Hazewind in Gieten.
Op deze molen ben ik molenaar. Al voor mijn pensionering had ik het plan opgevat om molenaar te gaan worden.
Het eeuwenoude ambacht sprak me om hele verschillende redenen aan. De geschiedenis, maar vooral totaal iets anders doen dan wat ik deed.
Het fysieke deel, de techniek, het buiten zijn en het contact met mensen zorgde ervoor dat ik na wat oriëntatie ben begonnen met de opleiding tot molenaar.
Na bijna 2 jaar stagelopen in de praktijk op de molen van Rolde, theorie over de geschiedenis, opdoen van kennis van de eeuwenoude techniek en de benaming van de verschillende onderdelen en vooral ook veel leren over het weer kon ik examen doen en kon ik als zelfstandig molenaar aan de gang. Het bezig zijn in de buitenlucht, het werken met en aan de molen, maar vooral ook het vertellen aan bezoekers over het mooie ambacht maken het tot een heerlijke tijdsbesteding en een waardevolle invulling van het gepensioneerde leven.Zie je een molen draaien of hangt er een blauwe wimpel, ga naar binnen.
Er wacht je gegarandeerd een enthousiaste molenaar die je alles kan vertellen van de molen en je de werking kan laten zien.
Op deze manier houden we met elkaar een stukje geschiedenis levend en een waardevol monument in stand!
Volg Jans advies vooral op en ga eens naar binnen.
Wij leerden namelijk vorige week een paar dingen over molens die ik nog niet wist.
Over de bijzondere knopen bijvoorbeeld waarmee de zeilen aan het houten latwerk van de wieken worden bevestigd.
Over de zeilvoering: hoe de zeilen op verschillende manier aan de wieken worden bevestigd
En we kregen antwoord op de vraag of molens kunnen praten*: aan de wieken in een bepaalde stand waren ‘boodschappen’ verbonden.
De afbeeldingen hieronder laten zien wat Jacquelien, Rien en ik hebben geleerd.
Als je er op klikt komen ze groter in beeld.
* Meer weten over pratende molens?
Hierbij een link naar een molenwebsite met meer informatie.




Willem
Abel Darwinkel heeft al enige tijd geleden een best wel leuk en leesbaar boekje geschreven over molens (in Drenthe) en wat er zoal omheen speelt. De precieze titel weel ik niet meer, maar het is iets als “De meul wet van gien wieken”. Verkrijgbaar bij het Huus van de Taol in Beilen of bij het Drentse boek. Waarschijnlijk ook wel bij Drentse boekhandels. maar dat is voor mij als ‘Drent in de Vrömde’ geen optie.