De gezusters op de trap in het Paleis op de Dam

De Royaltygezusters: schoonzus Ali van de Waninge-kant, schoonzus Annette van de Vrieswijk-kant, tante Trijn en ik.
We gingen met z’n vieren naar het Paleis op de Dam in Amsterdam in 2019 en in 2023  bezochten we Paleis het Loo in Apeldoorn.
In 2024 gingen we niet naar een paleis, maar bezochten we de tentoonstelling ‘Een koninklijk leven‘ in Museum Collectie Brands in Nieuw Dordrecht.
Toen Ali en ik op 3 december bij tante Trijn waren smeedden we plannen voor een volgende Royaltygezusters-dag.
Annette had gelezen over de tentoonstelling ‘De smaak van Soestdijk’ op Paleis Soestdijk in Baarn, daar wilden we wel naar toe.

Tante Trijn gaf aan dat ze dat een mooi idee vond, maar dat zij niet meer met ons mee ging: zo’n hele dag weg, lopen, staan, drentelen…. “Ik kan dat niet meer, wichter, jullie moet daor maor zunder mij hen.”
Dat vonden we erg jammer, maar we vonden een compromis: wij zouden naar Baarn en aan het einde van de dag zouden we naar Van der Valk Emmen voor het diner; daar zou tante Trijn ook aanschuiven.
Ze verheugde zich er al weer op.
“Dan stuurt jullie mij overdag maor foto’s en filmpies en dan ku’we ’t er bij ’t eten mooi over hebben hoe mooi het was, dan krieg ik der toch nog wat van met!”
Ze had al met haar zonen overlegd dat die haar op 6 februari naar Van der Valk zouden brengen én halen.
Gistermorgen zaten we met z’n drieën in de auto en we misten onze oudste ‘gezuster’.
Wat hebben we vaak tegen elkaar gezegd: “O, dit had ze prachtig gevonden!”

“Ik wil eerst even naar dat beeld van Juliana en Bernard op het gras daarvoor” zei Annette toen we na de koffie in de Oranjerie richting het paleis liepen.
Daar maakten we onze eerste selfie.
Drie dames met liefde voor ons koningshuis; als je naar het paleis toe loopt heb je al het idee dat het allemaal heel bekend is.
Je ziet het grote bordes waar de hele familie altijd op stond op Koninginnedag toen Juliana koningin was, je loopt door de tuin waar iconische foto’s zijn gemaakt van het koninklijke gezin dat daar destijds woonde en in gedachten zie je Beatrix bij hun verloving huppelen aan de arm van Claus.
Op dat gevoel wordt in huidige tentoonstelling goed ingespeeld. In de meeste ruimtes waar je mag kijken hangen foto’s van hoe het er toen uitzag.
Sommige foto’s zijn al bekend, anderen had ik nog nooit gezien.
En nu zijn mijn 500 woorden al weer bijna op…… en heb ik nog niks verteld over Robèrt van Beckhoven, over ‘Upstairs-Downstairs’, de schilderijen en de geschiedenis.
Wordt vervolgd dus!

We reden niet helemaal naar Emmen, maar aten bij Van der Valk in Zwolle.
Liever waren we een uur omgereden, maar we hebben er vrede mee.
We hadden een prachtige dag met z’n drieën en omdat ze nog zo vaak in onze gesprekken voorbijkwam was tante Trijn er toch een beetje bij.