6 februari: PensionADA 9- Officieel niet meer bij Lentis.

Vanaf 1 januari ben ik officieel niet meer in dienst bij Lentis.
Met mijn salaris van november kreeg ik het eerste deel van mijn vrije dagen uitbetaald, in december het tweede deel + de dertiende maand.
In december zou ik ook nog een kerstpakket krijgen, maar daar moest ik wel zelf achteraan.
De link naar de website waarop je een cadeautje mocht uitzoeken kreeg je via het emailadres van Lentis, maar daar kon ik niet meer op kijken, want ik kon niet meer inloggen op mijn account.
Maar….. het kwam prima voor elkaar: er werd een link gestuurd naar mijn privé-mailadres, zo kon ik toch nog een mooi cadeau uitzoeken.
Als laatste kerstpakket van Lentis koos ik voor een mooie rugzak; hij werd bezorgd in week 3 van het nieuwe jaar. Wies met!

En o man wat was ik in deze januarimaand blij dat ik niet meer naar Groningen hoefde!
Er was sneeuw, het vroor en het ijzelde zelfs: ik zag mezelf weer om half acht ’s morgens om de auto heen glibberen, de ruiten te krabben en de sneeuw weg te schuiven.
In de wetenschap dat Gerard nog lekker in bed lag en zich nog een keer omdraaide.
Een frustrerende vorm van eenzaamheid.
In week 2 van dit jaar heb ik ook de Lentis-werkdagen uit mijn digitale agenda gehaald, nu komt er geen melding meer dat ik moet werken.

Het jaar begon een beetje vreemd door de ziekenhuisopname van Gerard, maar ook toen prees ik me gelukkig met mijn vervroegde pensioen.
Alhoewel…. in 2015 en 2019 kon ik op werkdagen tussen de middag warm eten in het Heijmanscentrum, dat was toen wel heel handig.
Maar nu kreeg ik van familie en vrienden uitnodigingen om een vorkje mee te prikken en daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt.
Ook in de weken na het ziekenhuisgebeuren was het heerlijk dat ik niet meer naar het werk hoefde.
Gerard had zich die eerste dagen echt niet alleen kunnen redden in huis, ik had niet geweten hoe ik het met het werk had moeten regelen.

Eén van de fijnste dingen is ‘het kwartiertje’ in de morgen: de wekker om 07.55 uur en dan nog even blijven liggen.
Even nieuws luisteren, nog lekker warm onder de dekens, rustig bijkomen en dan de dagelijkse rek- en strekoefeningen.
Alleen op de donderdag staat de wekker eerder, want dan moet ik om 09.00 uur gewassen en gestreken in Roderesch zijn voor de wekelijkse Fit&Vitaal-sessie met Dorien.
Maar als ik dan helemaal opgewarmd en losgemaakt (spieren dan hè) om 10.30 uur thuis ben heb ik nog een hele dag voor me.

Tenslotte: goed nieuws!
Gerard heeft minder last van de botpijn; hij gebruikt al veel minder morfine en het lopen/bewegen gaat steeds wat beter.
Iedere morgen doet hij wat aan fittness op de hometrainer en we proberen iedere dag een wandeling te maken, maar het weer zit niet echt mee de laatste dagen.
We kijken nu samen uit naar het voorjaar: dan breiden we de dagelijkse beweging weer uit met fietstochtjes.
Ik kan die narcissen en krookjes de zwarte grond wel uit kijken!

Benieuwd naar de andere delen in deze serie?
Hierbij een link naar deel 1, onderaan dat blog vind je een overzicht van alle tot nu toe gepubliceerde delen.