In mei 1818 schrijft Anna Palowna (de Russische vrouw van koning Willem II) in een brief aan haar broer (grootvorst Constantijn):
‘Wij zijn sinds 12 dagen ingetrokken in het prachtige landgoed dat de Hollandse staten Willem hebben geschonken en waar we zeer gelukkig zijn.
De lucht is droog en heel gezond en het is een heerlijke plaats; dat geldt zowel voor het huis als voor de bossen en de omgeving en in het geheel is het landgoed fraai en plezierig om te vertoeven.”
Anna heeft het over paleis Soestdijk.
In 1650 bouwde burgemeester De Graeff van Amsterdam een buitenhuis tussen Baarn en Soest; die weg heette de Soesdijc.
Hij noemde het ‘De hofstede aen Zoestdijck’, die in 1674 werd gekocht door stadhouder Willem III die enorm van jagen hield.
Maar de familie verloor het jachtslot: onder de Franse invloed werd het staatseigendom en werd het zelfs een kazerne voor Franse militairen.
Maar Soestdijk kwam in 1815 toch weer terug bij de Oranjes. Na de Franse overheersing was Nederland een koninkrijk geworden en kroonprins Willem II kreeg het jachtslot cadeau vanwege zijn heldhaftige optreden tijdens de veldslagen tegen de Fransen.
Willem en Anna maakten van paleis Soestdijk een zomerpaleis; het ging behoorlijk op de schop.
Er werden aan weerskanten grote zijvleugels aangebouwd en het werd helemaal ingericht in de empire-stijl.
Het paleis werd tot 1937 door de Oranjes gebruikt als zomerpaleis; koningin-regentes Emma kreeg van de Nederlandse bevolking voor haar 70e verjaardag een bijzonder cadeau: elektrisch licht op paleis Soestdijk.
Na hun huwelijk in 1937 namen prinses Juliana en prins Bernhard intrek in Soestdijk en werd het permanent bewoond.
Toen de Duitsers in 1940 Nederland binnenvielen vertrok het gezin naar het buitenland.
En net als in de Franse tijd: ook nu verbleven er militairen in het paleis, want Duits officieren gingen het bewonen.
Na de bevrijding kwamen Juliana en Bernhard weer terug. In 1948 werd Soestdijk een koninklijke residentie.
Met de Royaltygezusters bezochten we de grote wintertentoonstelling ‘De smaak van Soestdijk‘ over de kunst van eten en gastvrijheid, culinaire tradities en koninklijke tafelmomenten.
Tijdens onze rondgang door het paleis kwamen we o.a. in de eetkamer van het gezin. Er stond een gedekte tafel zoals er toen werd gegeten en aan de muur zag je een foto van het gezin aan die tafel.
Verder was er een chique eetzaal ingericht, waar een enthousiaste gids ons van alles vertelde.
We liepen langs tafels/vitrines met historische serviezen, prachtig tafelzilver, tafellinnen met ingeweven koninklijke namen en bekeken álle foto’s van de koninklijke familie die overal langs de route waren ophangen.
We stonden achter de openslaande deuren van HET bordes en realiseerden ons dat de hele familie zich hier destijds opstelde om op dat bordes het defilé af te nemen.
Je loopt op zo’n dag door de geschiedenis van ons koningshuis.
In de Oranjerie waar we koffie dronken, was de brief van Anna aan haar broer te lezen.
Je ziet de brief op de achtergrond op de foto hiernaast.
Op de voorgrond zie je de gebaksvitrine.
Daarover meer in het volgende blog in deze serie.
Meer weten over de geschiedenis van Paleis Soestdijk? Hierbij een link naar een mooi artikel daarover op de website van Blauw Bloed.
Benieuwd naar de andere blogs over Soestdijk?
Hierbij een link naar deel 1, onder aan dat blog vind je een overzicht.


Geef een reactie