We hebben onze vakantieplannen een beetje aan moeten passen.
We zouden twee weken naar Oostenrijk: fietsen langs de Inn en een paar dagen Salzburg, maar de langdurige kuur die Gerard krijgt van het UMCG (nu 1x per 2 weken een injectie) maakt dat zijn energie-level niet goed genoeg is voor zo’n actieve vakantie.
Maar ook als je langzamer moet leven, zijn er nog genoeg leuke dingen je wél kunt doen: wij gingen twee dagen naar het Noordzeestrand.
We boekten een hotelkamer in Callantsoog; zo konden we daar twee dagen zijn en genieten van de zee, de zon en het strand.

Jaarlijks zoeken we de Noordzee op, maar nog nooit deden we dat in het hoogseizoen.
Op 29 en 30 juli met temperaturen rond de 30 graden is het heel druk aan de kust.
HEEL DRUK!
Trouwens: als je eenmaal op het strand bent en een stukje bij het paviljoen bent weggelopen valt het ook wel weer mee.
Toen ik tijdens een strandwandeling een stukje richting het noorden liep was er zelfs een stuk waar geen mensen waren.

Uren gaan voorbij op zo’n strand en ik kan alleen al genieten van wat er allemaal gebeurt om me heen.
Minstens de helft van de conversatie op het strand vindt plaats in het Duits en op de manier waarop een kindje van twee het woord ‘mama’ uitspreekt weet je al uit welk land het komt.
Een klein meisje rende heen en weer van de zee naar haar ouders met een plastic zakje waar ze steeds zand, schelpen én water in deed.
Heerlijk zinloos en helemaal blij.
Een paar meter van ons af zat een gezin met een puberjongen van een jaar of 14 die een heeeeel spannend boek had.
Zijn broertje en zusje klierden wat om hem heen, zijn moeder probeerde hem tevergeefs mee te krijgen naar de zee, hij kreeg zijn eten en drinken en hij genoot alleen maar van ZIJN BOEK!
Herkenbaar. Er waren vakanties waarop wij een dochter de eerste drie dagen amper zagen omdat er een nieuwe Harry Potter uit was…..
Ik had ook een boek. Van Arnaldur Indridason.
Met andere woorden: ook ik kreeg lang niet alles mee van wat er om me heen gebeurde.

Voor het eerst sinds jaren waagden we ons aan ‘zwemmen’ in de Noordzee, het water was natuurlijk al heerlijk opgewarmd.
In mijn geval betekent dat: 20 a 30 meter bij het strand vandaan in het water zitten met de rug naar de branding toe.
Dan word je af en toe opgetild door de zee en een stukje verderop weer neergezet; moet je geen ‘dure coiffure’ hebben, want het zoute water is een ramp voor je kapsel.
En wat is het dan luxe dat je op je hotelkamer even lekker kunt douchen.

De eerste dag ging grotendeels op aan zee en strand.
We hadden de fietsen mee, waarop we ’s avonds naar de Chinese Pagode in Julianadorp gingen voor een combimenu.
Daarna wilden we op het strand de zon in zee zien zakken, maar er trok nét een wolkenband voorbij.
Ook mooi.