Categorie: Alledag Pagina 128 van 301

2 september: Gotland 4 – Een Schot in Visby

Door Ada

Op 2 september 2021

Als ik voor Carlijn’s afstudeervakantie vertelde dat wij naar Gotland gingen wisten kenners mij te vertellen dat Visby een prachtige, oude Hanzestad is.
“Dan gaan we daar in ieder geval met een gids een stadswandeling doen” stelde Carlijn voor.
Nu hadden wij op de boot via de intercom al wat Zweden Engels horen praten en wij hoopten maar dat de Engelstalige gids die we hadden geboekt een beetje verstaanbaar zou zijn….

Aidan bij het beeld van Linnaeus.

We hadden ons voor niets zorgen gemaakt.
Onze gids stelde zich voor als Aidan. Hij kwam uit Schotland, had in Manchester gewoond en was na wat omzwervingen tien jaar geleden verliefd geworden op Gotland, waar hij was gaan wonen. Bijzonder: de tour was gratis, achteraf kon je de man geven wat je vond dat de stadswandeling je waard was.
Inmiddels is hij een vaste waarde in Visby; hij staat met 5 sterren bovenaan bij de Tripadvisor…..

Aidan strooide niet met jaartallen; hij vertelde verhalen en zei daarbij in welke eeuw die zich hadden afgespeeld.
Een van de eerste verhalen was gelijk horror: ‘blood-bath-square’.
Daar had de bevolking in de 15e eeuw hardhandig afgewerkt met een 13-tal stadsoudsten, die stiekem een verbond hadden gesloten met aartsvijand Denemarken.
Alle dertien werden uit het stadhuis gehaald en op het plein daarvoor één voor één onthoofd. Bloedbad-plein dus.
Hij vertelde daarbij dat alle mensen van 13 jaar en ouder uit de stad moesten komen kijken naar deze openbare terechtstelling.
Aidan: “Een aantal jaren geleden nam ik een groep Amerikanen mee waar ook een meisje van 12 bij was. Zij vroeg: “Maar als ik het nou wel had willen zien, mocht ik dan wél kijken…..?”

Beeld van Jezus onder ‘het gat’.

Over de grote kathedraal vertelde hij het verhaal dat de zolder van die kerk werd gebruikt voor het bewaren van geld en goederen, de schatten van de stad Visby.
Hij wees ons daarbij op twee kleine, zwarte deurtjes. “Daar zat vroeger een ophaalbruggetje voor. Dat konden worden uitgelegd naar de stadwal, zodat men de schatten met kruiwagens naar binnen kon rollen.”
Verder wees hij ons op een bijzonder houten beeld van Jezus, door hem ‘floating Jesus’ genoemd.
Met kerst werd dat beeld vroeger met veel gevoel voor drama (met de geur en rook van brandend wierook en kaarsen) door een gat in het plafond naar beneden gelaten in het koorgedeelte van de kerk: Christus die op aarde kwam.
Met hemelvaart hees men hem naar boven, waar hij door datzelfde gat in het plafond naar de hemel (lees: zolder) verdween.

Nu heb ik nog maar twee verhalen verteld; wij hingen anderhalf uur aan zijn lippen.
Hij vertelde over de handel in huiden en alcohol, over de internationale contacten in de vroege middeleeuwen, over de vele kerken in Visby en over Linneaus (een beroemde Zweeds arts, plantkundige, zoöloog en geoloog) en nog veel meer.
Misschien komt er in een volgend blog nog wel een verhaal van hem voorbij.

Onze gids Aiden heeft geen eigen website, maar wel een Facebookpagina.
Zeer de moeite waard om daar eens een kijkje op te nemen.

Benieuwd naar al onze belevenissen op Gotland?
Klik dan hier naar deel 1, daar vind je een overzicht van alle gepubliceerde delen: Afstudeervakantie van onze jongste

Reageren

1 september: Gotland 3 – Jungfrun.

Door Ada

Op 1 september 2021

In Alledag

De eerste dag na onze aankomst op Gotland, woensdag 18 augustus, gingen we ’s middags op onderzoek uit.
Doel 1: de VVV in Visby opzoeken.
Is er een plattegrondje?
Zijn er stadswandelingen?
Wat moeten we beslist zien op Gotland?
Toen ik die vraag stelde aan de medewerkster bij de balie riep ze: “EVERYTHING!” en ze omcirkelde op het kaartje enthousiast alle punten waar we naar toe moesten
We constateerden wat spijtig dat we maar zes dagen hadden, maar we gingen ons best doen.
We planden voor donderdag 19 augustus om 11.00 uur een stadswandeling en besloten om alvast even te gaan kijken bij ’the caves’ die ook een cirkeltje op het kaartje hadden gekregen.
We maakten een afspraak voor een rondleiding in die grotten voor donderdag om 14.00 uur en keken vervolgens op het plattegrondje van Gotland: waar staat het volgende cirkeltje?
We gingen naar een kustgebied in het Noorden.

Wat ik nog niet vaak heb gehad in het buitenland: ik kon teksten op bordjes niet lezen.
Zelfs in Marrakech stond er naast het Arabisch vaak wel een Franse of Engelse vertaling bij, maar dat is in Zweden lang niet altijd het geval.
“Wat is een raukfält?”
Engelse vertaling: raukfield. Dan weet je nog niks.
Op weg naar de kust zagen we ineens een bord Rauken met een pijl naar links. “Oh! Het zijn van die uitstekende rotsen.”

… onderweg naar de jonge vrouw….

Rauken zijn uitstekende rotsformaties van rifkalksteen die op Gotland zijn te vinden.
490 miljoen jaar geleden is er een groot koraalrif gevormd in het gebied van Gotland. In de loop van de millennia is er een ophoping ontstaan van sponzen en koralen die op den duur in keihard rifkalksteen veranderde. De bizarre vormen zijn ontstaan na de laatste ijstijd door erosie en uitspoeling. De zachte delen verdwenen in de loop van de eeuwen en de rauken bleven over. In die rauken vind je nog veel fossielen die goed bewaard zijn gebleven, zowel in de rots zelf als in de omgeving. Daarover in een later blog meer.

We reden aan de hand van het VVV-kaartje naar de kust naar het punt waar de weg ophield; we parkeerden de auto bij een haventje en liepen langs de kustlijn.
We ontdekten dat we heel dichtbij de grootste rauk van Gotland waren, we zagen hem in de verte al staan.
Eigenlijk moet ik ‘haar’ zeggen, want ze heette Jungfrun, jonkvrouw/maagd in het Nederlands.
Onderweg naar de jonge vrouw toe konden we af een toe een blik werpen op de kust en de zee.
(klik op de foto’s voor een vergroting).
We maakten foto’s van het mooie uitzicht, van onszelf (met de zelfontspanner, altijd weer lachen) en van de schone jonkvrouw en verbaasden ons over die grote punt rots die zo maar uit de berg leek op te rijzen.

Achteraf weten we: we ain’t seen nothing yet……

Benieuwd naar al onze belevenissen op Gotland?
Klik dan hier naar deel 1, daar vind je een overzicht van alle gepubliceerde delen: Afstudeervakantie van onze jongste

Reageren

31 augustus: Daar ging het helemaal niet over…..

Door Ada

Op 31 augustus 2021

In Kerk & gemeente

Zondagmorgen 29 augustus.

Om 08.45 uur zet ik op verzoek van ds. Walter Meijles op de PKN-website dat de openluchtdienst in Roderwolde wel doorgaat en om 10.00 begint.
Om 09.20 uur zet Zwanny op verzoek van Walter op de PKN website dat de openluchtdienst in Roderwolde vanwege het slechte weer toch wordt gehouden in Op de Helte, om 10.30 uur, we beginnen met koffie.
Zo gaat het deze zomer met het weer in Nederland: wisselvallig en onvoorspelbaar.
Walter maakte er toch een mooi theater van zondagmorgen: hij speelde overtuigend een geslaagde zakenman uit het westen van ons land, die ons in vier aktes liet zien waar het in het leven om gaat. Waar gaat je hart naar uit? Waar geef je prioriteit aan in je leven?

Zondagavond zouden we met een dubbelkwartet van gemeenteleden meewerken aan de vesper, die ook in het openluchttheater zou plaatsvinden, maar om 16.00 uur stuurde ik al een mail aan mijn medezangers/zangeressen “Het is te kil en te klam vanavond, we zien elkaar om 17.30 u in Op de Helte.”
Altijd weer spannend.
We zaten te klooien met het stemmen van onze gitaren c. q. dwarsfluit en we zaten er tijdens de repetitie een paar keer faliekant naast: “Brandhout mensen, nog maar een keer…”
Werk je mee aan zo’n viering, dan beleef je het heel anders dan wanneer je ontspannen in de kerk zit als gemeentelid.

Zondagavond kregen Gerard en ik het nog even over de twee vieringen.
Dat resulteerde in een persoonlijk verhaal op dit blog:
Gerard las in de ochtendviering een tekst voor uit Lucas. Dat waren dezelfde woorden als onze trouwtekst: ‘Weest dan niet bezorgd over uw leven, over wat u zult eten of drinken……’ (Mattheus 6:25)
Wij trouwden in 1983; toen was er net als nu veel om bezorgd over te zijn.
Grote jeugdwerkloosheid, koude oorlog.
Het is een bijzondere tekst om als trouwtekst te hebben, daar kregen wij destijds best vragen over.
Bijna veertig jaar later is er veel geweest waar we bezorgd over waren. En nog steeds eigenlijk; ik zou haast zeggen wie niet?

…zelfs de bloemen op het veld….

Onze trouwtekst leert ons dat we niet voortdurend bezig moeten zijn met onze zorgen; we kunnen door ons zorgen te maken nog geen halve seconde aan ons leven toevoegen.
Natuurlijk is het niet te vermijden dat je je zorgen maakt, maar vertrouw daarbij op God. Als Hij vogels te eten geeft en bloemen zo prachtig maakt, zal hij dan ook niet zorgen voor mensen die hem trouw zijn? Een tweede advies daarbij is: leef van dag tot dag. Maak je dus niet te veel zorgen voor volgende dag, want die dag heeft zijn eigen zorgen.
Dat was wat ons bijbleef van die zondag, maar daar ging het eigenlijk helemaal niet over!

Het voordeel van ‘niet buiten’ is dat je de vieringen kunt bekijken via Kerkomroep.
Dan hoor je ook de begeleiding van de gemeentezang van Chr. muziekvereniging Oranje in de morgendienst kun je luisteren naar acteur Walter, die zich afvraagt of een snakker hetzelfde is als een makker…. Nou nee, meer een stakker.
Uit de vesper kun je dan het verhaal van Dea horen over hoe de onrechtvaardigheid in de wereld werd geopenbaard aan een schoolklas die een ontbijt kregen aangeboden. En ons dubbelkwartet beluisteren natuurlijk!
Nieuwsgierig geworden? Kerkomroep, 29 augustus, Op de Helte.

Reageren

30 augustus: Een porkie van bijna twee.

Door Ada

Op 30 augustus 2021

In Streektaol

Zaoterdag was het ‘Daarde oma-dag’*.
Oonze wichter beschouwt mien tante Trijn, mien va’s jongste zuster, as heur daarde oma en ien keer in ’t jaor trekt wij een zaoterdag uut um een dag met mekaar op trekken.
Ik zette de auto om kwart over tiene bij Trijn veur de veurdeure, tien minuten later waren de dochters d’r ok.
Wij drinkt op zu’n dag koffie met wat lekkers, wij schenkt oons een glassie in, wij gaot lekker wat eten bij ‘de Witte Olifant’ in Klazienaveen en weer op weg naor huus loopt wij wat winkels in.
Nao de thee zegt wij dan tegen mekaar “Het was oons weer een aangenaam genoegen” en dan gaot wij weer op huus an.

Bij de tweede kop koffie kwam neef Paul met zien dochtertie Liss ok eem langes.
Ze stun met heur koppie veur de glazen deure te kieken of oma d’r ok was, maor oma haar heur huus vol vrömd volk, dus toen ze ienmaol binnen was wol ze geliek weerum.
“Mama!” zee ze gedecideerd.
Paul pakte heur op schoot en leut heur langzaam wennen.
Mama was nog wel aal waor ze hen wol, maor toen oma heur een bakkie rozienties gaf was ’t ok wal goed.

Liss is een porkie van bijna twee en zut d’r uut as een limtige poppe: bijna wit haor (met kleine steerties d’r in) en grote blauwe kiekers.
“Wat ben jij van pappe?”
“Prinses!”
Zo ist.

Paul pakte zien telefoon um oons wat te laoten zien en Liss zee: “Kiek’n!”
“Wat wo’j kiek’n?””
“Vragwaagns!””
Oonze wichter lagen bijna dubbel op de bank..
De vrachtwagens weuden niet bekeken, dus Liss prebeerde wat aans.
“Mooturs!”
En dat allemaol in wonderschoon, Klazienaveens Drents.
Ze haar van pappe vanmörgen ok nog een aander woord leerd: opholl’n.
Uut het kleine mondtie van zu’n prugeltie klinkt dat zo mooi…….

Wat biezunder!
“Wat goed da’j dat doet” zee ik tegen Paul.
Wij hebt oonze kinder niet opvoed in oonze eigen streektaol en daor hebt wij nou spiet van.
Met tante Trijn en Paul preut ik zaoterdag Drents, met oonze wichter Nederlands.
Wij kunt het niet meer inhalen of overdoen, het is nou ienmaol zo.
Het is veur mij een hoopvolle gedachte dat d’r nog olders bint die heur kiender het Drents bijbrengt.

Noa de koffie kreeg Liss de jasse weer an.
‘Mama. Juus.’
Naor mama. Naor huus.

* Lees hier verslag van de 3e oma-dag van veurig jaor.

Reageren

29 augustus: Nu nog?!? 4 – Geworstel met bitjes.

Door Ada

Op 29 augustus 2021

In Alledag

Op 1 juni van dit jaar schreef ik over de laatste afspraak die ik had bij de tandarts voor mijn orthodontietraject. Hij zou de bitjes bestellen en we zouden een afspraak plannen zodat ik kon beginnen. Het bleek wat lastig om in zijn agenda én mijn agenda een geschikt moment te vinden, dus het werd 27 augustus. Vrijdagmiddag kreeg ik uitleg.

…..nooit simpel bij de tandarts….

Er werden op mijn tanden en kiezen kleine bevestigingsblokjes geplakt (3 op het bovengebit en 4 op het ondergebit waar de plastic bitjes kunnen worden opgeklikt. Eerst werden die plaatsen op mijn tanden wat opgeruwd en daarna werden die blokjes er met composiet op vastgeplakt. Het klinkt simpel maar bij een tandarts is het dat nooit. Opvulrolletjes onder je boven- en onderlip, afzuigsysteem in je mond en een soort rubberen mal die met kracht op je kaken wordt gedrukt; de gedachte dat dit maar één keer hoeft bood troost.

“Nu gaan we het eerste setje bitjes er op klikken.” Het geworstel om de bitjes op hun plek te krijgen viel me niet mee. “En dit moet ik een paar keer per dag zelf doen… ” bedacht ik. Als je namelijk iets eet of iets warms drinkt moet de beugel er uit; bij koud drinken mag het ding er in blijven.

Toen ik wegging kreeg ik een fancy geel tasje mee, een soort goody-bag. Dit zat er in:
– twee setjes nieuwe bitjes, één voor over 2 en één voor over 4 weken.
– twee bakjes om de beugel in te doen als hij even uit moet
– twee staafjes om tussen de kaken te klemmen om de bitjes goed vast te klikken
– een haakje om het bitje van je gebit af te trekken (zuigt namelijk vacuüm)
– schoonmaakspul en een gebruiksaanwijzing.

Op de fiets naar huis maakte ik me nog zorgen.
Als ik die dingen er nou maar weer afkrijg…
Als ik ze er nou maar weer opgeklikt krijg….

Eenmaal thuis ging ik rommelen met planten in de tuin, eten voorbereiden en stofzuigen. Toen had ik al niet meer door dat ik de beugel in had. Maar voor het eten moesten ze er toch echt uit. Vijf minuten voordat we gingen eten begon ik al met het haakje te plukken. Vier minuten voordat we gingen eten had ik ze er al uit. Na het eten zelfde verhaal: binnen een minuut zaten ze er weer vacuüm in, zonder kaakstaafjes!

Bakje met bitjes.

Kat in ’t bakkie dus? Nou….. wat vervelend is zijn die opgeplakte blokjes.
Die hebben scherpe randjes en als je de beugels niet in hebt irriteren die de binnenkant van je wangen en je tong.
Het is gewoon fijn dat die beugel weer in mag, want dan is de binnenkant weer fijn glad.

Tandartsen Martijn en Nadia hebben me verzekerd dat het went.
We gaan het beleven; over zes weken evaluatie op deze website.

Benieuwd naar het hele orthodontietraject?
Hierbij een link naar deel 1, onderaan dat blog vind je een overzicht van alle gepubliceerde delen.

Reageren

28 augustus: Kvintniks.

Door Ada

Op 28 augustus 2021

In Alledag

De titel van dit blog lijkt Zweeds, maar het is het gewoon krom Nederlands.
“Ik vind het niks.”
Dit blog gaat ook helemaal niet over Zweden/Gotland, maar over mijn agenda.

Halverwege dit jaar bedacht ik dat ik ook maar mee moest in de vaart der volkeren: ik ging mijn agenda digitaal bijhouden op mijn telefoon.
Dat is inmiddels goed gelukt: ik weet hoe ik de afspraken er in moet zetten, hoe ik een kleurtje aan de soort afspraak kan geven en hoe ik per dag/week/of maand een overzicht kan krijgen.
Maar ik vind het niks.
Ik moet te veel scrollen om overzicht te krijgen, zit soms zo maar in een verkeerde maand of zelfs het verkeerde jaar te plannen én………. als ik mijn telefoon pak om iets in mijn agenda te zetten zie ik dat er apps en mailtjes zijn, die ik dan eerst omstandig ga bekijken. Even het nieuws checken, even op Buienrader kijken en vervolgens zit de telefoon alweer in de tas.

Gistermiddag ben ik naar Daan Nijman gegaan en heb mij weer een vertrouwde 16-maanden agenda aangeschaft.
Hoe blij ik word van zo’n mooi boekje beschreef ik al eens in een blog in 2017 onder de titel ‘Een nieuwe agenda‘.
En ja, ik weet dat het zoooooo vorige eeuw is en zooooo ouderwets, maar het is mijn tijd die ik indeel, dus ik kies voor mijn manier: pen en papier.

Reageren

27 augustus: Gotland 2 – Mayonaise? Bij het ontbijt?

Door Ada

Op 27 augustus 2021

In Alledag

Gisteren beschreef ik het eerste deel van onze twee-daagse reis naar Gotland.
Het tweede deel verliep voorspoedig en op dinsdag 17 augustus rond 16.00 u staken we de sleutel in het slot van het huisje dat we voor een week hadden gehuurd van Erik.
We stapten 50 jaar terug in de tijd: de hele inrichting ademde de sfeer van de jaren zeventig. Als voorbeeld op de foto links de stoel die bij het bankstel hoorde.
Die vintage inrichting had beslist zijn charme, nadeel was dat het huisje niet bedoeld was voor lange mensen, dus we moesten wat vaker bukken/door de knieën.
Er was was trouwens wel gewoon internet en een moderne tv.
Benieuwd naar waar we zaten? Hierbij een link naar de Airbnb-website waar je Erik’s huisje kunt bekijken.

Het eerste dat we deden was het verkennen van de omgeving.
Waar zitten we hier? Waar is een supermarkt?
We zaten in een zeer landelijk gebied midden op Gotland met hier en daar wat boerderijen en kleine gehuchten.
Het dichtstbijzijnde dorpje heette Roma, waar we een Coöp vonden waar we voor de eerste dagen boodschappen konden kopen.
“Hebben ze hier geen smeerkaas? ” vroegen we ons af.
Hadden ze wel, maar niet in van die Eru-kuipjes die wij in Nederland hebben.
Smeerkaas zit daar in tubes.
Die tubes hadden we ’s morgens in het hotel in Christianstad bij het ontbijt ook wel gezien, maar hadden toen gedacht “waarom zou je mayonaise bij het ontbijt gebruiken?”.
En natuurlijk staat er wel op die tubes dat er smeerkaas in zit, maar dat konden wij niet lezen, want Zweeds. Lees: onbegrijpelijk.
Krämig mjukost gjord pa utvalda milda klassiska ostar.
Had jij het geweten?

Terug naar het dorpje Roma. In de middeleeuwen stond er een enorm kloostercomplex, dat nu nog te bezichtigen is.
Meer weten? Hierbij een link naar een artikel over dat klooster op de Engelstalige Wikipedia.
We liepen in de avondzon om de ruïne heen en maakten mooie foto’s.
Er waren nog een aantal bijgebouwen, waar o.a. een brouwerij, een glasblazerij en een kunstenaars atelier in zaten met daaromheen lege terrasjes, want het was na sluitingstijd.
We hadden daar nog eens naar toe gewild als het open was, maar met de kennis van nu kan ik zeggen dat het daar niet meer van is gekomen.

Eenmaal weer thuis genoten we van de rust van het niet meer hoeven reizen.
We deden nog een spelletje; een nieuw kaartspel dat we op de boot van Carlijn hadden geleerd.
Erg leuk en erg verslavend. Het heet ‘klootzakken’.
Excuses voor dit woord op dit anders zo keurige blog.

Benieuwd naar al onze belevenissen op Gotland?
Klik dan hier naar deel 1, daar vind je een overzicht van alle gepubliceerde delen: Afstudeervakantie van onze jongste

Reageren

26 augustus: Gotland 1 – Afstudeervakantie van onze jongste.

Door Ada

Op 26 augustus 2021

In Alledag

Zonsondergang op het strand bij Tofta, Gotland.

Gisteravond om 23.30 uur plaatste ik deze foto op het Instagramaccount van deze website.
Dit had ik er bij gezet:
Vanavond om 22.00 u thuis na een fantastische vakantie op Gotland.
Vanaf morgen foto’s en verhalen op www.adawaninge.nl
Morgen is inmiddels vandaag geworden; hierbij deel 1 van de nieuwe blogserie ‘Gotland’.

Elk van onze drie dochters kregen van ons een afstudeervakantie aangeboden.
Nadat ze hun studie hadden afgerond gingen we een week met z’n drieën naar een bestemming van hun keuze.
Frea koos er voor om in 2011 met ons naar Granada te gaan, de stad in Zuid-Spanje waar ze in 2007 een half jaar gestudeerd had en Harriët wilde ons in 2014 graag Kroatië laten zien, waar ze ooit met een bandje waar ze in speelde was geweest. Beide reizen waren zeer de moeite waard.

Carlijn behaalde haar diploma in 2018, maar door ziekte en corona was het er nog steeds niet van gekomen.
Zij wilde graag naar Gotland, een Zweeds eiland in de Oostzee.
Totdat Carlijn haar wens kenbaar had gemaakt had ik daar nog nooit van gehoord.
Ver weg ja.

Hoe gaan we dan?
Met de auto, daar waren we al snel uit.
Door Denemarken of door voormalig Oost Duitsland?
We kozen voor de ferry van Rostock naar Trelleborg waar je ongeveer 6 uur op zit.
Daarna moet je dan nog 5 uur reizen naar Oscarshamn en daar neem je de ferry naar Gotland, die ook nog weer 3 en een half uur duurt.
Dat lukt natuurlijk nooit in één dag, dus we trokken er twee dagen voor uit.

Zo’n reisdag met een tijd waarop je ingecheckt moet zijn op de boot (14.00 uur) is best spannend, helemaal als je van collega’s die ook naar Zweden gingen horrorverhalen hoort over ’twee uur in de file bij Hamburg…!’
Maar bij Hamburg verliep het allemaal erg vlotjes en we hadden voor Rostock nog anderhalf uur over.
En toen ontstond er toch nog een file. Er was een ongeluk gebeurd.
Door de heel handige ‘Rettungsgasse’ die op de Duitse autobanen automatisch door de weggebruikers wordt gecreëerd (een vrije baan tussen de linker- en de rechterhelft van de weg) zoefde ons een politieauto voorbij met sirenes en blauw zwaailicht.

Op de ferry in de Oostzee.

Stress! Hoe lang gaat dit nog duren? Het liep met een sisser af.
Op de afbeelding links een foto genomen vanuit het raam van de ferry. Rechts een andere ferry, links een regenboog.
Toen we van de boot af kwamen in Trelleborg rond 21.15 uur reden we nog anderhalf uur en kwamen rond 23.00 uur bij het besproken hotel in Christianstad aan.
Stijf van de hele dag zitten, hangen en wachten, opgelucht dat we een bed hadden.
We schonken nog een glas wijn in, even bijkomen, met in ons achterhoofd de gedachte: “Morgen 06.30 uur ontbijt.”
Dan moet je namelijk gelijk al weer in de ‘op-tijd-stand’: de boot naar Gotland vertrekt om 11.50 u en we moeten om 10.50 u ingecheckt zijn….!

Benieuwd naar al onze belevenissen op Gotland? Hierbij een overzicht van alle gepubliceerde delen:

1. Afstudeervakantie van onze jongste; de reis naar Gotland.
2. Mayonaise bij het ontbijt? Zweedse smeerkaas en een kloosterruïne in Roma.
3. Jungfrun: een wandeling naar een rotspunt die op een jonge vrouw lijkt.
4. Een Schot in Visby over een bijzondere stadswandeling met prachtige verhalen van Aidan.
5. 7 jaar een geheime grot: drie jongens ontdekken een grot en bewaren 7 jaar hun geheim, tot……
6. Faro: een eiland boven Gotland
7. Gotland Museum in Visby history-nerds halen hun hart op.
8. Torentje Hoge kliffen, een klauter-wandeling en een zelfgemaakt torentje; avonturen op het zuidelijkste puntje van Gotland,
9. Koud! Het water aan de oostkant van Gotland is veel kouder dan aan de westkant….
10. Rondje muur en tuin. Een zelfbedachte wandeling langs de stadsmuur en de oase in de binnenstad in de vorm van een botanische tuin.
11. Trullhalsar over een oeroude en mysterieuze begraafplaats.
12. Verhalen van Gotland Een paar losse flodders over Visby en Gotland die ik nog niet verteld had…
13. De eerste dag na de laatste dag over de ambivalente gevoelens vlak na deze fantastische reis.

Reageren

25 augustus: ‘Wol & Zo’ in Appingedam

Door Ada

Op 25 augustus 2021

In Alledag

Eén ding stond er op mijn winkel-briefje op de Aaltje-dag in Appingedam: een bezoek aan Wol & Zo aan de Dijkstraat.
Het borduurgaren voor het klaverjasscorebloc-project raakte al weer op .

Toen we de winkel binnenliepen viel meteen op hoe groot en ruim opgezet het was.
De gemiddelde handwerkwinkel is eigenlijk altijd te klein voor de enorme hoeveelheid materiaal die uitgestald moet worden, dus meestal zijn de vakken vol gestouwd, liggen her en der nog dozen en stapels garen en daardoor komt het meestal wat rommelig onoverzichtelijk over.

Zo niet in Appingedam.
Ali en ik namen allebei een mandje, waarbij Ali opmerkte dat dat wat haar betreft alleen maar ‘voor de vorm’ was.
We waren er nog maar net, toen had ik de mevrouw achter de kassa al een compliment gegeven over de ruime opzet.
Het borduurgaren kon ik zo op nummer uit de molen halen, maar toen was het natuurlijk nog niet klaar.
Ik vond nog knopen én ik zag een mooi vest hangen gebreid met ajourpatronen waar ik mezelf wel in zag lopen.
Ali zag gaatjes in het vest en merkte op dat het inderdaad een mooi gehaakt vest was.
“Gebreid.” zei ik, waarop Ali constateerde: “En daarmee val ik dus duidelijk weer door de mand…..”
Haar mand bleef inderdaad leeg.

De mijne kwam mooi vol, want ik kocht voor het vest 8 knopen en in de opruiming 10 bollen garen; ik kreeg er een werkbeschrijving bij.
Een nieuw project waar ik in het najaar aan ga beginnen. Wordt vervolgd.
Bij het afrekenen kreeg ik het met de winkelmevrouw nog even over handwerkwinkels in het algemeen.
Dat er nog maar zo weinig zijn door de webwinkels waar je het spul online kunt bestellen.
Ze vertelde dat dit wel een bijzondere handwerkzaak was: het is een vorm van dagbesteding en het heet Talent.
In de folder die ik meekreeg las ik dat er vanuit de dagbesteding in Appingedam 2 winkelprojecten zijn ontstaan.
Deze twee winkels zitten onder één dak in hetzelfde pand als de dagbesteding.
De eerste winkel heet “Kado&zo” en de tweede winkel heet “Wol&zo”.
Je kunt in beide winkels vanuit de dagbesteding mee werken op het gebied van productie, etaleren, verzorgen en schoonmaken.
Wát een leuke vorm van dagbesteding!
Meer weten over Talent?
Hierbij een link naar hun website.
Wol&Zo heeft geen website, maar wel een Facebookpagina.

PS
Vraag je je af wat ‘dagbesteding’ is?
Dagbesteding is er voor mensen die zelf geen activiteiten meer kunnen ondernemen en daardoor weinig sociale contacten hebben.
Dagbesteding is er ook voor het ontlasten van mantelzorgers.
Hiermee blijft het voor veel mensen mogelijk om thuis te kunnen blijven wonen.
Dagbesteding is bedoeld om structuur te bieden en een zinvolle invulling van de dag te geven.
Daarbij helpt het om de zelfstandigheid waar mogelijk te vergroten.
Het gaat hier om structurele activiteiten onder professionele begeleiding.

Reageren

22 augustus: Pancratius & de schilders van Diever.

Door Ada

Op 22 augustus 2021

In Alledag

Op 5 augustus namen we onze vrienden Hans en Bea mee langs de dorpjes Hoogersmilde, Dwingeloo en Diever.
We kwamen op die fietstocht door voor ons heel bekende straten, maar er was ook een gedeelte, met name het gebied onder Dwingeloo en Diever dat Gerard en ik nog nooit gefietst hadden.
Nieuw dus voor ons.
Wij kwamen er wel achter dat het voor Hans en Bea helemaal niet nieuw was.
Die hebben met hun caravan al op zoveel boerencampings in Nederland gestaan en daar in de buurt rondgefietst, dat je beter kunt vragen waar ze nog niet zijn geweest.
Maar dat mocht de pret geenszins drukken, zo verdwalen we tenminste niet.

In Diever gingen we naar binnen in de Pancratiuskerk.
Daar was de jaarlijkse tentoonstelling van de schilderskring Diever; daar was ik in 2019 ook al eens geweest met het MAVO-reünieclubje.
Het blog heette destijds Slimme schilders in Diever.
Ook nu was het weer mooi om langs al die verschillende schilderijen te lopen en ze te beoordelen.
We leverden alle vier onze briefjes in waar we de drie werken hadden opgeschreven die we het mooist vonden.

Donderdag 5 augustus was de laatste week van die tentoonstelling, dus als je nu naar Diever gaat kun je er helaas niet meer terecht.
Meer weten over de schilderskring Diever?
Hierbij een link naar hun website.

Een gesprekje met één van de leden van de schilderskring leerde dat men hoopt dat er in die maand niemand in Diever komt te overlijden die vanuit de Pancratiuskerk begraven moet worden.
Dan moeten alle beschikbare vrijwilligers worden opgetrommeld om de panelen met tentoongestelde schilderijen op te ruimen……. en de dag er na allemaal weer neer te zetten.

De dag beëindigden we met autoritje langs mijn ouderlijk huis aan de Servatiusstraat in Hoogersmilde.
Overal waar je fietst of rijdt in die omgeving zie je wel ergens de televisietoren. Het is voor mij een soort kompas: zie ik de toren, dan weet ik waar ik ben en welke kant ik uit moet.
De foto hiernaast maakte ik op een septembermorgen in 1982.
Ik woonde nog bij mijn ouders thuis; ik stapte ’s morgens de voordeur uit en zag een sprookjesachtige zonsopgang.
Destijds ben ik weer teruggegaan om mijn fototoestel op te halen.
Deze foto is me erg dierbaar: de toren bepaalde het straatbeeld in mijn jeugd en hoort bij het dorp waar ik opgroeide.
Sweet memories.

Reageren