een alternatief voor 'de waan van de dag'

2 augustus: Voor ieder van ons een plaats aan de tafel.

De viering van onze PKN-gemeente vanmorgen had als thema: ‘Een overvloed aan liefde’.
We begonnen met lied 388 ‘Voor ieder van ons een plaats aan de tafel’, waar in het liedboek boven staat ‘Jazz-waltz’.
Zoiets kan wel in het liedboek boven aan de bladzijde staan, maar als je dat met de gemeente zingt wordt het nooit een jazz-wals. Hoeft ook niet. De woorden die we zongen waren veelzeggend genoeg. Je kunt dit lied beluisteren op de website van Petrus in het land

Het thema van deze viering stond haaks op wat er deze week gebeurde en daar begon voorganger Sybrand van Dijk mee:

Bij de bestorming van de Spaanse enclave afgelopen week zijn 53 mensen omgekomen.
Verdronken, vertrapt, omgekomen in een hoop die wij bijna niet kunnen navoelen. Hoop op een beter, ander leven.
Ik weet niet precies wat er is gebeurd dat er zoveel mensen ineens voelden: “Nu moeten wij gaan!’
53 families in rouw gedompeld.
53 familie die gaan missen van wie ze houden en van wie ze hadden gehoopt: die zal toekomst brengen; misschien.
53 mensen.

Maar daar gaan de gesprekken niet over. Wat er in de politiek en wat er in het publiek wordt gezegd is: “Schandalig! Al die mannen op weg naar Europa. Wat doen ze hier. Wat moeten ze hier. Weg met hen. Er moet iets gebeuren. De grenzen moeten nu echt dicht, want anders nemen we maatregelen.”
Zijn we werkelijk zo diep gezakt met z’n allen, zelfs al zouden we bang zijn voor wat er gaande is, dat we niet meer kunnen zien dat het mensen zijn van wie wordt gehouden?

Hij zei daar nog veel meer over: je kunt deze viering terugluisteren/kijken via Kerkomroep of YouTube.
Dat zou ik sowieso doen, want naast de boven aangehaalde woorden en de overdenking was er ook aansprekende muziek; graag wil ik de aandacht vestigen op Arjan Schippers, die ons vanmorgen op orgel én piano begeleidde.
Voor de preek speelde hij gloedvol het lied L’hymne á l’amour van Edith Piaf op de piano. Wij zagen ondertussen de tekst van het lied op de beamer.
De blauwe hemel kan op ons neervallen …….zolang jij van me houdt maakt de wereld mij niets meer uit.
Na de preek verraste Arjan ons met zijn uitvoering van ‘Lay all your love on me’ van Abba; zo’n tekst krijgt in een kerkdienst ineens een andere lading.

Echt verrassend was het lied dat hij speelde toen de viering was afgelopen en de mensen al teutend naar de uitgang liepen.
Het leek alsof er een draaiorgel begon te spelen….. het lied waarmee wij de kerk uitgingen was ‘Aan de Amsterdamse grachten’.
Toen mijn vader ooit eens op een familiedag het lied: “Ik ben boer Harms” inzette, werd hij door zijn broer (mijn ome Henk) schertsend toegesproken.
“Broeder, broeder! Welk één wuft lied! Wij hebben toch 150 psalmen….!”
Zingend en lachend liepen we vanmorgen naar de koffie; iedereen begreep waarom Arjan met het wufte lied van Wim Sonneveld de kerkdienst afsloot.

Vorige

1 augustus: Callingen in den Oge.

Volgende

3 augustus: Gastblog Remmelt – Dat overkomt mij niet

  1. Meint van der Velde

    Hartelijk dank, Ada, voor de impressie van jullie bijeenkomst. Ik heb haar met plezier gelezen op maandag 3 augustus 2026 in Bogotá, Colombia, waar ik woon.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema door Anders Norén