Je hebt vast wel eens gehoord van het televisie-spelletje ‘Get the picture’ dat in de jaren ’90 werd gepresenteerd door Lucille Werner en later door Paula Udondek.
Dat spel deden we gistermiddag in de papieren versie tijdens de Cornelis-clan-bijeenkomst: een mini-familie-dag met mijn broer en zijn gezin en Gerard en ik met dochters en aanhang.
Het werkt net zo als destijds op televisie: een foto (in dit geval van onze familie) is bedekt met Post-It stickers.
Foto’s van de vijf kleinkinderen of van ons gezin uit 1969 bijvoorbeeld.
De deelnemers waren verdeeld in twee groepen (gistermiddag hadden we Vrieswijken en Boelens) en ze moesten om en om vragen beantwoorden die ik van Triviant-kaartjes voorlas.
Iedere keer als een vraag goed beantwoord werd ging er een stickertje af en kwam er een stukje foto te voorschijn. Dan mocht de groep een gokje wagen: wie staan er op de foto en bij welke gelegenheid was dat? Was dat niet goed, dan ging de beurt naar de andere groep.
“Nee, wij gaan nog geen gokje wagen. Je ziet immers alleen nog maar schoenen…..”
Soms zei iemand bij het 1e stickertje dat er af ging al: “Deze weet ik!”
Bleek dat die foto bij hen in het trapgat hing “ik herkende gelijk die bloes…”
Baby Cor en peuter Coby werden in eerste instantie aangezien voor baby Harriët en peuter Frea.
Fout. Beurt naar de andere groep.
De moeilijkste was een foto uit 1964.
Mijn broer: “Ja, ik zie opa Boelen, maar wanneer was dat? Staat opa Vrieswijk daar ook bij op?”
Het was bij zijn doop; van de groep die gistermiddag bij elkaar was stonden alleen Henk en ik op die foto.
Over die foto heb ik al eens geschreven; als je hier klikt kom je op dat blog en kun je de foto bekijken.

Naast een paar rondes ‘Get the picture’ kon de familie zich buigen over het alfabet en de jaartallen 1983 tm 2008.
Die periode beslaat de 1e 25 jaar van ons huwelijk. Van van ieder jaartal had ik destijds een fotoblad gemaakt voor een foto-quiz op onze zilveren bruiloft; toen gingen de gasten ’s avonds bij de fotobladen langs om te raden bij welk jaar de betreffende letter hoorde.
“Daar ben jij een baby? In welk jaar ben jij geboren?”
Onze huidige schone zonen stonden er natuurlijk nog niet op……..

Het was weer uitermate gezellig.
Als we met de familie Waninge zo’n dag hebben met broers/zussen/kinderen/kleinkinderen kunnen er meer dan 100 mensen aanwezig zijn, bij de familie Vrieswijk houdt het bij 12 op.
Natuurlijk kwamen de grote Frysia-spekken voorbij die oma Vrieswijk zo lekker vond.
En was er een schaal met hapjes waarvan Cor als 2-jarige al opgetogen riep: “Tukkie kaas! Tukkie wost! Gesellig!”
Nu deze man inmiddels al 22 is gaan alle schalen nog steeds schoon leeg.

We hadden een grote tafel gereserveerd bij Good Fortune in Roden.
Een Chinees-Indisch restaurant waar we met onze ouders ook al zo vaak hebben gezeten en waar we deel konden nemen aan het lopend buffet.
Pa zou gisteren 94 zijn geworden en door alle foto’s en herinneringen was hij er samen met ma toch nog een beetje bij.