De waarde van mijn dag is soms iets heel kleins.
Zo maakte ik een aantekening bij het overlijden van Peter Faber vorige week.
Op die dag kwam er een aantal items over hem in het nieuws, o.a. een klein stukje uit een interview met hem.
Hij vertelde over zijn levensmotto: ‘Ik kan ’t, ik wil ’t, ik doe ’t. Nu!’
Daarbij zei hij een zin die mij opviel: ‘Belangrijk is zingeving in je leven. Zingeving is een werkwoord en het heeft met geven te maken.’
Er is de laatste jaren veel geschreven over zingeving; in 2024 was het een hype en las je er veel over.
Deed ik ook aan mee: in maart 2025 schreef ik dit blog onder de titel ‘Zingevingscrisis‘ en ook in de blogserie ‘Over geluk’ was het zesde deel gewijd aan dit onderwerp.
Ook bij ons in de kerk kreeg zingeving extra aandacht: ‘de Preek van de leek‘ werd dit jaar verzorgd door Rogier Hoenders (Psychiater bij Lentis) en stond in het teken van zingeving.
Dat ene zinnetje van Peter Faber maakt zo’n beladen woord lichter.

De tweede notitie was: ‘Eten is belangrijk Ton van der Made’.
Wie was dat ook maar weer?
En waarom maakte ik deze aantekening?
O ja.

Ton voedert de neusberen en voedt op.

Ton van der Made is de eigenaar van DoeZoo in Leens, waar ik begin augustus met Carlijn was.
Hij vertelde over eten in het dierenrijk.
Voor dieren is eten het allerbelangrijkste in het leven.
Volgens Ton kunnen wij als mensen daar iets van leren.
Het is al even geleden dat ik mij onder Ton’s gehoor bevond, dus ik geef de strekking van wat hij zei in mijn eigen woorden weer.
Bij veel mensen is eten een noodzakelijk kwaad. Het kost namelijk tijd en die hebben we in onze huidige maatschappij niet genoeg.
Daarom wordt het eten vaak haastig naar binnen geschrokt, want we moeten daarna weer doooorrrr… sportclubjes, vergaderingen, noem maar op.
Of nog erger: we ploffen op de bank en kauwen gedachteloos onze maaltijd weg terwijl onze aandacht zich richt op de televisie of onze telefoon.
Scrollen, kauwen, slikken. Maar proef je ook echt wat je eet? Ben je bezig om het lijf dat zo belangrijk is voor jou te voeden?
Eten zou volgens Ton het belangrijkste moment van de dag moeten zijn.
Met elkaar aan tafel, genieten van wat iemand heeft gekookt.
Luisteren naar elkaar en genieten van elkaars gezelschap.
Hoe was je dag, wat heb je beleefd, hoe is het met je.

Wat ik nog weet van dit gebeuren in DoeZoo is de reactie van de groep op dit verhaal.
Ton bedoelt het goed, maar is bij zijn uitleg wel heel erg aan het opvoeden en niet iedereen is daar van gediend.
Je wilt op zo’n dagje dierentuin natuurlijk geen kritiek horen op hoe jij het doet met jouw gezin; de ongemakkelijkheid straalde er af bij sommige volwassenen.
En dat was ook al toen Ton met de rondleiding begon en telefoons niet tolereerde. “Wat voor voorbeeld geef je aan je kinderen als je midden in een rondleiding je telefoon opneemt? Dat heeft alles met fatsoen te maken…”
Ai.