Deel 2 – Toch contact

Het was ook gelijk de laatste kring-reunie; we hebben elkaar na die fatale dag nooit weer gezien.

– persbericht augustus 1974
Op klaarlichte dag is bij het Grote Meer een Mercedes met het kenteken 32-01-FU  gestolen. De auto stond geparkeerd op de parkeerplaats in het bos. Toen de zoon van de eigenaar na het zwemmen naar huis wilde was de auto verdwenen.
Er is aangifte van deze diefstal gedaan bij de politie.

– persbericht september 1974
Sinds eind augustus wordt B. van Engelenstein vermist.
De jonge vrouw (25) is voor het laatst gezien op het treinstation van haar woonplaats, waar ze op de trein is gestapt voor een afspraak.
Inmiddels is de omgeving uitgekamd en zijn veel mensen verhoord.
Ze had die middag een afspraak met iemand, maar ze deed daar geheimzinnig over; het vermoeden is dat ze een nieuwe liefde had.

En nu is er dus die dure uitnodiging voor de reünie.
Wat mij betreft kan die regelrecht bij het oud papier; nog nooit ben ik naar zo’n bijeenkomst geweest.
Ik voel geen enkele behoefde om het verleden op te rakelen, maar ik moet Boudewijn wel spreken.
Hans en Christiaan zijn namelijk inmiddels overleden en naar verluidt onder verdachte omstandigheden. Hans is omgeslagen met zijn kano in een meer bij zijn woonplaats en Christiaan is van een brug gevallen en verdronken in de rivier. Dat is de informatie die ik uit de kranten heb gehaald en in nieuwsbulletins heb gehoord, maar ik wil er meer van weten. Misschien heeft Boudewijn iets gehoord over wat er is gebeurd.

Tegen Annemiek heb ik gezegd dat ik niet naar die reünie ga met een smoes over slechte herinneringen.
Stel je voor; ik zou sterven van de zenuwen.
En me panisch voelen bij op het oog ontspannen gesprekjes: “Ben jij niet Bernard? Jij was toch vroeger altijd bij die kring van Barbara? Wij vragen ons al jaren af wat er met haar gebeurd is: een jaar nadat wij afstudeerden werd zij vermist en ze is nooit gevonden…”
De vlekken in mijn nek zouden me verraden als ik zou antwoorden “Tja, geen idee! We zijn elkaar na de studie uit het oog verloren.”
We hebben destijds met z’n vieren afgesproken om nooit weer contact met elkaar op te nemen, maar deze reünie biedt mij een gelegenheid om te proberen Boudewijn onder vier ogen te spreken te krijgen.

Enig speurwerk leverde mij een adres en een telefoonnummer op.
“Met mevrouw Arnoldus”.
Met een verhaal over een oude studievriend die wilde overleggen over de reünie kreeg ik haar zover dat ze mijn nummer noteerde en ’s avonds belde Boudewijn.
“Wat doe je! Dit zouden we niet doen!”
Ik had maar één reden en dat was de vraag “Wat is er gebeurd met Hans en Christiaan, wat waren dat voor raadselachtige ongelukken en wat heeft Barbara daar mee te maken?
Heb jij bijvoorbeeld die andere advertenties gezien?”
Boudewijn begreep gelijk wat ik bedoelde. Er hadden rouw-advertenties in de landelijke kranten gestaan van familie en werkgevers, maar bij beide mannen was er ook een klein, geheimzinnig rouwberichtje.

Op 27 augustus verschijnt deel 3 van Heksenkring: Niet veilig?
Deel 1 nog niet gelezen? De uitnodiging