Zoals vorige week al aangekondigd: vandaag het eerste deel van het magisch-realistische feuilleton dat ik  schreef naar aanleiding van de schrijfworkschop ‘In de duisternis kijken‘.

Deel 1 De uitnodiging

Reünie 29-10-2015

Zin om herinneringen op te halen aan onze studententijd en te horen hoe het met iedereen gaat?
Kom dan naar de reünie van onze studentenvereniging Societas Discipulorum.

Wanneer: 29-10-2015  van 13.00 uur tot in de late uurtjes
Waar:  Auditorium Universiteit
Voor wie: Alle oud-leden jaargang 1968
Wat: terugblikken en elkaar opnieuw ontmoeten.

We hopen dat jij erbij bent om samen te vieren wat ons destijds heeft verbonden en nog steeds verbindt.

Namens de organisatie hopelijk tot snel: Jan-Gert, Pieter en Lidewij

Vanmorgen kwam Annemiek met een dure envelop de huiskamer inlopen.
“Leuk Bernard: een reünie van je studentenvereniging!” De uitnodiging was gericht aan de heer B. (Bernhard) van Waardenburg, alumnus van de Rijksuniversiteit.
Van 1968 tot 1974 ben ik lid geweest van ‘de discipelen’; de spotnaam voor onze studentenvereniging.
Nooit heb ik na 1974 iets van me laten horen; ik wil er ook niet meer aan herinnerd worden.

Niet dat het geen goede tijd was of zo.
Na de HBS ging ik geschiedenis studeren, ging in de stad wonen en sloot me aan bij voornoemde studentenvereniging. In het eerste jaar raakte ik bevriend met Hans, Christiaan en Boudewijn, later voegde Barbara zich bij ons, omdat we met z’n vijven onderzoek gingen doen naar heksenvervolging in de late middeleeuwen. Dat onderwerp werd aangedragen door Barbara, die een fascinatie had voor heksen. Ze vertelde ons dat ze als kind de Donald Duck-verhalen waar heksen een rol speelden het leukst vond en dat haar moeder een leuke mengeling was van Anneke Tanneke toverheks en Madam Mikmak. Wij hadden daar wel een beeld bij.

Binnen ons studiejaar vormden we met z’n vijven een sub-clubje, dat door de anderen soms smalend ‘de heksenkring van Barbara’ werd genoemd.
Een naam die de lading eigenlijk wel dekt.
Barbara was een mooie, raadselachtige vrouw en ze wond ons alle vier om haar vinger.
Volgens mij hield ze ons alle vier aan het lijntje.
Een spontane zoen, even tegen je aan liggen, haar hand in de jouwe: soms had ik het idee dat ik speciaal was voor haar.
We waren alle vier verliefd op haar, maar niemand van ons kon haar voor zichzelf winnen.
Soms keek ze naar je met ‘de blik’. Starend, nadenkend, alsof ze dwars door je heen keek; ik kreeg het er altijd warm van.
Ze genoot er van: van de aandacht van 4 jonge mannen en van het spel dat ze met ons speelde.
Ze nam ieder van ons wel eens in vertrouwen; vertelde mij bijvoorbeeld over haar verborgen angsten waarin heksen een rol speelden. Vroeg ze bijvoorbeeld: “Denk je dat heksen nu ook nog bestaan, Bernard?” Ik lachte haar daar hard om uit. “Welnee….!”
Ons onderzoek was succesvol, we haalden in 1973 alle vijf onze bul en als ‘Heksenkring van Barbara’ spraken we af om de kring eens per jaar bij elkaar te roepen voor iets gezelligs.

De eerste kring-reünie werd georganiseerd in 1974.
Ik mocht de grote Mercedes van mijn vader lenen. Hans en Christiaan haalde ik op, Barbara en Boudewijn kwamen naar het hoofdstation en stapten daar in.
We reden natuurlijk eerst langs de universiteit, haalden herinneringen op en aten een hapje in de stad. Daarna reden we naar het Grote Meer waar we vroeger wel eens gingen zwemmen: dat zouden we nu ook gaan doen.

Het was weer net als vroeger: snedige opmerkingen, studentikoze grappen en ondertussen legde Barbara haar hand vertrouwelijk op mijn been. Maar even later lag haar hoofd op Boudewijns schouder, na een half uur stak ze haar arm gezellig door die van Hans en leunde vervolgens vertrouwelijk tegen Christiaan aan. Er was nog niks veranderd: we waren nog steeds in Barbara’s ban en hunkerden alle vier naar haar speciale aandacht.
Maar waar het vroeger bij plagerijtjes en bekvechten bleef, liep het nu uit de hand.
Alcohol en haantjesgedrag is een giftige combinatie.

20 augustus – deel 2: Toch contact?
27 augustus – deel 3 : Niet veilig?
3 september – deel 4: Wraak?
10 september – deel 5: Slapen.