In augustus kregen we een mail van Tjeerd.
Hij is als vrijwilliger werkzaam voor Hematon: dat is de patiëntenvereniging voor mensen met bloedkanker, lymfeklierkanker of andere hemato-oncologische aandoeningen zoals bijvoorbeeld Kahler waar Gerard aan lijdt.
Tjeerd nodigde ons namens Hematon uit voor een ‘lotgenoten-contact’-middag op vrijdag 25 september. Er was een bijeenkomst met een rondvaart over het Nationaal Park Alde Feanen bij Eernewoude.
We gaven ons op en meldden ons gistermiddag aan boord van de Marprinses, het grootste schip van de Rondvaarderij Princehof. 
We hadden prachtig weer.
Strakblauwe lucht, stralend zonnetje.
Het was al even geleden dat we hadden meegedaan aan een Hematon-activiteit, we troffen dus geen bekenden.
Dat is op zich niet erg: je begint eenvoudig een gesprekje door te vragen of men zelf patiënt is of ‘partner van’ en dan praat je zo makkelijk verder.
Niet iedereen heeft hetzelfde ziektebeeld, het verloop van de ziekte is ook bij niemand hetzelfde, maar je hebt allemaal een chronische ziekte en het lotgenotencontact daarover is altijd goed. Het is vooral heel herkenbaar wat je op zo’n middag om je heen hoort.

Maar, wie ons een beetje kent weet dat wij niet drie uur achter elkaar over de ziekte van Kahler praten.
Toen we eenmaal op het bovendek zaten en door het prachtige recreatie/natuurgebied voeren zaten we ontzettend te genieten van de mooie dag die ons zomaar in de schoot werd geworpen. We hebben een pittige periode achter de rug met problemen met Gerards rechteroog (een virus dat de kop opstak door het zwakke immuunsysteem), veel ziekenhuisbezoek en wisselende medicatie. Daar hebben we het de laatste tijd veel over gehad, daarom vonden we het wel lekker om ons even over te geven aan de Friese omgeving.
We zaten mooi in de zon op het achterdek: een glaasje wijn/bier, af en toe een lekker hapje en iemand die ons iets vertelde over Alde Feanen. Hierbij een link naar de website van dit Nationaal Park. Het ligt tussen Leeuwarden, Drachten en Heerenveen in en het is een moerasachtig gebied met open water, rietlanden, petgaten en moerasbossen. Het lijkt wel wat op het Weerribbengebied bij Giethoorn.

Aan het eind van de boottocht kwamen we langs Eernewoude waar we midden in het dorp een kerk zagen staan.
Je raadt het al…. daar wilde ik nog even heen, dus na de boot zochten we een parkeerplaats in het dorp.
We flaneerden langs de jachthaven van Eernewoude, kochten een ijsje en wandelden door steegjes en oude straatjes naar de kerk.
Die was van 1749, gebouwd op de restanten van de kerk die er eerst stond uit de 11e(!) eeuw.
Het restaurant waar we aan het eind van de dag een vissie & patat wilden eten was helaas niet open.
Van maart tot november alleen op zaterdag en zondag open…….en het was nog wel vrijdag-visdag!
Meneer Google gaf ons een alternatief  in  Hurdegaryp; in een kwartiertje reden we naar ’t Fyskhuus.
Iedereen sprak daar alleen maar Fries maar wij konden de bestelling gewoon in het Nederlands doen: twee plates kibbeling.
Wy hawwe der tige fan genoaten!